Postanowienie SN z 2 października 2014, sygn. IV CZ 64/14
Data orzeczenia
2 października 2014
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący
SSN Krzysztof Strzelczyk
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 2 października 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Irena Gromska-Szuster
SSN Anna Kozłowska
w sprawie ze skargi powoda
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem
Sądu Apelacyjnego
z dnia 22 czerwca 2005 r.,
w sprawie z powództwa S. K.
przeciwko Skarbowi Państwa - Wojewodzie […]
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 2 października 2014 r.,
zażalenia powoda
na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 27 lutego 2014 r.,
1) odrzuca zażalenie,
2) nie obciąża powoda kosztami postępowania
zażaleniowego,
3) oddala wniosek pełnomocnika powoda o przyznanie
kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu powodowi.
2
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 27 lutego 2014 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę
powoda S. K. o wznowienie postępowania w sprawie o zapłatę przeciwko
Skarbowi Państwa – Wojewodzie […], zakończonego prawomocnym wyrokiem
Sądu Apelacyjnego z uwagi na wniesienie skargi po upływie terminu określonego w
art. 408 k.p.c.
W zażaleniu na to postanowienie skarżący, wnosząc o jego uchylenie,
zakwestionował przyjętą przez Sąd podstawę odrzucenia kasacji twierdząc,
iż powód był pozbawiony możliwości obrony swych praw
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie podlega odrzuceniu.
W pierwszej kolejności należało rozważyć, czy na zaskarżone postanowienie
przysługuje zażalenie.
Poza nie mającymi zastosowania w przedmiotowej sprawie przypadkami
uregulowanymi w art. 3941
§ 1, § 11
oraz poza postanowieniami, o których mowa
w art. 3981
k.p.c., zgodnie z treścią art. 3941
§ 2 k.p.c. zażalenie do Sądu
Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji kończące
postępowanie w sprawie, przy czym dopuszczalnośc zażalenia ograniczona została
jedynie do tych spraw, w których przysługuje skarga kasacyjna. Z kolei art. 3982
§ 1
k.p.c. stanowi, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa
majątkowe, w których wartość przedmotu zaskarżenia jest niższa niż 50 000,00 zł.
Ponieważ wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie jest niższa,
bo wyniosła 48 000,00 zł, trzeba uznać, że wnoszącemu skargę o wznowienie
postępowania nie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienie
Sądu drugiej instancji w przedmiocie tej odrzucenia skargi.
Z tego względu Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986
§ 3 k.p.c. w zw. z art.
3941
§ 2 i 3 k.p.c. odrzucił zażalenie jak w punkcie pierwszym postanowienia.
Orzekając o kosztach procesu na podstawie art. 102 k.p.c. Sąd Najwyższy
uwzględnił trudną sytuację majątkową i życiową powoda.
3
Oddalając wniosek pełnomocnika powoda (radcy prawnego) o przyznanie od
Skarbu Pastwa zwrotu nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu
wnoszącemu zażalenie, Sąd Najwyższy miał na uwadze, że sporządzenie
i wniesienie zażalenia, które podlega odrzuceniu, nie może być uznane za
„udzielenie pomocy prawnej” w rozumieniu § 15 rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców
prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej
udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U z 2013, poz. 490),
za którą koszty ponosi Skarb Państwa (por. postanowienia Sądu Najwyższego
z dnia 18 marca 1999 r. I CKN 1046/97, OSNC 1999, nr 10, poz. 178 oraz z dnia
17 lutego 2009 r. I CNP 113/08 niepubl.).