sygn. II CZ 73/14 19 listopada 2014 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 19 listopada 2014, sygn. II CZ 73/14

Data orzeczenia 19 listopada 2014
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący SSN Bogumiła Ustjanicz
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Sygn. akt II CZ 73/14
POSTANOWIENIE
Dnia 19 listopada 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Bogumiła Ustjanicz (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Anna Kozłowska
SSN Krzysztof Strzelczyk
w sprawie z powództwa J. R.
przeciwko Samodzielnemu Publicznemu Szpitalowi Klinicznemu
w S.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 19 listopada 2014 r.,
zażalenia powoda
na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 30 czerwca 2014 r.,
oddala zażalenie.
2
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną
powoda od wyroku tego Sądu z dnia 23 stycznia 2014 r., ponieważ mimo wezwania
do uzupełnienia jej braków formalnych, przez złożenie brakującego odpisu
złożonego środka i upływu wyznaczonego terminu, wymagany odpis nie został
złożony.
Powód w zażaleniu zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art.
1302
§ 1 w związku z art. 1262
§ 1 k.p.c. przez ich niezastosowanie,
co doprowadziło do błędnego odrzucenia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu podał,
że uzupełnił w przepisanym terminie brak opłaty od skargi kasacyjnej. Wskazał,
że wezwanie pełnomocnika strony jednym zarządzeniem do uzupełnienia zarówno
braków fiskalnych, jak i innych braków, zgodnie z art. 1262
§ 1 k.p.c., ma swoją
skuteczność wyłącznie w odniesieniu do wezwania do uzupełnienia braku
fiskalnego i tylko wobec nieuzupełnienia tego braku możliwe jest zastosowanie
przewidzianego w wezwaniu rygoru. Nie może być połączone z rygorem odrzucenia
środka zaskarżenia wezwanie do usunięcia innego braku niż fiskalny. Łączne
wezwanie do uzupełnienia różnych braków, przewidziane § 108 regulaminu
urzędowania sądów powszechnych, choć może racjonalne, to jednak nie powinno
powodować wyłączenia stosowania norm przewidzianych aktem wyższego rzędu.
Z tych przyczyn wezwanie do złożenia odpisu skargi kasacyjnej łącznie
z wezwaniem do uiszczenia opłaty, nie mogło doprowadzić do odrzucenia skargi
kasacyjnej, z powodu niezłożenia tego odpisu.
Domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wymagania skargi kasacyjnej przewidziane w art. 3984
k.p.c. obejmują dwie grupy
elementów. Te wyszczególnione w § 1 należą do kategorii elementów
konstrukcyjnych, które spełnione być muszą kumulatywnie, a niedopełnienie
któregokolwiek z nich, powoduje odrzucenie skargi bez wzywania do ich
uzupełnienia, zgodnie z art. 3986
§ 2 k.p.c. W § 2 i 3 wskazane zostały wymagania,
które w razie ich niezawarcia w skardze kasacyjnej, podlegają postępowaniu
3
naprawczemu, stosownie do art. 3986
§ 1 k.p.c., w postaci wezwania przez
przewodniczącego, do ich dopełnienia w tygodniowym terminie, pod rygorem
odrzucenia skargi.
Do tej drugiej grupy elementów należą także wymagania przewidziane dla
pism procesowych oraz obowiązek dołączenia dwóch odpisów skargi. Warunki
jakim odpowiadać powinno pismo procesowe objęte zostały przepisami art. 126 § 1
do 3, art. 1261
, art. 128 § 1 i k.p.c., a ich uzupełnianie w art. 130 k.p.c. Oznacza to,
że pełnomocnik strony wnoszący skargę kasacyjną, która nie zawiera
wymienionych warunków, powinien być wezwany do ich dopełnienia
w tygodniowym terminie pod rygorem odrzucenia skargi. Wszystkie warunki skargi
kasacyjnej muszą być spełnione, a brak któregokolwiek uniemożliwia skuteczne
nadanie jej dalszego biegu. Wezwanie przewodniczącego do uzupełnienia braków
skargi wymienionych w art. 3984
§ 2 i 3 k.p.c. na ogólnych zasadach powinno
dokładnie oznaczać braki, termin ich usunięcia oraz następstwa niedopełnienia
nałożonego obowiązku. Przepisy Kodeksu postępowania cywilnego nie regulują
sposobu sporządzenia tego wezwania, jak też obowiązku kierowania do
pełnomocnika tylu wezwań ile braków zawiera złożone przez niego pismo. Wzgląd
na sprawność postępowania przemawia za objęciem jednym pismem wszystkich
braków, czemu wyraz dało uregulowanie § 108 rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości z dnia 23 lutego 2007 r. - Regulamin urzędowania sadów
powszechnych (jedn. tekst: Dz. U. z 2014 r., poz. 259).
Nie ma podstaw do uznania, że wezwanie przewodniczącego sądu do
usunięcia dwóch braków skargi kasacyjnej miałoby dotyczyć tylko jednego z nich,
zwłaszcza, że nieuzupełnienie każdego z tych braków wywołuje taki sam skutek.
Fakt określenia wymagań różnymi przepisami nie ma żadnego znaczenia na etapie
podejmowania czynności naprawczych. W sytuacji uzyskania przez pełnomocnika
strony informacji o obowiązku uzupełnienia braków skargi kasacyjnej,
konsekwencją dopełnienia tylko jednego z nich było odrzucenie tego środka,
zgodnie z art. 3986
§ 2 k.p.c.
Z powyższych względów zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art.
39814
w związku z art.3941
§ 3 k.p.c.
4