Postanowienie SN z 28 listopada 2014, sygn. I CZ 70/14
Data orzeczenia
28 listopada 2014
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział I
Przewodniczący
SSN Marta Romańska
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 28 listopada 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marta Romańska (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Dariusz Dończyk
SSN Bogumiła Ustjanicz
w sprawie z wniosku S. Z.
przy uczestnictwie T. B., Z. B. i K. B.
o dział spadku i zniesienie współwłasności,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 28 listopada 2014 r.,
zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w W.
z dnia 19 maja 2014 r.,
uchyla zaskarżone postanowienie.
2
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 19 maja 2014 r. Sąd Okręgowy w W. odrzucił skargę
kasacyjną wnioskodawczyni S. Z. od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z 12
grudnia 2013 r., uznając, że skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi
kasacyjnej, a mianowicie nie uzasadniła wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania,
czego ustawodawca wymaga w art. 3944
§ 2 k.p.c.
W zażaleniu na postanowienie z 19 maja 2014 r. wnioskodawczyni zarzuciła,
że zostało ono wydane z obrazą art. 3986
§ 2 k.p.c. przez odrzucenie skargi mimo
braku ku temu podstaw.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Na podstawie art. 3984
§ 2 k.p.c. składający skargę kasacyjną ma
obowiązek zawrzeć w niej odrębny wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania wraz
z uzasadnieniem. Z akt sprawy wynika, że Przewodniczący w V Wydziale
Cywilnym Odwoławczym Sądu Okręgowego w W. zarządzeniem z 16 kwietnia
2014 r. wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych jej skargi kasacyjnej,
między innymi przez uzasadnienie wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania.
Wykonując wezwanie wnioskodawczyni wniosła do Sądu Okręgowego pismo z 30
kwietnia 2014 r. i wskazała w nim, że skarga powinna być przyjęta do rozpoznania
z uwagi na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego.
Zasadnie zarzuca wnioskodawczyni, że nie jest rzeczą sądu, za
pośrednictwem którego skarga kasacyjna ma być skierowana do Sądu
Najwyższego, aby dokonując oceny formalnej pisma procesowego badał treść
i zasadność argumentów przytaczanych przez wnoszącego skargę odnośnie do
podstaw przyjęcia skargi do rozpoznania, ponad sprawdzenie, czy odpowiada ona
wymaganiom określonym w art. 3984
§ 1 i 3 k.p.c. oraz czy wniosek o przyjęcie
skargi zawiera podstawę i czy towarzyszy jej uzasadnienie tej podstawy (art. 3984
§ 2 k.p.c.). Takie wymagania skarga wnioskodawczyni spełnia, a skoro uważa ona
formalnie zamieszczone w skardze kasacyjnej uzasadnienie wniosku o przyjęcie
skargi kasacyjnej do rozpoznania za wystarczające, to merytoryczna ocena tego
wniosku i jego uzasadnienia należeć będzie do Sądu Najwyższego, który
rozstrzygnie o przyjęciu skargi do rozpoznania albo o odmowie tego przyjęcia
(art. 3989
§ 2 k.p.c.), mając za podstawę argumentację skarżącej co do
3
zasadności wskazanych przez nią przesłanek przyjęcia skargi na podstawie art.
3989
§ 1 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 39815
§ 1 k.p.c. w zw. z art.
3941
§ 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.