sygn. I CZ 81/14 28 listopada 2014 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 28 listopada 2014, sygn. I CZ 81/14

Data orzeczenia 28 listopada 2014
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział I
Przewodniczący SSN Marta Romańska
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Sygn. akt I CZ 81/14
POSTANOWIENIE
Dnia 28 listopada 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marta Romańska (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Dariusz Dończyk
SSN Bogumiła Ustjanicz
w sprawie z powództwa A. T.
przeciwko M. R.- L.
o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 28 listopada 2014 r.,
zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 23 września 2013 r.,
oddala zażalenie.
2
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 22 stycznia 2013 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację A.
T., powoda w sprawie przeciwko M. R.- L. o uznanie czynności prawnej za
bezskuteczną. Sąd wskazał, że apelacja była dotknięta brakami formalnymi,
bowiem powód - mimo wezwania - nie wskazał w niej wartości przedmiotu
zaskarżenia (art. 368 § 1 i 2 k.p.c.).
W zażaleniu na postanowienie z 22 września 2013 r. powód zarzucił, że Sąd
błędnie ocenił charakter sprawy, w której wniesiona została apelacja
i bezpodstawnie przyjął, że miała ona charakter majątkowy. Tymczasem sprawa
o uznanie za bezskuteczną czynności prawnej, to jest umowy z 8 listopada 2006 r.,
którą powód zbył udziały w spółce prawa handlowego na rzecz swojej małżonki -
pozwanej w sprawie, nie była sprawą o prawa majątkowe. Zdaniem powoda,
w takiej sprawie nie jest możliwe wskazanie wartości przedmiotu sporu. Na kolejne
wezwanie Sądu, z ostrożności procesowej, powód w piśmie z 7 listopada 2013 r.
stwierdził, że wartość przedmiotu zaskarżenia apelacją wynosi 300.000 zł.
Powód wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Z art. 368 § 2 k.p.c. wynika, że w sprawach o prawa majątkowe należy
w apelacji oznaczyć wartość przedmiotu zaskarżenia. Obowiązek ten wywodzony
jest z art. 19-24 i art. 25 § 1 k.p.c.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego zostało już wyjaśnione, że dla
rozróżnienia majątkowego bądź niemajątkowego charakteru konkretnej sprawy nie
jest istotne, czy rozpoznawana jest ona w następstwie wytoczenia powództwa
o świadczenie, czy też powództw o ustalenie albo ukształtowanie prawa lub
stosunku prawnego. Sprawą majątkową jest sprawa, w której zgłoszone żądanie
zmierza do realizacji prawa lub uprawnienia mającego bezpośredni wpływ na
stosunki majątkowe stron.
W świetle przytoczonego stanowiska judykatury, nie ulega wątpliwości, że
zgłoszone w pozwie roszczenie o uznanie za bezskuteczną czynności prawnej
w postaci umowy zbycia udziałów w spółce prawa handlowego, zostało
uwarunkowane interesem ekonomicznym powoda.
3
Powyższe oznacza, że powód - wnosząc apelację od wyroku oddalającego
jego powództwo - miał obowiązek wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia
(art. 368 § 2 k.p.c.), zaś nieusunięcie tego braku w terminie uzasadniało jej
odrzucenie. Zarzut naruszenia art. 370 k.p.c. nie może zatem być uznany za
usprawiedliwiony.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 39814
k.p.c. w zw. z art. 3941
§ 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.