sygn. V CSK 408/14 11 lutego 2015 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 11 lutego 2015, sygn. V CSK 408/14

Data orzeczenia 11 lutego 2015
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział V
Przewodniczący SSN Wojciech Katner
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Podstawa prawna
Sygn. akt V CSK 408/14
POSTANOWIENIE
Dnia 11 lutego 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Wojciech Katner
w sprawie z powództwa D. B.-K.
przeciwko "PKS I. C." S.A. w O.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 lutego 2015 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powódki
od wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 6 lutego 2014 r.,
1) odrzuca skargę kasacyjną powódki,
2) zasądza od powódki na rzecz strony pozwanej kwotę 1200,-
(jeden tysiąc dwieście) złotych tytułem kosztów postępowania
kasacyjnego.
2
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 6 lutego 2014 r. Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu
Okręgowego w O., obniżając wysokość zasądzonego świadczenia do 23.708,00
euro i orzekając o kosztach postępowania, oraz oddalił apelację pozwanej w
pozostałym zakresie. Powódka dochodziła od pozwanej zapłaty 31.886,50 euro
tytułem usług pośrednictwa w organizacji transportu przez terytorium Niemiec i
Francji do Hiszpanii. Pozwana powołała się na kompensatę tego roszczenia i
swojego roszczenia zgłaszanego wobec powódki z tytułu naruszenia umowy przez
brak należytej organizacji transportu. Zdaniem Sądów obu instancji, na podstawie
norm kolizyjnych w sprawie miały zastosowanie przepisy prawa niemieckiego.
Wyrok Sądu drugiej instancji został zaskarżony skargą kasacyjną przez
powódkę, zarzucającą mu naruszenie § 276 i § 280 niemieckiego kodeksu
cywilnego (Bürgerliches Gesetzbuch). Na tej podstawie wniosła ona o uchylenie
tego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi
Apelacyjnemu oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Jako wartość przedmiotu
zaskarżenia skargą kasacyjną wskazała ona 51.000,00 zł. W odpowiedzi na skargę
pozwana wniosła o jej odrzucenie (ze względu na zbyt niską rzeczywistą wartość
przedmiotu zaskarżenia) lub oddalenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zasadne okazało się twierdzenie pozwanej o braku przekroczenia w sprawie
progu kwotowego, decydującego o dopuszczalności skargi kasacyjnej. Zgodnie
z art. 3982
§ 1 k.p.c. w sprawach o prawa majątkowe wartość ta powinna wynosić
z zasady co najmniej 50.000,00 zł. Choć z wartości deklarowanej przez skarżącą
wynika, że przesłanka ta została spełniona, to w rzeczywistości wartość przedmiotu
zaskarżenia jest jednak niższa. W wyniku orzeczenia Sądu Apelacyjnego skarżąca
uzyskała na swoją rzecz zasądzenie kwoty 23.708,00 euro. W konsekwencji, jej
roszczenie zostało oddalone co do kwoty 8.178,50 euro i jedynie w tym zakresie
wyrok ten mógł zostać zaskarżony skargą kasacyjną. Twierdzenie powódki, że
zaskarża to orzeczenie „co do kwoty 51 000 zł” nie ma jakiegokolwiek oparcia
w materiale sprawy. Nie ulega wątpliwości, że kwota 8.178,50 euro, na tle kursu
przyjętego przez samą powódkę (a także, w ogólności, średniego kursu tej waluty
3
w ostatnich latach), nie może stanowić odpowiednika kwoty 50.000,00 zł. Z tego
powodu skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Mając to na uwadze, na podstawie art. 3986
§ 3 k.p.c. orzeczono jak
w postanowieniu, o kosztach postępowania rozstrzygając na podstawie art. 98 § 1
i art. 109 § 1 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821
k.p.c.