Postanowienie z 11 maja 2021, sygn. II AKzw 692/21

POSTANOWIENIE

Dnia 11 maja 2021 roku

Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie:

Przewodnicząca: SSA Karina Maksym

Protokolant: Karolina Jach

przy udziale Prokuratora Prokuratury Regionalnej w Katowicach Marty Irzyńskiej

po rozpoznaniu w sprawie A. K.

skazanego za przestępstwo z art. 204 § 1 i 2 k.k.. w zw. z art. 12 k.k. i art. 64 § 1 k.k. i inne

zażalenia złożonego przez skazanego

na postanowienie Sądu Okręgowego w Częstochowie

z dnia 24 lutego 2021 roku, sygn. akt III Kow 4/21

w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego

na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w.

postanawia

1.  utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie;

2.  zwolnić skazanego od wydatków postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Kontrola odwoławcza zaskarżonego postanowienia, przeprowadzona przez pryzmat podniesionych przez skarżącego zarzutów i przytoczonej na ich poparcie argumentacji nie potwierdza zarzutu o błędności poczynionych przez Sąd I instancji ustaleń faktycznych, czy przyjętej oceny prawnej, a zatem o tym, że skazany karę łączna 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności winien odbyć w systemie dozoru elektronicznego. Przypomnieć należy, że sankcja ta obejmuje kary wymierzone skazanemu za poważne przestępstwa z art. 204 § 1 i 2 k.k. i art. 203 k.k. i inne, w tym popełnione w warunkach recydywy specjalnej z art. 64 § 1 k.k.

Sąd Okręgowy stwierdził, że jakkolwiek skazany spełnia przesłanki formalne do uzyskania zezwolenia na odbycie kary w SDE, to nie zachodzą w jego przypadku podstawy materialne wymagane przez przepis art. 43la § 1 pkt 2 i § 2 k.k.w. i z tym wnioskiem Sąd Apelacyjny w pełni się utożsamia, podobnie jak z tym, iż konieczne jest wdrożenie wobec skazanego odziaływań wychowawczych w warunkach bezpośredniego nad nim nadzoru w zakładzie karnym, tak aby móc liczyć w przyszłości na jego resocjalizację i przestrzeganie porządku prawnego, a nade wszystko nie popełnienie kolejnego przestępstwa. Prognoza kryminologiczno-społeczna jest bowiem wobec niego obecnie niepomyślna, co oczywiste jeśli uwzględnić jego dotychczasową wielokrotną karalność, w tym za zbrodnię usiłowania zabójstwa kwalifikowanego, a nadto fakt, że nawet wieloletni pobyt w zakładzie karnym, nie powstrzymał go przed kolejnym złamaniem porządku prawnego. Nie rokuje to pozytywnie, a już na pewno nie świadczy o zdolności utrzymania przez skazanego samokontroli i samodyscypliny, jeśli nadzór nad nim nie będzie pełny, ale też jeśli nie zostanie poddany intensywnym oddziaływaniom readaptacyjnym w jednostce penitencjarnej. Cele kary wychowawcze, a nade wszystko zapobiegawcze zdecydowanie przemawiają zatem za osadzeniem go w zakładzie karnym, a stąd decyzja zapadła przez Sądem Okręgowym jest absolutnie trafna.

Równocześnie względy rodzinne, na które powołuje się skazany w zażaleniu, w tym konieczność opieki nad schorowaną matką, czy małoletnim synem nie mają znaczenie dla rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o odbycie kary w SDE, bo nie temu wskazana instytucja ma służyć. Na marginesie podnieść należy, iż dobro najbliższych nie stało na przeszkodzie, aby skazany po raz kolejny wkroczył na drogę kryminalną, tak więc nie stanowiło dla niego priorytetu, a przecież z koniecznością poniesienia odpowiedzialności karnej, w tym wymierzenia kary pozbawienia wolności, musiał się liczyć już w czasie popełnienia przestępstw.

Uznając zatem argumentację skarżącego za chybioną i nie znajdując podstaw do zmiany zaskarżonego postanowienia, Sąd Apelacyjny utrzymał je w mocy.

Z uwagi na sytuację osobistą i majątkową skazanego zwolniono go od wydatków postępowania odwoławczego.

SSA Karina Maksym

ZARZĄDZENIE

- zwrócić akta sprawy.