Postanowienie SN z 18 marca 2015, sygn. I CZ 8/15
Data orzeczenia
18 marca 2015
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział I
Przewodniczący
SSN Tadeusz Wiśniewski
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 18 marca 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Irena Gromska-Szuster
SSN Grzegorz Misiurek
w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej "G." w W.
przeciwko Miastu W.
o ustalenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 18 marca 2015 r.,
zażalenia strony powodowej
na postanowienie Sądu Okręgowego w W.
z dnia 16 września 2014 r.,
oddala zażalenie.
2
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 7 lipca 2014 r. Sąd Okręgowy w W. jako Sąd drugiej
instancji odrzucił zażalenie powoda na postanowienie o pominięciu czynności
pełnomocnika podjętych w sprawie i oddalił zażalenie na postanowienie tego Sądu
o umorzeniu postępowania w sprawie.
Od wskazanego postanowienia Sądu Okręgowego w W. wnioskodawca
złożył zażalenie, które przez tenże Sąd zostało jako niedopuszczalne odrzucone
postanowieniem z 16 września 2014 r.
W zażaleniu skierowanym do Sądu Najwyższego powód zakwestionował
stanowisko Sądu drugiej instancji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest bezzasadne.
Rozważając wstępną kwestię dopuszczalności zażalenia na postanowienie
Sądu Okręgowego w W. z 7 lipca 2014 r., należy podkreślić, że w obowiązującym
stanie prawnym - zgodnie z art. 3941
k.p.c. - zażalenie do Sądu Najwyższego
przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji:
1) odrzucające skargę kasacyjną oraz skargę o stwierdzenie niezgodności
z prawem prawomocnego orzeczenia (§ 1);
2) w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji
i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania (§ 11
);
3) w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, zażalenie przysługuje
także na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie
w sprawie, z wyjątkiem postanowień, o których mowa w art. 3981
, a także
postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie
sądu pierwszej instancji (§ 2).
Wyliczenie postanowień, na które przysługuje zażalenie do Sądu
Najwyższego jest wyczerpujące. Sąd Okręgowy w uzasadnieniu postanowienia
7 lipca 2014 r. powołał się na treść art. 3941
§ 3 k.p.c. stwierdzając, po pierwsze,
3
że chociaż sprawa jest sprawą o prawa majątkowe, to nie przysługuje w niej skarga
kasacyjna, albowiem, wartość przedmiotu sporu zamykała się kwotą 38 931 zł.
Po drugie, zażalenie jest wyłączone co postanowień Sądu drugiej instancji
wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej
instancji. Oba przytoczone stwierdzenia Sądu Okręgowego są oczywiście trafne
i tym samym przesądzają o prawidłowości jego postanowienia z 16 września
2015 r., którym poprzednie zażalenie powoda zostało odrzucone. Dodać można
jedynie, że jeżeli chodzi o zaskarżalność do Sądu Najwyższego postanowień sądu
drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie, przy czym niewydanych
w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji, to
ustawodawca w odniesieniu do nich ustanowił istotny wyjątek, bo z ich kręgu
wyłączył postanowienia, o których mowa w art. 3981
k.p.c. Wyłączone jest
zrozumiałe, skoro od wydanych przez sąd drugiej instancji prawomocnych
postanowień w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania
kończących postępowanie w sprawie strona, przysługuje skarga kasacyjna. Zwrócić
należy uwagę, że zażalenie objęte postanowieniem Sądu Okręgowego
w Warszawie z 7 lipca 2014 r. dotyczyło m.in. postanowienia Sądu pierwszej
instancji o umorzeniu postępowania w sprawie. Pomijając więc kwestię
„kasacyjności" sprawy ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia, co do samej
zasady w odniesieniu do postanowienia z 7 lipca 2014 r. wchodziła w rachubę
skarga kasacyjna, a nie zażalenie. Tej okoliczności autor zażalenia nie dostrzegł.
Z przedstawionych przyczyn wobec bezzasadności zażalenia należało orzec,
jak w sentencji (art. 3941
§ 3 k.p.c. w związku z art. 39814
k.p.c.).