Postanowienie SN z 29 kwietnia 2015, sygn. I CNP 38/14
Data orzeczenia
29 kwietnia 2015
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział I
Przewodniczący
SSN Józef Frąckowiak
Tagi
Podstawa prawna
.
POSTANOWIENIE
Dnia 29 kwietnia 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Józef Frąckowiak
w sprawie ze skargi B. J. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
wyroku Sądu Okręgowego w W.
z dnia 6 marca 2014 r. wydanego w sprawie
z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej w W.
przeciwko B. J.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 kwietnia 2015 r.,
odrzuca skargę.
2
UZASADNIENIE
Wniesiona przez pozwaną B. J. skarga o stwierdzenie niezgodności z
prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 6 marca 2014 r.
podlegała odrzuceniu z następującej przyczyny.
Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego wyroku z prawem
w części określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia
warunki przewidziane w art. 4245
§ 1 k.p.c., powinna zawierać między innymi
„wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków
prawnych nie było i nie jest możliwe” (art. 4245
§ 1 pkt 5 k.p.c.). Takie ujęcie tego
warunku skargi oznacza, że skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy
prawnej przepisów dotyczących środków prawnych, których zastosowanie –
w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia – jest niedopuszczalne lub z innych
przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku. Skarżący powinien zatem
wykazać, powołując odpowiednie przepisy, że od zaskarżonego orzeczenia nie
przysługuje środek prawny, przy pomocy którego mogłoby nastąpić wzruszenie
zaskarżonego orzeczenia.
Powołanie przez skarżącą w skardze jedynie art. 3982
§ 1 k.p.c. nie może
być uznane za prawidłowe (wystarczające) wypełnienie obowiązku nałożonego
w art. 4245
§ 1 pkt 5 k.p.c.
Mając na względzie powyższe Sąd Najwyższy, na podstawie art. art. 4248
§ 1 k.p.c., odrzucił skargę.