Zarządzenie z 17 kwietnia 2026, sygn. I C 642/24
Pokaż pozostałe podstawy prawne (1)
Sygn. akt I C 642/24
UZASADNIENIE
Strona powodowa (...) sp. z o.o. sp. k. w B. wniosła o zasądzenie od strony pozwanej Towarzystwa (...) z siedzibą w W.kwoty 9 467,39 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wraz z opłata skarbową od pełnomocnictwa, opłaty sądowej oraz kosztów przesyłki pocztowej w wysokości 7,30 zł. Strona powodowa wskazała, że na roszczenie dochodzone pozwem składa się kwota 7 380 zł z tytułu kosztów najmu pojazdu zastępczego za 40 dni w okresie od 8 października 2021 r. do 16 listopada 2021 r. po dziennej stawce 150 zł netto (184,50 zł brutto), koszt podstawienia i odbioru pojazdu w kwocie 73,80 zł oraz skapitalizowane odsetki ustawowe za opóźnienie od kwoty 7 453,80 zł naliczone od 18 grudnia 2021 r. do 9 maja 2024 r. w kwocie 2 013,59 zł. W uzasadnieniu pozwu strona powodowa podała, że w wyniku kolizji drogowej z 6 października 2021 r. doszło do uszkodzenia pojazdu poszkodowanej A. R., która utraciła możliwość korzystania z uszkodzonego pojazdu, a ze względu na brak innego pojazdu poszkodowana zdecydowała się wynająć pojazd zastępczy u strony powodowej. Następnie strona powodowa nabyła od poszkodowanej wierzytelność z tytułu umowy najmu pojazdu zastępczego i pozostałych kosztów. Strona powodowa podała także, że w toku postępowania likwidacyjnego strona pozwana nie uznała koszów najmu pojazdu zastępczego i kosztów związanych z podstawieniem i odbiorem pojazdu zastępczego.
Referendarz Sądowy w Sądzie Rejonowym w Kłodzku 22 maja 2024 r. wydał w sprawie nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym.
W sprzeciwie od nakazu zapłaty strona pozwana Towarzystwo (...) z siedzibą w W. wniosła o oddalenie powództwa w całości i o zasądzenie kosztów postępowania. Strona pozwana zakwestionowała w całości koszty najmu pojazdu zastępczego oraz koszty podstawienia i odbioru pojazdu zastępczego wskazując, że uszkodzony pojazd marki M., należący do poszkodowanej, w chwili wystąpienia kolizji drogowej w ogóle nie powinien być użytkowany na drogach publicznych, z uwagi na uszkodzenie prawej lampy przedniej, a istotą najmu pojazdu zastępczego jest fakt zastępowania pojazdu, który legalnie mógłby być użytkowany na drogach publicznych. Dalej strona pozwana zakwestionowała legitymację procesową strony powodowej podając, że strona powodowa nie wykazała swojej legitymacji do występowania w niniejszym postępowaniu, ze względu na przedstawienie niepoświadczonych za zgodnością z oryginałem kopii dokumentacji związanej z przelewem wierzytelności.
Jednocześnie strona pozwana zaprzeczyła, aby:
-żądany koszt najmu stanowił koszt ekonomicznie uzasadniony
-zasadna była stawka przewyższająca 67 zł za dobę
-stawka przyjęta przez powoda była stawką średnią, mieszczącą się w granicach stawek obowiązujących na rynkud.,
-zasadny był najem na okres 40 dni,
-uzasadnione były koszty za usługę podstawienia i odbioru pojazdu,
-roszczenie stało się wymagalne w dacie wskazanej przez stronę powodową.
Strona powodowa w odpowiedzi na sprzeciw zakwestionowała prawdziwość kopii dokumentów przedstawionych przez stronę pozwaną, ze względu na przedstawienie jedynie fragmentów umów oraz złożonych cenników, zarzucając stronie pozwanej ukrywanie przed Sądem właściwego sposobu postępowania określonego w umowach z asystorami. W zakresie braku legitymacji procesowej strona powodowa podniosła, że dokumenty złożone wraz z pozwem wcześniej nie były kwestionowane. Dalej podała, że w toku likwidacji strona pozwana nie wykazała, że stan techniczny uszkodzonego pojazdu doprowadził do wyrządzenia szkody wskazując, że brak badań technicznych nie jest równoznaczny z takim stanem pojazdu, który wyklucza poruszanie się nim. Wskazała także, że strona pozwana nie zamierzała organizować pojazdu dla poszkodowanej stojąc na stanowisku, że co do zasady nie przysługiwał jej pojazd zastępczy.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W wyniku kolizji drogowej 6 października 2021 r., do której doszło w (...) został uszkodzony pojazd(...)o nr. rej. (...) należący do poszkodowanej A. R.. W dniu zdarzenia samochód poszkodowanej nie posiadał ważnego badania technicznego. Sprawca zdarzenia posiadał ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w Towarzystwie (...) z siedzibą w W..
fakty bezsporne
W dniu zdarzenia poszkodowana poruszała się swoim samochodem bez ważnych badań technicznych. Brak aktualnego badania samochodu spowodowany był przeoczeniem poszkodowanej. Sprawca kolizji był pod wpływem alkoholu, a w wyniku kolizji uszkodzeniu uległo jeszcze jedno auto jadące za poszkodowaną. Na miejsce zdarzenia przyjechała policja, straż pożarna oraz karetki pogotowia. Poszkodowanej nie zatrzymano dowodu rejestracyjnego pojazdu. Nie wskazywano, że brak ważnych badań technicznych miał związek ze zdarzeniem. Zdarzenie miało miejsce na wysokości warsztatu samochodowego (...) w (...), który na prośbę poszkodowanej odholował do siebie uszkodzony pojazd, a także polecił stronę powodową. Poszkodowana skontaktowała się telefonicznie z PaniąP. W..
Dowód: oświadczenie poszkodowanej k. 40, zeznania poszkodowanej k. 176v-177v, policyjna notatka informacyjna o zdarzeniu drogowym – płyta CD k. 84 (str. 78)
W pojeździe poszkodowanej przed szkodą z 6 października 2021 r. w prawym przednim reflektorze zespolonym w dolnej jego części występowało pęknięcie klosza. Uszkodzenie to może być kwalifikowane jako usterka drobna, nie mająca istotnego wpływu na bezpieczeństwo ruchu drogowego. Brak jest podstaw do stwierdzenia braku możliwości dopuszczenia tego pojazdu do ruchu na drogach publicznych ze względu na występowanie ww. uszkodzenia.
Dowód: zdjęcie reflektora – k.112, opinia biegłego sądowego P. B. z dnia 31.10.2025 r. – k.194 - 205
Poszkodowanej potrzebny był samochód, ponieważ ten uszkodzony był jej jedynym pojazdem. W związku z tym zawarła 8 października 2021 r. ze stroną powodową (...) Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą wB. umowę najmu pojazdu zastępczego marki (...) nr rej. (...) za cenę 150 zł netto za dobę. Pojazd zastępczy został udostępniony poszkodowanej 8 października 2021 r. o godz. 14.30, a zwrócony w dniu 16 listopada 2021 r. o godz.11.00 w (...)
Dowód: szczegółowe warunki najmu doprecyzowane dla klienta k.15, umowa wynajęcia samochodu k.17, protokół wydania i odbioru samochodu k.18-19, upoważnienie k.98
Poszkodowana 6 października 2021 r. zawarła umowę zlecenia z OC (...) Sp. z o.o. we W., której przedmiotem było podjęcie przez zleceniobiorcę czynności mających na celu ustalenie i uzyskanie świadczeń odszkodowawczych z tytułu szkody powstałej w wyniku kolizji drogowej z 6 października 2021 r. tego samego dnia, poszkodowana udzieliła pełnomocnictwa ogólnego w ramach szkody spółce OC (...)Sp. z o.o. we W. i P. W. m. in. do zgłoszenia szkody rzeczowej w towarzystwie ubezpieczeniowym, w tym wysyłania w jej imieniu i odbioru korespondencji.
Dowód: pełnomocnictwo ogólne k.22, umowa zlecenia z 06.10.2021 r. k. 21
Na podstawie powyższego pełnomocnictwa, zgłoszenie szkody stronie pozwanej nastąpiło 8 października 2021 r.
Dowód: zgłoszenie szkody komunikacyjnej k.23, e-mail z 08.10.2021 r. godz. 13:56 k. 25
Strona pozwana pismem z 11 października 2021 r. potwierdziła otrzymanie zawiadomienia o szkodzie wskazując, że poszkodowana może ubiegać się o zwrot kosztów najmu samochodu zastępczego o ile brak samochodu pociąga za sobą nadmierne utrudnienia, a jednocześnie poszkodowana nie dysponuje innym pojazdem.
Dowód: pismo z 11.10.2021 r. k. 27, informacja dotycząca najmu pojazdu zastępczego k. 28
Strona powodowa zwróciła się za pośrednictwem poczty elektronicznej do trzech podmiotów wskazanych przez stronę pozwaną. W odpowiedzi, żaden z podmiotów nie udostępnił pojazdu zastępczego. Ponadto strona pozwana w wiadomości e-mail z 12 października 2021 r. poinformowała pełnomocnika poszkodowanej, że ze względu na brak ważnego badania technicznego samochodu poszkodowanej, nie ma podstaw do pokrycia kosztów najmu z polisy ubezpieczeniowej sprawcy zdarzenia.
Dowód: e-mail do(...) z 11.10.2021 r. godz. 12:33 k. 30, e-mail do (...)z 11.10.2021 r. godz. 12:37 k. 31, mail do (...)z 11.10.2021 r. godz. 12:40 k. 32, e-mail z 12.10.2021 r. godz. 17:59 k. 33
Strona powodowa zapłaciła za holowanie pojazdu poszkodowanej firmie (...)s.c. kwotę 398,52 zł.
Dowód: faktura VAT nr (...) k. 108, specyfikacja czynności pomocy drogowej k.109
Strona powodowa wystawiła poszkodowanej fakturę za najem pojazdu zastępczego przez 40 dni na kwotę 7 380 zł brutto, za podstawienie i odbiór samochodu po 36,90 zł oraz za holowanie 398,52 zł; łącznie na kwotę 7 852,32 zł.
Dowód: faktura VAT nr (...) k.22
Poszkodowana 16 listopada 2021 r. dokonała przelewu wierzytelności wynikającej z powyższej faktury umową przelewu wierzytelności. Jednocześnie poszkodowana upoważniła stronę powodową do rozliczenia w ramach szkody komunikacyjnej konieczności wynajęcia samochodu zastępczego w postępowaniu przez towarzystwem ubezpieczeniowym
Dowód: umowa przelewu wierzytelności k.10, upoważnienie k. 13
Decyzją z dnia 8 listopada 2021 r. strona pozwana przyznała poszkodowanej odszkodowanie w kwocie 3 500 zł brutto, z tytułu uszkodzenia pojazdu, a następnie 10 listopada 2021 r. poinformowała, że przyznane odszkodowanie wynosi 5 500 zł. Szkoda została zakwalifikowana jako szkoda całkowita ze względu na fakt, że koszt naprawy pojazdu przekracza jego wartość. Strona pozwana decyzją z 26 listopada 2021 r. przyznała także odszkodowanie z tytułu zwrotu kosztów holowania w kwocie 398,52 zł, jednocześnie odmawiając zwrotu kosztów z tytułu najmu pojazdu zastępczego
Dowód: decyzja z 08.11.2021 r. k.36, decyzja z 10.11.2021 r. k.37, decyzja z 26.11.2021 r. k.38
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo podlegało uwzględnieniu w całości.
Bezsporna była odpowiedzialność strony pozwanej oraz, że w wyniku szkody z dnia 6 października 2021 r. uszkodzeniu uległ samochód marki (...) stanowiący własność A. R..
Spór dotyczył zasadności najmu pojazdu zastępczego oraz zasadności kosztów z tytułu podstawienia i odbioru pojazdu zastępczego, których strona powodowa dochodziła w oparciu o wystawioną 16 listopada 2021 r. fakturę VAT nr (...).
Zgodnie z art. 361 § 1 k.c. zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. Stosownie zaś do treści art. 363 § 1 k.c. naprawienie szkody powinno nastąpić, według wyboru poszkodowanego, bądź przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej. Jednakże gdyby przywrócenie stanu poprzedniego było niemożliwe albo gdyby pociągało za sobą dla zobowiązanego nadmierne trudności lub koszty, roszczenie poszkodowanego ogranicza się do świadczenia w pieniądzu. Strona pozwana ponosi odpowiedzialność na podstawie art.19 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych.
W pierwszej kolejności odnieść należy się do zarzutu braku legitymacji procesowej czynnej strony powodowej. Wbrew stanowisku pozwanej, strona powodowa wykazała, że wstąpiła w prawa poszkodowanej na podstawie zawartej umowy przelewu wierzytelności zawartej w dniu 16 listopada 2021 r., dołączając do pozwu kserokopię, a następnie uwierzytelniając na skutek zarzutów formalnych strony pozwanej. Zwrócić jednak należy uwagę w tym miejscu że strona pozwana powołując wymagania formalne i czyniąc w tym zakresie zarzuty stronie powodowej, w stosunku do siebie takich wymagań już nie miała i przedłożyła dołączone do sprzeciwu, nie potwierdzone za zgodność z oryginałem przez pełnomocnika dokumenty, a po drugie, jak słusznie podniosła strona powodowa jedynie wybrane strony umowy o współpracy w zakresie najmu pojazdów zastępczych, w dodatku wątpliwej pod względem jakości wykonania kserokopii. Żaden z dokumentów dołączonych do sprzeciwu nie został uwierzytelniony, prócz zbędnie złożonej w odniesieniu do art.68 § 2 k.p.c. kserokopii odpisu KRS potwierdzonej za zgodność z oryginałem. Wracając do kwestii braku legitymacji procesowej czynnej, w ocenie Sądu wynika ona jednoznacznie z umowy przelewu wierzytelności nr (...), wskazuje na przedmiot przelewu, jest podpisana przez strony umowy. Z tych względów zarzut braku legitymacji procesowej czynnej jest zupełnie chybiony.
Strona pozwana oparła swoje stanowisko na braku ważnych badań technicznych pojazdu poszkodowanej i uznała, że okoliczność ta usprawiedliwia odmowę przez nią wypłaty odszkodowania za pojazd zastępczy oraz za koszty podstawienia i odbioru pojazdu zastępczego.
Strona pozwana zadaje się utożsamiać odpowiedzialność za wykroczenia z odpowiedzialnością cywilną. Niezależnie jednak od tego, tak interpretuje okoliczności stanu faktycznego, by uniknąć odpowiedzialności cywilnej. Zwrócić jednak należy uwagę, że poruszanie się pod drodze pojazdem niedopuszczonym do ruchu stanowi wykroczenie z art. 94 § 2 k.w. Zatem, jeżeli w dacie zdarzenia wywołującego szkodę została wezwana Policja, to na niej spoczywał obowiązek podjęcia czynności prowadzących do nałożenia na poszkodowaną mandatu karnego, a czy do tego doszło, czy też nie, pozostaje bez znaczenia dla rozstrzyganej sprawy.
Zwrócić należy uwagę na brak konsekwencji strony pozwanej, ponieważ dokonując korzystanej dla siebie wykładni przepisów prawa, a więc wykazując m. in. brak związku przyczynowego między zdarzeniem a szkodą, również nie powinna była wypłacić odszkodowania za szkodę w pojeździe, przy czym jednak zaznaczyć należy, że zdarzeniem wywołującym szkodę było spowodowanie kolizji przez sprawcę posiadającego ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej u strony pozwanej, a szkoda wystąpiła w majątku poszkodowanej po pierwsze, w zakresie szkody w pojeździe poszkodowanej, po drugie, kosztach, które musiałaby ponieść związanych z najmem pojazdu zastępczego, gdyby nie doszło do cesji wierzytelności, wszak możliwości korzystania ze swego pojazdu została pozbawiona.
Strona pozwana działając arbitralnie wybrała, które świadczenia spełni, a których nie spełni. Zwrócić należy uwagę, wobec zarzutów w tym zakresie podniesionych przez stronę pozwaną dotyczących braku zdatności do jazdy pojazdu poszkodowanej. Z dowodów w postaci zdjęć uszkodzonego pojazdu i opinii biegłego sądowego, pęknięcie klosza lampy może być zakwalifikowane jako usterka drobna nie mająca istotnego wpływu na bezpieczeństwo ruchu drogowego. W żadnym fragmencie opinii nie wynika, by do zdarzenia wywołującego szkodę doszło z przyczyn technicznych leżących po stronie pojazdu poszkodowanej. Biegły jednoznacznie wskazał także, że brak jest podstaw do kategorycznego stwierdzenia braku możliwości dopuszczenia przedmiotowego pojazdu do ruchu na drogach publicznych ze względu na występujące w nim uszkodzenie prawego, przedniego reflektora. Biegły w opinii wskazał, że pęknięcie klosza zlokalizowane jest w dolnej części. Zdjęcie na k.112 obrazuje jednoznacznie wygląd tego pęknięcia i pozwala na stwierdzenie, że istotnie usterka ta była na tyle drobna, że pojazd ani nie stanowił zagrożenia dla bezpieczeństwa w ruchu lądowym, ani też, by pojazd nie przeszedł badań technicznych. Zdaniem Sądu, opinia sporządzona przez biegłego jest rzetelna, szczegółowa, jasna i została opracowana zgodnie z tezą dowodową. Nadmierne przypisywanie istotności tej usterce przez stronę pozwaną stanowić miało jej skuteczną linię obrony przez odpowiedzialnością. Strona pozwana nie złożyła odpowiedniego wniosku dowodowego, że ze względu na klosz reflektora został zatrzymany dowód rejestracyjny samochodu pozwanej. Wskazać należy, że z zeznań poszkodowanej wynika, że policja nie kwestionowała stanu technicznego jej pojazdu i nie zatrzymała jej dowodu rejestracyjnego. W związku z tym zastrzeżenia do opinii biegłego sądowego zgłoszone przez stronę pozwaną pozostają niczym nie poparte i stanowią subiektywną i korzystaną dla strony pozwanej interpretację. W ocenie Sądu, w odniesieniu do opinii biegłego i zdjęcia pękniętego reflektora, uznać należy, że zupełnie niezasadne jest stanowisko strony pozwanej powołującej brak ważnych badań technicznych pojazdu dla konieczności najmu pojazdu zastępczego Skoro mimo braku ważnych badań technicznych poszkodowana korzystała z tego pojazdu i niezależnie czy w dacie zdarzenia jechała do stacji diagnostycznej czy nie, gdyby do kolizji w dniu 6 października 2021 r. nie doszło, miała możliwość korzystania ze swego pojazdu. Oczywistym jest, że Sąd nie aprobuje oczywiście poruszania się pojazdami bez ważnych badań technicznych, lecz zupełnie inna jest odpowiedzialność za brak ważnych badań technicznych od odpowiedzialności cywilnej, co należy podkreślić.
Sąd oparł się na dowodach z dokumentów zaoferowanych przez strony oraz częściowo na zeznaniach poszkodowanej – świadka A. R.. Sąd nie dał jej wiary co do tego, że w dniu zdarzenia udawała się na badania techniczne. W ocenie Sądu, były one wynikiem stanowiska strony pozwanej. Brak jest dowodu obiektywnego w tym zakresie, by poszkodowana w tym dniu udać się miała do stacji diagnostycznej. Zdaniem Sądu, uznać należy za prawdziwe zeznania świadka, że przez przeoczenie nie posiadała ważnych badań technicznych. Niezależnie od tego, okoliczność ta nie ma jednak większego znaczenia w związku z tym, że do zdarzenia nie doszło z winy poszkodowanej, lecz sprawcy posiadającego ubezpieczenie u strony pozwanej.
Z tych względów Sąd uznał, że kwestia braku ważnych badań technicznych nie wpływała w żadnym stopniu na zasadność roszczenia z tytułu najmu pojazdu zastępczego oraz kosztów podstawienia i odbioru tego pojazdu.
Z ustalonego w oparciu o zaoferowane dowody, Sąd ustalił, że w istocie strona pozwana w związku z przyjętym stanowiskiem nie była zainteresowana najmem pojazdu i w sprawie nie doszłoby do najmu takiego pojazdu z wypożyczalni współpracującej ze stroną pozwaną, co wynika z korespondencji mailowej i decyzji. Twierdzenia strony pozwanej, że „w okolicznościach przedmiotowej sprawy możliwym był najem auta zastępczego z wypożyczalni współpracującą z (...) przez poszkodowaną za stawkę 67 zł netto. Po otrzymaniu decyzji (...), poszkodowana zobowiązana byłaby do samodzielnego ponoszenia kosztów świadczonej usługi, jednakże i tak opiewałaby one na kwotę niższą od tej wskazanej przez powoda.” Twierdzenia te pozostają nieudowodnione. Trudno sobie wyobrazić, w jaki sposób poszkodowana miałaby taki pojazd wynająć z wypożyczalni współpracującej ze stroną pozwaną, skoro z treści maili wynika jednoznacznie, że nie nastąpiło uznanie odpowiedzialności ubezpieczyciela za szkodę.
Strona pozwana nie wykazała, że stawki najmu pojazdu stosowane przez stronę powodową nie są stawkami rynkowymi. Poszkodowana nie miała obowiązku poszukiwania w całym kraju wypożyczalni z niższą stawką dobową najmu pojazdu zastępczego, lecz w okolicach swego miejsca zamieszkania. Załączone do sprzeciwu przez pozwaną nie potwierdzone za zgodność z oryginałem wydruki cenników, a w szczególności wydruk mający być załącznikiem nr 5 do bliżej nieokreślonego dokumentu nie stanowią dowodu potwierdzającego zawyżenie stawki dobowej.
Kwestionowanie przez stronę pozwaną dotychczas utrwalonego orzecznictwa sądów powszechnych i Sądu Najwyższego w zakresie zasadności okresu najmu pojazdu zastępczego jest zupełnie niezrozumiałe, a takie zarzuty w istocie podniesione zostały jedynie dla obszerności sprzeciwu. Wbrew twierdzeniom strony pozwanej, poszkodowana nie miała obowiązku podjęcia poszukiwania samochodu celem jego nabycia po uzyskaniu informacji o wartości powstałej szkody, lecz od daty wypłaty odszkodowania za szkodę w pojeździe. Utrwalone pozostaje w orzecznictwie, że od tej daty poszkodowany ma 7 dni na zorganizowanie samochodu w miejsce uszkodzonego, wszak po tym czasie najem pojazdu zastępczego jest bezzasadny. Poszkodowany nie ma obowiązku wykładać własnych środków, by minimalizować szkodę, lecz ubezpieczyciel powinien spełnić świadczenie w takim terminie, by również wysokość szkody była zminimalizowana. To przecież przekłada się także na długość najmu pojazdu zastępczego. Skoro więc poszkodowana otrzymała odszkodowanie za swój samochód 9 listopada 2021 r., to zasadny był okres najmu pojazdu zastępczego do dnia 16 listopada 2021 r.
Za zasadne uznać należy także koszty podstawienia i odbioru pojazdu w kontekście powyższego, bowiem skoro strona pozwana odmawiała przyjęcia odpowiedzialności ze względu na brak ważnych badań technicznych i wypożyczalnie współpracujące nie chciały zapewnić pojazdu zastępczego, to w jaki sposób miałoby nastąpić podstawienie i odbiór takiego pojazdu. W tym zakresie strona pozwana się nie wypowiedziała. Koszty podstawienia i odbioru pojazdu określone na kwoty po 36,90 zł brutto w żaden sposób nie są wygórowane.
Mając na względzie powyższe, Sąd zasądził zarówno koszty najmu pojazdu zastępczego, jak i koszty podstawienia i odbioru tego pojazdu określone w fakturze nr (...) na podstawie art.363 § 1 k.c. w zw. z art.361 § 1 k.c.
W związku z tym, że strona pozwana przez tak długi czas nie uczyniła zadość swym obowiązkom, to zasadnie strona powodowa domaga się skapitalizowanych odsetek. Działanie pozwanej doprowadziło do zwiększenia szkody. Wyrok w sprawie odszkodowania z tytułu najmu pojazdu zastępczego i kosztów jego podstawienia i odbioru nie jest wyrokiem konstytutywnym. Aprobowanie stanowiska ubezpieczyciela, że odsetki należą się od wyrokowania, prowadziłby do sytuacji, w której ubezpieczyciele nie byliby zainteresowani spełnieniem świadczeń w terminach określonych w art.14 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych bez żadnych konsekwencji finansowych. Z tego względu Sąd zasądził także skapitalizowane odsetki, których sposób wyliczenia nie budził żadnych wątpliwości tym bardziej, że obecnie dostępne są kalkulatory takich odsetek.
Sąd zasądził dochodzone roszczenie wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie zgodnie z art.481 § 1 i 2 k.c. oraz art.482 k.c. od dnia wniesienia pozwu, tj. od dnia 14 maja 2024 r.
O kosztach procesu orzeczono na mocy art.98 k.c. zasądzając je od pozwanej jako przegrywającej proces. Na koszty te składają się kwota 2 317 zł: opłata sądowa 500 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł i koszty zastępstwa procesowego 1 800 zł.
16.04.2026 r.
ZARZĄDZENIE
1. (...)
2. (...);
3. (...)