Zarządzenie z 23 marca 2026, sygn. I C 437/25

Strona powodowa (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą wT.wniosła o zasądzenie od pozwanych A. M. iA. M. solidarnie kwoty 10 230,54 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 12 maja 2022 roku do dnia zapłaty. Strona powodowa wniosła także o zasądzenie na jej rzecz od pozwanych kosztów procesu według norm przepisanych.

W uzasadnieniu pozwu strona powodowa wskazała, iż A. iR. M. byli stroną umowy kompleksowej dostarczania paliwa gazowego, zawartej z (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, obejmującej sprzedaż i dostarczanie paliwa gazowego do instalacji w lokalu przy ul. (...) w J.. Usługę dystrybucji paliwa gazowego do tego lokalu wykonywał powód jako operator systemu dystrybucji. Umowa została rozwiązania z dniem 31 października 2017 roku na podstawie oświadczenia woli o rozwiązaniu umowy złożonego przez odbiorców paliwa gazowego A. i R. M.. W toku kontroli przeprowadzonej przez pracowników powoda stwierdzono nielegalny pobór paliwa gazowego polegający na jego pobieraniu po rozwiązaniu umowy.

W postępowaniu upominawczym wydano nakaz zapłaty, od którego pozwani wnieśli sprzeciwy, wnosząc jednocześnie o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od strony powodowej na rzecz pozwanego kosztów procesu według norm prawem przepisanych. Pozwani R. M.iA. M. podnieśli zarzut braku legitymacji biernej pozwanych, albowiem od 2017 roku nie mieszkają i nie przebywają w nieruchomości położonej przy ul(...) wJ., a więc tym samym nie dokonywali nielegalnie poboru gazu we wskazanym punkcie odbioru. Pozwani od 2017 roku, nieprzerwanie przez 5 lat mieszkają za granicą. Pozwani wskazali także na nieudowodnienie roszczenia strony powodowej co do zasady i wysokości, nieudowodnienia przez stronę powodową treści pozwu, brak podstaw faktycznych i prawnych dochodzonego roszczenia, brak udowodnienia, iż pozwani w okresie objętym pozwem pobierali nielegalnie paliwo gazowe. Pozwani zarzucili ponadto, że strona powodowa działa niezgodnie z postanowieniami art. 57 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo energetyczne, albowiem w okresie nielegalnego poboru paliwa gazowego nie byli ani właścicielami nieruchomości położonej przy ul(...) wJ., ani nie mieszkali w tym miejscu.

Sąd ustalił, co następuje.

A. i R. M. zawarli 2 marca 2016 roku umowę z (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W.na czas nieokreślony, której przedmiotem było dostarczanie paliwa gazowego do nieruchomości położonej wJ.przy (...).

Dowód: umowa z 2 marca 2016 r. k.75-76.

Umowa została rozwiązana z dniem 31 października 2017 roku na podstawie oświadczenia woli o rozwiązaniu umowy złożonego przez odbiorców paliwa gazowego A.i R. M..

Dowód: informacja o rozwiązaniu umowy k.12v.

27 kwietnia 2022 r. na podstawie protokołu komisji ds. nielegalnego poboru gazu (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T.wystawiła na rzeczA.i R. M. notę obciążeniową nr (...) opiewającą na 10.230,54 zł.

Dowód: protokół nr (...).(...).B.540.472/22 komisji ds. nielegalnego poboru gazu k.10, nota obciążeniowa nr (...) k.11, polecenie monterskie k.11v, potwierdzenie nadania k.12.

Przedstawiony wyżej stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dowody z zaoferowanych przez strony dokumentów, które Sąd uznał za wiarygodne, albowiem zostały sporządzone we właściwej formie, przewidzianej dla tego typu dokumentów. Ich autentyczność nie budziła wątpliwości Sądu i nie została zakwestionowana przez strony.

Sąd zważył, co następuje.

Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.

W niniejszej sprawie zasadniczą kwestią do rozstrzygnięcia było ustalenie, czy w świetle art. 57 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne strona powodowa uprawniona jest do żądania od pozwanych zapłaty za nielegalny pobór gazu. W związku z powyższym pozwani mogą zwolnić się od odpowiedzialności w przypadku, gdy nielegalne pobieranie paliw wynika z wyłącznej winy osoby trzeciej, za którą nie ponoszą odpowiedzialności. Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że zgromadzony w toku postępowania materiał dowodowy w sposób jednoznaczny wykazuje, że brak jest podstaw, aby obciążyć winą pozwanych z tytułu nielegalnego poboru gazu.

Wskazać należy, że definicję ustawową nielegalnego poboru zawiera art. 3 pkt 18 ustawy - Prawo energetyczne. Nielegalne pobieranie paliw lub energii oznacza pobieranie paliw lub energii bez zawarcia umowy, z całkowitym albo częściowym pominięciem układu pomiarowo-rozliczeniowego lub poprzez ingerencję w ten układ mającą wpływ na zafałszowanie pomiarów dokonywanych przez układ pomiarowo-rozliczeniowy.

Na wstępie należy podkreślić, że ocena zgodności z prawdą twierdzeń strony powodowej następuje na podstawie materiału procesowego znajdującego się w aktach sprawy. Nie budzi wątpliwości, że obowiązkiem strony powodowej jest dołączenie do pozwu dowodów, które umożliwią sądowi weryfikacje jej twierdzeń.

Zdaniem sądu strona powodowa nie wykazała powództwa. Strona powodowa w pozwie wskazała, ze doszło do nielegalnego poboru gazu przez pozwanych, ponieważ w wyniku rozwiązania umowy wystąpiła różnica stanów gazomierzy na dzień rozwiązania umowy.

W niniejszym postępowaniu zastosowanie mają przepisy ogólne dotyczące przedkładania przez strony dowodów, w tym art. 3 kodeksu postępowania cywilnego i art. 6 kodeksu cywilnego. Podkreślenia wymaga fakt, iż to strona powodowa powinna udowodnić, że określone roszczenie, żądanej wysokości jej przysługuje. Zgodnie z art. 6 kodeksu cywilnego ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi określone dla siebie skutki prawne, tym bardziej, że ciężar dowodu pozostaje w ścisłym związku z problematyką procesową dowodów. Sąd tylko wyjątkowo winien ingerować w przebieg postępowania dowodowego dopuszczając dowody z urzędu, które to uprawnienie wynika z treści przepisu art. 232 kodeksu postępowania cywilnego. Zgodnie bowiem z przyjętą linią orzecznictwa obowiązek wskazania dowodów, potrzebnych dla rozstrzygnięcia sprawy, obciąża przede wszystkim strony. Nie budzi wątpliwości, że samo twierdzenie strony nie jest dowodem, a twierdzenie dotyczące istotnej dla sprawy okoliczności (art. 227 kodeksu postępowania cywilnego) powinno być udowodnione przez stronę to twierdzenie zgłaszającą.

Zgodnie z treścią art. 210 § 2 kodeksu postępowania cywilnego, każda ze stron obowiązana jest do złożenia oświadczenia co do twierdzeń strony przeciwnej, dotyczących okoliczności faktycznych. Strony obowiązane są przedstawiać stan faktyczny, z którego wywodzą swoje prawa i obowiązki, a które stanowią dla sądu merytoryczną podstawę rozstrzygnięcia. Strona ma obowiązek złożyć oświadczenie co do twierdzeń strony przeciwnej, dotyczących okoliczności faktycznych. Ich niezłożenie pociąga za sobą możliwość przyjęcia przez sąd, iż fakty objęte tymi twierdzeniami zostały przez stronę przyznane (art. 230 kodeksu postępowania cywilnego).

Strona powodowa domagała się roszczeń z tytułu nielegalnego poboru gazu. Niesporny był fakt, że w lokalu położonym w J. przy ul(...) doszło w okresie dochodzonym pozwem do nielegalnego poboru gazu w rozumieniu art. 3 pkt 18 ustawy - Prawo energetyczne.

Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że umowa kompleksowa zawarta z pozwanymi została rozwiązana z dniem 31 października 2017 roku, natomiast polecenie monterskie zostało przeprowadzone w dniu 23 marca 2022 roku, kiedy to stwierdzono zużycie 7700 kWh. Strona powodowa nie przedstawiła jednak wiarygodnych i jednoznacznych dowodów pozwalających zweryfikować sposób ustalenia tego stanu ani metodologii wyliczenia zużycia przypisanego pozwanym. Brak jest w szczególności protokołu zdawczo-odbiorczego lub innego dokumentu potwierdzającego odczyt licznika na datę rozwiązania umowy.

Nadto strona powodowa nie wykazała, aby pozwani byli podmiotami faktycznie pobierającymi paliwo gazowe w spornym okresie. Sam fakt wcześniejszego istnienia umowy sprzedaży paliwa gazowego pomiędzy pozwanymi a sprzedawcą nie przesądza o odpowiedzialności pozwanych za pobór paliwa po jej rozwiązaniu ani o nieograniczonej odpowiedzialności za wszelkie zużycie w danym lokalu. Strona powodowa nie wykazała, czy pozwani byli właścicielem lokalu, czy przysługiwał im inny tytuł prawny do jego zajmowania ani czy faktycznie w nim zamieszkiwali w okresie objętym żądaniem pozwu.

Nie zostało również wykazane, aby po rozwiązaniu umowy strona powodowa podjęła realne i udokumentowane czynności zmierzające do demontażu gazomierza lub fizycznego wstrzymania dostarczania paliwa gazowego. Strona powodowa nie odniosła się także do zarzutów pozwanych dotyczących niewykazania roszczenia.

Tym samym powództwo podlegało oddaleniu w całości jako niewykazane co do zasady.

W punkcie 2 i 3 wyroku Sąd orzekł o kosztach procesu na podstawie przepisu art. 98 kodeksu postępowania cywilnego uznając, iż strona powodowa jako strona przegrywająca jest obowiązana zwrócić pozwanym koszty postępowania. Na zasądzone kwoty składają się opłata od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w kwocie 3 600 zł (§ 2 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie).

J. 23 marca 2026 roku

Sędzia Łukasz Garbuliński