Uzasadnienie z 15 lipca 2026, sygn. VIII U 28/26
Sygnatura akt VIII U 28/26
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 8 grudnia 2025 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w H. po rozpatrzeniu wniosku z dnia 19 listopada 2025 r. odmówił U. W. prawa do przeliczenia emerytury na podstawie dostarczonych przez wnioskodawcę dokumentów, ponieważ uzyskane dochody nie stanowią podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne. W związku z powyższym organ rentowy wskazał, że emerytura będzie wypłacana w dotychczasowej wysokości.
(decyzja z dnia 8 grudnia 2025 r. - k. 214 akt ZUS)
Odwołanie od przedmiotowej decyzji złożył U. W., zaskarżając ją w całości. Ubezpieczony wyjaśnił, że był siłą wcielony do wojska. Pracę odbywał od stycznia 1975 r. do grudnia 1976 r. w (...) w (...) w V. - (...) (...). Był wysyłany na placówki, gdzie oprócz pracy jako kierowca miał wykonywać inne prace. Wynagrodzenie za pracę i oszczędności paliwa były wpłacane na książeczkę (...). Oprócz tego, co miesiąc otrzymywał wynagrodzenie w gotówce.
(odwołanie - k. 3)
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wywodząc, jak w zaskarżonej decyzji. Jednocześnie Zakład wyjaśnił, że do ustalenia podstawy wymiaru kapitału początkowego uwzględniono przeciętną podstawę wymiaru składek wybranych z całego okresu 20 lat kalendarzowych, tj. z okresu od 1 stycznia 1973 r. do 31 grudnia 1975 r., od 1 stycznia 1979 r. do 31 grudnia 1983 r. i od 1 stycznia 1985 r. do 31 grudnia 1987 r., od 1 stycznia 1989 r. do 31 grudnia 1989 r., od 1 stycznia 1991 r. do 31 grudnia 1998 r. Jednocześnie wyjaśnił, że we wniosku z 19 listopada 2025 r. ubezpieczony wniósł o ponowne obliczenie świadczenia z uwzględnieniem jego zarobków w trakcie trwania zasadniczej służby wojskowej. Z załączonych dokumentów nie wynika, jakie zarobki otrzymywał U. W. w trakcie służby wojskowej. Brak jest także danych aby od wynagrodzenia tego odprowadzane były składki na ubezpieczenia społeczne.
(odpowiedź na odwołanie - k. 4-4 verte)
W piśmie procesowym z dnia 6 maja 2026 r. ubezpieczony podtrzymał swoje stanowisko, zarzucając zaskarżonej decyzji błędne ustalenie okresów zatrudnienia, polegające na bezpodstawnym pominięciu okresu obowiązkowej służby wojskowej od 24 stycznia 1975 r. do 16 grudnia 1976 r.
(pismo procesowe ubezpieczonego - k. 13)
W piśmie procesowym z dnia 21 maja 2026 r. organ rentowy, odnosząc się do zarzutów wnioskodawcy dotyczących nieuwzględnienia do stażu pracy okresów obowiązkowej służby wojskowej, podniósł, że okresy te zostały już zaliczone do staży pracy przy przyznaniu emerytury ubezpieczonemu za okres od 24 stycznia 1975 r. do 10 grudnia 1976 r. Decyzją z dnia 8 grudnia 2025 r. organ rentowy skorygował na podstawie przedłożonych dokumentów do wniosku z 19 listopada 2025 r. powyższy okres oraz zaliczony okres służby wojskowej wnioskodawcy od 24 stycznia 1975 r. do 16 grudnia 1976 r., który nie miał wpływu na wysokość kapitału początkowego i emerytury. Zakład wyjaśnił, że brak jest możliwości przyjęcia za ten okres do ustalenia podstawy wymiaru przeciętnego wynagrodzenia, bowiem za okres służby wojskowej nie odprowadzono za wnioskodawcę składki na ubezpieczenie społeczne.
(pismo procesowe ZUS - k. 31)
Na rozprawie w dniu 17 czerwca 2026 r. poprzedzającej wydanie wyroku wnioskodawca poparł odwołanie i wniósł o uwzględnienie wynagrodzenia za sporny okres. Natomiast pełnomocnik ZUS wniósł o oddalenie odwołania oświadczając, że w odpowiedzi na odwołanie wskazano, że do ustalenia wysokości kapitału początkowego uwzględniono m.in. okres do grudnia 1975 r., ale chodziło o wynagrodzenie, które wnioskodawca uzyskał tylko w styczniu 1975 r. (ponieważ później odbywał służbę wojskową), co wynika z zaświadczenia Rp-7.
(końcowe stanowiska stron e-protokół rozprawy z dnia 17 czerwca 2026 r. 00:00:48 - 00:04:15, 00:12:03-00:13:02, 00:13:05-00:15:13 - płyta CD k. 36)
Sąd Okręgowy zważył, co następują:
U. W. urodził się (...)
(bezsporne)
Ubezpieczony odbywał zasadniczą służbę wojskową w okresie od 24 stycznia 1975 r. do 16 grudnia 1976 r.
(zaświadczenie - k. 27)
Z uzyskanych przez ubezpieczonego rozkazów dziennych dowódcy jednostki wojskowej nr (...) w V.:
a) nr 53 z dnia 5 marca 1975 r. wynika, że z dniem 8 marca 1975 r. ubezpieczonego przeniesiono ewidencyjne i gospodarczo z pododdziału do kompanii 1ej i naznaczono stanowisko do kompanii 7ej z kompanii 12ej na stanowisko kierowcy samochodowego;
b) nr 77 z dnia 4 kwietnia 1975 r. wynika, że ubezpieczony został wyznaczony kierowcą samochodu (...) nr rejestr. (...);
c) nr 129 z dnia 10 czerwca 1975 r. wynika, że ubezpieczony otrzymał premię za oszczędność paliwa uzyskanego w kwietniu 1975 r. w wysokości 43 + 11 zł;
d) nr 169 z dnia 30 lipca 1975 r. wynika, że ubezpieczony otrzymał premię za oszczędność paliwa uzyskanego w czerwcu 1975 r. w wysokości 32 zł;
e) nr 217 z dnia 26 września 1975 r. wynika, że ubezpieczony otrzymał premię za oszczędność paliwa uzyskanego w sierpniu 1975 r. w wysokości 28 zł;
f) nr 243 z dnia 29 października 1975 r. wynika, że ubezpieczony otrzymał premię za oszczędność paliwa uzyskanego we wrześniu 1975 r. w wysokości 12 zł + 10 zł;
g) nr 265 z dnia 25 listopada 1975 r. wynika, że ubezpieczony otrzymał premię za oszczędność paliwa uzyskanego w październiku 1975 r. w wysokości 70 + 133 zł;
h) nr 283 z dnia 16 grudnia 1975 r. wynika, że ubezpieczony otrzymał premię za oszczędność paliwa uzyskanego w listopadzie 1975 r. w wysokości 44 zł;
i) nr 66 z dnia 22 marca 1976 r. wynika, że ubezpieczony otrzymał premię za oszczędność paliwa uzyskanego w lutym 1976 r. w wysokości 27 zł;
j) nr 79 z dnia 7 kwietnia 1976 r. wynika, że ubezpieczony został wyznaczony na etatowego kierowcę samochodu ŻUK nr rejestr. (...);
k) nr 116 z dnia 24 maja 1976 r. wynika, że ubezpieczony otrzymał premię za oszczędność paliwa uzyskanego w kwietniu 1976 r. w wysokości 25 zł;
l) nr 237 z dnia 21 października 1976 r. wynika, że ubezpieczony został wyznaczony na etatowego kierowcę pojazdów samochodowych (...) nr rejestr. (...).
(rozkazy - k. 15-26, k. 201-213 akt ZUS)
Decyzją z dnia 19 lipca 2022 r. organ rentowy z urzędu ponownie ustalił wartość kapitału początkowego ubezpieczonego na dzień 1 stycznia 1999 r. Do obliczenia podstawy wymiaru kapitału początkowego oraz obliczenia wskaźnika wysokości tej podstawy organ rentowy przyjął przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu ubezpieczenia. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego wyniósł 56,21% i został pomnożony przez kwotę bazową w wysokości 1.220,89 zł, w związku z czym podstawa wymiaru kapitału początkowego wyniosła 686,26 zł. ZUS uwzględnił okresy składkowe w wymiarze 24 lat, 2 miesięcy, 7 dni, tj. 290 miesięcy oraz nieskładkowe w wymiarze 8 miesięcy, 26 dni, tj. 8 miesięcy. Wysokość 24% kwoty bazowej wyniosła 293,01 zł. Średnie dalsze trwanie życia wyrażone w miesiącach dla osób w wieku 62 lat przyjęto w ilości 209 miesięcy. W związku z powyższym wysokość kapitału początkowego ustalona na dzień 1 stycznia 1999 r. wyniosła 90 812,59 zł.
(decyzja z dnia 19 lipca 2022 r. - k. 47-48 akt kapitałowych ZUS)
Z pisma otrzymanego przez ubezpieczonego od (...) w M. wynika, że w Rozkazach Dziennych, Własnych i Personalnych Dowódcy Jednostki Wojskowej nr (...) w V. w okresie od miesiąca stycznia 1975 r. do miesiąca grudnia 1976 r., zapisu o pracy ubezpieczonego i służbie przy lutowaniu, spawaniu i układaniu kabli telefonicznych, a także o wysokości jego uposażenia, nie odnaleziono. Do zasobu Archiwum nie przekazano książeczek oszczędnościowych (...) oraz list uposażeń żołnierzy zasadniczej służby wojskowej w/w jednostki wojskowej za lata 1975-1976.
(pismo z (...) w M. - k. 14)
Powyższy stan faktyczny Sąd Okręgowy ustalił w oparciu o całokształt materiału dowodowego zebranego w sprawie, w szczególności o dokumenty zawarte w załączonych do akt sprawy aktach ZUS. Zebrany materiał dowodowy nie nasuwa wątpliwości i pozwala tym samym na wydanie rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie przypomnienia wymaga, iż zgodnie z treścią przepisu art. 173 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1749 z późn. zm., dalej: ustawa o emeryturach i rentach z FUS, ustawa emerytalna), dla ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r., którzy przed dniem wejścia w życie ustawy opłacali składki na ubezpieczenie społeczne, lub za których składki opłacali płatnicy składek, ustala się kapitał początkowy.
Stosownie do art. 174 ust. 1 tejże ustawy, kapitał początkowy ustala się na zasadach określonych w art. 53, z uwzględnieniem ust. 2-12. Zgodnie z ust. 2, przy ustalaniu kapitału początkowego przyjmuje się przebyte przed dniem wejścia w życie ustawy:
1) okresy składkowe, o których mowa w art. 6;
2) okresy nieskładkowe, o których mowa w art. 7 pkt 5;
3) okresy nieskładkowe, o których mowa w art. 7 pkt 1-4 i 6-12, w wymiarze nie większym niż określony w art. 5 ust. 2.
Zgodnie z ust. 3 przywołanego artykułu, podstawę wymiaru kapitału początkowego ustala się na zasadach określonych w art. 15, 16, 17 ust. 1 i 3 oraz art. 18, z tym że okres kolejnych 10 lat kalendarzowych ustala się z okresu przed dniem 1 stycznia 1999 r. Według ust. 3b w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 października 2013 roku (w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 21 czerwca 2013 roku o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych) jeżeli okres wskazany do ustalenia podstawy wymiaru kapitału początkowego obejmuje rok kalendarzowy, w którym ubezpieczony pozostawał w ubezpieczeniu społecznym na podstawie przepisów prawa polskiego jedynie przez część miesięcy tego roku, do obliczenia stosunku sumy kwot podstaw wymiaru składek i kwot, o których mowa w art. 15 ust. 3, w okresie tego roku do przeciętnego wynagrodzenia, przyjmuje się sumę kwot przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia ogłoszonego za ten rok kalendarzowy odpowiednią do liczby miesięcy pozostawania w ubezpieczeniu.
Natomiast w myśl ust. 7 analizowanego przepisu do obliczenia kapitału początkowego przyjmuje się kwotę bazową wynoszącą 100 % przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w (...) kwartale kalendarzowym 1998 roku. Ustęp 8 powyższego przepisu stanowi, że przy obliczaniu kapitału początkowego część kwoty bazowej wynoszącej 24 % tej kwoty mnoży się przez współczynnik proporcjonalny do wieku ubezpieczonego oraz okresu składkowego i nieskładkowego osiągniętego do dnia 31 grudnia 1998 roku. Zgodnie natomiast z treścią ust. 8 przy obliczaniu kapitału początkowego część kwoty bazowej wynoszącej 24% tej kwoty mnoży się przez współczynnik proporcjonalny do wieku ubezpieczonego oraz okresu składkowego i nieskładkowego osiągniętego do dnia 31 grudnia 1998 roku, według wskazanego w nim wzoru.
Z kolei w myśl art. 15 ust. 1 powyższej ustawy podstawę wymiaru emerytury i renty stanowi ustalona w sposób określony w ust. 4 i 5 przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe lub na ubezpieczenie społeczne na podstawie przepisów prawa polskiego w okresie kolejnych 10 lat kalendarzowych, wybranych przez zainteresowanego z ostatnich 20 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę lub rentę, z uwzględnieniem ust. 6 i art. 176. Natomiast stosownie do brzmienia ust. 2a tego samego przepisu, jeżeli nie można ustalić podstawy wymiaru składek w okresie pozostawania w stosunku pracy wskazanym do ustalenia podstawy wymiaru emerytury i renty, za podstawę wymiaru składek przyjmuje się kwotę obowiązującego w tym okresie minimalnego wynagrodzenia pracowników, proporcjonalnie do okresu podlegania ubezpieczeniu i wymiaru czasu pracy. Z kolei na postawie ust. 6 omawianego przepisu na wniosek ubezpieczonego podstawę wymiaru emerytury lub renty może stanowić ustalona w sposób określony w ust. 4 i 5 przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe w okresie 20 lat kalendarzowych przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku, wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu.
Jak stanowi art. 15 ust. 4 w/w ustawy w celu ustalenia podstawy wymiaru emerytury lub renty:
1. oblicza się sumę kwot podstaw wymiaru składek i kwot, o których mowa w ust. 3, w okresie każdego roku z wybranych przez zainteresowanego lat kalendarzowych,
2. oblicza się stosunek każdej z tych sum kwot do rocznej kwoty przeciętnego wynagrodzenia, ogłoszonej za dany rok kalendarzowy, wyrażając go w procentach, z zaokrągleniem do setnych części procentu,
3. oblicza się średnią arytmetyczną tych procentów, która, z zastrzeżeniem ust. 5, stanowi wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury lub renty, oraz
4. mnoży się przez ten wskaźnik kwotę bazową, o której mowa w art. 19, przy czym wskaźnik wysokości podstawy wymiaru nie może być wyższy niż 250%, jednakże przy ponownym przeliczeniu wysokości emerytury należy mieć na względzie, iż zgodnie z art. 111 ust. 2 ustawy uwzględnia się kwotę bazową ostatnio przyjętą do obliczenia świadczenia.
W związku z treścią zacytowanych przepisów można stwierdzić, iż kwota kapitału początkowego zależy od długości udowodnionych okresów składkowych i nieskładkowych przebytych przed 1 stycznia 1999 rokiem, podstawy wymiaru oraz współczynnika proporcjonalnego do wieku ubezpieczonego, który służy do obliczenia tzw. części socjalnej.
Przytoczone zasady postępowania – w świetle uchwały Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 2003 roku w sprawie o sygn. III UZP 2/03 (OSNP 2003/14/338) - tak przy ustalaniu prawa do świadczenia, jak i jego przeliczaniu, pozwalają na ogólną uwagę, iż zamiarem ustawodawcy było umożliwienie ubezpieczonym dokonanie wyboru, w ramach prawa, najkorzystniejszego z ich punktu widzenia okresu, z którego podstawa wymiaru składek ubezpieczeniowych, będzie stanowić podstawę wymiaru świadczenia.
Nie należy jednak pomijać, iż katalog okresów możliwych do zaliczenia przy wyliczaniu kapitału początkowego ma charakter zamknięty w tym sensie, że okresy w nim nieprzewidziane nie mogą zostać uwzględnione (por wyrok SA w Szczecinie - III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 11.10.2012 sygn. akt III AUa 417/12, Wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie - III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 18 czerwca 2013 r., III AUa 92/13).
Na podstawie art. 174 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS do stażu ubezpieczeniowego przyjmuje się okresy składkowe wymienione w art. 6 i nieskładkowe wymienione w art. 7.
Szczegółowy tryb postępowania w sprawach ustalania prawa do świadczeń pieniężnych przewidzianych w ustawie o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych został określony w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11 października 2011 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe (Dz. U. Nr 237 poz. 1412). Stosownie do treści § 10 ust. 1 pkt 2 wskazanego rozporządzenia, osoba ubiegająca się o świadczenie powinna przedstawić dokumenty stwierdzające okresy uzasadniające prawo do świadczeń i ich wysokość. Natomiast zgodnie z § 22 ust. 1 w/w rozporządzenia, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, środkiem dowodowym stwierdzającym okresy zatrudnienia na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania oraz spółdzielczej umowy o pracę jest świadectwo pracy, zaświadczenie płatnika składek lub innego właściwego organu, wydane na podstawie posiadanych dokumentów lub inny dokument, w tym w szczególności:
1) legitymacja ubezpieczeniowa;
2) legitymacja służbowa, legitymacja związku zawodowego, umowa o pracę, wpis w dowodzie osobistym oraz pisma kierowane przez pracodawcę do pracownika w czasie trwania zatrudnienia.
Według § 21 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11 października 2011 roku sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe (Dz. U. z 2011 roku, nr 237, poz. 1412) środkiem dowodowym stwierdzającym wysokość wynagrodzenia, dochodu, przychodu oraz uposażenia przyjmowanego do ustalenia podstawy wymiaru emerytury lub renty są zaświadczenia pracodawcy lub innego płatnika składek, legitymacja ubezpieczeniowa lub inny dokument, na podstawie którego można ustalić wysokość wynagrodzenia, dochodu, przychodu lub uposażenia.
Należy podkreślić, iż Sąd nie jest związany ograniczeniami dowodowymi określonymi dla dowodzenia przed organami rentowymi, co wynika z treści art. 473 k.p.c. i sprawia, że każdy fakt może być dowodzony wszelkimi środkami, które Sąd uzna za pożądane, a ich dopuszczenie za celowe.
Wskazana regulacja § 21 ust. 1 powołanego rozporządzenia stanowiąca odpowiednik obowiązującego do dnia 23 listopada 2011 roku § 20 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno - rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń wyznacza kierunek postępowania dowodowego, nie oznacza to jednak aby wysokość uzyskiwanego uposażenia nie mogła być wskazana i w inny sposób, tak przy pomocy pisemnych środków dowodowych pochodzących od pracodawcy, czy też nawet dowodów pośrednich, nie wyłączając zeznań świadków - aczkolwiek wskazujących wprost na wysokość wynagrodzenia danego zainteresowanego (tak stanowi m. in. teza wyroku Sądu Najwyższego z dnia 25 lipca 1997r. - (...) UKN 186/97, OSNAP 1998/11/324, a także wyroki: Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 1997r. - III AUa 105/97, Apel. W-wa 1997/2/7, Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 27 czerwca 1995 - III Aur 177/95, OSA 1996/10/32, czy Sądu Apelacyjnego Białymstoku - III Aur 294/93, PS - wkład. 1994/3/6).
W przedmiotowej sprawie ubezpieczony domagał się uwzględnienia przy ustalaniu kapitału początkowego, a w konsekwencji przysługującej mu emerytury, wynagrodzeń, jakie uzyskiwał w okresie odbywania zasadniczej służby wojskowej, tj. od 24 stycznia 1975 r. do 16 grudnia 1976 r. Skarżący podnosił, że pracę odbywał w V. - X. (...). Był wysyłany na placówki, gdzie oprócz pracy jako kierowca miał wykonywać również inne prace. Wynagrodzenie za pracę i oszczędności paliwa były wpłacane na książeczkę (...). Oprócz tego, co miesiąc otrzymywał wynagrodzenie w gotówce. Przypomnienia w tym miejscu zatem wymaga, że zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy o emeryturach i rentach z FUS okresami składkowymi są m.in. okresy służby wojskowej w Wojsku Polskim lub okresy jej równorzędne albo okresy zastępczych form tej służby.
Okres zasadniczej służby wojskowej odbytej przed 1999 r. jest okresem składkowym, mimo że składki na ubezpieczenie emerytalno-rentowe za osoby odbywające tę służbę de facto nie były odprowadzane. Okres ten, jako okres składkowy, wpływa na wysokość kapitału początkowego. Przy jego obliczaniu, jak już wskazywano, bierze się bowiem pod uwagę przebyte przed dniem 1 stycznia 1999 r. okresy składkowe i nieskładkowe.
Okres zasadniczej służby wojskowej nie wpływa, natomiast na wysokość podstawy wymiaru kapitału początkowego. Wynika to z faktu, że za podstawę wymiaru kapitału początkowego przyjmuje się – co do zasady – przeciętną podstawę wymiaru składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe. W sytuacji, gdy składka ta w okresie zasadniczej służby wojskowej odbywanej przed 1999 r. nie była odprowadzana, przyjmowana do obliczenia kapitału początkowego podstawa wymiaru składki wynosiła 0 zł i nie miała wpływu na jego wysokość.
Skoro zatem uposażenie zasadnicze przysługujące ubezpieczonemu - żołnierzowi niezawodowemu odbywającemu zasadniczą służbę wojskową nie stanowiło podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne, to nie ma możliwości uwzględnienia kwot tego świadczenia w podstawie wymiaru kapitału początkowego.
Znamiennym jest przy tym, że Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 24 lipca 2014 r. orzekł, że art. 174 ust. 3 ustawy o emeryturach i rentach z FUS w zakresie, w jakim dla okresu odbywania przez ubezpieczonego obowiązkowej służby wojskowej, przypadającej przed 1 stycznia 1999 r., nie przewiduje przyjmowania za podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne kwoty obowiązującego w tym okresie minimalnego wynagrodzenia pracowników lub obowiązującej w tym okresie podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne osób pełniących czynną służbę wojskową w Wojsku Polskim, jest zgodny z art. 67 ust. 1 w związku z art. 32 ust. 1 Konstytucji RP (por. wyrok TK z 24.07.2014 r., SK 53/13, OTK - A 2014, nr 7, poz. 77).
Jedynie na marginesie zaznaczenia natomiast wymaga, że z dokumentacji przedłożonej przez ubezpieczonego nawet nie wynika, jakie zarobki otrzymywał w trakcie odbywania służby wojskowej.
Reasumując, stwierdzenia wymaga, iż decyzja organu rentowego jest prawidłowa.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Okręgowy na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c., oddalił odwołanie ubezpieczonego jako bezzasadne.