Uzasadnienie z 21 maja 2026, sygn. I C 562/25

UZASADNIENIE

Pozew z dnia 9 listopada 2023 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej – k. 73) strona powodowa Krajowy Ośrodek (...) Rolnictwa z siedzibą w T. Oddział Terenowy w P. domagała się zasądzenia od pozwanego N. U. kwoty 6.851,29 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz zasądzenia kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwu wskazano, że w dniu 31 października 2011 r. Agencja Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w P. (poprzednik prawny strony powodowej) zawarła z D. U. (zmarłym ojcem pozwanego) umowę najmu lokalu mieszkalnego o łącznej powierzchni 50,04 m ² położonego w miejscowości (...). Zgodnie z zawartą umową D. U. zobowiązany był do uiszczania czynszu najmu oraz ponoszenia wszelkich kosztów i świadczeń związanych z eksploatacją lokalu w terminie do 30-tego dnia każdego miesiąca. Z uwagi na nieuregulowanie zaległości w płatności należności z tytułu umowy najmu strona powodowa pismem z dnia 5 lipca 2016 r. wypowiedziała D. U. umowę najmu, z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia ze skutkiem na koniec sierpnia 2016 r. D. U. zmarł w dniu 2 kwietnia 2022 r. Strona powodowa ustaliła, że w lokalu bez tytułu prawnego zameldowane są dwie osoby, tj. N. U. i F. U.. Pismem z dnia 9 czerwca 2022 r. strona powodowa wezwała ich do wydania nieruchomości zajmowanej bez tytułu prawnego, jednak bezskutecznie. Jako podstawę prawną dochodzonego roszczenia strona powodowa podała art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego. Na dzień wniesienia pozwu pozwany zalega z zapłatą odszkodowania w wysokości 6 851,29 zł za okres od września 2022 r. do maja 2023 r. Na dochodzone roszczenie składa się należność główna w kwocie 6.210,68 zł oraz odsetki ustawowe za opóźnienie naliczone do dnia 8 listopada 2023 r. w kwocie 640,61 zł. Strona powodowa wyjaśniła, że siostra pozwanego F. U. w imieniu i za zgodą pozwanego opróżniła lokal w dniu 30 maja 2023 r.

W dniu 28 marca 2024 r. Referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym w Opolu w sprawie sygn. akt I Nc (...)23 wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, uwzględniający powództwo w całości.

Postanowieniem z dnia 25 lipca 2024 r. w sprawie sygn. akt I Nc (...) Referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym w Opolu zawiesił postępowanie w sprawie na podstawie art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c. w zw. z art. 139 (1) § 2 k.p.c.

Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2025 r. w sprawie sygn. akt I Nc (...) Referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym w Opolu podjął zawieszone postępowanie i ustanowił dla pozwanego N. U., którego miejsce pobytu nie jest znane, kuratora w osobie radcy prawnego G. P..

Sprzeciw od nakazu zapłaty wniósł kurator ustanowiony dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego, zaskarżając wydany nakaz zapłaty w całości i wnosząc o oddalenie powództwa w całości oraz nieobciążanie pozwanego kosztami postępowania bez względu na wynik sprawy (art. 102 k.p.c.). Ponadto kurator wniósł o przyznanie mu wynagrodzenia według norm przepisanych w wysokości 100% stawki minimalnej powiększonej o wartość podatku VAT oraz zwrot wydatków, których zestawienie zostanie przedstawione sądowi w odrębnym piśmie. Uzasadniając swoje stanowisko kurator zakwestionował roszczenie, gdyż w jego ocenie prawdopodobnym jest, że roszczenie objęte pozwem było już przedmiotem innego postępowania. Kurator zauważyła także, że ostatecznego zdania lokalu w miejscowości (...) dokonała siostra pozwanego F. U., zatem prawdopodobnym jest, że pozwany nie przebywał już we wspomnianym lokalu, być może od dłuższego czasu. Pozwany nie odebrał nawet wezwania, które zostało do niego wysłane w grudniu 2022 r. na powyższy adres, a z rejestru E. wynika, że pozwany był zameldowany pod powyższym adresem jedynie do dnia 26 stycznia 2023 r. W dalszej kolejności kurator zakwestionował również wysokość dochodzonego roszczenia podkreślając, że nie wie, w jaki sposób strona powodowa wyliczyła należności za kolejne okresy płatności. Z treści pozwu wynika, że strona powodowa oprócz odszkodowania dochodzi od pozwanego także zapłaty opłat za korzystanie z mediów. Pozwany nie korzystał natomiast z lokalu samodzielnie, lecz z siostrą F. U. wobec czego nie może być obciążany całością tych opłat. Ponadto kurator zaznaczył, że strona powodowa nie wykazała nadania, ani doręczenia pozwanemu wezwania do zapłaty z dnia 6 listopada 2023 r., a wniesienie pozwu poprzedzało upływ terminu zapłaty wynikającego z tego wezwania.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny.

W dniu 31 października 2011 r. pomiędzy Agencją Nieruchomości Rolnych (...) w R. a D. U. została zawarta (...). Na podstawie umowy Agencja Nieruchomości Rolnych oddała D. U. do używania na czas nieokreślony lokal mieszkalny nr (...) w (...) nr (...) położony w miejscowości K., gm. S., (...)-(...), o łącznej powierzchni 50,04 m ² (§ 3 ust. 1 w zw. z § 1 umowy). Do lokalu mieszkalnego przynależało również pomieszczenie gospodarcze o powierzchni 24,96 m ² (§ 1 umowy). Najemca był w posiadaniu powyższego lokalu od dnia 1 sierpnia 2003 r. (§ 3 ust. 2 umowy). Wynajmujący wyraził zgodę na zamieszkanie w lokalu wraz z najemcą jego dzieci G. U., N. U. oraz F. U. (§ 2 umowy). Najemca z tytułu najmu miał ponosić na rzecz wynajmującego następujące opłaty miesięczne w wysokości:

1. czynsz najmu mieszkania – 50,04 m ² x 3,53 zł/m ² = 176,64 zł,

2. inne świadczenia – dostawa wody i odbiór nieczystości na podstawie wyliczeń dokonanych przez podmiot dostarczający media (§ 4 umowy).

Opłaty miały być dokonywane do 30 dnia każdego miesiąca za miesiąc bieżący na rachunek bankowy wynajmującego (§ 6 ust. 1 umowy). Pozostałe opłaty, o których mowa w § 4 umowy, płatne miały być z dołu do 30 dnia miesiąca (§ 6 ust. 3 umowy). W przypadku opóźnienia się z płatnością czynszu przez najemcę, wynajmujący miał prawo naliczać odsetki ustawowe za zwłokę w płatności. Za terminową zapłatę i opłaty odpowiadać miały solidarnie stale zamieszkujące z nim osoby pełnoletnie (§ 6 ust. 4 umowy).

Wynajmujący miał prawo wypowiedzieć umowę za uprzednim 3 miesięcznym wypowiedzeniem (§ 6 ust. 1 umowy).

Dowód:

- umowa (...) nr (...) z dnia 31 października 2011 r. - k. 16-17.

Lokal mieszkalny nr (...) położony w budynku nr (...) w K. stanowi własność strony powodowej. Krajowy Ośrodek (...) Rolnictwa jest następcą prawnym Agencji Nieruchomości Rolnych.

Dowód:

- okoliczność bezsporna,

- wydruk treści (...) nr (...) - k. 18-25,

- wydruk treści (...) nr (...) - k. 26-33.

Pismami dnia 13 maja 2015 r. Agencja Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w P. wezwała D. U., G. U., N. U. i F. U. do zapłaty kwoty 11.567,39 zł z tytułu należności czynszowych naliczonych na dzień 13 maja 2015 r. wynikających z najmu lokalu mieszkalnego posadowionego w miejscowości (...), (...)-(...) S. pod rygorem wypowiedzenia umowy najmu. Wszystkie powyższe wezwania zostały nadane w dniu 14 maja 2015 r. i następnie odebrane przez F. U. w dniu 18 maja 2015 r.

Dowód:

- wezwanie z dnia 13 maja 2015 r. wraz z potwierdzeniami nadania i doręczenia - k. 34-38.

W piśmie z dnia 5 lipca 2016 r. Agencja Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w P. złożyła wobec D. U. oświadczenie o wypowiedzeniu umowy najmu lokalu mieszkalnego z powodu występujących zaległości w opłatach z tytułu najmu lokalu przekraczających trzy pełne okresy płatności z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia ze skutkiem na koniec miesiąca kalendarzowego, tj. 31 sierpnia 2016 r. Powyższe pismo zostało odebrane w dniu 7 lipca 2016 r. pod adresem: K. (...) (1), (...)-(...) S. przez W. N..

Dowód:

- wypowiedzenie umowy z dnia 5 lipca 2016 r. wraz z potwierdzeniem nadania i doręczenia - k. 39-40.

Pismem z dnia 20 lipca 2016 r. D. U. zwrócił się do Agencji Nieruchomości Rolnych w P. z prośbą o wycofanie wypowiedzenia umowy najmu mieszkania. Jednocześnie D. U. poprosił o rozłożenie zadłużenia na raty w wysokości 1.000 zł miesięcznie.

W odpowiedzi Agencja Nieruchomości Rolnych nie wyraziła zgodny na przerwanie biegu wypowiedzenia umowy najmu. Ponadto poinformowała D. U., że możliwe jest regulowanie przez niego zadłużenia poprzez dokonywanie wpłat w zadeklarowanej wysokości po 1.000 zł miesięcznie począwszy od miesiąca sierpnia.

Dowód:

- pismo z dnia 20 lipca 2016 r. - k. 41,

- odpowiedź z dnia 8 sierpnia 2016 r. - k. 42.

Pismem z dnia 8 września 2016 r. Agencja Nieruchomości Rolnych poinformowała D. U., iż wobec wypowiedzenia umowy najmu, począwszy od dnia 1 września 2016 r. korzysta on z lokalu nr (...) położonego w K. w budynku nr (...) bez tytułu prawnego. Jednocześnie Agencja zawiadomiła, że w dniu 23 września 2016 r. pracownicy Agencji stawią się pod ww. adresem celem protokolarnego odbioru lokalu.

W odpowiedzi D. U. poinformował Agencję Nieruchomości Rolnych, że nie jest w stanie wydać zajmowanego lokalu mieszkalnego, ponieważ nie ma gdzie się przeprowadzić.

Dowód:

- wezwanie z dnia 8 września 2016 r. - k. 43,

- odpowiedź z dnia 19 września 2016 r. - k. 44.

W piśmie z dnia 17 września 2019 r. Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa Oddział Terenowy w P. poinformował D. U., że począwszy od dnia 1 stycznia 2020 r. obowiązywać będzie nowa stawka bazowa opłaty za:

1.  użytkowanie 1 m ² zajmowanego lokalu mieszkalnego, która po uwzględnieniu czynników podwyższających lub obniżających wartość użytkową lokalu będzie stanowiła kwotę 5,55 zł/m ²,

2.  użytkowanie 1 m ² zajmowanego pomieszczenia gospodarczego, która będzie stanowiła kwotę 0,71 zł.

W związku z powyższym wysokość odszkodowania za użytkowanie lokalu mieszkalnego i pomieszczeń gospodarczych bez tytułu prawnego miała wynosić łącznie 295,44 zł, w tym dla lokalu mieszkalnego – 277,72 zł, a dla pomieszczeń gospodarczych – 17,72 zł.

Dowód:

- pismo z dnia 17 września 2019 r. - k. 152.

D. U. zmarł w dniu 2 kwietnia 2022 r.

Dowód:

- odpis skrócony aktu zgonu - k. 45.

W dniu 13 kwietnia 2022 r. Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa wystawił na rzecz N. U. fakturę VAT nr (...) opiewającą na kwotę 437,94 zł. Przedmiotowa faktura została skorygowana fakturą VAT nr (...) z dnia 19 sierpnia 2022 r. o kwotę 423,34 zł. Ostatecznie faktura VAT nr (...) opiewała na kwotę 14,60 zł. Kwota ta była dochodzona przez Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa w pozwie wniesionym do Sądu Rejonowego w Opolu przeciwko N. U. oraz F. U.. Roszczenie objęte pozwem obejmowało odszkodowanie za bezumowne korzystanie z nieruchomości w okresie od grudnia 2020 r. do dnia 1 kwietnia 2022 r. W sprawie toczącej się pod sygn. akt I Nc 253/23 w dniu 16 maja 2023 r. Referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym w Opolu, I Wydziale Cywilnym wydał nakaz zapłaty przeciwko F. U. i N. U. orzekając zgodnie z żądaniem pozwu. Nakaz zapłaty jest prawomocny.

Dowód:

- faktura VAT nr (...) z dnia 13 kwietnia 2022 r. - k. 236,

- faktura (...) nr (...) z dnia 19 sierpnia 2022 r. - k. 237,

- pozew w postępowaniu o sygn. akt I Nc 253/23 - k. 5-9 w aktach sprawy o sygn. I Nc 253/23,

- nakaz zapłaty z dnia 16 maja 2023 r., sygn. akt I Nc 253/23 - k. 75 w aktach sprawy o sygn. I Nc 253/23.

W dniu 30 kwietnia 2022 r. (...) w K. wystawiła na rzecz Krajowego Ośrodka (...) notę księgową (...)-04/3 za kwiecień 2022 r. opiewającą na kwotę 182,53 zł, w tym energia elektryczna – 7,50 zł i odpady komunalne selektywne – 135 zł. Termin zapłaty kwoty wynikającej z noty określono na dzień 14 maja 2022 r.

Dowód:

- nota księgowa (...)-04/3 z dnia 30 kwietnia 2022 r. - k. 158.

W dniu 26 maja 2022 r. do Krajowego Ośrodka (...) wpłynęło oświadczenie G. U. o liczbie osób zamieszkałym pod adresem (...) w celu ustalenia opłaty za odpady komunalne. G. U. oświadczyła, że w powyższym lokalu zamieszkuje jedna osoba, tj. N. U..

Dowód:

- oświadczenie z dnia 26 maja 2022 r. - k. 151.

W dniu 31 maja 2022 r. (...) w K. wystawiła na rzecz Krajowego Ośrodka (...) notę księgową (...)-05/3 za maj 2022 r. opiewającą na kwotę 182,53 zł, w tym energia elektryczna – 7,50 zł i odpady komunalne selektywne – 135 zł. Termin zapłaty kwoty wynikającej z noty określono na dzień 14 czerwca 2022 r.

Dowód:

- nota księgowa (...)2022-05/3 z dnia 31 maja 2022 r. - k. 157.

Pismem z dnia 9 czerwca 2022 r. Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa poinformował N. U., że z dniem 31 sierpnia 2016 r. umowa (...) położonego w K. w (...) nr (...) wygasła na skutek wypowiedzenia. Jednocześnie zaznaczył, że wskazany wyżej lokal N. U. używa bez podstawy prawnej. Wobec powyższego (...) wezwał N. U. do niezwłocznego wydania wyżej wskazanego lokalu. Podkreślono, że termin przekazania lokalu uzgodnić telefonicznie z pracownikiem (...). W celu protokolarnego zdania lokalu mieszkalnego wyznaczono termin wydania nieruchomości na dzień 20 lipca 2022 r. Tożsame pismo zostało wysłane do F. U.

Dowód:

- wezwanie z dnia 9 czerwca 2022 r. - k. 46 – 47.

W dniu 30 czerwca 2022 r. (...) w K. wystawiła na rzecz Krajowego Ośrodka (...) notę księgową (...)-06/3 za czerwiec 2022 r. opiewającą na kwotę 68,53 zł, w tym energia elektryczna – 1,50 zł i odpady komunalne selektywne – 27 zł. Termin zapłaty kwoty wynikającej z noty określono na dzień 14 lipca 2022 r.

Dowód:

- nota księgowa (...)-06/3 z dnia 30 czerwca 2022 r. - k. 156.

W piśmie z dnia 6 lipca 2022 r. N. U. złożył oświadczenie, iż nie wyda (...) położonego w K. w (...) nr (...), ponieważ jest tam zameldowany, a po opuszczeniu lokalu nie będzie miał, gdzie zamieszkać.

Dowód:

- oświadczenie z dnia 6 lipca 2022 r. - k. 48.

W piśmie z dnia 14 lipca 2022 r. Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa poinformował N. U., że począwszy od dnia 1 listopada 2022 r. obowiązywać będzie nowa stawka bazowa opłaty za:

1.  użytkowanie 1 m ² zajmowanego lokalu mieszkalnego, która po uwzględnieniu czynników podwyższających lub obniżających wartość użytkową lokalu będzie stanowiła kwotę 9,40 zł/m ²;

2.  użytkowanie 1 m ² zajmowanego pomieszczenia gospodarczego, która będzie stanowiła kwotę 0,73 zł/m ².

W związku z powyższym wysokość odszkodowania za użytkowanie lokalu mieszkalnego i pomieszczeń gospodarczych bez tytułu prawnego miała wynosić 488,60 zł, w tym 470,38 zł za lokal mieszkalny i 18,22 zł za pomieszczenia gospodarcze.

Powyższe pismo zostało odebrane przez N. U. w dniu 25 lipca 2022 r.

Dowód:

- pismo z dnia 14 lipca 2022 r. wraz z potwierdzeniem doręczenia - k. 50-51,

- pismo z dnia 1 kwietnia 2022 r. z załącznikiem – k. 54-57.

W dniu 31 lipca 2022 r. (...) w K. wystawiła na rzecz Krajowego Ośrodka (...) notę księgową (...)2022-07/3 za lipiec 2022 r. opiewającą na kwotę 68,53 zł, w tym energia elektryczna – 1,50 zł i odpady komunalne selektywne – 27 zł. Termin zapłaty kwoty wynikającej z noty określono na dzień 14 sierpnia 2022 r.

Dowód:

- nota księgowa (...)2022-07/3 z dnia 31 lipca 2022 r. - k. 155.

Pismem z dnia 16 sierpnia 2022 r. Krajowy Ośrodek (...) Rolnictwa poinformował N. U., że w związku z nieposiadaniem tytułu prawnego do (...) położonego w K. w budynku nr (...) zobowiązany będzie do uiszczania co miesiąc na rzecz (...) począwszy od dnia 2 kwietnia 2022 r. aż do dnia opróżnienia przedmiotowego lokalu, odszkodowania odpowiadającego wysokości czynszu z tytułu najmu lokalu. Na dzień sporządzenia pisma czynsz ten wynosił 488,60 zł (kwota ta nie uwzględniała opłat za zużycie mediów).

Dowód:

- pismo z dnia 16 sierpnia 2022 r. - k. 49.

W dniu 31 sierpnia 2022 r. (...) w K. wystawiła na rzecz Krajowego Ośrodka (...) notę księgową (...)-08/3 za sierpień 2022 r. opiewającą na kwotę 79,53 zł, w tym energia elektryczna – 1,50 zł i odpady komunalne selektywne – 38 zł. Termin zapłaty kwoty wynikającej z noty określono na dzień 14 września 2022 r.

Dowód:

- nota księgowa (...)2022-08/3 z dnia 31 sierpnia 2022 r. - k. 154.

W dniu 14 września 2022 r. Krajowy Ośrodek (...) Rolnictwa wniósł do Sądu Rejonowego w Prudniku pozew o nakazanie F. U. i N. U. oraz osobom z nimi faktycznie zamieszkującymi opuszczenie, opróżnienie i wydanie nieruchomości w postaci lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w (...) w K. oraz przynależnego do tego lokalu mieszkalnego pomieszczenia gospodarczego.

Dowód:

- pozew o eksmisję - k. 167-169.

W dniu 15 września 2022 r. Krajowy Ośrodek (...) Rolnictwa wystawił na rzecz N. U. fakturę VAT nr (...) opiewającą na łączną kwotę 1.989,24 zł. Faktura ta obejmowała odszkodowanie za bezumowne korzystanie z lokalu w okresie od dnia 2 kwietnia 2022 r. do dnia 13 września 2022 r. Termin zapłaty ustalono na dzień 29 września 2022 r. Faktura została wysłana do N. U. w dniu 15 września 2022 r.

Na pozycje wskazane w fakturze VAT składały się następujące kwoty cząstkowe:

1)  za kwiecień 2022 r.:

a)  czynsz za lokal mieszkalny – 268,46 zł,

b)  czynsz za pomieszczenia gospodarcze – 17,13 zł,

c)  opłaty za energię elektryczną – 7,25 zł,

d)  opłaty za odpady komunalne – 130,50 zł;

2)  za maj 2022 r.:

a)  czynsz za lokal mieszkalny – 277,72 zł,

b)  czynsz za pomieszczenia gospodarcze – 17,72 zł,

c)  opłaty za energię elektryczną – 7,50 zł,

d)  opłaty za odpady komunalne – 135 zł;

3)  za czerwiec 2022 r.:

a)  czynsz za lokal mieszkalny – 277,72 zł,

b)  czynsz za pomieszczenia gospodarcze – 17,72 zł,

c)  opłaty za energię elektryczną – 1,50 zł,

d)  opłaty za odpady komunalne – 27 zł;

4)  za lipiec 2022 r.:

a)  czynsz za lokal mieszkalny – 277,72 zł,

b)  czynsz za pomieszczenia gospodarcze – 17,72 zł,

c)  opłaty za energię elektryczną – 1,50 zł,

d)  opłaty za odpady komunalne – 27 zł;

5)  za sierpień 2022 r.:

a)  czynsz za lokal mieszkalny – 277,72 zł,

b)  czynsz za pomieszczenia gospodarcze – 17,72 zł,

c)  opłaty za energię elektryczną – 1,50 zł,

d)  opłaty za odpady komunalne – 38 zł;

6)  za okres od 1 do 13 września 2022 r.:

a)  czynsz za lokal mieszkalny – 120,34 zł (277 zł/30 dni x 13 dni),

b)  czynsz za pomieszczenia gospodarcze – 7,68 zł (17,72 zł/30 dni x 13 dni),

c)  opłaty za energię elektryczną – 0,65 zł (1,50 zł/30 dni x 13dni),

d)  opłaty za odpady komunalne – 16,47 (38 zł/30 dni x 13 dni).

Dowód:

- faktura (...) nr (...) z dnia 15 września 2022 r. - k. 60.

Zgodnie z zawiadomieniem Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa o płatności z dnia 15 września 2022 r., wysłanym do N. U. tego samego dnia odszkodowanie za bezumowne korzystanie przez niego z lokalu w okresie od dnia 14 września 2022 r. do dnia 30 września 2022 r. wynosiło 189,80 zł. Termin płatności tej kwoty ustalono na dzień 30 września 2022 r.

Powyższa należność obejmowała następujące kwoty:

a)  czynsz za lokal mieszkalny – 157,38 zł (277,72 zł – 120,34 zł za 13 dni [277,72 zł/30 dni x 13 dni]),

b)  czynsz za pomieszczenia gospodarcze – 10,04 zł (17,72 zł – 7,68 zł za 13 dni [17,72 zł/30 dni x 13 dni]),

c)  opłaty za energię elektryczną – 0,85 zł (1,50 zł – 0,65 zł za 13 dni [1,50 zł/30 dni x 13 dni]),

d)  opłaty za odpady komunalne – 21,53 zł (38 zł - 16,47 zł [38 zł/30 dni x 13 dni]).

Dowód:

- zawiadomienie z dnia 15 września 2022 r. - k. 61.

W dniu 30 września 2022 r. (...) w K. wystawiła na rzecz Krajowego Ośrodka (...) notę księgową (...)-09/3 za wrzesień 2022 r. opiewającą na kwotę 79,53 zł, w tym energia elektryczna – 1,50 zł i odpady komunalne selektywne – 38 zł. Termin zapłaty kwoty wynikającej z noty określono na dzień 14 października 2022 r.

Dowód:

- nota księgowa (...)-09/3 z dnia 30 września 2022 r. - k. 153.

Zgodnie z zawiadomieniem Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa o płatności z dnia 11 października 2022 r., wysłanym do N. U. w dniu 12 października 2022 r. odszkodowanie za bezumowne korzystanie przez niego z lokalu w okresie od dnia 1 października 2022 r. do dnia 31 października 2022 r. wynosiło 318,47 zł. Termin płatności tej kwoty ustalono na dzień 31 października 2022 r.

Powyższa należność obejmowała następujące kwoty:

a)  czynsz za lokal mieszkalny – 277,72 zł;

b)  czynsz za pomieszczenia gospodarcze – 17,72 zł;

c)  opłaty za energię elektryczną – 1,50 zł;

d)  opłaty za odpady komunalne – 21,53 zł (38 zł – 16,47 zł).

Dowód:

- zawiadomienie z dnia 11 października 2022 r. - k. 62.

W dniu 31 października 2022 r. (...) w K. wystawiła na rzecz Krajowego Ośrodka (...) notę księgową (...)-10/3 za październik 2022 r. opiewającą na kwotę 79,53 zł, w tym energia elektryczna – 1,50 zł i odpady komunalne selektywne – 38 zł. Termin zapłaty kwoty wynikającej z noty określono na dzień 14 listopada 2022 r.

Dowód:

- nota księgowa (...)-10/3 z dnia 31 października 2022 r. - k. 159

Zgodnie z zawiadomieniem Krajowego Ośrodka Wsparcia (...) o płatności z dnia 15 listopada 2022 r., wysłanym do N. U. w dniu 16 listopada 2022 r., odszkodowanie za bezumowne korzystanie przez niego z lokalu w okresie od dnia 1 listopada 2022 r. do dnia 30 listopada 2022 r. wynosiło 510,13 zł. Termin płatności tej kwoty ustalono na dzień 30 listopada 2022 r.

Powyższa należność obejmowała następujące kwoty:

a)  czynsz za lokal mieszkalny – 470,38 zł,

b)  czynsz za pomieszczenia gospodarcze – 18,22 zł,

c)  opłaty za odpady komunalne – 21,53 zł (38 zł – 16,47 zł).

Dowód:

- zawiadomienie z dnia 15 listopada 2022 r. - k. 63.

W dniu 30 listopada 2022 r. (...) w K. wystawiła na rzecz Krajowego Ośrodka (...) notę księgową (...)-11/3 za listopad 2022 r. opiewającą na kwotę 79,53 zł, w tym energia elektryczna – 1,50 zł i odpady komunalne selektywne – 38 zł. Termin zapłaty kwoty wynikającej z noty określono na dzień 14 grudnia 2022 r.

Dowód:

- nota księgowa (...)-11/3 z dnia 30 listopada 2022 r. - k. 160.

Zgodnie z zawiadomieniem Krajowego Ośrodka Wsparcia (...) o płatności z dnia 16 grudnia 2022 r., wysłanym do N. U. w dniu 19 grudnia 2022 r., odszkodowanie za bezumowne korzystanie przez niego z lokalu w okresie od dnia 1 grudnia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2022 r. wynosiło 559,54 zł. Termin płatności tej kwoty ustalono na dzień 31 grudnia 2022 r.

Powyższa należność obejmowała następujące kwoty:

a)  czynsz za lokal mieszkalny – 470,38 zł,

b)  czynsz za pomieszczenia gospodarcze – 18,22 zł,

c)  opłaty za odpady komunalne – 70,94 zł (38 zł za grudzień + 16,47 zł x 2 za październik i listopad 2022 r.).

Dowód:

- zawiadomienie z dnia 16 grudnia 2022 r. - k. 64.

Pismem z dnia 5 grudnia 2022 r. Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa wezwał N. U. do zapłaty kwoty 3.061,17 zł (3 007,64 zł – należność główna, 53,53 zł – odsetki) za bezumowne korzystanie z (...) położonego w K. w budynku nr (...), a to w terminie 14 dni od daty otrzymania wezwania.

Pismo zostało dwukrotnie awizowane i zwrócone nadawcy.

Dowód:

- wezwanie do zapłaty z dnia 5 grudnia 2022 r. wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru - k. 58-59.

W dniu 31 grudnia 2022 r. (...) w K. wystawiła na rzecz Krajowego Ośrodka (...) notę księgową (...)-12/3 za grudzień 2022 r. opiewającą na kwotę 79,53 zł, w tym energia elektryczna – 1,50 zł i odpady komunalne selektywne – 38 zł. Termin zapłaty kwoty wynikającej z noty określono na dzień 14 stycznia 2023 r.

Dowód:

- nota księgowa (...)-12/3 z dnia 31 grudnia 2022 r. - k. 161.

Zgodnie z zawiadomieniem Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa o płatności z dnia 17 stycznia 2023 r., wysłanym do N. U. tego samego dnia, odszkodowanie za bezumowne korzystanie przez niego z lokalu w okresie od dnia 1 stycznia 2023 r. do dnia 31 stycznia 2023 r. wynosiło 531,10 zł. Termin płatności tej kwoty ustalono na dzień 31 stycznia 2023 r.

Powyższa należność obejmowała następujące kwoty:

a)  czynsz za lokal mieszkalny – 470,38 zł,

b)  czynsz za pomieszczenia gospodarcze – 18,22 zł,

c)  opłaty za energię elektryczną – 4,50 zł (1,50 zł x 3 miesiące, tj. listopad i grudzień 2022 r. oraz styczeń 2023 r.);

d)  opłaty za odpady komunalne – 38 zł.

Dowód:

- zawiadomienie z dnia 17 stycznia 2023 r. - k. 65

W dniu 31 stycznia 2023 r. (...) w K. wystawiła na rzecz Krajowego Ośrodka (...) notę księgową (...)-01/3 za styczeń 2023 r. opiewającą na kwotę 79,53 zł, w tym energia elektryczna – 1,50 zł i odpady komunalne selektywne – 38 zł. Termin zapłaty kwoty wynikającej z noty określono na dzień 14 lutego 2023 r.

Dowód:

- nota księgowa (...)-01/3 z dnia 31 stycznia 2023 r. - k. 162.

Zgodnie z zawiadomieniem Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa o płatności z dnia 13 lutego 2023 r. odszkodowanie za bezumowne korzystanie z lokalu przez N. U. w okresie od dnia 1 lutego 2023 r. do dnia 28 lutego 2023 r. wynosiło 528,10 zł. Termin płatności tej kwoty ustalono na dzień 28 lutego 2023 r.

Powyższa należność obejmowała następujące kwoty:

a)  czynsz za lokal mieszkalny – 470,38,

b)  czynsz za pomieszczenia gospodarcze – 18,22 zł,

c)  opłaty za energię elektryczną – 1,50 zł,

d)  opłaty za odpady komunalne – 38 zł.

Dowód:

- zawiadomienie z dnia 13 lutego 2023 r. - k. 66.

W dniu 28 lutego 2023 r. (...) w K. wystawiła na rzecz Krajowego Ośrodka (...) notę księgową (...)-02/3 za luty 2023 r. opiewającą na kwotę 79,53 zł, w tym energia elektryczna – 1,50 zł i odpady komunalne selektywne – 38 zł. Termin zapłaty kwoty wynikającej z noty określono na dzień 14 marca 2023 r.

Dowód:

- nota księgowa (...)2023-02/3 z dnia 28 lutego 2023 r. - k. 163

Zgodnie z zawiadomieniem Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa o płatności z dnia 13 marca 2023 r., wysłanym do N. U. w dniu 14 marca 2023 r., odszkodowanie za bezumowne korzystanie przez niego z lokalu w okresie od dnia 1 marca 2023 r. do dnia 31 marca 2023 r. wynosiło 528,10 zł. Termin płatności tej kwoty ustalono na dzień 31 marca 2023 r.

Powyższa należność obejmowała następujące kwoty:

a)  czynsz za lokal mieszkalny – 470,38 zł,

b)  czynsz za pomieszczenia gospodarcze – 18,22 zł,

c)  opłaty za energię elektryczną – 1,50 zł,

d)  opłaty za odpady komunalne – 38 zł.

Dowód:

- zawiadomienie z dnia 13 marca 2023 r. - k. 67.

W dniu 31 marca 2023 r. (...) w K. wystawiła na rzecz Krajowego Ośrodka (...) notę księgową (...)2023-03/3 za marzec 2023 r. opiewającą na kwotę 79,53 zł, w tym energia elektryczna – 1,50 zł i odpady komunalne selektywne – 38 zł. Termin zapłaty kwoty wynikającej z noty określono na dzień 14 kwietnia 2023 r.

Dowód:

- nota księgowa (...)-03/3 z dnia 31 marca 2023 r. - k. 164.

Zgodnie z zawiadomieniem Krajowego Ośrodka (...) o płatności z dnia 14 kwietnia 2023 r., wysłanym do N. U. tego samego dnia, odszkodowanie za bezumowne korzystanie przez niego z lokalu w okresie od dnia 1 kwietnia 2023 r. do dnia 30 kwietnia 2023 r. wynosiło 528,10 zł. Termin płatności tej kwoty ustalono na dzień 30 kwietnia 2023 r.

Powyższa należność obejmowała następujące kwoty:

a)  czynsz za lokal mieszkalny – 470,38 zł,

b)  czynsz za pomieszczenia gospodarcze – 18,22 zł,

c)  opłaty za energię elektryczną – 1,50 zł,

d)  opłaty za odpady komunalne – 38 zł.

Dowód:

- zawiadomienie z dnia 14 kwietnia 2023 r. - k. 68.

W dniu 30 kwietnia 2023 r. (...) w K. wystawiła na rzecz Krajowego Ośrodka (...) notę księgową (...)-04/3 za kwiecień 2023 r. opiewającą na kwotę 90,04 zł, w tym energia elektryczna – 1,50 zł i odpady komunalne selektywne – 38 zł. Termin zapłaty kwoty wynikającej z noty określono na dzień 14 maja 2023 r.

Dowód:

- nota księgowa (...)2023-04/3 z dnia 30 kwietnia 2023 r. - k. 165.

Zgodnie z zawiadomieniem Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa o płatności z dnia 11 maja 2023 r., wysłanym do N. U. w dniu 15 maja 2023 r., odszkodowanie za bezumowne korzystanie przez niego z lokalu okresie od dnia 1 maja 2023 r. do dnia 31 maja 2023 r. wynosiło 528,10 zł. Termin płatności tej kwoty ustalono na dzień 31 maja 2023 r.

Powyższa należność obejmowała następujące kwoty:

a)  czynsz za lokal mieszkalny – 470,38 zł,

b)  czynsz za pomieszczenia gospodarcze – 18,22 zł,

c)  opłaty za energię elektryczną – 1,50 zł,

d)  opłaty za odpady komunalne – 38 zł.

Dowód:

- zawiadomienie z dnia 11 maja 2023 r. - k. 69.

W dniu 18 maja 2023 r. (...) w K. wystawiła na rzecz Krajowego Ośrodka (...) notę księgową (...)2023-05/3 za maj 2023 r. opiewającą na kwotę 90,04 zł, w tym energia elektryczna – 1,50 zł i odpady komunalne selektywne – 38 zł. Termin zapłaty kwoty wynikającej z noty określono na dzień 1 czerwca 2023 r.

Dowód:

- nota księgowa (...)-05/3 z dnia 18 maja 2023 r. - k. 166.

Pismem z dnia 6 listopada 2023 r. Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa wezwał N. U. do zapłaty kwoty 6.851,29 zł (6.210,68 zł – należność główna, 640,61 zł – odsetki) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania. Na powyższą należność składały się następujące kwoty:

- 2.256,57 zł (1.989,24 zł – należność główna wynikająca z faktury (...) nr (...) oraz 267,33 zł – odsetki ustawowe za opóźnienie od należności głównej);

- 215,24 zł (189,80 zł – należność główna wynikająca z zawiadomienia z dnia 15 września 2022 r. oraz 25,44 zł – odsetki ustawowe za opóźnienie od należności głównej);

- 357,85 zł (318,47 zł – należność główna wynikająca z zawiadomienia z dnia 11 października oraz 39,38 zł – odsetki ustawowe za opóźnienie od należności głównej);

- 568,07 zł (510,12 zł – należność główna wynikająca z zawiadomienia z dnia 15 listopada 2022 r. oraz 57,94 zł - odsetki ustawowe za opóźnienie od należności głównej);

- 617,27 zł (559,54 zł – należność główna wynikająca z zawiadomienia z dnia 16 grudnia 2022 r. oraz 57,73 zł - odsetki ustawowe za opóźnienie od należności głównej);

- 580,37 zł (531,10 zł – należność główna wynikająca z zawiadomienia z dnia 17 stycznia 2023 r. oraz 49,27 zł - odsetki ustawowe za opóźnienie od należności głównej);

- 572,13 zł (528,10 zł – należność główna wynikająca z zawiadomienia z dnia 13 lutego 2023 r. oraz 44,03 zł - odsetki ustawowe za opóźnienie od należności głównej);

- 566,64 zł (528,10 zł – należność główna wynikająca z zawiadomienia z dnia 13 marca 2023 r. oraz 38,54 zł - odsetki ustawowe za opóźnienie od należności głównej);

- 561,32 zł (528,10 zł – należność główna wynikająca z zawiadomienia z dnia 14 kwietnia 2023 r. oraz 33,22 zł - odsetki ustawowe za opóźnienie od należności głównej);

- 555,83 zł (528,10 zł – należność główna wynikająca z zawiadomienia z dnia 11 maja 2023 r. oraz 27,73 zł - odsetki ustawowe za opóźnienie od należności głównej);

Dowód:

- wezwanie do zapłaty z dnia 6 listopada 2023 r. - k. 70.

Ustalając wysokość wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z lokalu Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa opierał się na zarządzeniu z dnia 12 września 2019 r. Dyrektora Oddziału Terenowego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa wydał zarządzenie nr (...) w sprawie ustalania wysokości stawki czynszu za najem lokali mieszkalnych pozostających w dyspozycji Oddziału Terenowego Krajowego Ośrodka (...) Rolnictwa w P.. Zgodnie z zarządzeniem Oddział Terenowy w P. ustalił stawkę bazową czynszu za najem 1 m ² powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego oraz odrębnie stawkę bazową za najem 1 m ² powierzchni użytkowej pomieszczeń gospodarczych, z uwzględnieniem kalkulacji kosztów bezpośrednich i pośrednich utrzymania substancji budynkowej (§ 1 zarządzenia). Stawka czynszu za najem 1 m ² dla każdego lokalu mieszkalnego wyznaczana miała być poprzez skorygowanie stawki bazowej o współczynnik, o którym mowa w § 3 (§ 2 ust. 1 zarządzenia). Stawka czynszu za najem 1 m ² dla pomieszczeń gospodarczych przyjmowana miała być na poziomie, ustalonej w wyniku kalkulacji kosztów, stawki bazowej (§ 2 ust. 2 zarządzenia). Współczynnik korygujący ustalać miało się jako sumę ustalonej procentowo gradacji cech lokalu i budynku, według kryteriów: położenia budynku, położenia lokalu w budynku, wyposażenia w instalacje i urządzenia techniczne oraz ogólny stan techniczny budynku (§ 3 zarządzenia). Ustalona dla lokalu mieszkalnego stawka czynszu nie obejmowała opłat za zużycie mediów oraz usług związanych z wynajmowanym lokalem, w szczególności – wywozu śmieci, odbioru nieczystości płynnych. Należności te najemca był zobowiązany regulować niezależnie od czynszu za najem (§ 4 zarządzenia).

Dowód:

- zarządzenie nr (...) z dnia 12 września 2019 r., k. 52-53

Razem z D. U. w mieszkaniu w K. zamieszkiwały jego dzieci G. U., F. U. oraz N. U.. Traktowali oni mieszkanie jako mieszkanie rodzinne. Mieszkali tam przez większość swojego życia. G. U. wyprowadziła się z lokalu w 2012 r. Z kolei F. U. mieszkała w lokalu do 2022 r.

N. U. od 2018 r. pozostawał w nieformalnym związku partnerskim z E. O. (1). W (...) r. urodziły się ich dzieci – bliźnięta. N. U. i E. O. (1) rozstali się w styczniu 2023 r. W trakcie pozostawania w związku (...) zamieszkiwali wspólnie w trzech różnych lokalizacjach. Gdy E. O. (1) była już w ciąży wynajmowali razem mieszkania przy ul. (...) w S.. Mieszkanie to N. U. i jego partnerka wynajmowali przez okres około roku. Następnie już z dziećmi przeprowadzili się do mieszkania położonego przy ul. (...) w S., gdzie znajduje się dom babci E. O. (1). Zamieszkali tam razem z matką E. O. (2). N. U. nie był tam zameldowany. Po rozstaniu z E. O. (1) w styczniu 2024 r. N. U. wyprowadził się z mieszkania przy ul. (...) w S.. Przez pewien czas wynajmował mieszkanie przy ul. (...) w S.. Podczas trwania związku (...) N. U. nie mieszkali razem w mieszkaniu w K. nr (...).

Po śmierci D. U. w lokalu w K. nikt z jego dzieci nie mieszkał w mieszkaniu w K. na stałe. N. U. miał w lokalu swoje rzeczy oraz klucze do lokalu. Jeszcze w trakcie trwania związku z E. U. po kłótniach z partnerką pakował się i wyjeżdżał na kilka dni. N. U. jeździł do mieszkania razem ze swoją siostrą G. U., aby je ogrzewać i kosić trawę. N. U. liczył, że mieszkanie zostanie dla niego. Siostry przekonywały go, żeby jeździł do mieszkania, aby ono nie ,,przepadło”. Traktowali oni lokal jako ojcowiznę i chcieli, aby pozostał on w ich rodzinie. Planowali, że po spłacie zadłużenia związanego z lokalem zaopiekuje się nim N. U., który chciał je odkupić od Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa. E. O. (1) nie chciała mieszkać z N. U. w K. i próbowała przekonać go do zdania lokalu, jednak bezskutecznie. Przed zdaniem lokalu w maju 2023 r. F. U. kontaktowała się z bratem, lecz ten nie pojawił się w lokalu, aby go zdać. Jedynie poinformował swoją siostrę, że wyniósł wszystkie rzeczy z mieszkania.

G. U. i F. U. spłacają wobec komornika zadłużenie związane z lokalem mieszkalnym w K.. Podczas pozostawania w związku z N. U. zadłużenie spłacała także E. O. (1).

Dowód:

- zeznania świadka D. O. - k. 189v,

- zeznania świadka G. U. - k. 214-214v,

- zeznania świadka F. U. – k. 214v-215,

- zeznania świadka E. O. (1) - k. 228-228v.

N. U. był zameldowany na pobyt stały pod adresem K. (...) (1) do dnia 26 stycznia 2023 r.

Dowód:

- wydruk z systemu PESEL-SAD - k. 79,

- pismo Burmistrza S. z dnia 5 września 2025 r. – k. 137.

W dniu 30 maja 2023 r. sporządzony został protokół zdawczo-odbiorczy lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w K. w budynku nr (...). Stroną zdającą lokal Krajowemu Ośrodkowi Wsparcia Rolnictwa była F. U., która oświadczyła, że działa w imieniu swoim oraz za zgodą i w porozumieniu z N. U. poprzez podpisanie protokołu.

Dowód:

- protokół zdawczo-odbiorczy lokalu mieszkalnego z dnia 30 maja 2023 r. - k. 71.

Ustaleń faktycznych w rozpoznawanej sprawie Sąd dokonał na podstawie dowodów z dokumentów oraz zeznań świadków D. O., G. U., F. U. oraz E. O. (1). Sąd dokonując oceny wszystkich dowodów kierował się treścią art. 233 § 1 k.p.c., który stanowi, że sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału, kierując się przy tym doświadczeniem życiowym i zasadami logicznego wnioskowania. Na podstawie tych okoliczności Sąd nie znalazł podstaw do odmowy wiarygodności wskazanym dowodom. Świadek D. O. wskazywała, iż pozwany zamieszkiwał z jej córką w S., lecz nie miała ostatecznie szczegółowej wiedzy na temat zajmowania przez pozwanego mieszkania w K. (...) (2)/2. Świadkowie G. U. i F. U. również potwierdziły, że pozwany mieszkał wraz ze swoją partnerką w S., ale twierdziły też, że pozwany przebywał w mieszkaniu w K., posiadał tam swoje rzeczy i klucze do mieszkania. Istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy miały zeznania świadka E. O. (1), która choć przyznała, że pozwany mieszkał z nią w innym lokalu, to jednak nie chciał wydać stronie powodowej lokalu w K., traktując go jako „ojcowiznę”.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w przeważającej części.

Podstawą prawną dochodzonego roszczenia stanowił art. 18 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 725, t.j., dalej jako: u.o.p.l., ustawa o ochronie praw lokatorów), zgodnie z którym osoby zajmujące lokal bez tytułu prawnego są obowiązane do dnia opróżnienia lokalu co miesiąc uiszczać odszkodowanie (ust. 1). Odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1, odpowiada wysokości czynszu, jaki właściciel mógłby otrzymać z tytułu najmu lokalu. Jeżeli odszkodowanie nie pokrywa poniesionych strat, właściciel może żądać od osoby, o której mowa w ust. 1, odszkodowania uzupełniającego (ust. 2).

Roszczenia odszkodowawcze uregulowane w art. 18 ustawy o ochronie praw lokatorów mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego mają zbliżoną funkcję do roszczenia o wynagrodzenie za korzystanie z rzeczy z art. 224 § 2 i art. 225 k.c. Funkcja ta polega na zrekompensowaniu właścicielowi braku możliwości korzystania z rzeczy, przy jednoczesnym uproszczeniu przesłanek odpowiedzialności. Obowiązek zapłaty za korzystanie z lokalu nie jest bowiem uzależniony od wykazania, że powstała szkoda. Zdaniem Sądu Najwyższego (wyrażonym w uchwale z 7 grudnia 2007 r., III CZP 121/07, OSNC 2008, Nr 12, poz. 137) odpowiedzialność uregulowana w art. 18 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie praw lokatorów ma charakter odpowiedzialności odszkodowawczej za naruszenie obowiązku zwrotu lokalu po wygaśnięciu do niego tytułu prawnego, zmodyfikowanej w sposób przewidziany w tych przepisach. Jest to zatem odpowiedzialność ex contractu, o której mowa w art. 471 k.c., z daleko idącymi zmianami dokonanymi przez art. 18 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie (...) (jak choćby rezygnacja z przesłanki winy) (por. K. Osajda (red. serii), B. Lackoroński (red. tomu), Ustawa o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego. Komentarz. Wyd. 11, Warszawa 2023).

W niniejszej sprawie strona powodowa dochodziła zapłaty odszkodowania za zajmowanie lokalu przez pozwanego za okres od dnia 2 kwietnia 2022 r. do dnia 31 maja 2023 r. Co prawda w treści pozwu wskazano, iż roszczenie dotyczy okresu od września 2022 r. do maja 2023 r., niemniej jednak dokumenty dołączone do pozwu wskazywały, iż roszczenia dotyczą też okresu od kwietnia 2022 r. do września 2022 r., co zresztą potwierdziła strona powodowa w piśmie z dnia 12 września 2025 r. Jednocześnie jak wynika z pisma strony powodowej z dnia 30 marca 2026 r. strona powodowa dochodzi zapłaty odszkodowania liczonego od dnia 2 kwietnia 2022 r., albowiem tego dnia zmarł ojciec pozwanego - D. U., a kwota 14,60 zł tytułem odszkodowania za dzień 1 kwietnia 2022 r. była już objęta postępowaniem toczącym się przed tut. Sądem pod sygn. akt I Nc 253/23.

W sprawie bezspornym między stronami był fakt, że lokal mieszkalny położony w (...) był początkowo wynajmowany przez ojca pozwanego – D. U.. Na dowód powyższego strona powodowa przedłożyła umowę najmu z dnia 31 października 2011 r. Powyższy lokal na podstawie przedmiotowej umowy zajmowały też dzieci najemcy, tj. N., G. i F. U.. Zatem pozwany posiadał status lokatora w rozumieniu ustawy o ochronie praw lokatorów. Lokatorem, w myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, jest najemca lokalu lub osoba używająca lokalu na podstawie innego tytułu prawnego niż prawo własność. Za lokatora uważany jest także członek rodziny i domownik właściciela lokalu (np. uchwała Sądu Najwyższego z 21.12.2010 r., III CZP 109/10, OSNC 2011/9, poz. 94). Jednocześnie nie ma wątpliwości, iż powyższa umowa została wypowiedziana najemcy na skutek zaległości w opłatach w 2016 r. Ponadto do dnia 2 kwietnia 2022 r. w lokalu przebywał D. U.. Sporne między stronami było, czy lokal ten – po śmierci D. U. – był zajmowany nadal przez pozwanego i czy w związku z tym pozwany jest obowiązany do zapłaty odszkodowania na rzecz strony powodowej.

Zdaniem Sądu przeprowadzone w rozpoznawanej sprawie postępowanie dowodowe wykazało, że pozwany po śmierci swojego ojca w kwietniu 2022 r. nadal przebywał w lokalu mieszkalnym w K.. O fakcie zajmowania lokalu przez pozwanego świadczy po pierwsze pismo samego pozwanego z dnia 6 lipca 2022 r., w którym oświadczył, iż nie wyda lokalu, ponieważ jest tam zameldowany, a po opuszczeniu lokalu nie będzie miał, gdzie zamieszkać. Po drugie o powyższym fakcie świadczy także pismo siostry pozwanego G. U. z dnia 26 maja 2022 r. G. U. w przedmiotowym piśmie oświadczyła, że w powyższym lokalu zamieszkuje jedna osoba, tj. N. U.. Brak jest także wątpliwości, iż choć przy wydaniu lokalu w dniu 30 maja 2023 r. była obecna jedynie siostra pozwanego F. U., to działała ona zarówno w imieniu swoim, jak i swojego brata, o czym dobitnie świadczy treść protokołu. F. U. podkreśliła, że działa ,,za zgodą i w porozumieniu z N. U.”. Na fakt zajmowania lokalu przez pozwanego zwróciła uwagę również świadek E. O. (1), której zeznania wniosły najwięcej do rozpoznania niniejszej sprawy spośród zeznań wszystkich świadków. Wskazywała ona, że pozwany tam jeździł, przebywał, ogrzewał mieszkanie, kosił trawnik. Świadek wprost mówiła, że siostry namawiały pozwanego, żeby to mieszkanie nie przepadło, ponieważ traktowali je jako swoją ojcowiznę. Wedle zeznań E. O. (1) siostry namawiały pozwanego, żeby jeździł do mieszkania, na co ten się zgadzał. Świadek wskazywała, że oni chcieli, żeby to mieszkanie zostało w rodzinie. Chcieli spłacić zadłużenie związane z lokalem. Planowali, aby pozwany odkupił lokal od strony powodowej i zajął się nim. Na podstawie tak przedstawionego materiału dowodowego Sąd przyjął, że pozwany faktycznie zajmował to mieszkanie, tj. dysponował nim, przebywał w nim i chciał w nim docelowo pozostać. Sąd miał oczywiście na uwadze, że jak - wynikało z zeznań świadków - od 2018 r., gdy pozwany rozpoczął związek z E. O. (1), zamieszkiwał z nią wspólnie w innych lokalizacjach, a w trakcie trwania ich relacji nigdy nie zamieszkiwali razem w K.. E. O. (1) przyznała, że nie chciała tam mieszkać i przekonywała pozwanego do zdania lokalu. Pozwany mieszkał ze swoją partnerką w S. aż do stycznia 2024 r., kiedy to nastąpił rozpad ich związku. Jednakże powyższe nie może wyłączać odpowiedzialności pozwanego, skoro nie chciał on wyzbyć się władztwa nad nieruchomością i wzywany do jego wydania przez stronę powodową, odmawiał jego wydania. Pozwany nawet w czasie trwania związku z E. O. (1) przebywał w mieszkaniu. Świadek przyznała, że po kłótni pozwany często pakował się i wyjeżdżał na kilka dni, najpewniej spędzając czas w K.. Jednocześnie fakt, że pozwany wymeldował się z przedmiotowej nieruchomości już w styczniu 2023 r., co podnosiła w rozpoznawanej sprawie kurator, a wynikało to w sposób niebudzący z informacji uzyskanych z systemu PESEL-SAD i Burmistrza S., nie powoduje, że pozwany nie odpowiada dalsze zajmowanie lokalu. Pozwany formalnie wydał lokal stronie powodowej dopiero w dniu 30 maja 2023 r. i do tego czasu strona powodowa była pozbawiona przez pozwanego władztwa nad rzeczą. Z zeznań świadka G. U. wynika, że pozwany miał klucze do lokalu przed eksmisją. Tymczasem postępowanie o eksmisję zostało zainicjowane przez stronę powodową we wrześniu 2022 r. W świetle powyższego nie budziło wątpliwości Sądu, że pozwany zajmował lokal mieszkalny w K., a także, że miało to miejsce bez podstawy prawnej. Po śmierci ojca pozwanego, a więc poprzedniego najemcy, pozwany nie dysponował prawem wynikającym z umowy najmu z uwagi na jej wypowiedzenie, którego skuteczność pozostawała w sprawie bezsporna.

Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał powództwo za uzasadnione co do zasady.

W dalszej kolejności należało odnieść się do zarzutów kuratora co do wysokości dochodzonego roszczenia. Kurator w sprzeciwie od nakazu zapłaty podnosił bowiem, że nie ma wiedzy, w jaki sposób strona powodowa wyliczyła należności za kolejne okresy płatności wynikające z dołączonych do pozwu zawiadomień o płatnościach oraz faktury (...). W odpowiedzi na te zarzuty strona powodowa w piśmie z dnia 12 września 2025 r. w formie tabelarycznej przedstawiła szczegółowe wyliczenia wyjaśniając, jakie kwoty cząstkowe składały się na fakturę (...) oraz zawiadomienia o płatności przedłożone wraz z pozwem. Do pisma strona powodowa dołączyła także dodatkową dokumentację w postaci not księgowych wystawionych na jej rzecz przez (...) w K.. Z w/w not księgowych wynikała wysokość opłat za odpady komunalne oraz energię elektryczną naliczanych wobec pozwanego. Jeżeli natomiast chodzi o różnicę w wysokości opłat za odpady komunalne od czerwca 2022 r. – od tego bowiem czasu opłaty te były niższe niż wcześniej – to wynikała ona z oświadczenia G. U. z dnia 26 maja 2022 r. dotyczącej faktu, że w lokalu przebywała tylko jedna osoba, a mianowicie pozwany. Czynsz od dnia 1 stycznia 2020 r. do dnia 31 października 2022 r. wynosił 277,72 zł dla lokalu mieszkalnego i 17,72 zł dla pomieszczeń gospodarczych przynależnych do lokalu i także objętych umową. Z kolei od dnia 1 listopada 2022 r. obowiązywała nowa stawka bazowa czynszu najmu, wobec czego ostateczna wysokość czynszu w przypadku lokalu mieszkalnego wynosiła 470,38 zł, a w odniesieniu do pomieszczeń gospodarczych – 18,22 zł. Powyższe kwoty wynikają z pism kierowanych przez stronę powodową najpierw do D. U., a następnie do pozwanego, datowanych kolejno na dzień 17 września 2019 r. (k. 152) oraz 14 lipca 2022 r. (k. 50). Ostatecznie na podstawie wyjaśnień strony powodowej i przedłożonych przez nią dodatkowych dokumentów Sąd zweryfikował roszczenie ustalając, że wyliczenia są co do zasady zgodne z przedłożonymi do pozwu i dalszych pism dokumentami księgowymi.

Wątpliwość Sądu budziło wyliczenie kwoty odszkodowania za kwiecień 2022 r., albowiem z treści pisma procesowego strony powodowej z dnia 12 września 2025 r. wynika, iż strona powodowa dochodziła zapłaty kwoty 437,22 zł tytułem odszkodowania za kwiecień 2022 r., natomiast z treści pozwu i dołączonych do niego załączników złożonego w sprawie toczącej się przed tut. Sądem sygn. akt I Nc 253/23 wynika, iż roszczenie strony powodowej w tejże sprawie dotyczyło odszkodowania za bezumowne korzystanie z lokalu przez N. U. i F. U. w okresie od grudnia 2020 r. do dnia 1 kwietnia 2022 r., przy czym kwota odszkodowania za kwiecień 2022 r. objęta żądaniem pozwu w sprawie o sygn. akt I Nc 253/23 została wyliczona na kwotę 14,60 zł. Również wątpliwości w tym zakresie zostały rozwiane przez stronę powodową. W piśmie z dnia 30 marca 2026 r. strona powodowa wyjaśniła, że w dniu 13 kwietnia 2022 r. wystawiła na rzecz N. U. fakturę VAT nr (...) opiewającą na kwotę 437,94 zł. Przedmiotowa faktura została skorygowana fakturą VAT nr (...) z dnia 19 sierpnia 2022 r. o kwotę 423,34 zł. Ostatecznie faktura VAT nr (...) opiewała na kwotę 14,60 zł. Kwota ta była dochodzona przez Krajowy Ośrodek (...) Rolnictwa w pozwie wniesionym do Sądu Rejonowego w Opolu przeciwko N. U. oraz F. U.. Roszczenie objęte pozwem w sprawie o sygn. akt I Nc 253/23 obejmowało odszkodowanie za bezumowne korzystanie z nieruchomości w okresie od grudnia 2020 r. do dnia 1 kwietnia 2022 r. Wobec tego brak podstaw do uznania tożsamości przedmiotowej pomiędzy roszczeniem dochodzonym w niniejszym postępowaniu a roszczeniem objętym postępowaniem o sygn. akt I Nc 253/23.

Wskazać należy, że kurator podnosił również, że pozwany nie korzystał z lokalu samodzielnie, lecz z siostrą F. U. wobec czego nie może być obciążany całością opłat za korzystanie z mediów, które także objęte były żądaniem pozwu. W ocenie Sądu zarzuty te nie zasługiwały na uwzględnienie. W uchwale z dnia 21 października 2015 r. (III CZP 70/15, OSNC 2016, Nr 10, poz. 118) Sąd Najwyższy przesądził, że odpowiedzialność odszkodowawcza osób zajmujących lokal bez tytułu prawnego, uregulowana w art. 18 ust. 1 ustawy o ochronie praw lokatorów, ma charakter odpowiedzialności in solidum. Oznacza to, że strona powodowa mogła żądać zapłaty całości zadłużenia od pozwanego, nawet jeśli siostra pozwanego zajmowałaby przedmiotowy lokal z pozwanym.

Zdaniem Sądu dopiero z dniem oddania lokalu stronie powodowej pozwany utracił dostęp do lokalu, a zatem do dnia 30 maja 2023 r. powinien uiszczać stronie powodowej odszkodowanie na mocy art. 18 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie praw lokatorów. Natomiast z zawiadomienia o płatności z dnia 11 maja 2023 r. w sposób jednoznaczny wynika, że strona powodowa wyliczyła odszkodowanie za cały miesiąc maj 2023 r., a zatem także dzień 31 maja 2023 r., kiedy pozwany nie zajmował już lokalu, albowiem dzień wcześniej doszło do zdania lokalu. Strona powodowa nie przedstawiła żadnych twierdzeń i dowodów, jakoby mimo zdania lokalu pozwany miał nadal przebywać w lokalu. W związku z tym odszkodowanie podlegało oddaleniu co do jednego dnia, tj. 31 maja 2023 r. Skoro odszkodowanie za cały miesiąc wyniosło 528,10 zł, to za jeden dzień w miesiącu wynosiło ono 17,04 zł (528,10 zł/31 dni) i o taką kwotę należało oddalić powództwo. Podobnie należało oddalić roszczenie odsetkowe w zakresie obejmującym odsetki od kwoty odszkodowania za maj 2023 r. naliczone od należności głównej w wysokości 528,10 zł od dnia 1 czerwca 2023 r. do dnia 8 listopada 2023 r., tj. dnia poprzedzającego dzień wniesienia pozwu. Prawidłowo odsetki należało wyliczyć od kwoty 511,06 zł, a więc po uwzględnieniu oddalonej części odszkodowania za dzień 31 maja 2023 r. (528,10 zł – 17,04 zł). Tak obliczone odsetki winny wynieść 26,83 zł, a nie zgodnie z wyliczeniami strony powodowej 27,73 zł. Oznacza to, że odsetki ustawowe za opóźnienie należało oddalić co do kwoty 0,90 zł. Łącznie powództwo należało oddalić co do kwoty 17,94 zł (17,04 zł + 0,90 zł). Uwzględnieniu podlegała natomiast kwota 6.833,35 zł (6 851,29 zł – 17,94 zł).

Mając na uwadze powyższą argumentację orzeczono jak w punkcie I i II sentencji wyroku.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 100 k.p.c. Powództwo zostało uwzględnione niemalże w całości, a oddalone jedynie co do kwoty 17,94 zł, wobec tego za wygrywającą sprawę należało uznać stronę powodową i zasądzić na jej rzecz od pozwanego koszty procesu w łącznej wysokości 4.185,20 zł, na którą to kwotę składały się: opłata od pozwu w kwocie 400 zł (k. 4, 72), koszty zastępstwa procesowego w kwocie 1.800 zł (§ 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych), wykorzystana zaliczka na poczet wynagrodzenia kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego w kwocie 1.800 zł (k. 103), koszty doręczenia komorniczego w kwocie 185,20 zł (k. 91-91v). O odsetkach od powyższej kwoty orzeczono na podstawie art. 98 § 1 ¹ k.p.c.

W punkcie IV sentencji wyroku Sąd przyznał radcy prawnemu G. P. kwotę 2.214 zł tytułem wynagrodzenia za udział w postępowaniu w charakterze kuratora pozwanego, w tym kwotę 414 zł tytułem podatku od towarów i usług. Podstawę prawną rozstrzygnięcia Sądu w tym zakresie stanowił art. 91a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w zw. z § 1 ust. 1 i 3 oraz § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 marca 2018 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej w zw. z § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. W ocenie Sądu rodzaj pracy, stopień jej zawiłości i nakład pracy kuratora, z wykorzystaniem jej wiedzy prawniczej, uzasadniały przyznanie kuratorowi wynagrodzenia w wysokości odpowiadającej minimalnej stawce za czynności radców prawnych. W szczególności podkreślenia wymaga, że kurator jest radcą prawny, a podjęte przez nią w niniejszej sprawie czynności nie różniły się w żaden sposób od czynności, które podejmuje w podobnych sprawach, zastępując strony jako profesjonalny pełnomocnik. W związku z tym Sąd przyznał kuratorowi wynagrodzenie w podwyższonej stawce, odpowiadającej 100% stawki określonej w § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, tj. w kwocie 1 800 zł, powiększonej, stosownie do treści art. 91a ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych o należną stawkę podatku od towarów i usług w stawce 23%.

W punkcie V sentencji wyroku Sąd nakazał ściągnąć od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Opolu kwotę 567,41 zł tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych. Na powyższą kwotę składały się: 414 zł tytułem brakującej części wynagrodzenia kuratora (łączne wynagrodzenie kuratora wyniosło 2.214 zł, a strona powodowa uiściła zaliczkę w wysokości 1.800 zł) oraz 153,41 zł tytułem zwrotu kosztów podróży i utraconego zarobku przyznanych dla świadka D. O. (66,99 zł + 86,42 zł – k. 200-200v).