Wyrok z 21 grudnia 2015, sygn. V U 1084/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 21 grudnia 2015 r.

Sąd Okręgowy w Opolu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący:	SSO Anna Strecker- Dybek
Protokolant:	st. sekr. sądowy Teresa Kuśmierczyk

po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2015 r. w Opolu

sprawy A. W. (1)

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O.

o zadłużenie z tytułu ubezpieczenia społecznego

na skutek odwołania wnioskodawcy

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O.

z dnia 9 lutego 2015 roku

nr (...)/ (...)

1.  zmienia zaskarżoną decyzję i ustala, że wnioskodawca A. W. (1) nie jest dłużnikiem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z tytułu nieopłaconych składek: na ubezpieczenie społeczne za okres od stycznia 2011r. do grudnia 2014r. , za ubezpieczenie zdrowotne za okres od listopada 2013r. do grudnia 2014r. oraz z tytułu składek na Fundusz Pracy za okres od stycznia 2011r. do grudnia 2014r.,

2.  koszty zastępstwa procesowego wzajemnie znosi.

UZASADNIENIE

Wnioskodawca A. W. (1) odwołał się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O., z dnia 09.02.2015r., ustalającej stan zadłużenia wnioskodawcy z tytułu składek ubezpieczeniowych, zarzucając: błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę decyzji, polegający na nieprawidłowym przyjęciu, że był zobowiązany do opłacania składek na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy w okresie od stycznia 2011r. do grudnia 2014r., a na ubezpieczenie zdrowotne w okresie od listopada 2013r. do grudnia 2014r., w oparciu o błędne założenie, że w tych okresach prowadził działalność gospodarczą, mimo, że wykazał iż tej działalności nie prowadził. Także zarzucił organowi rentowemu zaniechanie podania w uzasadnieniu decyzji podstawy faktycznej
i prawnej dokonanego ustalenia, że w powyższych okresach był zobowiązany do opłacania składek, niewskazanie dowodów, na których organ się oparł i całkowite pominięcie składanych przez wnioskodawcę wyjaśnień i dowodów na ich poparcie. Wnioskodawca wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie stwierdzenia, że jest dłużnikiem ZUS, z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy, w okresach wymienionych w decyzji.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O., w odpowiedzi na odwołanie, wniósł o oddalenie odwołania i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych, podnosząc w uzasadnieniu, że zarzuty wnioskodawcy są nieuzasadnione, bowiem decyzja (...) została wydana zgodnie z art.32 związku z art. 83 ust. l ustawy
z dnia 13.10.1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych oraz w szczeg. 34 art.35 ustawy z dnia 29.08.1997r. Ordynacja podatkowa. Stosownie do przepisów ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych płatnik składek jest obowiązany, według zasad, wynikających z przepisów ustawy, obliczać. potrącać z dochodów ubezpieczonych, rozliczać oraz opłacać należne składki za każdy miesiąc kalendarzowy. Nadto zgodnie z art. 32 - ..do składek na Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i Fundusz Emerytur Pomostowych oraz na ubezpieczenie zdrowotne w zakresie: ich poboru, egzekucji, wymierzania odsetek za zwłokę i dodatkowej opłaty, przepisów karnych, dokonywania zabezpieczeń na wszystkich nieruchomościach, ruchomościach i prawach zbywalnych dłużnika, odpowiedzialności osób trzecich i spadkobierców oraz stosowania ulg i umorzeń stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące składek na ubezpieczenia społeczne". W razie nieopłacenia składek ZUS ma prawo do występowania z wnioskiem o wpis hipoteki przymusowej.
W związku z figurującym na koncie wnioskodawcy zadłużeniem ZUS, z urzędu, wszczął postępowanie administracyjne w celu określenia wysokości zadłużenia z tytułu należnych składek. Płatnik został powiadomiony zawiadomieniem z dnia 30.10.2014r., doręczonym 18.11.2014r., oraz umożliwiono mu złożenie wyjaśnień w charakterze strony.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Organ rentowy w dn. 30.10.2014r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia wysokości należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, o czym zawiadomił wnioskodawcę A. W. (1) i wezwał do udziału w sprawie, a następnie pismem z dn. 28.11.2014r. zawiadomił wnioskodawcę o zakończeniu postępowania dowodowego.

W dn. 09.02.2015r. ZUS Oddział w O. wydał decyzję ustalającą stan zadłużenia wnioskodawcy z tytułu nieopłaconych składek ubezpieczeniowych, na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy, wraz z należnymi odsetkami za zwłokę, naliczonymi na dzień wydania decyzji, na łączną kwotę 43.118,37 zł, w tym:

- z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne za okres od stycznia 2011r. do grudnia 2014r. w kwocie: 29.809,79 zł i odsetki za zwłokę: 6.312 zł;

- z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne za okres od listopada 2013r. do grudnia 2014r. w kwocie: 3.768,26zł i odsetki za zwłokę: 201zł;

- z tytułu: składek na Fundusz Pracy za okres od stycznia 2011r. do grudnia 2014r. w kwocie: 2.530,32zł i odsetki za zwłokę: 497zł

W uzasadnieniu decyzji ZUS podniósł, że zawiadomił wnioskodawcę o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie określenia wysokości należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, wzywając jednocześnie do złożenia pisemnych wyjaśnień w sprawie przyczyn nieopłacenia składek, pod rygorem wydania decyzji w sprawie określenia wysokości należności z tytułu składek na podstawie dotychczas zgromadzonych dowodów. Wnioskodawca - płatnik składek, nie dopełnił obowiązku określonego w art. 46 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, w związku z tym ZUS, działając na podstawie art. 83 ust. 1 ww. ustawy, określił wysokość zadłużenia z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy.

Dowód: - dokumenty w aktach ZUS w tym decyzja z dn. 09.02.2015r.– zał. do akt;

Organ rentowy w lipcu 2012r. wszczął postępowanie wyjaśniające w sprawie podlegania przez wnioskodawcę ubezpieczeniu społecznemu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej, o czym zawiadomiono wnioskodawcę.

Pismem z dn. 14.11.2012r. ZUS poinformował wnioskodawcę, że na podstawie analiz konta w Kompleksowym Systemie Informatycznym ZUS /KSI/, ustalono zbieg tytułów do ubezpieczenia, albowiem w trakcie prowadzenia działalności gospodarczej w okresie od 01.04.2005r. do 30.11.2006r. i od 02.01.2007r. wnioskodawca podjął zatrudnienie na ½ etatu. Cytując przepisy prawne ZUS wzywał wnioskodawcę do wyjaśnienia nieprawidłowości pod rygorem wydania decyzji ustalającej wysokość podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w okresie od 01.04.2005r.

Wnioskodawca pismem z dn. 26.11.2012r. poinformował ZUS Oddział w O., że we wskazanym okresie nie wykonywał działalności gospodarczej, wyłączną podstawą do objęcia go ubezpieczeniem społecznym był stosunek pracy i nie miał miejsca zbieg tytułów do ubezpieczeń.

Pismem z dn. 04.08.2013r. zawiadomiono wnioskodawcę o zakończeniu postępowania wyjaśniającego, w którym stwierdzono zbieg tytułów do ubezpieczenia, we wskazanych okresach i ustalono, że z tytułu zatrudnienia wnioskodawca nie osiągał minimalnego wynagrodzenia, w związku z czym tytułem do ubezpieczenia społecznego jest wykonywana działalność gospodarcza.

Decyzją z dn. 27.11.2013r. ZUS stwierdził, że wnioskodawca podlega obowiązkowo ubezpieczeniom: emerytalnemu i rentowemu oraz ubezpieczeniu wypadkowemu w okresie od 01.04.1005r. do 30.11.2006r. oraz od 01.01.2007r. i ustalono podstawę wymiaru składek za okres od kwietnia 2005r. do października 2013r..

Wnioskodawca nie odwołał się od tej decyzji.

Dowód: - dokumenty w aktach ZUS, w tym pismo wnioskodawcy z dn. 04.08.2013r.
i decyzja z dn. 27.11.2013r. – zał. do akt;

Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą od 1979r., zgłoszoną do Urzędu Gminy w N., a następnie w D., w zakresie transportu. Zaczął, jak twierdzi, od jednego samochodu ciężarowego z przyczepą, który sam prowadził , potem miał drugi samochód z przyczepą, którego kierowcą był jego ojciec. Jeździł również za granicę, bo wtedy nie miało znaczenia czy jest to transport krajowy czy międzynarodowy, wykonywał wyprowadzki do Niemiec i woził paczki z Niemiec. W 1986r. miał już więcej samochodów
i występował o zezwolenia na jednorazowe wyjazdy międzynarodowe i taka sytuacja trwała do 1987r. kiedy weszły koncesje na każdy samochód z osobna, a miał wówczas ponad 20 samochodów. Mając koncesję należało występować o zezwolenia na podstawie koncesji, nie tylko na wyjazd do państwa docelowego, ale także do państw tranzytowych, a obowiązkiem Ministerstwa Transportu było wydawanie tych zezwoleń. W 1989r. wnioskodawca podpisał dwa kontrakty na transporty długoletnie – do Danii na 2 lata i do Włoch dla F. - bezterminowy, a jak się kontrakt w Danii skończył, to wszystkie samochody jeździły dla F.. Było to 47 ciężarówek wyjeżdżających za granicę i 5 jeżdżących po kraju, z tym że te w kraju odbierały transport od przyjeżdżających za granicy i przewoziły po kraju. Miał telefonię satelitarną, dwa teleksy, własną obsługę spedycyjną. Tak było do 1995r., kiedy, od stycznia 1995r., wstrzymano wnioskodawcy wydawanie zezwoleń bez wstrzymania - cofnięcia koncesji. Wnioskodawca twierdzi, że zgłosił sprawę do Prokuratury w W.. Wnioskodawca podejrzewał, że ktoś chciał przejąć ten kontrakt.

Wnioskodawca twierdzi, że od 1995r, jako firma, sądził się o odszkodowania i nie mógł wyrejestrować działalności gospodarczej, a odszkodowanie miało pójść na powstałe zaległości płatnicze. W sumie proces skończył się w 2007r., ale odszkodowania nie otrzymał, a kasacja została odrzucona. Chciał firmę wyrejestrować, ale w związku z tym należało ją zgłosić do CEIDG, otrzymał druki wniosków, ale nie może ich wypełnić, ponieważ nie ma kont bankowych ani pojazdów i nie ma co do tych zgłoszeń wpisać, a z kolei brak wniosku o zarejestrowaniu w CEIDG powoduje, że firmy nie może wyrejestrować, zaś innego sposobu wyrejestrowania nie próbował. Wnioskodawca w 2002r i 2003r. wykonywał prace w formie umowy o dzieło pisząc tekst motoryzacyjny dla (...), a jak powstało (...) pracował na umowę o dzieło, sprawdzając merytoryczną poprawność tekstu, zaś w tej chwili pracuje na pól etatu, prowadząc motoryzacyjny program telewizyjny. Nie ma żadnego samochodu. Zajmuje się chorą żoną, która leczyła się na raka, a teraz choruje na biodro, nie może chodzić i czeka ją operacja. Jedno stanowisko pracy dla kierowcy ciężarówki to jest koszt l50 tys. euro. Serwis, który prowadził w ramach działalności (...), to był serwis autoryzowany, bo samochody były nowe. Wnosił o umorzenie długów w ZUS-ie i sprawa jest w Sądzie Administracyjnym.

Świadek A. D. (1) zna wnioskodawcę od około 14 lat, jest dziennikarzem i wnioskodawca też jest dziennikarzem i poznali się w sferze zawodowej. Świadek wie, że wnioskodawca prowadził działalność - transport, ale nie było koncesji i firma upadła, działalność zakończyła się na początku lat 90 tych i wszystko zostało wyprzedane. Z tego co świadkowi wiadomo, to wnioskodawca nie ma nic, nie ma nawet samochodu, porusza się samochodem służbowym. Wnioskodawca zatrudniony jest od 2007r. na 1/2 etatu, na podstawie umowy o pracę, w (...). Firma ma dwa etaty i zatrudnia 4 osoby. Wnioskodawca niejednokrotnie żalił się, że nie prowadzi działalności, a ZUS cały czas ściga go za długi.

Również świadek R. L., znający wnioskodawcę od 1994r. wie, że wnioskodawca prowadził działalność, bo w 1994r świadek był zatrudniony w firmie którą prowadził wnioskodawca. Było to Przedsiębiorstwo (...). Firma była jednoosobowa, a świadek pracował jako kierownik serwisu pojazdów ciężarowych, czyli pojazdów należących do firmy. W serwisie pracowało kilkanaście osób. Świadek pracował tam do 1997r., bo wtedy wnioskodawca zaprzestał działalności. Wnioskodawca miał ok. 50 pojazdów, które miały prowadzić transport międzynarodowy. Od stycznia 1995r. Ministerstwo Komunikacji wstrzymało wnioskodawcy sprzedaż zezwoleń na wykonywanie transportu międzynarodowego, które to zezwolenia wnioskodawca wcześniej miał. Jak nie było zezwoleń, to samochody zostały odebrane przez leasingodawców. Odbywał się tylko transport krajowy w nikłym zakresie. Firma miała kredyty i zobowiązania leasingowe. W sumie nowsze samochody zostały odebrane i zostało kilka starszych jednostek. Ponieważ wnioskodawca miał firmę transportową, to miał też własną obsługę spedycyjną i kiedy samochody zostały odebrane, to wnioskodawca próbował rozszerzyć działalność, poprzez świadczenie usług spedycyjnych, ale to nie pomogło stanowi finansowemu firmy, a ponadto zaistniała powódź w 1997r, a biura firmy były na ul. (...) w O. i biura zostały zatopione, w tym urządzenia elektroniczne centrala telefoniczna, aparaty telefoniczne, fax, a po powodzi jeszcze przez kilka miesięcy na ul. (...) nie było łączności . Do momentu powodzi z warsztatu odeszło 2, 3 ludzi, a z kierowców była połowa wcześniejszego stanu załogi . We wrześniu lub październiku 1997r. wnioskodawca oświadczył, że kończy działalność i świadek dostał wypowiedzenie. Spotkali się ponownie po 5 latach w (...). Świadek pracuje tam od końca 2002r, a wnioskodawca już tam pracował wcześniej. Nie jest świadkowi wiadomo żeby wnioskodawca nadal prowadził działalność gospodarczą, w tym okresie kiedy razem pracują, a co robił kiedy nie pracowali razem tego świadek nie wie. Wnioskodawca przy każdej okazji wspominał, że czuje się poszkodowany przez Państwo i teraz Państwo go ściga. Świadek nie wie czy ma zapłacone składki za okres zatrudnienia, ma świadectwo pracy. Pracują od godz. 8 rano, rozstają się około godz. 21, 22. Wnioskodawca wyjeżdża z pracy, żeby zająć się chorą żoną i świadek nie wyobraża sobie, żeby w tym czasie mógł prowadzić działalność gospodarczą. Wnioskodawca nie ma samochodów ciężarowych. Świadek nie wie, od którego roku była prowadzona działalność gospodarczą wnioskodawcy.

Z przedłożonej przez wnioskodawcę kopii wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dn. 22.11.2000r. w sprawie I A Ca 648/00 wynika, że wnioskodawca pozywał Skarb Państwa – Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej o odszkodowanie za straty powstałe w okresie od stycznia do maja 1995r., wskutek wstrzymania na jego rzecz sprzedaży zezwoleń zagranicznych. Z uzasadnienia orzeczenia wynika, że wnioskodawca składając wniosek o wydanie koncesji działał w imieniu Przedsiębiorstwa (...) z siedzibą w C., a podpis umieścił pod pieczęcią Przedsiębiorstwo (...) Spółka z o.o.

Z zaświadczenia Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego z dnia 14.03.2014r. wynika, że wnioskodawca A. W. posiadał w latach 1992 – 1998 koncesję na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego w zakresie przewozu ładunków
z zasięgiem na wszystkie kraje. W związku ze zmianą przepisów z dniem 01.01.2002r. przedsiębiorcy zainteresowani dalszym prowadzeniem działalności w zakresie międzynarodowego transportu drogowego zobowiązani byli do złożenia wniosku o wymianę dotychczasowych koncesji na licencję na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego rzeczy. Wnioskodawca nie złożył stosownego wniosku i nie ubiegał się
o udzielenie licencji.

Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w O. pismem z dn. 24.11.2015r. zaświadczył, że wnioskodawca figuruje w ewidencji podatników, jako osoba fizyczna, prowadząca działalność gospodarczą i składał w okresie od stycznia 2011r. do października 2015r. deklaracje VAT 7, z których wynika, że podatek należny i podatek naliczony wynosi 0 złotych oraz składał deklaracje roczne PIT 36 za rok 2011r., 2012r., 2013r. i 2014r., z których wynika, że przychód, koszty i dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej wynosi 0 złotych.

Dowód:

- zeznania świadka A. D. e protokół k. (...);

- zeznania świadka R. L. e protokół k. (...);

- wyjaśnienia wnioskodawcy e protokół k.(...);

- dokumenty w aktach sądowych: pismo Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego z dnia 14.03.2014r. – k. 27 i pismo Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w O. z dn. 24.11.2015r. – k. 41 akt;

Sąd zważył co następuje:

Odwołanie wnioskodawcy A. W. (1) od decyzji z dn. 09.02.2015r. ustalającej stan zadłużenia wnioskodawcy z tytułu składek ubezpieczeniowych jest zasadne i winno być uwzględnione.

Niespornym w sprawie jest, że wnioskodawca A. W. (1) prowadzi, jak twierdzi od 1979r., działalność gospodarczą, która nadal jest zarejestrowana.

Niespornym też jest, że decyzją z dn. 27.11.2013r. ZUS stwierdził, że wnioskodawca podlega obowiązkowo ubezpieczeniom: emerytalnemu i rentowemu oraz ubezpieczeniu wypadkowemu w okresie od 01.04.2005r. do 30.11.2006r. oraz od 01.01.2007r. i ustalono podstawę wymiaru składek za okres od kwietnia 2005r. do października 2013r., a wnioskodawca nie odwołał się od tej decyzji.

Zaskarżoną w niniejszym postępowaniu decyzją z dn. 09.02.2015r. ZUS ustalił stan zadłużenia wnioskodawcy z tytułu nieopłaconych składek ubezpieczeniowych wraz z należnymi odsetkami za zwłokę naliczonymi na dzień wydania decyzji na łączną kwotę 43.118,37 zł, w tym:

- z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne za okres od stycznia 2011r. do grudnia 2014r. w kwocie: 29.809,79 zł i odsetek za zwłokę: 6.312 zł;

- z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne za okres od listopada 2013r. do grudnia 2014r. w kwocie: 3.768,26zł i odsetek za zwłokę: 201zł;

- z tytułu: składek na Fundusz Pracy za okres od stycznia 2011r. do grudnia 2014r. w kwocie: 2.530,32zł i odsetek za zwłokę: 497zł

W uzasadnieniu tej decyzji ZUS podniósł, wnioskodawca - płatnik składek, nie dopełnił obowiązku określonego w art. 46 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, w związku z tym ZUS, działając na podstawie art. 83 ust. 1 ww. ustawy, określił wysokość zadłużenia z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy.

Wnioskodawca twierdzi, że działalności nie prowadzi od czasu nie wydania mu zezwoleń na transport międzynarodowy.

Zgodnie z art. 6 ust 1 ustawy z dnia 13.10.1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych ( Dz. U. z 2015r. poz. 121 ze zm. ) obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym podlegają, z zastrzeżeniem art. 8 i 9, osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są pracownikami pkt 1 oraz osobami prowadzącymi pozarolniczą działalność oraz osobami z nimi współpracującymi pkt 5;

Zgodnie z art. 8 ust. 6 w. wym. ustawy za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność uważa się m. in. osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą na podstawie przepisów o działalności gospodarczej lub innych przepisów szczególnych.

Przepis art. 9 ust. 1 stanowi, że osoby, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1, 3, 10, 18a, 20 i 21, spełniające jednocześnie warunki do objęcia ich obowiązkowo ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi z innych tytułów, są obejmowane ubezpieczeniami tylko z tytułu stosunku pracy, umowy agencyjnej, umowy zlecenia lub innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z KC stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, albo umowy o dzieło, jeżeli umowę taką zawarły z pracodawcą, z którym pozostają w stosunku pracy, lub jeżeli w ramach takiej umowy wykonują pracę na rzecz pracodawcy, z którym pozostają w stosunku pracy, członkostwa w spółdzielni, służby, pobierania świadczenia szkoleniowego, świadczenia socjalnego, zasiłku socjalnego albo wynagrodzenia przysługującego w okresie korzystania ze świadczenia górniczego lub w okresie korzystania ze stypendium na przekwalifikowanie. 1a. Ubezpieczeni wymienieni w ust. 1, których podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe z tytułu stosunku pracy, w przeliczeniu na okres miesiąca jest niższa od określonej w art. 18 ust. 4 pkt 5a – minimalne wynagrodzenie, podlegają również obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym z innych tytułów.

Przepis 46 ust. 1 cyt. ustawy stanowi, że płatnik składek jest obowiązany według zasad wynikających z przepisów ustawy obliczać, potrącać z dochodów ubezpieczonych, rozliczać oraz opłacać należne składki za każdy miesiąc kalendarzowy.

Zgodnie z art. 41 ust 1 ustawy płatnik składek przekazuje do Zakładu imienne raporty miesięczne, po upływie każdego miesiąca kalendarzowego, w terminie ustalonym dla rozliczania składek. W myśl art. 47 ust.1 cyt. ustawy płatnik składek przesyła w tym samym terminie deklarację rozliczeniową, imienne raporty miesięczne oraz opłaca składki za dany miesiąc, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2a i 2b, nie później niż:

1)do 10 dnia następnego miesiąca - dla osób fizycznych opłacających składkę wyłącznie za siebie;

2)do 5 dnia następnego miesiąca - dla jednostek budżetowych i samorządowych zakładów budżetowych;

3)do 15 dnia następnego miesiąca - dla pozostałych płatników.

Szczegółowy sposób rozliczania składek reguluje Rozporządzenie Rady Ministrów
z dnia z dnia 18 kwietnia 2008r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu postępowania w sprawach rozliczania składek, do których poboru jest zobowiązany Zakład Ubezpieczeń Społecznych / Dz. U. z 2008r. Nr 78, poz. 465

Wnioskodawca, widniejący w ewidencji podmiotów gospodarczych i ewidencji osób podlegających z tego tytułu ubezpieczeniom społecznym, obowiązany był do obliczania, a następnie terminowego odprowadzania składek na ubezpieczenia społeczne.

Wnioskodawca nie neguje, że zarejestrowana przez niego działalność gospodarcza nadal nie została wyrejestrowana, zatem ZUS słusznie, kierując się ustaleniami wynikającymi z Krajowego Systemu Informacyjnego ZUS i ustaliwszy, że podstawa wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne wnioskodawcy z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę, w spornym okresie, była niższa od minimalnego wynagrodzenia, ustalił stan zadłużenia wnioskodawcy z tytułu składek ubezpieczeniowych w zaskarżonej decyzji.

Wbrew temu co wnioskodawca twierdzi, w toku postępowania wyjaśniającego toczącego się przez organem rentowym, nie składał on w tej sprawie żądnych wyjaśnień. Wyjaśnienia składał we wcześniejszym postępowaniu, nie przedkładając żadnych dowodów, a postępowanie wówczas zakończyło się decyzją z dn. 27.11.2013r. obejmującą wnioskodawcę obowiązkowym ubezpieczeniem społecznym w okresie od 01.04.2005r. do 30.11.2006r. oraz od 01.01.2007r. i ustalono podstawę wymiaru składek za okres od kwietnia 2005r. do października 2013r, a decyzji tej wnioskodawca nie zaskarżył.

W toku niniejszego postępowania sądowego wnioskodawca wykazywał, że przedmiotowej działalności gospodarczej nie prowadzi faktycznie od 1997r., a żadnych czynności związanych z tą działalnością nie wykonuje od 2007r., kiedy zakończył proces o odszkodowanie.

Wykazanie faktycznego wykonywania lub nie wykonywania działalności gospodarczej jest okolicznością merytorycznie bardzo istotną w kontekście zasadności spornej decyzji.

Słusznie wnioskodawca powołuje się w odwołaniu na orzeczenia sądowe w tej kwestii i Sąd podziela stanowisko sądów w takich sprawach uznające, że tylko faktyczne wykonywanie działalności gospodarczej rodzi skutek w postaci obowiązku opłacania składek z tytułu ubezpieczenia społecznego / patrz: orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 17.07.2003r. w sprawie II UK 111/03 – Mon. Prawa Pracy-wkładka 2004 Nr 7, poz. 16: uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego w z dnia 25.11.2005r. w sprawie I UK 20/05 -OSNP 2006/19-20/2309; ) wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22.02.2010r. w sprawie I UK 240/09 - Lex nr 585723.

Także zważyć należy, że pojęcie prowadzenia działalności gospodarczej jest szerokie i przejawia się w szeregu aspektach. Świadczy o tym fakt zarejestrowania działalności gospodarczej, jej nie wyrejestrowania ani nie zawieszania działalności, co ustanawia czasowe granice podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu. Także za takowe mógł ZUS uznać godzenie się wnioskodawcy z treścią decyzji z 2013r. obejmującej go ubezpieczeniem, poprzez jej niezaskarżanie oraz brak jakiejkolwiek aktywności wnioskodawcy w toku postępowania administracyjnego poprzedzającego wydanie zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji.

Niemniej, oceniając czy wnioskodawca faktycznie wykonywał działalność gospodarczą w spornym okresie, należało w ocenie Sądu wziąć pod uwagę również możliwości prowadzenia tej działalności i wolę wnioskodawcy odnośnie jej prowadzenia.

Zebrany, w toku postępowania sądowego, materiał dowodowy, zwłaszcza zaświadczenie Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego z dnia 14.03.2014r. potwierdzające, że wnioskodawca posiadał w latach 1992 – 1998 koncesję na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego w zakresie przewozu ładunków
z zasięgiem na wszystkie kraje, a w związku ze zmianą przepisów z dniem 01.01.2002r. przedsiębiorcy zainteresowani dalszym prowadzeniem działalności w zakresie międzynarodowego transportu drogowego zobowiązani byli do złożenia wniosku o wymianę dotychczasowych koncesji na licencję na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego rzeczy i wnioskodawca nie złożył stosownego wniosku i nie ubiegał się
o udzielenie licencji oraz zaświadczenie Naczelnik Urzędu Skarbowego z dn. 24.11.2015r., że wnioskodawca figuruje w ewidencji podatników, jako osoba fizyczna, prowadząca działalność gospodarczą i składał w okresie od stycznia 2011r. do października 2015r. deklaracje VAT 7, z których wynika, że podatek należny i podatek naliczony wynosi 0 złotych oraz składał deklaracje roczne PIT 36 za rok 2011r., 2012r., 2013r. i 2014r., z których wynika, że przychód, koszty i dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej wynosi 0 złotych, w kontekście zeznań świadków, zwłaszcza świadka R. L., znającego wnioskodawcę od 1994r., zatrudnionego w firmie wnioskodawcy -Przedsiębiorstwo (...) do 1997r. i ponownie pracującego z wnioskodawcą od końca 2002r, świadczą o tym, że wnioskodawca faktycznie nie prowadził działalności gospodarczej w spornym okresie.

Ponieważ prowadzenie działalności gospodarczej obejmuje zarówno okresy faktycznego wykonywania usług, jak też okresy oczekiwania na zamówienia, poszukiwania klienta, ogłaszanie się, składanie ofert, utrzymywanie firmowego konta, a także załatwianie spraw urzędowych, w tym toczenie postępowań sądowych, to dalsze, po wskazanej przez wnioskodawcę dacie wstrzymania zezwoleń na transport międzynarodowy w 1995r., czy po dacie powodzi w 1997r., prowadzenie chociażby sporów sądowych, było jeszcze przejawem aktywności tej działalności, nie dotyczy to jednak spornego okresu.

Organ rentowy, poza formalnym potwierdzeniem, że działalność ta jest nadal zarejestrowana, nie przedłożył, w toku postępowania sądowego, żadnych dowodów, potwierdzających faktyczne prowadzenie przez wnioskodawcę w spornym okresie działalności gospodarczej.

Zatem zaskarżona decyzja z dn. 09.02.2015r. wydana została zgodnie
z dokumentacją jaką dysponował ZUS w dacie jej wydawania, jednakże, w świetle zebranego w postępowaniu sądowym - niezgodnie ze stanem faktycznym ustalonym w toku postępowania sądowego.

Ze względu na poczynione ustalenia, decyzję organu rentowego uznać należy za wadliwą, wobec czego Sąd, na mocy wyżej powołanych przepisów i przepisu art. 477 14 § 2 kpc, zmienił zaskarżona decyzję i uwzględnił odwołanie.

Orzeczenie o kosztach zastępstwa procesowego uzasadnia przepis art. 102 kpc, kierując się zasadą słuszności, biorąc pod uwagę, że przyczyną wydania zaskarżonej decyzji było zaniechanie przez wnioskodawcę podejmowania czynności do których zobowiązany był jako płatnik składek, zarówno formalnych jak i merytorycznych wyżej wykazanych.