Wyrok z 10 stycznia 2024, sygn. III Ca 749/23

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 10 stycznia 2024 r.

Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący – Sędzia Sądu Okręgowego Magdalena Balion – Hajduk

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 stycznia 2024 r. w G.

sprawy z powództwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G.

przeciwko M. L.

o zapłatę

na skutek apelacji powódki

od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu

z dnia 13 czerwca 2023 r., sygn. akt I C 558/22

1.  zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że zasądza od pozwanej na rzecz powódki 736,58 zł (siedemset trzydzieści sześć złotych i pięćdziesiąt osiem groszy) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 14 lipca 2022r.;

2.  oddala powództwo w pozostałej części;

3.  zasądza od pozwanej na rzecz powódki 387 (trzysta osiemdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 10 stycznia 2024 r.;

4.  oddala apelację w pozostałej części;

5.  zasądza od pozwanej na rzecz powódki 235 (dwieście trzydzieści pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu z ustawowymi odsetkami za opóźnienie po upływie tygodnia od doręczenia niniejszego orzeczenia.

SSO Magdalena Balion – Hajduk

Sygn. akt III Ca 749/23

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z 13 czerwca 2023r. Sąd Rejonowy w Zabrzu oddalił powództwo (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G., która domagała się zasądzenia od pozwanej M. L. kwoty 736, 58 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od tej kwoty od dnia 25 czerwca 2021 r. do dnia zapłaty.

Sąd Rejonowy ustalił, że pozwana i jej mąż A. L. zajmowali lokal mieszkalny położony w Z. przy ul. (...). W dniu 5 lutego 2020 r. mąż pozwanej, A. L. zawarł z powódką umowę kompleksową dotyczącą energii elektrycznej, zgodnie z którą punktem poboru był lokal mieszkalny położony w Z. przy ul. (...). A. L. zmarł 23 kwietnia 2021 r., o czym pozwana poinformowała powódkę. W dniu 8 czerwca 2021 r. pozwana złożyła wniosek o zawarcie umowy kompleksowej dostarczania energii elektrycznej. Wskazana umowa została zawarta w dniu 10 czerwca 2021 r., jako punkt poboru wskazano lokal mieszkalny położony w Z. przy ul. (...).

W dniu 10 czerwca 2021 r. powódka wystawiła rozliczenie końcowe sprzedaży za okres od 27 stycznia 2021 r. do 29 maja 2021 r., z którego wynikało, że do zapłaty pozostało 877, 03 zł. Rozliczenie zostało wystawione na A. L..

Sąd Rejonowy wskazał, że bezspornym w sprawie było, że strony łączyła umowa kompleksowa dostarczania energii elektrycznej, a nadto że tożsama umowa łączyła poprzednio męża pozwanej z powódką. Poza sporem pozostawała także kwestia zamieszkiwania przez pozwaną w Z. przy ul. (...) w okresie od lutego 2020 r. Sporna była należność wskazana w wystawionym przez powódkę rozliczeniu końcowym sprzedaży za okres od 27 stycznia 2021 r. do 29 maja 2021 r., a to wobec zakwestionowania przez pozwaną wystawionej przez powoda faktury. Pozwana wskazała, że roszczenie jest nienależne, bowiem dokonuje ona regularnych opłat. Powódka swoje roszczenie wywodził z faktu zamieszkiwania przez pozwaną w nieruchomości położonej w Z. przy ul. (...) oraz faktycznego korzystania z niej przez dostarczaną do lokalu mieszkalnego energię elektryczną oraz usług dystrybucyjnych.

Sąd, powołując się regulacje art.555 k.c. i art. 535 k.c. podkreślił, że umowa sprzedaży energii elektrycznej należy do umów cywilnoprawnych, której cechą charakterystyczną jest ekwiwalentność świadczeń. Za dostarczoną przez przedsiębiorstwo energetyczne energię lub paliwa odbiorca zobowiązuje się zapłacić odpowiednią cenę, a co za tym idzie – do umowy sprzedaży energii elektrycznej stosuje się nie tylko przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r. Prawo energetyczne, a także przepisy kodeksu cywilnego dotyczącego umów, w tym skutków niewykonania zobowiązań. Jeżeli odbiorca energii nie uiszcza we właściwym terminie należności za dostarczoną zgodnie z umową energię, dopuszcza się on zwłoki w spełnieniu świadczenia jako dłużnik z umowy sprzedaży energii elektrycznej. W ocenie Sądu Rejonowego powódka nie przedstawiła niezbędnych dokumentów, w szczególności rozliczenia, z którego wynikałoby w jakich kwotach i datach pozwana spłacała należności wynikające z łączącej strony umowy kompleksowej w okresie od stycznia 2021 r. do września 2022 r. oraz sposobu zaliczania tych wpłat, a także czy rozliczenie końcowe, na podstawie którego dochodzi roszczenia zostało pozwanej przedstawione, w sposób w którym mogła się z nim zapoznać. Brak jest dowodu nadania faktury. Ponadto rozliczenie zostało zaadresowane do A. L. już po jego śmierci. Wątpliwości budzi także adres korespondencyjny, bowiem w rozliczeniu wskazano ul. 3 maja 5A/3 w Z., podczas gdy powódka wiedziała, że pozwana mieszka przy ul. (...).

Powódka w apelacji zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało mogło mieć wpływ na wynik sprawy, to jest art. 233 k.p.c. w związku z tylko 232 k.p.c. przez sprzeczną z zasadami logiki i doświadczenia życiowego ocenę zebranego materiału dowodowego skutkującą przyjęciem, iż powódka nie udowodniła roszczenia, a na podstawie przedłożonego przez powódkę materiału dowodowego nie była możliwa weryfikacja zasadności żądania, podczas gdy jest z dowodów w sposób jednoznaczny wynika zasadność roszczenia tak co do zasady jak i wysokości, pozwana korzystała z energii elektrycznej dostarczonej przez powódkę we wskazanej ilości energii i jest zobowiązana do zapłaty żądanej kwoty, co wynika z dowodów przedstawionych przez stronę powodową i pisma pozwanej z 21 stycznia 2023 roku.

Powódka wniosła o zmianę wyroku i uwzględnienie powództwa w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania są obie instancje.

W uzasadnieniu powódka jeszcze raz podkreśliła, że dochodzi roszczenia z tytułu bezumownego korzystania z energii elektrycznej przez pozwaną w związku z faktycznym zamieszkiwaniem w punkcie poboru, do którego powódka dostarczała energię elektryczną, co pozwana w toku postępowania przyznała. Powódkę łączyła ze zmarłym małżonkiem pozwanej A. L. umowa kompleksowa dotycząca dystrybucji oraz sprzedaży energii elektrycznej i zobowiązanie wynikające z tej umowy zostało wykazane. A. L. zmarł 23 kwietnia 2021 roku, a po śmierci jego małżonka pozwana M. L. złożyła wniosek o zawarcie umowy na swoje nazwisko.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja zasługiwała na uwzględnienie.

Zarzuty apelacji są uzasadnione.

Powódkę łączyła umowa kompleksowa dotycząca dystrybucji oraz sprzedaży energii elektrycznej z mężem pozwanej A. L., który zmarł 23 kwietnia 2021 roku. Po jego śmierci pozwana zwróciła się do pozwanej o zawarcie umowy na swoją rzecz. Do zawarcia takiej umowy doszło. Nie było sporne, że pozwana mieszkała z mężem przy ul. (...) i pobierała energię elektryczną, po śmierci męża korzystała z niej bezumownie. Pozwana twierdziła tylko, że nie miała żadnych zaległości w opłatach. W związku z zakończeniem umowy zawartej z A. L. powódka wystawiła fakturę z dnia 10 czerwca 2021 r., w której wbrew stanowisku Sądu I instancji, przedstawiła na odwrocie informacje o wszystkich uregulowanych rachunkach za energie elektryczną przez męża pozwanej według prognozowanego zużycia. Po zakończeniu tej umowy doszło do rozliczenia według faktycznego zużycia energii elektrycznej. Zużycie to okazało się większe niż prognozowane, stąd wyniknęła konieczność dopłaty kwoty 877,03zł. Faktura ta została wystawiona na płatnika, z którym do tej pory powódka była związana umową i wysłana na adres wskazany w umowie jako adres do korespondencji przez A. L..

Powódka w toku procesu jak i w apelacji domagała się zasądzenia kwoty niższej tj. kwoty 736,58zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie.

Sąd Okręgowy, mając powyższe na uwadze na mocy art. 386 § 1 k.p.c. zmienił zaskarżony wyrok i zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 736,58zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od daty doręczenia odpisu pozwu tj. od 14 lipca 2022r. albowiem powódka nie dołączyła do akt sprawy wezwania do zapłaty. W tej części powództwo oddaleniu, a także oddalono w tej części apelację na mocy art. 385 k.p.c.

O kosztach za obie instancje orzeczono zgodnie z art. 100 k.p.c., obciążając nimi w całości pozwaną, gdyż powództwo i apelację oddalono tylko w niewielkim zakresie.

Na koszty procesu złożyły się opłata od pozwu 100zł i wynagrodzenie pełnomocnika powódki wraz z opłata od pełnomocnictwa 287zł.

Na koszty postępowania odwoławczego złożyła się opłata od apelacji 100zł i wynagrodzenie pełnomocnika powódki 137zł.

SSO Magdalena Balion – Hajduk