Postanowienie z 14 kwietnia 2026, sygn. I Ns 569/25

POSTANOWIENIE

Dnia 14 kwietnia 2026 r.

Sąd Rejonowy w Opocznie I Wydział Cywilny

w następującym składzie:

Przewodniczący: Sędzia Zofia Michałowska

po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2026 r. w K.

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z wniosku N. S.

z udziałem B. S.

przy udziale Prokuratora Rejonowego w Opocznie

o uchylenie lub zmianę postanowienia wydanego na podstawie art. 11a lub art. 11aa ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przemocy domowej - w przedmiocie wniosku uczestniczki postępowania B. S. o sporządzenie uzasadnienia postanowienia z dnia 31 marca 2026 r.

postanawia:

odrzucić wniosek jako spóźniony.

Sygn. akt I Ns 569/25

UZASADNIENIE

We wniosku z dnia 8 lipca 2025 roku wnioskodawca N. S. wniósł na podstawie art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy domowej (Dz. U. Z 2021 r., poz. 1249 z późn. zm.) o:

1. uchylenie zastosowanego wobec niego środka w postaci nakazu opuszczenia wspólnie zajmowanego domu położonego w miejscowości L., gm. B.,

2. uchylenie zakazu zbliżania się do domu na odległość 100 metrów.

W uzasadnieniu podał, że B. S. opuściła miejsce zamieszkania i wyprowadziła się w dniu 01 lipca 2025 r. Od tego czasu nie przebywa w nieruchomości w miejscowości (...), a do pozostaje niezamieszkały. W związku z tym w ocenie wnioskodawcy nie istnieje obecnie realne zagrożenie, które mogłoby uzasadniać dalsze stosowanie środka ochronnego.

/vide: wniosek – k.3-4/

Postanowieniem z dnia 29 lipca 2025 r. Sąd na podstawie art. 510 § 2 k.p.c. wezwał do udziału w sprawie w charakterze uczestniczki postępowania B. S..

/vide: postanowienie k. 9/

W odpowiedzi na wniosek z dnia 26 sierpnia 2025 r. uczestniczka postępowania B. S. wniosła o zmianę postanowienia Sądu Rejonowego w Opocznie z dnia 26 marca 2024 roku wydanego w sprawie sygn. akt I Ns 302/23 w ten sposób, że w miejsce w/w określonego środka zastosować wobec wnioskodawcy zakaz zbliżania się do niej na odległość 100 metrów.

W uzasadnieniu wskazała, że wnioskodawca swoim działaniem spowodował, że obie z córką musiały wyprowadzić się z domu. Przez cały czas obowiązywania w/w zakazu ona i córka żyły w strachu i obawie o własne bezpieczeństwo. Wnioskodawca pozbawił je prądu i wody, co uniemożliwiało im zamieszkiwanie. W dniu 1 lipca 2025 roku wyprowadziły się z domu w L. i wynajęła mieszkanie w G..

Uczestniczka postępowania podała, że nie zmienia to faktu, że nadal boi się wnioskodawcy. W jej ocenie nie ma podstaw faktycznych i prawnych, by uchylić zastosowany wobec wnioskodawcy środek. W obecnych realiach środek ten winien ograniczyć się do zakazu zbliżania się przez wnioskodawcę wobec niej na odległość 100 metrów. Nie ma poprawy ani korekty w zachowaniu się wnioskodawcy wobec uczestniczki postępowania. Nie zostały wyeliminowane u niego zdolności i skłonności do podejmowania zachowań stanowiących przemoc domową, które stały się podstawą orzeczenia środków.

/vide: odpowiedź na wniosek – k.16-18/

W toku postępowania wnioskodawca i uczestniczka postępowania zajmowali stanowiska w sprawie.

Ostatecznie na rozprawie w dniu 25 marca 2026 r., na którą stanowili się osobiście wnioskodawca N. S. oraz uczestniczka postępowania B. S., zajęli oni końcowe stanowiska w sprawie.

Wnioskodawca N. S. podtrzymał dotychczasowe stanowisko i podał, że chce zamieszkać w domu, bo uczestniczka postępowania tam nie mieszka.

Uczestniczka postępowania B. S. oświadczyła, że nie zgadza się z żądaniem wniosku. Podała, że chciałaby dodatkowo zakaz zbliżania się do niej i do córki. Podała, że nie zgadza się, aby wnioskodawca zamieszkał w tym domu, bo ona i córka boją się wnioskodawcy. Oświadczyła także, że od lipca 2025 roku nie mieszka w tym domu i jeśli będą media tj. światło, woda, ogrzewanie, ścieki to widzi możliwość zamieszkania w tym domu.

Przewodniczący zamknął rozprawę, a Sąd postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 25 marca 2026 r. postanowił odroczyć ogłoszenie postanowienia do dnia 31 marca 2026 roku, godz. 11:50.

/vide: protokół rozprawy z dnia 25 marca 2026 roku, k.72-73, nagranie koperta k. 74/

Postanowieniem z dnia 31 marca 2026 roku Sąd zmienił postanowienie Sądu Rejonowego w Opocznie z dnia 26 marca 2024 r. wydane w sprawie sygn. akt I Ns 302/23 w ten sposób, że uchylił zastosowane wobec N. S. środki wymienione w punkcie 1. sentencji postanowienie z dnia 26 marca 2024 r. wydanego w sprawie sygn. akt I Ns 302/23 i w ich miejsce zastosować środek na podstawie art. 11aa ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przemocy domowej w postaci zakazu zbliżania się przez N. S. do B. S. na odległość 100 metrów.

Sąd stwierdził także, że wnioskodawca i uczestniczka postępowania ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie.

Na ogłoszenie orzeczenia nikt się nie stawił.

Postanowienie uprawomocniło się w dniu 8 kwietnia 2026 roku.

/vide: postanowienie z dnia 31 marca 2026 r. oraz protokół z ogłoszenia orzeczenia – k.88-89/

W dniu 13 kwietnia 2026 r. uczestniczka postępowania złożyła wniosek o sporządzenie na piśmie oraz doręczenie jej uzasadnienia postanowienia wydanego w dniu 27 marzec 2026 r. wydania postanowienia w sprawie sygnatura akt I Ns 569/25.

/vide: wniosek k.91-92/

Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2026 r. Sąd odrzucił wniosek jako spóźniony.

/vide: postanowienie k. 93/

Sąd zważył, co następuje:

Wniosek o sporządzenie uzasadnienia postanowienia oraz jego doręczenie podlegał odrzuceniu jako spóźniony.

Stosownie do art. 326 § 1 i § 2 k.p.c w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. ogłoszenie postanowienia powinno nastąpić na posiedzeniu, na którym zamknięto rozprawę. Postanowieniem wydanym niezwłocznie po zamknięciu rozprawy sąd może odroczyć ogłoszenie wyroku na oznaczony termin przypadający niepóźniej niż dwa tygodnie po dniu zamknięcia rozprawy. Jeżeli sprawa jest szczególnie zawiła, materiał sprawy jest szczególnie obszerny lub sąd jest znacznie obciążony czynnościami w innych sprawach, termin ten wyjątkowo może wynosić miesiąc po dniu zamknięcia rozprawy. Ogłoszenie postanowienia następuje na posiedzeniu jawnym i może go dokonać sam przewodniczący lub sędzia sprawozdawca. Nieobecność stron nie wstrzymuje ogłoszenia postanowienia.

W przedmiotowej sprawie przewodniczący zamknął rozprawę na terminie w dniu 25 marca 2026 r. oraz ogłosił postanowienie o odroczeniu ogłoszenia postanowienia do dnia 31 marca 2026 r.

W tym dniu na rozprawie obecni byli osobiście wnioskodawca N. S. oraz uczestniczka postępowania B. S.. Tym samym znany był im termin publikacji orzeczenia. Termin ten był również zgodnie z przepisem art. 326 § 1 zd. 1 k.p.c.

Zgodnie z art. 328 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. pisemne uzasadnienie postanowienia sporządza się na wniosek strony o doręczenie postanowienia z uzasadnieniem zgłoszony w terminie tygodnia od dnia ogłoszenia postanowienia.

Termin oznaczony w tygodniach, miesiącach lub latach kończy się z upływem dnia, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca. Jednakże przy obliczaniu wieku osoby fizycznej termin upływa z początkiem ostatniego dnia (art. 112 k.c.).

Jak stanowi art. 165 § 2 k.p.c. oddanie pisma procesowego w polskiej placówce operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo w zagranicznej placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej jest równoznaczne z wniesieniem tego pisma do sądu.

Podkreślenia w tym miejscu wymaga, iż obecność wnioskodawcy czy uczestniczki postępowania nie była obowiązkowa, stanowiła ich prawo a nie obowiązek.

Nie zmienia to jednak faktu oraz oceny, że terminy ustawowe do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia postanowienia kończącego postępowanie w sprawie rozpoczyna swój biegnie zgodnie z zasadami wskazanymi w Kodeksie postępowania cywilnego.

W niniejszej sprawie termin tygodniowy do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia postanowienia biegł od dnia ogłoszenia orzeczenia tj. 31 marca 2026 r. i upłynął 7 kwietnia 2026 r.

Natomiast uczestniczka postępowania B. S. złożyła przedmiotowy wniosek dopiero 13 kwietnia 2026 r. (data stempla pocztowego), czyli po upływie tygodniowego terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie jej postanowienia wraz z uzasadnieniem wydanego w sprawie sygn. I Ns 569/25.

Mając na uwadze powyższe Sąd odrzucił wniosek uczestniczki postępowania jako spóźniony na podstawie art. 328 § 4 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. i orzekł jak w sentencji postanowienia.