Wyrok z 12 czerwca 2026, sygn. VII Ka 377/26

Formularz UK 2

Sygnatura akt

VII Ka 377/26

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Biskupcu z dnia 27 kwietnia 2026 r. w sprawie II K 79/26

0.11.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca oskarżonego K. Z.

☐ oskarżony

☐ inny

0.11.3. Granice zaskarżenia

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐co do winy

☒co do kary

☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐art. 439 k.p.k.

☐brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☐uchylenie

☒zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

0.12.1. Ustalenie faktów

0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

0.12.2. Ocena dowodów

0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

Obrońca oskarżonego wyrokowi zarzucił:

1.  Obrazę przepisów postępowania karnego, która miała wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 4 k.p.k. poprzez pominięcie okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego, a mianowicie faktu, że oskarżony cieszy się bardzo dobrą opinią w środowisku lokalnym oraz u swojego pracodawcy, a które to właściwości i warunki osobiste oskarżonego mają istotne znaczenie dla wymiaru kary orzeczonej wobec K. Z..

2.  Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na jego treść, polegający na dowolnym przyjęciu, że wyłącznie kara w wymierzonej wysokości jest w stanie spełnić swe cele zarówno w zakresie prewencji generalnej jak i indywidualnej, podczas gdy uwzględniając wszystkie okoliczności przemawiające na korzyść oskarżonego, w tym że oskarżony:

a)  Przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu;

b)  Wyraził żal i skruchę z powodu popełnionego czynu;

c)  Cieszy się dobrą opinią w środowisku lokalnym;

d)  Jest cenionym i niezastąpionym pracownikiem

Uznać należy, że wymierzona wobec oskarżonego kara jawi się jako nazbyt surowa i winna zostać złagodzona.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Apelacja obrońcy oskarżonego nie zasługiwała na uwzględnienie.

Przede wszystkim stwierdzić należy, że zgromadzone w sprawie dowody Sąd meriti poddał wszechstronnej analizie i ocenie, zgodnie z dyrektywami określonymi w art. 4 k.p.k. Analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że Sąd I instancji wnikliwe zweryfikował tezy aktu oskarżenia w granicach niezbędnych dla ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia skutkującego skazaniem K. Z.. Okoliczności wskazane w apelacji obrońcy, a mianowicie fakt, że oskarżony cieszy się bardzo dobrą opinią w środowisku lokalnym oraz u swojego pracodawcy nie ma istotnego znaczenia dla wymiaru kary orzeczonej wobec K. Z.. Fakt przyznania się do popełnienia zarzucanego oskarżonemu czynu, wyrażenia żalu i skruchy z powodu popełnionego czynu, dobra opinia w lokalnym środowisku oraz bycie cenionym i niezastąpionym pracownikiem przemawiają na korzyść oskarżonego, jednak nie wpływają w znacznym stopniu na ocenę sytuacji. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynikają powody takiego rozstrzygnięcia, a Sąd Okręgowy w pełni podziela przedstawioną tam argumentację. Sąd I instancji prawidłowo, w oparciu o zebrany materiał dowodowy odtworzył przebieg zdarzenia, oceniając dowody w sposób zgodny z zasadami prawa procesowego. Tym samym ustalenia faktyczne w zakresie ustalonego zachowania K. Z., który prowadził pojazd mechaniczny w stanie nietrzeźwości z wynikami: I badanie -0,667 mg/l, II badanie -0,742 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, nie wykraczały poza ramy swobodnej oceny dowodów albowiem poczynione zostały na podstawie wszechstronnej analizy przeprowadzonych dowodów, których ocena jest zgodna ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego oraz sędziowskim przekonaniem. W tym stanie rzeczy podnieść należy, że Sąd orzekający, rozstrzygając o winie bądź niewinności oskarżonego, kieruje się własnym, wewnętrznym przekonaniem, nieskrępowanym żadnymi ustawowymi regułami dowodowymi, a przekonanie to pozostaje tak długo pod ochroną art. 7 k.p.k., dopóki nie zostanie wykazane, że sąd I instancji oparł swe przekonanie o winie oskarżonego bądź na okolicznościach nieujawnionych w toku przewodu sądowego, bądź też ujawnionych w toku przewodu sądowego, ale ocenionych w sposób sprzeczny ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 1974 r. w sprawie Rw 618/74, OSNKW 3-4/1975, poz. 47, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 listopada 1990 r. w sprawie WRN 149/90, OSNKW 7-99/991, poz. 41, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 lutego 1996 r. w sprawie II KRN 199/95, OSN PiPr 10/1996, poz. 10), co w sprawie niniejszej nie miało miejsca.

W konsekwencji prawidłowo ustalono, że oskarżony w dniu 25 kwietnia 2026 r. na drodze publicznej w miejscowości E., gmina P., powiat (...), kierował pojazdem mechanicznym marki M. (...) o numerze rejestracyjnym (...) będąc w stanie nietrzeźwości z wynikiem badań 0,667 mg/l oraz 0,742 mg/l alkoholu etylowego we krwi, czym wypełnił znamiona przestępstwa z art. 178a§4 k.k. Oskarżony K. Z. czynu tego dopuścił się będąc uprzednio prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości oraz pomimo prawomocnie orzeczonych zakazów prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Dodatkowo, oskarżony nie zastosował się do decyzji Starosty (...) o cofnięciu uprawnień do prowadzenia pojazdów w zakresie kategorii „T,C,B,A” prawa jazdy czym wypełnił znamiona przestępstwa z art. 180a k.k. Zachowanie oskarżonego zostało również prawidłowo zakwalifikowane jako czyn z art. 64§1 k.k., gdyż K. Z. dopuścił się przypisanego przestępstwa w warunkach recydywy.

Także zdaniem Sądu Okręgowego zmiana orzeczenia w zaskarżonej części poprzez wymierzenie oskarżonemu krótszego wymiaru kary pozbawienia wolności nie byłaby zasadna i współmierna do wagi popełnionego czynu. Wbrew stanowisku skarżącego uznać należało, iż wyłącznie kara w wymierzonej wysokości jest w stanie spełnić swe cele. Kara w wysokości orzeczonej przez Sąd I instancji ma charakter zarówno prewencji indywidualnej, jak i generalnej, nie jawi się ona jako nazbyt surowa i nie wymaga ona obniżenia. Słusznie Sąd I instancji zauważył, że za dużą szkodliwością czynu oskarżonego przemawia rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia, a także sposób działania i umyślność zamiaru. Na wymiar kary miał także wpływ fakt, iż oskarżony przypisanego mu czynu dopuścił się w warunkach recydywy, co rzutuje także na decyzję Sądu Okręgowego o podtrzymaniu orzeczonego wymiaru kary. Rozważania Sądu Rejonowego w Biskupcu o stworzeniu przez oskarżonego realnego niebezpieczeństwa w ruchu drogowym są słuszne, z uwagi na fakt prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwości i poruszania się po drodze publicznej w godzinach wieczornych, kiedy widoczność jest ograniczona i do tego mając aktywny zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz cofnięte uprawnienia decyzją Starosty (...) nr (...) (...).(...) z (...). Dodatkowo wątpliwości nie ulega stwierdzony przez Sąd I instancji fakt, że czynu objętego niniejszym postępowaniem oskarżony dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia kary pozbawienia wolności orzeczonej za czyn podobny. Sąd Rejonowy w Biskupcu potraktował przyznanie się oskarżonego do winy jako okoliczność łagodzącą podczas orzekania, co jednakże trafnie nie wpłynęło na decyzję o złagodzeniu wymiaru kary. Z postawy oskarżonego wynika, że mimo licznych wcześniejszych skazań oraz obywania kar pozbawienia wolności nie zastosował się on do ogólnie panujących reguł i zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym.

Tym samym jedynie kara pozbawienia wolności w wymiarze roku i 10 miesięcy będzie w stanie zapobiec popełnieniu przez niego kolejnego przestępstwa w przyszłości.

Z tych względów brak było podstaw do uwzględnienia postulatu zawartego w apelacji.

W ocenie Sądu Okręgowego ukształtowane zaskarżonym wyrokiem orzeczenie o karze i środkach karnych w żadnym wypadku nie obraża przepisów postępowania karnego oraz nie nosi cech zbytecznej surowości, spełniając cele prewencji indywidualnej i ogólnej poprzez wyeliminowanie z uczestnictwa w ruchu drogowym kierującego naruszającego obowiązujące w nim zasady. Tym samym winna ona spełnić wobec wymienionego cele określone w art. 53 kk w szczególności wychowawcze jak również właściwie kształtować świadomość prawną społeczeństwa.

Według Sądu Okręgowego pozwoli ona uświadomienie oskarżonemu, że jego zachowanie nie było prawidłowe i zapobiegnie podobnym jego działaniom w przyszłości.

Wniosek

O zmianę zaskarżonego wyroku poprzez:

1) zmianę orzeczenia w zaskarżonej części poprzez wymierzenie oskarżonemu kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności;

2) dopuszczenie dowodu z dokumentów w postaci:

1. umów o pracę;

2. opinii o pracowniku

Na okoliczność właściwości i warunków osobistych oskarżonego.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wobec podanych wcześniej okoliczności nie uznano za zasadne postulatu zawartego w apelacji obrońcy oskarżonego.

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

0.11.

Przedmiot utrzymania w mocy

0.1Wyrok Sądu Rejonowego w Biskupcu z dnia 27 kwietnia 2026 r. w sprawie II K 79/26 utrzymano w mocy.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Wobec wskazanych wcześniej okoliczności uznano wyrok za prawidłowy tak co do zasady jak i zaaprobowano wymierzone oskarżonemu karę i środki karne.

0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

0.0.11.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

4.1.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6.  Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II

Zwolniono oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze uznając, że przemawiają za tym względy słuszności.

7.  PODPIS

0.11.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego K. Z.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wyrok Sądu Rejonowego w Biskupcu z dnia 27 kwietnia 2026 r. w sprawie II K 79/26

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐co do winy

☒co do kary

☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐art. 439 k.p.k.

☐brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☐uchylenie

☒zmiana