Uzasadnienie z 2 czerwca 2026, sygn. IX Ka 481/26

Formularz UK 2

Sygnatura akt

IX Ka 481/26

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

wyrok Sądu Rejonowego w Starachowicach z dnia 2 lutego 2026 roku w sprawie II K 800/25

Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator

☐ pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca oskarżonego

☐ oskarżony

☐ inny

Granice zaskarżenia

Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐co do winy

☐co do kary

☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka peł.

☐art. 439 k.p.k.

☐brak zarzutów

Wnioski

☐uchylenie

☒zmiana

Ustalenie faktów w związku z dowodami
przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

Ustalenie faktów

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.1.1.

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2.1.

Ocena dowodów

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

3.1.

Na podstawie art. 425 § 1 i 2 kpk oraz art. 444 § 1 kpk obrońca oskarżonego zaskarżył wyrok w całości na korzyść oskarżonego I. D..

Na podstawie art. 427 § 1 kpk i art. 438 pkt 2 i 3 kpk wyrokowi temu obrońca oskarżonego zarzucił:

1.obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku to jest:

a) art. 7 kpk wynikającą z dowolnej, a nie swobodnej, wybiórczej oceny zebranego materiału dowodowego, posługującej się domniemaniami co do winy w popełnieniu zarzucanego I. D. czynu w oderwaniu od zasad doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania naruszając tym samym zasadę obiektywizmu (art. 4 kpk), co w konsekwencji doprowadziło do niewłaściwego przekonania sądu, że poszlaki dają podstawy przyjęcia przywłaszczenie tego mienia Fundacji Agencja (...) w W. na kwotę 129.000 złotych, pomimo, iż:

- brak jest jakiegokolwiek dowodu w postaci dokumentów, czy zeznań świadków wskazujących na to, że oskarżony przejął w jakikolwiek sposób koparkę gąsienicową I. (...) i walec okołkowany typu (...), bowiem składnikami tymi zarządzał również K. H., który nadzorował realizowane w tym czasie kilka budów, a ich skłócenie na przełomie 2019 – 2020 i jak sąd ustalił brak kontaktu od kwietnia 2020 roku nie oznaczało wykluczenia go z dysponowania tymi składnikami będącymi we władaniu spółki;

- zeznania B. A., które to sąd uznał za bardzo znaczące w powiązaniu z treścią maila wysłanego do K. H. zostały przez sąd niewłaściwie zinterpretowane, skutkowało wyciągnięciem błędnych wniosków, gdy świadek ten podał między innymi, że:

„ w 2020 roku na terenie firmy widywałem K. H.”;

„ sprzęt firmy był używany w trzech spółkach, w tym W. i P.”;

„walec zniknął z placu, ale co się z nim stało nie wiem”;

„mail wysłany do K. H. powstał na podstawie wykonanej przez kierownika placu inwentaryzacji” ;

- zeznań K. H. nie można oceniać w oderwaniu od całokształtu materiału dowodowego oraz jego obowiązków jako wspólnika wynikających z umowy spółki i przepisów kodeksu spółek handlowych (art. 39 i następne), gdyż:

jak wynika z przeprowadzanych dowodów, w tym zeznań O. D., to przy sprzedaży mienia spółki obaj wspólnicy wspólnie podejmowali decyzje;

sprzedaż składnika majątku spółki przy treści umowy tej spółki i obowiązujących przepisów jako czynność przekraczająca zwykły zarząd były czynności spółki nie mogłaby wywołać skutków prawnych, a nabywca nie mógłby stać się właścicielem tych przedmiotów;

K. H. miał interes procesowy w pomawianiu I. D., aby uniknąć odpowiedzialności karnej i cywilno – prawnej mimo, iż wiedział, na których budowach ta koparka oraz walec znajdowały się, gdyż je bezpośrednio nadzorował;

- ocena dokumentów została niewłaściwie oceniona, a wyciągnięte z nich wnioski nieuzasadnione, gdyż:

umowa przewłaszczenia pomiędzy (...) w W., a Wytwórnią (...) s.j. I. D. i K. H. została zawarta 14 lutego 2019 roku, a wartość koparki i walca przyjęte z polisy ubezpieczeniowej przy czym przedmioty te nigdy nie były wycenione według rzeczywistej wartości rynkowej;

we wniosku o ogłoszenie upadłości zgłoszonym w dniu 10 grudnia 2019 roku przez K. H. nie można było wymienić tych składników, gdyż były one już przewłaszczone na rzecz Agencji;

samo oddalenie wniosku o ogłoszenie upadłości – postanowienie z dnia 20 marca 2020 roku w sprawie VGu 529/19 nie przesądza o tym, że maszyny były fizycznie na stanie spółki, gdy sąd tym nie zajmował się;

złożenie wniosku o upadłość w dniu 20 kwietnia 2020 roku przez pełnomocnika I. D. z przyczyn prawnych ani faktycznych nie mogło zawierać w załączonym wykazie majątku spółki koparki i walca, bowiem były one przedmiotem przewłaszczenia na rzecz w/w Agencji;

b) art. 170 § 1 pkt 3 i 5 kpk w zw. z art. 193 § 1 kk poprzez oddalenie wniosku dowodowego o dopuszczenie dowodu z opinii rzeczoznawcy z zakresu maszyn i urządzeń budowlanych dla ustalenia rzeczywistej wartości przedmiotowej koparki i walca, bowiem jak wynika z treści umowy przewłaszczenia i zeznań H. H. Fundacja i Spółka w umowie przewłaszczenia podali ich wartość z umowy ubezpieczenia, zaś ubezpieczyciel takich ustaleń nie czynił, a ustalenie rzeczywistej ich wartości wymagało wiadomości specjalnych, gdyż decydowało o stopniu winy i miało znaczenie dla określenia wartości szkody zasądzonej w trybie art. 46 § 1 kk;

2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę wyroku, który miał wpływ na jego treść, a wynika z przyjęcia, że I. D. w okresie od 22 do 30 marca 2022 roku w W. dokonał przywłaszczenia powierzonych na podstawie umowy spółce jawnej Wytwórnia (...) mienia w postaci koparki gąsienicowej marki I. (...) o wartości 100.000 złotych oraz walca okołkowanego typu (...) o wartości 29000 złotych powodując łączną sumę strat w wysokości 129.000 złotych na szkodę Fundacji Agencja (...) w W. pomimo, iż prawidłowa ocena całokształtu materiału dowodowego nie pozwala na przyjęcie, że przedmioty te zostały wyprowadzone ze spółki przez niego, gdyż oskarżyciele nie dostarczyli w tym zakresie dowodów bezpośrednich, a poszlaki na które powołuje się sąd nie zawierają takiego łańcucha powiązań, aby tylko przyjęta wersja zdarzeń, była jedną możliwą, zaś przestępstwo sprzeniewierzenia cechuje umyślność o działaniu z zamiarem bezpośrednim kierunkowym.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadne

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Na wstępie należało zaznaczyć, że orzekający w sprawie sąd rejonowy zebrał i przeprowadził wszystkie istotne dowody, poddał je właściwej ocenie i wysnuł trafne końcowe wnioski co do sprawstwa oskarżonego. W tym kontekście nie można zgodzić się z poglądem zawartym w apelacji, że sąd rejonowy naruszył normę artykułu 7 kpk w zakresie oceny wyjaśnień samego oskarżonego, zeznań świadków B. A. i K. H., O. D. czy zaliczonych w poczet dowodów dokumentów. Przecież ocena tych dowodów musiała następować w kontekście kilku oczywistych faktów, mających charakter niepodważalny. W szczególności chodziło o prowadzenie przez oskarżonego wespół z K. H. wspólnej firmy i zaciągnięcie zobowiązania przez tę firmę w postaci umowy przewłaszczenia, obejmującej koparkę i walec przez Fundację (...), w zamian za udzieloną przez tę fundację pożyczkę. Nadto zawierając umowę ustalono wartość przedmiotów na kwotę 129 tysięcy złotych. W końcu najważniejszą okolicznością było to, że kiedy fundacja zażądała wydania przedmiotów oskarżony ich nie wydał. W tym kontekście nie do przyjęcia była argumentacja oskarżonego, że nie wie co stało się z rzeczami i wedle subiektywnego przekonania I. D. z tego powodu powinien być uniewinniony. Wedle sposobu myślenia oskarżonego, bez konsekwencji można nie wywiązywać się ze zobowiązań, oczywiście wcześniej przyjmując pieniądze od kontrahenta, choćby w formie pożyczki, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie.

Pojawiało się zatem pytanie jak inaczej sąd rozpoznający sprawę miał ocenić wyjaśnienia oskarżonego, niż poprzez przyjęcie, że jest to forma obrony I. D.. W związku z tym zmierzające do wsparcia wyjaśnień oskarżonego zeznania O. D. nie mogły zmieniać oceny wyjaśnień oskarżonego, ani powodować innych ustaleń faktycznych sądu. Podobną wartość miały zeznania B. A., bowiem z faktu, że K. H. był widywany na terenie firmy nic nie wynikało, tym bardziej, że jak zeznała świadek sprzęt pracował w różnych miejscach, a nie na terenie firmy. Świadek nie miała wiedzy kto stał za zniknięciem maszyn.

Finalnie należało stwierdzić, że sąd odwoławczy nie prowadzi na nowo dowodów zebranych w sprawie lecz dokonuje analizy oceny tych dowodów przeprowadzonej przez sąd I instancji. Z powodów opisanych powyżej, ale w szczególności mając na uwadze treść uzasadnienia sądu rejonowego stwierdzić trzeba, że wspomniana weryfikacja dowodów była jak najbardziej poprawna i właściwie zaprezentowana w spełniającej ustawowe wymogi motywacji do orzeczenia.

Zważywszy zatem, że ustalenia faktyczne oparte były na wiarygodnych dowodach i zasadach logicznego rozumowania nie można było mówić o jakichkolwiek błędach, które miałyby wpływ na treść orzeczenia.

W końcu nietrafny był zarzut wyrażony w apelacji, że sąd rejonowy dopuścił się naruszenia przepisu art. 170 § 1 pkt 3 i 5 kpk w zw. art. 193 § 1 kk poprzez oddalenie wniosku dowodowego o zweryfikowanie wartości przywłaszczonych przez oskarżonego maszyn. Jak bowiem wcześniej wskazano strony umowy w tym oskarżony zaledwie kilka miesięcy wcześniej zweryfikowały wartość tych maszyn podpisując umowę. Słusznie zauważył sąd rejonowy, że prowadzenie ustaleń w tym zakresie po kilku latach od zdarzenia przy braku możliwości oceny stopnia eksploatacji, a przede wszystkim możliwości ich oględzin czyniło dowód ten wręcz niemożliwym do przeprowadzenia. W tym kontekście należało odnieść się do jeszcze jednego zarzutu wyrażonego w apelacji, a mianowicie tego, że sąd bezkrytycznie podzielił wartość dołączonych w sprawie dokumentów. Oczywiście one istniały i miały swoją wartość, a przecież uczestnikiem ich tworzenia był sam oskarżony i bynajmniej nie wnosił żadnych zastrzeżeń wówczas co do ich treści. W związku z tym nie było żadnych podstaw by je dyskredytować.

Wniosek

Obrońca oskarżonego powołując się na powyższe zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie I. D. od popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia i przypisanym przez sąd.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

4.1.

Końcowy wniosek zawarty w apelacji był konsekwencją sformułowanych zarzutów, a skoro wspomniane zarzuty nie potwierdziły się to wniosek nie mógł być uznany za zasadny.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

5.1.1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Wyrok I instancji utrzymano w całości w mocy.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Apelacja okazała się bezskuteczna w związku z czym zaskarżone orzeczenie, zgodnie z art. 437 § 1 i 2 kpk należało utrzymać w mocy.

Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

5.2.1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

5.3.1.1.1.

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.2.1.

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.3.1.

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

5.3.1.4.1.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II, III, IV

Zgodnie z art. 626 § 1 kpk i art. 634 kpk w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie należy rozstrzygnąć o kosztach.

Apelacja wywiedziona na korzyść oskarżonego wywołała określone koszty, a skoro nie została ona uwzględniona to w oparciu o przepis art. 636 § 1 kpk i art. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych oskarżony był zobowiązany do uiszczenia kosztów sądowych. Złożyły się na nie wydatki - ryczałt za doręczenia (art. 618 § 1 pkt 1 kpk) oraz opłata od wymierzonej kary - art. 2. 1. 3 - ustawy o opłatach w sprawach karnych. Ponadto oskarżony zobowiązany został do zwrotu oskarżycielowi posiłkowemu kosztów zastępstwa procesowego. (art. 627 kpk).

PODPIS

SSO Jan Klocek

Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

całość wyroku

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐co do winy

☐co do kary

☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐art. 439 k.p.k.

☐brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐uchylenie

☒zmiana