Zarządzenie z 2 lipca 2026, sygn. I Ca 559/25

UZASADNIENIE

N. W. wniosła o wpisanie w (...) ostrzeżenia o niezgodności treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym „w zakresie prawa własności uczestników A. W. i O. W., z uwagi na nabycie prawa własności przez N. W. na podstawie postanowienia Sądu Okręgowego w Luton Wielka Brytania z dnia 9 grudnia 2019 roku” ((...)). Do wniosku dołączyła „nakaz sądowy” Sądu w Luton wydany w dniu 9 grudnia 2019 roku w postępowaniu upadłościowym (...) z 2019 roku z klauzulą apostille (wniosek wraz z dokumentem, który stanowić ma podstawę wpisu w aktach (...)).

Sąd Rejonowy w Iławie oddalił wniosek postanowieniem z dnia 2 lipca 2025 roku.

W uzasadnieniu wskazał, że dołączone do wniosku postanowienie sądu brytyjskiego nie wpływa na stan prawny nieruchomości, dla której prowadzona jest (...) nr (...).

Apelację od tego postanowienia złożyli A. W. i O. W..

Apelanci domagali się zmiany zaskarżonego postanowienia i dokonania wpisu ostrzeżenia na rzecz N. W.. Zarzucili naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego (bliżej wskazanych w petitum apelacji), które miało doprowadzić do wadliwego ustalenia, że wnioskodawczyni nie nabyła własności nieruchomości, dla której prowadzona jest (...).

Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:

Apelacja A. W. i O. W. była bezzasadna i podlegała oddaleniu.

Zgodnie z art. 626 ⁸ § 2 k.p.c. rozpoznając wniosek o wpis, sąd bada jedynie treść i formę wniosku, dołączonych do wniosku dokumentów oraz treść księgi wieczystej. Orzeczenie sądu stanowiące podstawę wpisu powinno zawierać wszystkie dane potrzebne do jego dokonania. Sąd wieczystoksięgowy nie jest władny do korygowania, uzupełniania lub wykładni takiego orzeczenia (z uwzględnieniem odrębności stanu faktycznego – patrz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2010 roku w sprawie V CSK 230/09)

Według art. 626 ⁹ k.p.c. sąd oddala wniosek o wpis, jeżeli brak jest podstaw do jego dokonania. W rozstrzyganej sprawie dokument dołączony do wniosku nie mógł stanowić podstawy wpisu, ponieważ nie zawierał treści stanowiących o nabyciu przez N. W. własności nieruchomości, dla której prowadzona jest (...) numer (...). Według skarżących orzeczenie brytyjskiego sądu wydane w postępowaniu upadłościowym stwierdzać ma zdarzenie prawne, którym jest zmiana właściciela tej nieruchomości. W orzeczeniu tym nie wymieniono jednak nieruchomości, której miałoby dotyczyć ani prawa, które podlegać miało przeniesieniu. Ogranicza się do stwierdzenia o „nakazaniu przekazania gospodarstwa rolnego” bez wskazania, że nieruchomość, dla której prowadzona jest (...) jest przedmiotem tego nakazu ani jakie uprawnienie rodzi po stronie beneficjenta (jakie uprawnienie „przekazuje”). Sąd wieczystoksięgowy nie jest władny do dokonania oceny, czy rzeczywiście przeniesiono w ten sposób na wnioskodawczynię prawo własności (użyty termin dotyczyć może posiadania, zarządu lub innej formy pochodnego władztwa nad nieruchomością) i co jest przedmiotem „przekazania”, to jest czy termin „gospodarstwo rolne” obejmuje nieruchomość, dla której prowadzona jest (...) numer (...).

Ponadto dokumenty, które stanowić mają podstawę wpisu nie mogą się ograniczać do identyfikacji nieruchomości przez podanie adresu posesji, a wyłącznie taką cechą identyfikacyjną posłużono się w dokumencie dołączonym do wniosku (niezależnie od niezgodności w nazwie miejscowości z wpisem w dziale I-O (...) numer (...); choć niezgodność ta wynika zapewne z zaniechania translacji polskich znaków diakrytycznych, to jednak sąd wieczystoksięgowy nie dokona wykładni orzeczenia dostosowującej do treści księgi wieczystej).

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 385 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.

I Ca 559/25

ZARZĄDZENIE

1.  odnotować, zakreślić;

2.  odpisy postanowienia z uzasadnieniem doręczyć wnioskodawczyni i uczestnikom z pouczeniem.

3.  po dołączeniu z.p.o. akta zwrócić do SR.