sygn. VIII SA/Wa 818/23 29 maja 2024 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Wyrok - VIII SA/Wa 818/23 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - z dnia 29 maja 2024

Teza
Oddalono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca), Sędzia WSA Renata Nawrot, , Protokolant starszy sekretarz sądowy Magdalena Krawczyk, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2024 r. w Radomiu sprawy ze skargi M. B.-[...] na decyzję Wojewody [...] z dnia 10 października 2023 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę. UZASADNIENIE Przedmiotem roOddalono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca), Sędzia WSA Renata Nawrot, , Protokolant starszy sekretarz sądowy Magdalena Krawczyk, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2024 r. w Radomiu sprawy ze skargi M. B.-[...] na decyzję Wojewody [...] z dnia 10 października 2023 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę. UZASADNIENIE Przedmiotem ro
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono skargę
Przedmiot skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb rozprawa
Tematy
skarga administracyjna kontrola administracyjna planowanie przestrzenne samorząd terytorialny
Role w sprawie
powód Skarb Państwa apelujący / skarżący wnioskodawca
Data orzeczenia 29 maja 2024
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Przewodniczący Iwona Szymanowicz-Nowak
Rozstrzygnięcie

Oddalono skargę

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca), Sędzia WSA Renata Nawrot, , Protokolant starszy sekretarz sądowy Magdalena Krawczyk, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2024 r. w Radomiu sprawy ze skargi M. B.-[...] na decyzję Wojewody [...] z dnia 10 października 2023 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę.

UZASADNIENIE
Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga na decyzję Wojewody M. ( dalej jako: "Wojewoda") Nr [...] z dn. 10 października 2023 r. na podstawie której Wojewoda po rozpatrzeniu odwołań N. L. oraz M.B.- L. od decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia 7 czerwca 2023 r., znak [...] ograniczającej sposób korzystania z części nieruchomości położonej w R., oznaczonej jako działka ewidencyjna numer [...], obręb D., poprzez zezwolenie [...] Sp. [...]. z siedzibą w T. na realizację inwestycji polegającej na budowie sieci gazowej o ciśnieniu roboczym nie wyższym niż 0,5 MPa, w oparciu o ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, uchwalonego Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w R. z dnia 10 czerwca 2002 r. w sprawie zmiany fragmentu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta R. na obszarze osiedla "Dz." – orzekł o utrzymaniu w mocy w całości zaskarżonej decyzji.Powyższa decyzja została wydana w postępowaniu w przebiegu którego dokonano następujących ustaleń faktycznych i prawnych sprawy:Wnioskiem z dnia 5 lipca 2022 r., [...] Sp. [...]z siedzibą w T., działając przez pełnomocnika, wystąpiła do Prezydenta Miasta R. o wydanie, w trybie art. 124 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 344 ze zm.), decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości położonej w R., oznaczonej jako działka ewidencyjna numer [...], obręb [...] D., poprzez zezwolenie [...] Sp. [...] z siedzibą w T. na realizację inwestycji liniowej, polegającej na budowie sieci gazowej dystrybucyjnej o ciśnieniu roboczym nie wyższym niż 0,5 MPa i długości na działce nr [...] dn 63 mm PE - L=24,5 m, dn 25 mm PE - L=4,80 m, w oparciu o ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, uchwalonego Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w R. z dnia 10 czerwca 2002 r. w sprawie zmiany fragmentu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta R. na obszarze osiedla D..Zgodnie z treścią złożonego wniosku wraz z załącznikami, planowana inwestycja w obrębie ww. działki polegać będzie na ułożeniu w ziemi sieci gazowejo łącznej długości 29,3 m, w pasie gruntu o szerokości 1 m (czyli po 0,5 m po obu stronach od osi gazociągu). Do wniosku dołączono: pełnomocnictwo, wypis z rejestru gruntów, mapę ze wskazaniem obszaru ograniczenia, wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wydruk z KW, dokumenty z przebiegu rokowań o wyrażenie zgody na udostępnienie nieruchomości.Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego i rozpatrzeniu złożonego wniosku, decyzją z dnia 7 czerwca 2023 r., znak [...], wydaną na podstawie art. 124 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, Prezydent Miasta R. ograniczył sposób korzystaniaz części nieruchomości położonej w R., oznaczonej jako działka numer [...], obręb [...] [...], stanowiącej współwłasność N.L. i M. B. – L., dla której Sąd Rejonowy w R. prowadzi księgę wieczystą KW Nr [...], poprzez zezwolenie na realizację inwestycji polegającej na budowie sieci gazowej o ciśnieniu roboczym nie wyższym niż 0,5 MPa, dn 63 mm PE - L=24,5 m, dn 25 mm PE - L=4,80 m, w oparciu o ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, uchwalonego Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w R. z dnia 10 czerwca 2002 r. w sprawie zmiany fragmentu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta R. na obszarze osiedla D.. Organ I instancji w zaskarżonej decyzji ustalił, że zezwolenie obejmuje obowiązek jej udostępnienia inwestorowi - [...] Sp. [...] z siedzibą w T., na czas przeprowadzenia przedmiotowej inwestycji oraz w przyszłości na czas wykonywania czynności związanych z jej konserwacją i usuwaniem awarii. Zakres trwałego ograniczenia ustalono zgodnie z treścią wniosku, jako pas gruntu o powierzchni 29,30 m2, a przebieg gazociągu oraz obszar nieruchomości, na którym następuje ograniczenie sposobu korzystania uwidoczniony został na załączniku graficznym stanowiącym integralną część decyzji. Dodatkowo wskazano, iż ograniczenia dokonano w oparciu o ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, uchwalonego Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w R. z dnia 10 czerwca 2002 r. w sprawie zmiany fragmentu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta R. na obszarze osiedla "D.".Od powyższej decyzji odwołania do Wojewody M., w ustawowym terminie, wnieśli N. L. i M.B. – L. kwestionując prawidłowość przeprowadzonych rokowań pomiędzy inwestorem a współwłaścicielami co, zdaniem skarżących, doprowadziło do błędnego uznania przez organ I instancji, iż spełniona została w tym zakresie przesłanka wydania decyzji opartej na art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami.Orzekając, po rozpatrzeniu powyższego odwołania, o utrzymaniu w całościw mocy zaskarżonej decyzji, Wojewoda przedstawił następujące stanowiskoi argumentację:Przede wszystkim Wojewoda wskazał na podstawę prawną będącą podstawą rozstrzygnięcia w sprawie, tj. na przepis art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 344 ze zm.), zgodnie z którym, starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publiczneji sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektówi urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodniez decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Zgodnie z ust. 3 wyżej wymienionego przepisu wydanie decyzji ograniczającej sposób korzystaniaz nieruchomości, określonej w ust. 1 należy poprzedzić rokowaniami z właścicielem nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie planowanych prac. Jednocześnie na mocy ust. 4-6 właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości jest obowiązany udostępnić nieruchomość w celu wykonania czynności związanych z konserwacją oraz usuwaniem awarii ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w ust. 1, natomiast na wnioskodawcy ciąży obowiązek przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po założeniu lub przeprowadzeniu ciągów, przewodów i urządzeń, o którym mowa wyżej. Jeżeli przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty, stosuje się odpowiednio przepis art. 128 ust. 4 powołanej ustawy.Odnosząc powyższą regulację do ustaleń dokonanych w sprawie, Wojewoda podniósł, że Prezydent Miasta R. słusznie uznał, że budowa sieci gazowej jest celem publicznym w rozumieniu art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r.o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 344 ze zm.), zgodniez którym jest nim budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodówi urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Jak wynika z treści złożonego wniosku, jak i zaskarżonej decyzji, planowane prace mają dotyczyć sieci gazowej, a więc niewątpliwie urządzeń mieszczących się w zakresie pojęciowym przytoczonego wyżej przepisu. Ponadto Wojewoda wskazała, że organ I instancji dokonał szczegółowej analizy zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, na który się powołuje dokonując ograniczenia sposobu korzystania z części przedmiotowej nieruchomości.W pierwszej kolejności wskazać należy, że objęta ograniczeniem działka numer [...], położona w R., obręb [...] znajduje się na terenie, na którym obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, uchwalony Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w R. z dnia 10 czerwca 2002 r.w sprawie zmiany fragmentu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta R. na obszarze osiedla "D." (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 167 z dnia 26 czerwca 2002 r., poz. 3703). Z treści tej uchwały wynika, że przedmiotowa działka położona jest na obszarze oznaczonym symbolem 2.1 KD-ulica dojazdowa.Dokonując oceny powyższych przesłanek, Wojewoda podniósł, że kluczowe znaczenie w sprawie mają zapisy § 12 omawianego dokumentu planistycznego, określające zasady uzbrojenia terenu objętego planem w infrastrukturę technicznąw zakresie zaopatrzenia w wodę i gaz, odbiór ścieków i wód deszczowych.W § 13 ust. 1 uchwały wskazano, iż wszelkie przewody uzbrojenia podziemnego (poza przyłączami do posesji) mogą być lokalizowane wyłącznie w istniejących i projektowanych ciągach komunikacyjnych, w granicach wyznaczających je linii rozgraniczenia.Natomiast zgodnie z ust. 5 zaopatrzenie w gaz ziemny na cele bytowo - gospodarcze i grzewcze - z miejskiego systemu gazowniczego średnioprężnego poprzez budowę sieci od przewodu 0 300 Al. [...], wg warunków określonych przez dysponenta sieci. Wszelkie przewody gazowe, z wyłączeniem przyłączy do posesji, należy lokalizować pomiędzy liniami rozgraniczenia ciągów komunikacyjnych.Ww. zapisy planu stanowią istotną legitymację zarówno dla przedsiębiorstwa przesyłowego do zapewnienia bezpieczeństwa dostaw paliwa gazowego na terenie objętym niniejszym planem, jak i dla Prezydenta Miasta R. do zastosowania instytucji z art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami w stosunku do działki ewidencyjnej numer [...]. Z akt sprawy bezsprzecznie wynika, iż na terenie, na którym znajduje się sporna działka znajduje się infrastruktura gazociągowa,a zamierzona inwestycja dotyczy jej przebudowy i rozbudowy.Dodatkowo wskazania w tym miejscu wymaga takt, iż konsekwencją przeznaczenia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przedmiotowej działki pod inwestycję publiczną jest istotne ograniczenie bądź uniemożliwienie korzystania z nieruchomości w sposób zgodny z jej dotychczasowym przeznaczeniem, w tym możliwości jej zainwestowania przez właściciela (planowana droga przebiegająca przez teren działki).Analiza zapisów planistycznych prowadzi do wniosku, że dokonane ograniczenie zakłada możliwie minimalny stopień ingerencji w sferę uprawnień właścicielskich, w stosunku do sytuacji już istniejącej, zakładając budowę gazociągu na działce, która jeszcze przed realizacją inwestycji przesyłowej jest przeznaczona pod inwestycję publiczną.Dodatkowego podkreślenia wymaga, że przedmiotowa inwestycja ma charakter liniowy, co w dużej mierze determinuje jej przebieg, a ponadto musi spełniać określone wymagania techniczne. To powoduje, że decyzja w kwestii szczegółowego przebiegu tej sieci należy do inwestora. Nie jest ona oczywiście dowolna, ponieważ w tym przypadku, w jasny sposób przebieg infrastruktury technicznej został ustalony w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego (w granicach istniejących i projektowanych ciągów komunikacyjnych, w granicach wyznaczających je linii rozgraniczenia). W ocenie Wojewody przeprowadzonaw powyższym zakresie analiza pozwala zatem stwierdzić, iż planowana inwestycja wypełnia pojęciowy zakres celu publicznego, a ograniczenie zostało dokonane zgodnie z dyspozycją art. 124 ust. 1 zd. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, tj. w zgodzie z planem miejscowym.Zasadniczą kwestią sporną w niniejszej sprawie jest natomiast spełnienie ostatniej przesłanki warunkującej wydanie decyzji ograniczeniowej tj. przeprowadzenie rokowań pomiędzy inwestorem a współwłaścicielami nieruchomości.Według Wojewody, w tym zakresie również spełnione zostały przesłanki warunkujące wydanie ww. decyzji. Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, że współwłaścicielom, w pierwszej kolejności, w piśmie z dnia 19 maja 2022 r. przedstawione zostały zarówno charakter, jak i zakres planowanej inwestycji oraz złożona została propozycja nieodpłatnego ustanowienia służebności przesyłu wraz z umową określającą zakres ingerencji oraz odpowiedzialność odszkodowawczą.Następnie w piśmie z dnia 3 czerwca 2022 r. wystąpiono o wyrażenie zgody na wejście w teren celem budowy sieci dystrybucyjnej gazowej, poprzez podpisanie stosownego oświadczenia. W skierowanej do współwłaścicieli korespondencji określono warunki udzielenia zgody wraz z propozycją finansową.W aktach sprawy znajduje się, pochodząca od N. L.wiadomość e-mail w której współwłaściciel, w sposób nie budzący wątpliwości stwierdza iż "po przeanalizowaniu okoliczności jakie wiązałyby się z udzieleniem zgody na służebność przesyłu, nie wyraża zgody na ułożenie gazociągu pod wymienionymi działkami." Jako powód podano ograniczenie w możliwości rozporządzania działką po wybudowaniu na niej gazociągu. Ze stanowiska prezentowanego przez skarżących wynika nade wszystko brak zgody na posadowienie gazociągu na stanowiącej ich współwłasność działce numer [...].W tym kontekście, Wojewoda wskazuje, że z punktu widzenia spełnienia ustawowej przesłanki w zakresie prowadzonych rokowań, obowiązkiem inwestora było zaproponowanie rozwiązań prawnych i finansowych, i w tym zakresie oczekiwanie na ewentualną alternatywną propozycję właścicieli. Nie może być obligatoryjnym elementem negocjacji prowadzonych w trybie art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami szczegółowy przebieg infrastruktury przesyłowej, ponieważ w tym zakresie wymagana jest wiedza fachowa, wykorzystywana właśnie na etapie projektowania oraz spełnienie szeregu technicznych wymagań prawnych. Nie oznacza to, że oceniając prawidłowość przeprowadzonych rokowań organ ma bazować jedynie na propozycji przedstawionej przez inwestora we wnioskuo ograniczenie. Racjonalność złożonej propozycji oceniać należy na podstawie całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, który w niniejszym postępowaniu zawiera chociażby pisma wyjaśniające zarządcy drogi (ulicy S.) - Miejskiego Zarządu Dróg i Komunikacji w R.: z dnia 5 stycznia 2022 r. - poprzedzające złożenie wniosku przez inwestora oraz z dnia 31 lipca 2023 r. - złożone w toku postępowania odwoławczego. W tym zakresie Wojewoda podkreślił, że istotne jest stanowisko zarządcy drogi MZDiK w R. co do takiego usytuowania gazociągu, aby w przyszłości nie kolidował on z przebudową czy rozbudową ulicy S.. Szeroko rozumiany ład przestrzenny powinien przewidywać koncentrację urządzeń infrastrukturalnych na określonym terenie, jednakże w sposób możliwie najbardziej uporządkowany. Skoro na danym terenie znajduje się lub planowana jest infrastruktura drogowa, to uzasadnionym wydaje się lokalizowanie w jej liniach rozgraniczających infrastruktury przesyłowej, w sposób racjonalny i bezkolizyjny.W rozpoznawanej sprawie organ II instancji nie znalazł okoliczności, które uzasadniałyby stanowisko skarżących, że negocjacje w ogóle się nie odbyły.W tej sytuacji jest uprawnione stwierdzenie, że spełniony został wymóg art. 124 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, bowiem inwestor złożył właścicielom konkretną propozycję w celu uzyskania ich zgody, lecz spotkała się ona ze sprzeciwem skarżących, którzy nie tyle oczekiwali innych warunków, a w ogóle sprzeciwiają się lokalizacji inwestycji na działce [...]. Taka postawa jednoznacznie świadczy o tym, że współwłaściciele nie wyrażają zgody na wykonanie prac, co stanowi przesłankę do władczej ingerencji organu przewidzianej przez ustawodawcę w celu zabezpieczenia inwestora w realizacji określonej inwestycji celu publicznego, gdyż nie ma on obowiązku prowadzenia rokowań do skutku. Dodatkowo, w toku postępowania prowadzonego przed organem I instancji wyznaczony został dodatkowy termin, w którym nie doszło do polubownego załatwienia sprawy.Mając powyższe na uwadze organ II instancji uznał, że w sprawie spełnione zostały wszystkie przesłanki do ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomościw trybie administracyjnym opartym na art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami.Skargę na powyższą decyzję pismem z dn.2 listopada 2023 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła M.B.-L. ( dalej jako: "skarżąca").Zaskarżonej decyzji zarzuciła mylne zrozumienie i zastosowanie do stanu faktycznego art. 124 ust 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz niewłaściwą ocenę materiału dowodowego w sprawie. Wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji.W uzasadnieniu skargi skarżąca podkreśliła, że według niej w sprawie organyw przebiegu postępowania poprzedzającego wydanie kwestionowanej decyzji,w sposób wadliwy przeprowadziły rokowania zmierzające do zawarcie porozumienia z właścicielami nieruchomości. Skarżąca w szczególności wskazała, że "Nie można mówić o rokowaniach jeśli inwestor przychodzi z gotową "umowa" i kompletniew żaden sposób nie udziela dodatkowych informacji związanych z inwestycja w tym tak kluczowych jak powody naruszenia własności prywatnej. W takiej sytuacji nie można mowie o rokowaniach a o dyktacie inwestora nad właścicielem własności prywatnej. Dodatkowo w sytuacji kiedy moja działka nie jest jedyna możliwością przeprowadzenia gazociągu bo można go poprowadzić przez działkę publiczna, dodatkowo moment rokowań powinien rozpocząć się przed zaplanowaniem gazociągu gdyż taka sytuacja jaka zaszła powodowałaby ze inwestor / projektant miałby praktycznie nieskrępowana możliwość ingerencji we własność prywatna bez uzasadnionej konieczności."W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2021 r., poz. 137 z późn.zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2022 r., poz. 329 z późn.zm. - dalej w skrócie "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami prawa procesowego normującymi podstawowe zasady procedury administracyjnej. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną,z zastrzeżeniem art. 57a (art. 134 § 1 p.p.s.a.).Podstawa prawna i przesłanki materialnoprawne wydania przez właściwy organ decyzji w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości zostały uregulowane przez ustawodawcę w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn.: Dz.U. z 2021 r., poz. 1899 z późn.zm.). Zgodnie z art. 124 u.g.n. starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazówi energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego (ust. 1). Starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, udziela zezwolenia z urzędu albo na wniosek organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego, innej osoby lub jednostki organizacyjnej (ust. 2). Udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumentyz przeprowadzonych rokowań (ust. 3). Na osobie lub jednostce organizacyjnej występującej o zezwolenie ciąży obowiązek przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po założeniu lub przeprowadzeniu ciągów, przewodówi urządzeń, o których mowa w ust. 1. Jeżeli przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty, stosuje się odpowiednio przepis art. 128 ust. 4 (ust. 4). Jeżeli założenie lub przeprowadzenie ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w ust. 1, uniemożliwia właścicielowi albo użytkownikowi wieczystemu dalsze prawidłowe korzystanie z nieruchomościw sposób dotychczasowy albo w sposób zgodny z jej dotychczasowym przeznaczeniem, właściciel lub użytkownik wieczysty może żądać, aby odpowiednio starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, lub występującyz wnioskiem o zezwolenie, o którym mowa w ust. 2, nabył od niego na rzecz Skarbu Państwa, w drodze umowy, własność albo użytkowanie wieczyste nieruchomości (ust. 5). Właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości jest obowiązany udostępnić nieruchomość w celu wykonania czynności związanych z konserwacją oraz usuwaniem awarii ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w ust. 1. Obowiązek udostępnienia nieruchomości podlega egzekucji administracyjnej. Przepisy ust. 4 stosuje się odpowiednio (ust. 6). Decyzja ostateczna, o której mowa w ust. 1, stanowi podstawę do dokonania wpisu w księdze wieczystej. Wpisu dokonuje się na wniosek starosty, wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej, lub organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli zezwolenie było udzielone na wniosek tej jednostki (ust. 7).Celami publicznymi w rozumieniu ustawy są budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń (art. 6 pkt 2 u.g.n.)Wobec przywołanego wyżej art. 124 u.g.n. godzi się przede wszystkim wyjaśnić, że ograniczenie sposobu korzystania nieruchomości jest instytucją ingerującą w konstytucyjnie chronione prawo własności lub prawo użytkowania wieczystego. Z tego też względu ustawodawca sprecyzował ściśle przesłanki, które muszą zostać spełnione aby decyzja w tym przedmiocie mogła zostać wydana. Dla potrzeb rozpatrywanej sprawy i oceny legalności zaskarżonej decyzji konieczne jest wyjaśnienie charakteru zezwolenia, o którym mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n.Według Sądu Najwyższego decyzja wydana, na podstawie art. 35 ustawy z 1958 r. stanowi tytuł prawny dla przedsiębiorcy przesyłowego do stałego korzystania z wymienionej w tej decyzji nieruchomości (vide: uchwała z 20 stycznia 2010 r., III CZP 116/09, OSNC-ZD 2010 r., nr C, poz. 92). Zwraca się przy tym uwagę na tożsamość skutków prawnych wynikających z decyzji wydanej na podstawie art. 35 ustawy z 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości, ze skutkami wywieranymi przez art. 70 ust. 1 u.g.g. i art. 124 ust. 1 u.g.n. (vide: postanowienie SN z 20 stycznia 2017 r., I CSK 179/16, Lex nr 2284194). O trwałym administracyjnym tytule prawnym do nieruchomości, jaki powstaje na podstawie decyzji wydanej na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n., jest mowa także w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 18 lutego 2016 r. sygn. akt I OSK 2864/15, 24 kwietnia 2020 r. sygn. akt I OSK 999/19, 19 czerwca 2020 r. sygn. akt I OSK 2409/19 (dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). A zatem, skoro zezwolenie, o jakim mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n., daje przedsiębiorcy przesyłowemu trwały administracyjny tytuł prawny do nieruchomości, który podlega wykonaniu na podstawie art. 124 ust. 6 u.g.n., to podobny skutek (w postaci trwałego tytułu prawnego do korzystania z nieruchomości przez przedsiębiorcę przesyłowego w odpowiednim zakresie przestrzennymi funkcjonalnym) powinna wywierać także zgoda właściciela nieruchomości udzielona w wyniku przeprowadzonych rokowań, o jakich mowa w ust. 3 art. 124 u.g.n. Tym bardziej, że roszczenie, o jakim mowa w ust. 6 art. 124 u.g.n., przedsiębiorca przesyłowy może realizować tylko wówczas, gdy wcześniej uzyskał zezwoleniew formie decyzji, o jakiej mowa w ust. 1. W przeciwnym razie zbędne byłoby wprowadzanie do systemu prawnego w 2010 r. art. 124b u.g.n., który to przepis stanowi niejako odpowiedź na wątpliwości powstałe w praktyce stosowania art. 124, co do tego, czy z roszczeń o jakich mowa w tym przepisie może korzystać też przedsiębiorca, który nie uzyskał zezwolenia, o jakim mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n.W art. 124b poszerzono przy okazji zakres czynności, jakie może wykonać przedsiębiorca przesyłowy, w porównaniu z art. 124 ust. 6 u.g.n. Jednocześniew orzecznictwie podnosi się, że trwały administracyjny tytuł prawny do nieruchomości, jaki powstaje na podstawie decyzji wydanej na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n., i służebność przesyłu ustanawiana na podstawie art. 3051 k.c., to dwa różne tytuły prawne, z których przedsiębiorca może korzystać według swego wyboru, przy czym uzyskanie jednego z nich, w zasadzie wyklucza potrzebę uzyskania drugiego (vide: wyroki NSA z 18 lutego 2016 r. sygn. akt I OSK 2864/15 i 21 października 2020 r. sygn. akt I OSK 1062/20).W judykaturze sądów administracyjnych wielokrotnie zwracano również uwagę, że przepis art. 124 ust. 3 u.g.n. nie wprowadza żadnych szczegółowych wymogów ani reguł co do formy i treści rokowań, co oznacza, że o formiei charakterze rokowań decyduje sam inwestor. Na gruncie powołanego przepisu ważne jest jedynie, aby obowiązek zainicjowania takich rokowań został dochowany. Rokowania mogą zostać zakończone w dowolnym czasie, w tym w momencie, gdy jedna ze stron uzna, że nie ma szans na wypracowanie porozumienia. Organ - a za nim i sąd - ustala jedynie fakt istnienia rokowań, nie bada zaś przyczyn braku zgody stron. Okoliczność, iż w rokowaniach nie została zaproponowana konkretna suma pieniężna, nie stanowi o tym, że takie rokowania się nie odbyły" (vide: wyroki NSAz 4 grudnia 2019 r. sygn. akt I OSK 3371/18, 2 lipca 2020 r. sygn. akt I OSK 13/20, 18 czerwca 2020 r. sygn. akt I OSK 2412/19, 22 sierpnia 2019 r. sygn. akt I OSK 2484/17, 6 czerwca 2018 r. sygn. akt I OSK 142/18, 15 maja 2018 r. sygn. akt I OSK 2866/17 - dostępne na www. orzeczenia.nsa.gov.pl).Jeśli więc o formie i charakterze rokowań decyduje inwestor, to z powodów, o jakich była mowa wyżej, nie można wykluczyć, że dla uzyskania trwałego tytułu prawnego do korzystania z części nieruchomości, może on zaproponować jej właścicielowi zawarcie umowy o ustanowieniu służebności przesyłu. Takie rozwiązanie może mieścić się w pojęciu zgody właściciela, o jakiej mowa w art. 124 ust. 3 u.g.n. Nie jest natomiast wystarczająca zgoda właściciela na czasowe zajęcie nieruchomości, która nie obejmuje tolerowania trwałego istnienia urządzeń przesyłowych w przyszłości. Wprawdzie w doktrynie podnosi się, że "Czasowe zajęcie nieruchomości może nastąpić również bez szczegółowego regulowania kwestii z tym związanychw umowie - na podstawie zwykłego oświadczenia woli. Zgoda taka musi jednak mieścić w sobie także zgodę na dalsze istnienie urządzeń lub przewodów po ich wybudowaniu" (zob. E. Bończak-Kucharczyk, Ustawa o gospodarce nieruchomościami. Komentarz aktualizowany, LEX/el 2020, uw. 5 do art. 124).A zatem co do zasady na ocenę prawidłowości decyzji wydanej w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n. nie mają wpływu, same warunki negocjacji, proponowana kwota odszkodowania, jak i okoliczność, czy inwestor zaproponował właścicielowi takie warunki, które są dla niego korzystne, czy takie, które są dla niego nie do przyjęcia (vide: wyrok NSA z 6 lipca 2016 r. I OSK 179/15). Rolą organu jest wyłącznie zbadanie, czy rokowania w ogóle się odbyły oraz czy doszło do porozumienia między stronami. Przy czym stosownie do art. 124 ust. 3 in fine u.g.n. do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań. Co prawda w ustawieo gospodarce nieruchomościami brak jest bliższego określenia, co należy rozumieć przez rokowania, to jednak nie budzi wątpliwości, że powinny one dotyczyć warunków realizacji celu publicznego, obowiązków odszkodowawczych, odpłatności z innych tytułów oraz innych istotnych postanowień umowy, a więc wszystkich tych elementów, o których mowa art. 124 u.g.n. Rokowania nie obejmujące wszystkich istotnych elementów i warunków przyszłej umowy należy uznać za pozorne,a nieprawidłowe przeprowadzenie rokowań może prowadzić do zakwestionowania ich przeprowadzenia, a w konsekwencji nie będzie spełniona podstawowa przesłanka wywłaszczenia warunkująca udzielenie zezwolenia w oparciu o art. 124 ust. 1 u.g.n., co dyskwalifikuje rozstrzygnięcie wydane we wskazanym trybie. Rokowania powinny być rzeczywiste, a nie pozorne. Wada w postaci pozorności rokowań występuje wtedy, gdy przykładowo są one obiektywnie prowadzone przez inicjatora w złej wierze, nakreślone przez podmiot przeprowadzający rokowania terminy nie mogą być uznane za rozsądne dla racjonalnego rozważenia propozycji, pisma związane z rokowaniami nie były doręczane na właściwy adres lub do właściwych osób, podmiot prowadzący rokowania świadomie wprowadza w błąd właścicieli lub użytkowników wieczystych danej nieruchomości, przedkładane propozycje przez podmiot przeprowadzający rokowania są obiektywnie niemożliwe do przyjęcia lub tego rodzaju, że mają w oczywistym zamierzeniu doprowadzić do ich odrzucenia, a także gdy podmiot prowadzący rokowania zbywa milczeniem terminowe, konkretne i obiektywnie rozsądne propozycje podmiotów, z którymi przeprowadza rokowania (vide: wyroki NSA z 7 lipca 2017 r. sygn. akt I OSK 2668/15 i 2 marca 2021 r. sygn. akt I OSK 2680/20).Przenosząc poczynione dotychczas uwagi ogólne na grunt rozpatrywanej zgodzić się trzeba ze stanowiskiem organu odwoławczego, że w stanie faktycznym sprawy spełnione zostały przesłanki do wydania decyzji w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n., w tym podstawowy warunek jakim jest przeprowadzenie przed udzieleniem zezwolenia rokowań z właścicielem nieruchomości, celem jej dobrowolnego udostępnienia inwestorowi. Ograniczenie właściciela lub użytkownika wieczystego w korzystaniu z jego nieruchomości musi nastąpić, aby zrealizowany został cel publiczny w rozumieniu art. 6 ust. 2 u.g.n., który będzie zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w razie jego braku - z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Rację ma również organ twierdząc, że wynikające z przepisu art. 124 u.g.n. uprawnienie do ograniczenia praw właścicielskich ma charakter wyjątkowy i może być realizowane tylko wówczas, gdy negocjacje dotyczyły warunków zastosowania przepisu.Dokonane w przebiegu postępowania ustalenia w sposób bezsporny dokumentują, że nieruchomość stanowiąca współwłasność skarżącej oznaczona jako działka ewidencyjna nr [...] (obr. [...] - [...], ark. [...]), znajduje się na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta R., zatwierdzonym Uchwałą NR [...] Rady Miejskiej w R. z dnia 10 czerwca 2002 r. w sprawie zmiany fragmentu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta R. na obszarze w rejonie ulic: L., A. [...], O., K., K. - osiedle "D.". Według ustaleń planu, działka ta znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem: 2.1, KD - ulica dojazdowa. Organy dokonały analizy ustaleń ogólnych planu, które przewiduję budowę infrastruktury technicznej. Przebieg infrastruktury wraz z terenem zajęcia nieruchomości został precyzyjnie określony w załączniku do decyzji.Przechodząc następnie do oceny, czy wystąpienie przez inwestora z wnioskiem o wydanie decyzji w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n. zostało poprzedzone przeprowadzeniem ze skarżącą jako właścicielką nieruchomości rokowań mających na celu udostępnienie nieruchomości, stwierdzić trzeba, że warunek ten – wbrew ferowanemu przez stronę skarżącą stanowisku - został spełniony.Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, że współwłaścicielom, w pierwszej kolejności, w piśmie z dnia 19 maja 2022 r. (doręczonym 26 maja 2022 r.) przedstawione zostały zarówno charakter, jak i zakres planowanej inwestycji oraz złożona została propozycja nieodpłatnego ustanowienia służebności przesyłu wraz z umową określającą zakres ingerencji oraz odpowiedzialność odszkodowawczą.Następnie w piśmie z dnia 3 czerwca 2022 r. (doręczonym 8 czerwca 2022 r.) wystąpiono o wyrażenie zgody na wejście w teren celem budowy sieci dystrybucyjnej gazowej, poprzez podpisanie stosownego oświadczenia. W skierowanej do współwłaścicieli korespondencji określono warunki udzielenia zgody wraz z propozycją finansową.W aktach sprawy znajduje się, pochodząca od pana N.L. wiadomość e-mail w której współwłaściciel, w sposób nie budzący wątpliwości stwierdza iż "po przeanalizowaniu okoliczności jakie wiązałyby się z udzieleniem zgody na służebność przesyłu, nie wyraża zgody na ułożenie gazociągu pod wymienionymi działkami." Jako powód podano ograniczenie w możliwości rozporządzania działką po wybudowaniu na niej gazociągu.Dodatkowo w piśmie z dnia 8 grudnia 2022 r. pan N.L. wyraźnie wskazał: "Dla mnie jako właściciela działki pod którą [...] zaprojektował gazociąg kwestią nie jest zgoda na taką czy inną umowę służebności przesyłu i wynagrodzenie za tą służebność, ale dlaczego w ogóle gazociąg ma iść pod moją działką podczas gdy kilka metrów obok jest alternatywa pod nieutwardzoną drogą publiczną pod którą idzie obecny gazociąg".Ze stanowiska prezentowanego przez skarżących wynika nade wszystko brak zgody na posadowienie gazociągu na stanowiącej ich współwłasność działce numer [...].Powyższe potwierdza również treść złożonego odwołania, a także pism z dnia 13 września 2023 r., które wpłynęły do organu odwoławczego.Powyższe w ocenie Sądu w sposób wystarczający potwierdza fakt spełnienia warunku przeprowadzenia rokowań w rozumieniu art. 124 u.g.n. które były faktyczne i w przebiegu których inwestor zaproponował konkretne warunki finansowe i prawne w odniesieniu do korzystania z nieruchomości stanowiącej współwłasność skarżącej.Wbrew twierdzeniom zawartym w treści skargi stwierdzić należy, że zastosowanie przepisu art. 124 ust. 1 u.g.n., nie zostało uzależnione od oceny, czy ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości jest zgodne z interesem strony. Inwestycja celu publicznego została przewidziana na terenie działki skarżącej w zapisach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który jest aktem prawa miejscowego, zatem tylko modyfikacja tych zapisów bądź ich usunięcie z obrotu prawnego mogłoby ewentualnie skutkować wydaniem decyzji negatywnej dla inwestora.Podsumowując Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja odpowiada przepisom obowiązującego prawa i brak jest podstaw do usunięcia jej z obrotu prawnego.W toku postępowania administracyjnego poprzedzającego jej wydanie nie doszło do istotnych uchybień przepisom prawa procesowego, a tylko wadliwości tej natury mogłyby skutkować koniecznością usunięcia wydanych w sprawie rozstrzygnięćz obrotu prawnego.Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę,o czym orzekł jak w sentencji wyroku.., oddalił skargę,o czym orzekł jak w sentencji wyroku.