Wyrok - I SA/Łd 375/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - z dnia 17 września 2025
Teza
Oddalono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Kasprzak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Cisowska - Sakrajda, Asesor WSA Agnieszka Gortych-Ratajczyk, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 17 września 2025 r. sprawy ze skargi K. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. (poprzednio K1.S.A.) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 12 maja 2025 r. nr 1001-IOV-2.4103.24.2025.3.U14.Oddalono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Kasprzak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Cisowska - Sakrajda, Asesor WSA Agnieszka Gortych-Ratajczyk, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 17 września 2025 r. sprawy ze skargi K. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. (poprzednio K1.S.A.) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 12 maja 2025 r. nr 1001-IOV-2.4103.24.2025.3.U14.
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
odwołujący
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
17 września 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Przewodniczący
Agnieszka Gortych-Ratajczyk
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
K. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. (przed przekształceniem K. Spółka Akcyjna z/s w W., dalej "spółka", "skarżąca") wniosła do sądu administracyjnego skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 12 maja 2025 r. utrzymujące w mocy postanowienie organu pierwszej instancji w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia.Z akt sprawy wynika, że spółka 21 lutego 2025 r. złożyła do Naczelnika Urzędu Skarbowego Łódź - Widzew wniosek o wydanie zaświadczenia (ZAS - KP) w trybie art. 306ia ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111, dalej "O.p.") potwierdzającego, że kontrahent strony, tj. B. B. Ż. [...] B. 12c (NIP: [...]) złożył deklaracje VAT- 7 za okres od 1.10.2024 do 31.12.2024 r., ujął w złożonej deklaracji oraz innym dokumencie (JPK_VAT) zdarzenia objęte załączoną do wniosku fakturą VAT nr [...] z 31.10.2024 r. wystawioną przez K. ul. [...], [...] W. (NIP: [...]) oraz zalega lub nie w podatkach wynikających z deklaracji lub innego dokumentu.Naczelnik Urzędu Skarbowego Łódź – Widzew 27 lutego 2025 r. wydał zaświadczenie numer 1014-SOB-1.4050.3.2025 potwierdzające, że kontrahent wnioskodawcy, na dzień wydania zaświadczenia, złożył deklarację (VAT – 7 za okres od 1.10.2024 r. do 31.12.2024 r.) i nie zalega w podatkach wynikających z deklaracji lub innego dokumentu, składanych na podstawie przepisów ustaw podatkowych za ww. okres.Natomiast postanowieniem z 27 lutego 2025 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego Łódź – Widzew odmówił wydania zaświadczenia ZAS - KP w części dotyczącej wskazania, czy kontrahent Wnioskodawcy ujął w złożonej deklaracji oraz innym dokumencie (JPK_VAT) zdarzenie objęte fakturą VAT numer [...] z 31.10.2024 r., argumentując że z mocy art. 293 § 3 pkt 2 O. p. § 1 i 2 nie stosuje się do udostępnienia kontrahentowi podatnika prowadzącego działalność gospodarczą informacji o nieujęciu lub ujęciu przez podatnika w złożonej deklaracji lub złożonym innym dokumencie zdarzeń, do których ujęcia nie był obowiązany na podstawie przepisów ustaw podatkowych. W tym aspekcie organ stwierdził, że z mocy art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.Spółka nie zgodziła się z rozstrzygnięciem organu I instancji i zarzucając organowi naruszenie art. 293 § 3 w zw. z art. 306ia w zw. z art. 306c O.p. poprzez jego niezastosowanie i wniosła o uchylenie postanowienia z 27 lutego 2025 r. oraz podjęcie na zasadzie art. 25 ust. 1 pkt 17 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej czynności nadzorczych mających na celu jednolite stosowanie art. 293 § 3 w zw. z art. 306ia O.p. w skali kraju oraz odmowy stosowania przepisu o oczywistej treści w zakresie wydawania zaświadczeń ZAS-KP.W wyniku rozpatrzenia wniesionego zażalenia postanowieniem z 12 maja 2025 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia organ wskazał, że kwestią sporną w sprawie jest odmowa wydania zaświadczenia w zakresie informacji, o których mowa w art. 293 § 3 pkt 2 O.p.Organ wyjaśnił, że art. 293 § 3 O.p. wyłącza obowiązek zachowania tajemnicy skarbowej stanowiąc, że przepisów § 1 i 2 nie stosuje się do udostępnienia kontrahentowi podatnika prowadzącego działalność gospodarczą informacji o niezłożeniu lub złożeniu przez podatnika deklaracji lub innego dokumentu, do których złożenia był obowiązany na podstawie przepisów ustaw podatkowych, nieujęciu lub ujęciu przez podatnika w złożonej deklaracji lub złożonym innym dokumencie zdarzeń, do których ujęcia był obowiązany na podstawie przepisów ustaw podatkowych, zaleganiu lub niezaleganiu przez podatnika w podatkach wynikających z deklaracji lub innego dokumentu składanych na podstawie przepisów ustaw podatkowych.Organ drugiej instancji podkreślił, że w sprawie nie budzi wątpliwości, że okoliczności związane z transakcją udokumentowaną fakturą VAT numer [...] z 31.10.2024 r., podobnie jak informacja o tym, czy faktura ta została uwzględniona w rozliczeniu podatkowym B. B. Ż. [...] B. 12c są objęte tajemnicą skarbową, rozumianą zgodnie z art. 293 § 1 O.p. Organ wyjaśnił, że obowiązek ochrony tego rodzaju danych, jako tajemnicy skarbowej, nie ma charakteru bezwzględnego, bowiem wyłącza go między innymi przepis art. 293 § 3 O.p. lecz wyłącznie w sytuacji kumulatywnego spełnienia przesłanek w tej regulacji wskazanych. Natomiast art. 293 § 3 pkt 2 O.p. stanowi, że przepisów § 1 i 2 nie stosuje się do udostępnienia kontrahentowi podatnika prowadzącego działalność gospodarczą informacji o nieujęciu lub ujęciu przez podatnika w złożonej deklaracji lub złożonym innym dokumencie zdarzeń, do których ujęcia był obowiązany na podstawie przepisów ustaw podatkowych.Wykładnia przytoczonego wyżej przepisu prowadzi do wniosku, że wyłączenie stosowania rygorów ochrony tajemnicy skarbowej, w odniesieniu do konkretnego podmiotu, zachodzi wówczas, gdy z żądaniem uzyskania zaświadczenia zawierającego taką informację występuje kontrahent podatnika prowadzącego działalność gospodarczą (przedsiębiorcy), a informacje te odnoszą się do zdarzeń, które podatnik był zobowiązany ująć na podstawie przepisów ustaw podatkowych.Organ wyjaśnił, że w sprawie nie budzi wątpliwości, iż wnioskująca o wydanie zaświadczenia Spółka była kontrahentem B., co wywiedzione zostało wprost z faktu bycia stroną transakcji udokumentowanej ww. fakturą VAT z 31.10.2024 r. Wobec powyższego, zgodnie z treścią art. 306ia O.p. K. S.A. mogła wystąpić o wydanie zaświadczenia o swoim kontrahencie. Organ wskazał, że bezpośrednią przyczyną odmowy wydania wnioskowanego przez podatnika zaświadczenia, w części dotyczącej ujęcia w złożonej deklaracji oraz innym dokumencie zdarzeń objętych fakturą VAT numer [...] z 31.10.2024 r. nie było kwestionowanie statusu podmiotu uprawnionego do uzyskania tego rodzaju danych w oparciu o status kontrahenta, lecz wynikający z przepisów prawa, tj. ustawy o podatku od towarów i usług, brak obowiązku ich ujawnienia. Odwołując się do treści art. 86 ust. 1 z zastrzeżeniami wynikającymi z art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i ust. 19 oraz art. 124 ustawy o podatku od towarów i usług organ wyjaśnił, że w świetle powołanych przepisów podatnik nie jest bezwzględnie zobligowany do ujmowania w swoich rozliczeniach każdej faktury zakupowej, a także pomniejszania swojego podatku należnego o wynikający z niej podatek naliczony. A zatem możliwość odliczenia podatku naliczonego jest uprawnieniem podatnika, nie zaś jego obowiązkiem. W tym kontekście organ DIAS w Łodzi podzielił stanowisko organu I instancji, który odmówił stronie wydania wnioskowanego zaświadczenia o treści wynikającej z art. 293 § 3 pkt 2 O.p., ponieważ jej kontrahent nie miał prawnego obowiązku ujęcia w księgach rachunkowych, w tym ewidencji zakupów objętych dokumentem elektronicznym JPK VAT zdarzeń gospodarczych opisanych fakturą VAT numer F[...] z 31.10.2024 r.Organ podkreślił, że przepisy pozwalające na uchylenie tajemnicy skarbowej zawsze należy interpretować rygorystycznie, a zatem brak było w rozpoznawanej sprawie możliwości uwzględnienia wniesionego przez stronę zażalenia.W skardze do sądu administracyjnego spółka zarzuciła naruszenie prawa materialnego, tj. art. 293 § 3 w zw. z art. 306ia w zw. z art. 306c ustawy Ordynacja podatkowa, które miało wpływ na wynik sprawy poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że dane ujawnione przez kontrahenta podatnika w pliku JPK VAT objęte są bezwzględną tajemnicą skarbową, podczas gdy prawidłowa wykładnia przepisu winna stwierdzać, że w przypadku żądania wydania zaświadczenia ZAS-KP tajemnica ta w stosunku do wnioskodawcy jest wyłączona. Wskazując na powyższe zarzuty, strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;Skarga jest niezasadna.W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż Sąd bada legalność zaskarżonego aktu, tj. jego zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zmienić zaskarżonego aktu, a jedynie uwzględniając skargę może go uchylić, stwierdzić jego nieważność lub niezgodność z prawem, a może to uczynić, stosownie do unormowania zawartego w art. 145 § 1 p.p.s.a., jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1, skarga zgodnie z art. 151 p.p.s.a. podlega oddaleniu. Należy również podkreślić, iż zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest ustalenie, czy organ podatkowy zasadnie odmówił skarżącej spółce, z uwagi na tajemnicę skarbową, udzielenia informacji w formie zaświadczenia, o którym mowa w art. 306ia Ordynacji podatkowej, potwierdzającego ujęcie, bądź nie, przez kontrahenta strony, tj. B. B. Ż. [...] B.12c w złożonej deklaracji oraz JPK VAT zdarzeń objętych fakturą ww. VAT z 31 października 2024 r. wystawioną przez K. S.A. z/s w W..W ocenie Sądu za prawidłowe w tym zakresie należy uznać stanowisko Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi, który zaskarżonym postanowieniem utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji odmawiające skarżącej spółce udzielenia wnioskowanych informacji poprzez wydanie stosownego zaświadczenia, gdyż żądanie strony wykraczało poza zakres przepisu art. 293 § 3 Ordynacji podatkowej, wyłączającego stosowanie wobec kontrahenta tajemnicy skarbowej.Zakreślając ramy prawne rozpoznawanej sprawy Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 306ia O.p. organ podatkowy, na wniosek kontrahenta podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, wydaje zaświadczenie w zakresie informacji, o których mowa w art. 293 § 3. W przypadku gdy wniosek dotyczy deklaracji lub innego dokumentu, których termin złożenia nie upłynął, a podatnik nie złożył takiej deklaracji lub innego dokumentu, organ podatkowy odmawia wydania zaświadczenia.Natomiast w myśl art. 293 O.p., indywidualne dane zawarte w deklaracji oraz innych dokumentach składanych przez podatników, płatników lub inkasentów objęte są tajemnicą skarbową (§ 1). Przepis § 1 stosuje się również do danych zawartych w: informacjach podatkowych przekazywanych organom podatkowym przez podmioty inne niż wymienione w § 1; aktach dokumentujących czynności sprawdzające; aktach postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej oraz aktach postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe; dokumentacji rachunkowej organu podatkowego; informacjach uzyskanych przez organy Krajowej Administracji Skarbowej z banków oraz z innych źródeł niż wymienione w § 1 lub w pkt 1; informacjach uzyskanych w toku postępowania w sprawie zawarcia porozumień, o których mowa w dziale IIa; aktach dokumentujących kontrolę, o której mowa w rozdziale 9 działu III ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami; informacjach o wynikach analizy ryzyka, o której mowa w art. 119zn § 1, oraz innych informacjach i dokumentach, o których mowa w dziale IIIB; informacjach i dokumentach, o których mowa w dziale III w rozdziale 11a; aktach postępowania w sprawie wydania opinii zabezpieczającej oraz aktach postępowania określonego w dziale IIIA w rozdziale 5.Z kolei zgodnie z art. 293 § 3 O.p., powyższych przepisów nie stosuje się do udostępnienia kontrahentowi podatnika prowadzącego działalność gospodarczą informacji o:1) niezłożeniu lub złożeniu przez podatnika deklaracji lub innego dokumentu, do których złożenia był obowiązany na podstawie przepisów ustaw podatkowych;2) nieujęciu lub ujęciu przez podatnika w złożonej deklaracji lub złożonym innym dokumencie zdarzeń, do których ujęcia był obowiązany na podstawie przepisów ustaw podatkowych;3) zaleganiu lub niezaleganiu przez podatnika w podatkach wynikających z deklaracji lub innego dokumentu składanych na podstawie przepisów ustaw podatkowych.Z przytoczonych regulacji w pierwszej kolejności wynika więc, że informacje objęte tajemnicą skarbową, we wskazanym powyżej zakresie, mogą być ujawniane tylko kontrahentowi podatnika. W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, co słusznie podkreślił organ w zaskarżonym postanowieniu, że skarżąca była kontrahentem firmy B., co wynika wprost z dołączonej do wniosku o wydanie zaświadczenia ZAS-KP faktury z 31 października 2024 r. wystawionej przez K.S.A. z/s w W., dokumentującej zawartą między stronami transakcję.Ponadto należy wskazać, że z przytoczonego wyżej art. 293 § 3 O.p. wprost wynika również, iż znajduje on zastosowanie wyłącznie do deklaracji lub innego dokumentu składanego przez podatnika do których ujęcia był obowiązany na podstawie przepisów ustaw podatkowych. Natomiast w stanie faktycznym niniejszej sprawy organ trafnie ocenił, że żądanie skarżącej sformułowane we wniosku o wydanie zaświadczenia nie dotyczy takiego przypadku.W myśl art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonania czynności opodatkowanych podatnikowi, o którym mowa w art. 15 tej ustawy (z zastrzeżeniem wymienionych w tym przepisie i nie mających znaczenia dla sprawy wyjątków), przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Należy zatem podkreślić, że odliczenie podatku naliczonego od podatku należnego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych pozostaje uprawnieniem, nie zaś obowiązkiem podatnika.Skoro zatem w sprawie nie budzi wątpliwości, iż kontrahent skarżącej nie miał obowiązku lecz możliwość ujęcia ww. faktury VAT z 31 października 2024 r. w swoich rozliczeniach podatkowych, to w konsekwencji Sąd w całości podzielił stanowisko organu wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, że informacje, o których udostępnienie wnioskowała strona pozostawały poza zakresem art. 293 § 3 O.p., który stanowi wyjątek od przepisów dotyczących tajemnicy skarbowej.Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi dotyczących wyłączenia tajemnicy skarbowej w sytuacji żądania przez podatnika wydania zaświadczenia ZAS-KP Sąd jeszcze raz podkreśla, że konstrukcja przepisu art. 293 § 3 w zw. z § 1 i 2 O.p. wskazuje, że generalną zasadą jest objęcie indywidualnych danych zawartych w deklaracji oraz innych dokumentach składanych przez podatników i pozyskanych przez organy z wymienionych źródeł, tajemnicą skarbową. Możliwość udostępnienia informacji, o których mowa w § 3 ma więc charakter wyjątkowy. Przyjąć zatem należy, że sprzeczne z zasadami wykładni przepisów prawa byłoby interpretowanie zakresu § 3 w sposób rozszerzający, a więc w sposób, którego oczekuje strona w rozpoznawanej sprawie.Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności i nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a należało orzec jak w sentencji.Ake. należało orzec jak w sentencji.Ake.