Postanowienie - II OZ 123/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 18 lutego 2026
Teza
Oddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. W. i A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 grudnia 2025 r. sygn. akt II SA/Łd 832/25 w przedmiocie oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. W. i A. W. na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 23 wrześnOddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. W. i A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 grudnia 2025 r. sygn. akt II SA/Łd 832/25 w przedmiocie oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. W. i A. W. na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 23 wrześn
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
sprawa nieprocesowa
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
18 lutego 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Andrzej Wawrzyniak
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 2 grudnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił wniosek L. W. i A. W. (dalej "skarżący") o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi (dalej "WINB") z dnia 23 września 2025 r. w przedmiocie obowiązku opracowania i przedstawienia projektu zamiennego.W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w uzasadnieniu analizowanego wniosku skarżący jedynie bardzo ogólnie wskazali, iż ewentualna realizacja obowiązku nałożonego zaskarżoną decyzją wiązałaby się z poniesieniem niepotrzebnych wydatków związanych z opracowaniem projektu budowlanego zamiennego. Takie ogólnikowe twierdzenia skarżących, pozbawione szerszego uzasadnienia oraz niepoparte faktami, ani odnoszącymi się do nich dowodami, nie mogły stanowić podstawy do orzeczenia przez sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. W szczególności skarżący nie przedstawili żadnych informacji dotyczących ich sytuacji majątkowej ani nie uprawdopodobnili wysokości kosztów związanych ze zleceniem projektu budowlanego zamiennego.Skarżący wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia i wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.Sąd ma obowiązek zbadać, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Okoliczności wskazane we wniosku muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, iż wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Zaznaczyć przy tym należy, że samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia.W niniejszej sprawie istotne znaczenie miał charakter zaskarżonej decyzji, gdyż dotyczy ona nałożonego na skarżących obowiązku przedłożenia projektu zamiennego w ramach postępowania naprawczego, prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w trybie art. 51 Prawa budowlanego. Zaznaczyć zatem należy, że podjęta w sprawie decyzja organu powiatowego rozpoczyna postępowanie, które ma służyć doprowadzeniu przedmiotowego obiektu do stanu zgodnego z prawem. Wstrzymanie więc wykonania zaskarżonej decyzji skutkowałoby zablokowaniem postępowania naprawczego na długi czas, co zasadniczo nie powinno mieć miejsca (zob. postanowienie NSA z dnia 7 sierpnia 2025 r. sygn. akt. II OZ 1115/25).W zaskarżonym postanowieniu Sąd I instancji zasadnie wskazał, że skarżący nie uprawdopodobnili w niniejszej sprawie, że zaskarżona decyzja może wywołać skutki o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W złożonym zażaleniu skarżący wskazali, że koszt sporządzenia projektu zamiennego wyniesie ok. 10 tysięcy złotych, jednak bez zestawienia tej kwoty z sytuacją materialną skarżących Sąd nie jest w stanie ocenić czy kwota ta może zostać określona jako "znaczna szkoda".Pozostałe argumenty zażalenia wskazujące, że istotą projektu zamiennego jest rozbiórka części obiektu, nie mogły odnieść zamierzonego skutku, bowiem nie można utożsamiać obowiązku wykonania dokumentacji z czynnościami faktycznymi, dla których ta dokumentacja może stanowić podstawę.Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.., orzekł jak w sentencji.