sygn. II SA/Gl 170/26 29 maja 2026 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach

Wyrok - II SA/Gl 170/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach - z dnia 29 maja 2026

Teza
Oddalono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik, Sędziowie Sędzia WSA Artur Żurawik, Asesor WSA Agnieszka Kręcisz-Sarna (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Damian Szczurowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2026 r. sprawy ze skargi D.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia 20 listopada 2025 r. nr SKO.V 428/353/2025 w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia oddala skargę. UZASADNIENIE ZaskOddalono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik, Sędziowie Sędzia WSA Artur Żurawik, Asesor WSA Agnieszka Kręcisz-Sarna (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Damian Szczurowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2026 r. sprawy ze skargi D.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia 20 listopada 2025 r. nr SKO.V 428/353/2025 w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia oddala skargę. UZASADNIENIE Zask
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono skargę
Przedmiot skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb rozprawa
Tematy
skarga administracyjna kontrola administracyjna planowanie przestrzenne uchwała rady gminy
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia 29 maja 2026
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Przewodniczący Agnieszka Kręcisz-Sarna
Rozstrzygnięcie

Oddalono skargę

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik, Sędziowie Sędzia WSA Artur Żurawik, Asesor WSA Agnieszka Kręcisz-Sarna (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Damian Szczurowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2026 r. sprawy ze skargi D.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia 20 listopada 2025 r. nr SKO.V 428/353/2025 w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia oddala skargę.

UZASADNIENIE
Zaskarżoną decyzją z 20 listopada 2025 r., nr SKO. V 428/353/2025 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bielsku-Białej (dalej "Kolegium lub "Organ odwoławczy") utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy G. (dalej "Wójt" lub "Organ I instancji") z 22 lipca 2025 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia.Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie sprawy.Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, wszczętego na wniosek K. K. (dalej "Inwestor") z 14 lutego 2023 r., Wójt w pkt 1 decyzji z 22 lipca 2025 r. stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia pn.: "Rozbudowa istniejącego gospodarstwa rolnego oraz zwiększenie produkcji inwentarza żywego (DJP) w C. ul. [...], na działce nr [...]", zaś w pkt 2 decyzji określił warunki realizacji przedsięwzięcia.Decyzja z 22 lipca 2025 r. jest drugą decyzją Organu I instancji wydaną w rozpoznawanej sprawie, bowiem wcześniejsza decyzja Wójta z 8 listopada 2023 r. wraz z utrzymującą ją w mocy decyzją Kolegium z 21 marca 2024 r. została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej "WSA") w Gliwicach z 20 września 2024 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 751/24.Podstawę prawną ww. decyzji stanowiły przepisy art. 63 ust. 1, art. 72 ust. 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 80 ust. 2, art. 84, art. 86 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (powołany tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r. poz. 1112 z późn. zm.; dalej "u.u.i.o.ś."), § 3 ust. 2 pkt 2 w związku z § 3 ust. 1 pkt 104 lit. a) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r. poz. 1839 z późn. zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (powołany tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm.; dalej "k.p.a.").W uzasadnieniu decyzji Organ I instancji przedstawił chronologicznie przebieg postępowania oraz zgromadzony w sprawie materiał dowodowy. Wskazał m. in., że przedsięwzięcie zostało zaplanowane do zrealizowania na działce nr [...] o łącznej powierzchni 15,6599 ha. Lokalizacja przedsięwzięcia jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (uchwała Rady Gminy w G. nr [...] z dnia [...] r. w sprawie sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi C.). Teren, na którym zlokalizowano przedsięwzięcie, jest przekształcony rolniczo.W ramach przedsięwzięcia planuje się budowę nowej obory z dwoma zintegrowanymi zbiornikami na gnojowicę, dwóch wiat inwentarskich oraz dwóch silosów przejazdowych. Inwestor planuje również sukcesywne zwiększanie hodowli bydła z 18 dużych jednostek przeliczeniowych do 100. Zwierzęta będą utrzymywane w systemie bezściółkowym, na rusztach. Powstająca gnojownica będzie transportowana kanałami do dwóch projektowanych zbiorników o pojemności 375 m3 każdy, usytuowanych bezpośrednio pod oborą. Na etapie eksploatacji inwestycja będzie źródłem niezorganizowanej emisji zanieczyszczeń do powietrza z obory (wraz ze zbiornikami na gnojowicę), transportu oraz rozprowadzania gnojowicy. Powietrze z obory odprowadzane będzie do atmosfery otworem kalenicowym lub otworem okiennym.Wójt wskazał, że biorąc pod uwagę rodzaj, charakterystykę i usytuowanie przedsięwzięcia oraz uwzględniając uwarunkowania, o których mowa w art. 63 ust. 1 u.u.i.o.ś. to jego eksploatacja nie powinna znacząco negatywnie oddziaływać na środowisko. Odstąpienie od przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko jest uzasadnione pomimo wskazania na konieczność przeprowadzenia takiej oceny przez Państwowego Powiatowego Inspektowa Sanitarnego w C. (dalej "PPIS").Odnosząc się do zaleceń zawartych w wyroku WSA w Gliwicach z 20 września 2024 r. Organ I instancji wskazał, że określone w opinii sanitarnej kwestie dotyczące możliwego wpływu przedsięwzięcia na środowisko zostały szczegółowo omówione w złożonej przez Inwestora dokumentacji, uzgodnieniach organów współdziałających oraz w uzasadnieniu decyzji. Planowane przedsięwzięcie należy do typowych inwestycji tego rodzaju, nie przewiduje żadnych nowych, wcześniej nie stosowanych rozwiązań. W decyzji określono warunki niezbędne przy realizacji przedsięwzięcia, uwzględniając zapisy opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. oraz Dyrektora Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Zarządu Zlewni w K.. Zdaniem Wójta spełnienie tych warunków pozwoli na zabezpieczenie środowiska przed niekorzystnym wpływem przedsięwzięcia. Warunki te dotyczą zarówno etapu realizacji przedsięwzięcia, jak i jego eksploatacji. Warunek odnoszący się do konieczności przechowywania i zagospodarowania nawozu naturalnego, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 31 stycznia 2023 r. w sprawie przyjęcia "Programu działań mających na celu zmniejszenie zanieczyszczenia wód azotanami pochodzącymi ze źródeł rolniczych oraz zapobieganie dalszemu zanieczyszczeniu (Dz. U. z 2023 r. poz. 244) spełnia wskazaną w opinii PPIS konieczność zapewnienia szczelności systemu magazynowania gnojowicy oraz określenia szczegółowego planu gospodarowania powstającymi nawozami (gnojowica). Odnosząc się do kwestii sąsiedztwa budynków mieszkalnych należy wskazać, że najbliższe istniejące zabudowania mieszkalne oddalone są od terenu inwestycji o około 200 m, co jest odległością podobną do odległości od istniejącego gospodarstwa. Potencjalne zagrożenie zanieczyszczenia wód powierzchniowych i ziemi, magazynowanie odpadów, o których mowa w opinii sanitarnej zostały usankcjonowane w warunkach realizacji przedsięwzięcia określonych w decyzji. Z kolei zastosowanie rozwiązań technicznych (szczelne zbiorniki, właściwa wentylacja budynków inwentarskich, zastosowanie zieleni izolacyjnej) i organizacyjnych (systematyczne opróżnianie zbiorników, stosowanie nawozów naturalnych w określonych warunkach i terminach) spowoduje ograniczenie uciążliwości przedsięwzięcia dla terenów sąsiednich. Nadto zastosowane w ramach planowanego przedsięwzięcia rozwiązania będą nowocześniejsze od stosowanych obecnie w istniejącym gospodarstwie, co również przyczyni się do ograniczenia wpływu działalności gospodarstwa na tereny sąsiednie.W odwołaniu od decyzji strona postępowania D. M. (dalej "Skarżąca") zarzuciła, że rozbudowa i przebudowa zamierzonego przedsięwzięcia, a także chów i hodowla zwierząt w większej ilości (100 sztuk) spowoduje negatywny wpływ na środowisko i bezpośrednio jego otoczenia. Nadto uniemożliwi podjęcie działań zmierzających do rozpoczęcia budowy domu jednorodzinnego lub spowoduje zaniżenie wartości jej nieruchomości gruntowej. Dodatkowo spowoduje emisję substancji odorowych, które mogą spowodować naruszenie zdrowia i życia prywatnego Skarżącej. Skarżąca zarzuciła, że decyzja jest sprzeczna z opinią PPIS, zdaniem którego istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Wskazała, że realizacja przedsięwzięcia wiązać się będzie z okresowym wzrostem uciążliwości hałasowych, emisji substancji do powietrza, powstawania odpadów w trakcie prowadzenia prac budowlanych i w fazie eksploatacji.Zaskarżoną obecnie decyzją Kolegium utrzymało w mocy decyzję Wójta z 22 lipca 2025 r. W uzasadnieniu decyzji wskazało m. in., że wbrew zarzutom odwołania Organ I instancji wziął pod uwagę całokształt materiału dowodowego oraz wszystkie wytyczne zawarte w opinii sanitarnej. Karta przedsięwzięcia zawiera wszystkie informacje wymagane przez PPIS, są one szczegółowo omówione także w decyzji. Zarzut odwołania opiera się na ogólnym założeniu, że zamierzone przedsięwzięcie będzie negatywnie oddziaływać na środowisko, w szczególności na mający powstać w przyszłości budynek mieszkalny. Zasadniczo każda inwestycja jest potencjalnym źródłem emisji (gazów, pyłów, hałasu) do środowiska. Karta informacyjna przedsięwzięcia zawiera wskazania w zakresie prognozowanych emisji (hałasu, pyłów i gazów, ścieków do środowiska wodnego i odpadów) – wynika z niej, że zarówno na etapie realizacji jak i eksploatacji przedsięwzięcia nie prognozuje się przekroczenia odpowiednich standardów. Skarżąca nie zaoferowała żadnych konkretnych dowodów wskazujących na wadliwość tych ustaleń. Nadto aktualnie Skarżąca nie legitymuje się pozwoleniem na budowę domu na działce nr [...]. Inwestycja ma być realizowana na terenie rolnym. Kolegium wskazało także, że w krajowych przepisach prawa materialnego nie zostały uregulowane emisje zapachowe, a zatem brak jest podstaw prawnych do wydania decyzji odmownej czy nakładania na Inwestora dodatkowych obowiązków.Pismem z 31 grudnia 2025 r. Skarżąca, reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, wniosła skargę na decyzję Kolegium zaskarżając ją w całości i wnosząc o jej uchylenie w całości, a także o uchylenie poprzedzającej ją decyzji Organu I instancji. Nadto wniosła o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm prawem przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:1) art. 138 § 2 k.p.a. w związku z art. 153 p.p.s.a. w związku z art. 154 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie polegające na nieuwzględnieniu wytycznych zawartych w wyroku WSA w Gliwicach z 20 września 2024 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 1751/24 oraz nieprzeprowadzeniu oceny oddziaływania na środowisko i bezpodstawne utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji;2) art. 7 k.p.a. w związku z art. 8 § 1 k.p.a. w związku z art. 12 § 1 k.p.a. w związku z art. 77, 78 i 80 k.p.a. poprzez niewyczerpujące, nierzetelne i niewszechstronne rozpatrzenie sprawy oraz niepodjęcie wszystkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy, bez wnikliwej analizy zgromadzonego materiału dowodowego;3) art. 74 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 75 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 80 ust. 2 w związku z art. 84 i art. 86 u.u.i.o.ś. poprzez niesłuszne zastosowanie bez uwzględnienia wzrostu hałasu, emisji odoru zwierzęcego do atmosfery, nie wzięcie pod uwagę opinii PPIS w C., z której wynika konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko wobec planu rozbudowania gospodarstwa rolnego oraz zwiększenia inwentarza żywego na działce nr [...] w C..W uzasadnieniu podano argumenty na poparcie wniesionych zarzutów.W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie i w całości podtrzymało swoje rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:Skarga nie jest uzasadniona.Zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Organu I instancji nie naruszają bowiem prawa materialnego, nie są dotknięte kwalifikowanymi wadami skutkującymi wznowieniem postępowania bądź stwierdzeniem nieważności ani nie uchybiają regułom procedury administracyjnej w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Tymczasem z mocy art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (aktualny tekst jednolity: Dz. U. z 2026 r., poz. 143 z późn. zm.; dalej "p.p.s.a."), dopiero stwierdzenie tego rodzaju naruszenia prawa uzasadnia uwzględnienie skargi.Dla niniejszego postępowania istotne znaczenie ma okoliczność, że zaskarżona decyzja została wydana w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy po wyroku WSA w Gliwicach z 20 września 2024 r. o sygn. akt II SA/Gl 751/24. Wobec pozostawania w obrocie prawnym ww. prawomocnego wyroku Sąd działa w zakresie związania ocenami prawnymi zawartymi w jego uzasadnieniu stosownie do art. 153 p.p.s.a. w związku z art. 170 p.p.s.a. Sąd nie stwierdził zaistnienia przesłanek umożliwiających odstąpienie od oceny prawnej wyrażonej w wyroku WSA w Gliwicach z 20 września 2024 r., II SA/Gl 751/24.W związku z tym przypomnieć należy, zważywszy na zarzut naruszenia art. 153 p.p.s.a., jaką ocenę prawną i wskazówki zawarł WSA w Gliwicach w ww. wyroku. Sąd uchylając decyzje organów obu instancji stwierdził, że: "PPIS w swej opinii z dnia 6 kwietnia 2023 r. wyraził stanowisko, że istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla ww. przedsięwzięcia (zob. też art. 59 ust. 1 pkt 2 u.i.o.ś.). Wskazał również co powinien zawierać raport oddziaływania na środowisko. Wymienił konkretne zagrożenia związane z przedsięwzięciem i konieczność oceny raportu pod tym kątem". Dalej Sąd wskazał, że: "Należało odnieść się konkretnie do tego dokumentu i wskazać z jakiego powodu organ nie zastosował się do ww. zaleceń". Sąd podkreślił, że pomimo niedociągnięć ustawowych emisje uciążliwych zapachów nie są prawnie obojętne, zaś "Organy administracji publicznej zobowiązane są do podejmowania działań w ramach dostępnych im środków prawnych, by te niepożądane skutki ograniczać lub przynajmniej wywierać presję na emitentów substancji odorowych, by przy pomocy dostępnych środków technicznych niepożądane skutki prowadzonej przez nich działalności redukować (por. wyrok WSA w Lublinie z 21 lutego 2023 r., II SA/Lu 748/22)". WSA stwierdził, że w tym kontekście rozważania Kolegium w zakresie zachowania standardów ochrony środowiska nie są wystarczające. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy zaś w szczególności odnieść się do opinii PPIS.Sąd stwierdza, że organy zrealizowały wytyczne zawarte w wyroku WSA w Gliwicach z 20 września 2024 r., II SA/Gl 751/24.Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 59 ust. 1 pkt 2 u.u.i.o.ś. (w brzmieniu właściwym dla rozpoznawanej sprawy) przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1. Przepis art. 63 ust. 1 ww. ustawy wskazuje zaś, że obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przy uwzględnieniu warunków wymienionym w powyższym artykule, przy czym ustawa obliguje organ, w myśl art. 64 ust. 1, do wcześniejszego zasięgnięcia opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska, państwowego inspektora sanitarnego oraz organu właściwego do wydania oceny wodnoprawnej, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne. Organ prowadzący postępowanie jest zatem zobowiązany do ustalenia, czy w sprawie zachodzi konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przy uwzględnieniu stanowiska organów opiniujących. O tym, czy taka potrzeba istnieje decyduje on na podstawie całokształtu okoliczności konkretnej sprawy. Sąd zauważa przy tym, iż stanowisko podmiotów opiniujących w sprawie wydania decyzji środowiskowej nie jest wiążące dla organu prowadzącego postępowanie i to do niego należy ostateczna ocena - w oparciu o wskazane w art. 63 ust. 1 u.u.i.o.ś. kryteria - czy należy dla danego przedsięwzięcia przeprowadzić ocenę jego oddziaływania na środowisko, czy też brak jest podstaw do przeprowadzenia takiej oceny.Analiza treści decyzji Wójta z 22 lipca 2025 r. prowadzi do wniosku, że organ zbadał zgromadzony w sprawie materiał dowodowy i uwzględnił kryteria, o których mowa w art. 63 ust. 1 u.u.i.o.ś. Na podstawie karty informacyjnej przedsięwzięcia (dalej "KIP") wraz z uzupełnieniami z 1 marca 2023 r., 22 kwietnia 2023 r. i 12 maja 2023 r. oraz uzyskanych opinii, Wójt słusznie stwierdził, że wydanie dla przedmiotowej inwestycji decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest możliwe bez przeprowadzenia uprzedniej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Wbrew twierdzeniom Skarżącej, Wójt w treści decyzji zawarł i ocenił wskazania PPIS w odniesieniu do zamierzonego przedsięwzięcia w kontekście uwarunkowań określonych w art. 63 ust.1 u.u.i.o.ś.Inspekcja Sanitarna w swojej opinii z 6 kwietnia 2023 r. zwróciła uwagę na następujące kwestie: konieczność zapewnienia szczelności systemu magazynowania gnojowicy; określenie szczegółowego planu gospodarowania powstającymi nawozami (gnojowica) ze względu na znaczne zwiększenie ich ilości i możliwości wykorzystania w gospodarstwie rolnym, a także planowanej sprzedaży podmiotom zewnętrznym; bliskie sąsiedztwo budynków mieszkalnych; potencjalne zagrożenie wód powierzchniowych i ziemi; postępowanie z odpadami – magazynowanie; konieczność określenia warunków niezbędnych przy realizacji przedsięwzięcia.Biorąc pod uwagę rodzaj przedsięwzięcia, jego skalę i lokalizację, przedstawione w KIP rozwiązania oraz uzyskanie opinie, organy prawidłowo stwierdziły, że zarówno na etapie realizacji jak i eksploatacji przedsięwzięcia nie będzie ono miało wpływu na zwiększenie oddziaływania na środowisko w zakresie gospodarki wodno-ściekowej. Na terenie budowy nie wystąpią przekształcenia hydrologiczne, nie wystąpi także zakłócenie ustalonego spływu wód opadowych, jak i gruntowych. Na etapie eksploatacji przedsięwzięcia nie będą powstawały ścieki sanitarne ani ścieki technologiczne. Wody opadowe lub roztopowe z dachów budynków oraz terenów utwardzonych odprowadzane będą do ziemi po terenie Inwestora, przy czym jego ukształtowanie oraz wielkość terenów biologicznie czynnych sprawia, że nie dojdzie do naruszenia stanu wody na gruntach sąsiednich. Pobór wód do gospodarstwa rolnego w celu pojenia bydła będzie następował poprzez planowaną do wykonania studnię o głębokości nieprzekraczającej 30 m, średnioroczny pobór wód będzie wynosił mniej niż 5 m3 na dobę. Jeśli chodzi o wpływ przedsięwzięcia na wody podziemne i powierzchniowe to z KIP wynika, że teren przedsięwzięcia zlokalizowany jest poza obszarem Głównych Zbiorników Wód Podziemnych. Teren przez który przepływa potok [...] wyłączony jest z planowanej inwestycji. Przedsięwzięcie nie znajduje się w obszarze objętym ryzykiem i zagrożeniem powodziowym. Na terenie planowanej inwestycji nie występują obszary wodno-błotne, o płytkim zaleganiu wód podziemnych, obszary wybrzeży, strefy ochronne ujęć wód i obszary ochronne zbiorników wód śródlądowych, jeziora, uzdrowiska i obszary ochrony uzdrowiskowej. Zakres planowanego przedsięwzięcia nie wpłynie na możliwość realizacji celów środowiskowych, o których mowa w art. 57, art. 59 i art. 61 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne, a ustanowionych w "Planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...]".Organy przeanalizowały planowane przedsięwzięcie w zakresie potencjalnych uciążliwości spowodowanych hałasem oraz zanieczyszczeniem powietrza. Organy poczyniły także ustalenia w zakresie uciążliwości odorowych. Przeanalizowano także kwestie gospodarki nawozami organicznymi (gnojowica) i odpadami.W odniesieniu do wskazywanej przez PPIS konieczności zapewnienia szczelności systemu magazynowania gnojowicy i planu gospodarowania powstającymi nawozami organy wskazały, że w ramach przedsięwzięcia system utrzymywania zwierząt będzie bezściółkowy. W systemie bezściółkowym gnojowica będzie transportowana na bieżąco kanałami do dwóch zewnętrznych zbiorników o pojemności 375 m3 każdy, usytuowanych pod oborą. Wyeliminowana zostanie zatem produkcja obornika i gnojówki, a zatem nie ma potrzeby budowy płyty obornikowej. Z KIP wynika, że po osiągnięciu 100 DJP przyjmuje się produkcję 1700 m3 gnojowicy rocznie (około 17 m3/rok na 1 DJP). Nawóz będzie zagospodarowywany na własny użytek Inwestora, a nadwyżka (około 20 %) będzie zbywana odbiorcom zewnętrznym. Na Inwestora nałożono obowiązek przechowywania i zagospodarowania nawozu naturalnego zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 31 stycznia 2023 r. w sprawie przyjęcia "Programu działań mających na celu zmniejszenie zanieczyszczenia wód azotanami pochodzącymi ze źródeł rolniczych oraz zapobieganie dalszemu zanieczyszczeniu. Przy czym z KIP wynika, że nawozy nie będą stosowane w korytach rzek, w trakcie nawożenia przestrzegana jest odległość 5 m od cieków naturalnych. Nawozy naturalne będą stosowane w okresie od 1 marca do 15 października.W odniesieniu do bliskości budynków mieszkalnych i uciążliwości odorowych organy zwróciły uwagę, że najbliższe zabudowania mieszkalne oddalone są od terenu inwestycji o około 200 m, co jest odległością podobną do odległości od istniejącego gospodarstwa. Technologia bezściółkowa jako bardziej nowoczesna niż dotychczas stosowana w gospodarstwie Inwestora ograniczy wpływ działalności gospodarstwa na tereny sąsiednie. Również zaproponowane w KIP rozwiązania techniczne i organizacyjne, tj. wentylacja budynków inwentarskich, systematyczne opróżnianie zbiorników na gnojowicę, stosowanie w zbiornikach na gnojowicę (po ich opróżnieniu) preparatów z mikroorganizmami płynnymi, stosowanie nawozów w określonych warunkach i terminach, zastosowanie zieleni izolacyjnej - spowodują ograniczenie uciążliwości dla terenów sąsiednich.W zakresie postępowania z odpadami ustalono, że podstawowy odpad z hodowli o kodzie 02 01 80* - zwierzęta padłe i ubite z konieczności oraz odpadowa tkanka zwierzęca będzie tymczasowo magazynowany w kontenerze stalowym, umieszczonym w zamkniętym i oznakowanym pomieszczeniu. Padła sztuka niezwłocznie odebrana zostanie przez uprawnionego odbiorcę zewnętrznego, a o fakcie tym zostanie powiadomiony powiatowy lekarz weterynarii. Z KIP wynika, że odpady budowlane będą magazynowane w szczelnych pojemnikach, workach oraz big-bagach ustawionych na paletach, zabezpieczone przed opadami atmosferycznymi. Okresowo będą odbierane przez firmę zewnętrzną. Na terenie gospodarstwa istnieje wydzielone miejsce do selektywnego zbierania odpadów przeznaczonych do gospodarczego wykorzystania. Realizacja przedsięwzięcia nie skutkuje powstaniem nowych miejsc magazynowania odpadów. Na etapie eksploatacji inwestycji odpady powstające w związku z użytkowaniem obory magazynowane będą w warunkach uniemożliwiających przedostanie się zanieczyszczeń do środowiska, tj. w zadaszonym magazynie o szczelnej posadzce, której wyprofilowanie umożliwia zebranie ewentualnych wycieków.W tych okolicznościach prawidłowo organy uznały, że w wyniku realizacji i eksploatacji planowanego przedsięwzięcia nie dojdzie na działce inwestycyjnej do przekroczenia standardów jakości środowiska, a przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko nie jest konieczne. Nadto kwestie dotyczące stanu wód i gospodarki wodno-ściekowej na terenie inwestycji były przedmiotem analizy przez Dyrektora Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w opinii z 12 czerwca 2023 r. Organ ten stwierdził, że nie ma obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i określił warunki realizacji przedsięwzięcia w odniesieniu do wód powierzchniowych i podziemnych. Warunki te zostały w całości uwzględnione przez Organ I instancji w treści decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Z kolei kwestie oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko w zakresie emisji hałasu do środowiska i substancji do powierza, gospodarki ściekowej i odpadami, obszarów chronionych, flory i fauny, były przedmiotem oceny Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w opinii z 16 maja 2023 r., który także wyraził opinię o braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Organy te wydały swoje opinie na podstawie informacji zawartych w KIP i jej uzupełnieniach, nie kwestionując zawartych w tych dokumentach danych, obliczeń i wyjaśnień.W ślad za Kolegium należy wskazać, że biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, zarzuty Skarżącej należy ocenić jako nieuzasadnione. W odniesieniu do argumentów podnoszonych w odwołaniu i powielonych w skardze podkreślić należy, że w sprawie nie zachodziła obligatoryjna podstawa do przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Opinia PPIS nie była dla organów wiążąca. Wójt w sposób szczegółowy odniósł się do opinii PPIS i wskazał z jakiego powodu nie zastosował się do zalecenia przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Podkreślić należy, że samo odstąpienie od przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko nie jest równoznaczne z brakiem zbadania jego wpływu na środowisko. W rozpoznawanej sprawie ocena wpływu przedsięwzięcia na środowisko została przeprowadzona (na podstawie dowodów będących w dyspozycji organów) i wynikało z niej, że przedsięwzięcie nie będzie negatywnie oddziaływać na środowisko.W rozpoznawanej sprawie KIP stanowił podstawowy dokument charakteryzujący planowane przedsięwzięcie. Podważenie ustaleń opracowania o charakterze KIP możliwe jest zasadniczo przez opracowanie sporządzone przez równie fachowy podmiot. Takie "podważenie" nie może polegać na prostym kwestionowaniu oświadczenia woli inwestora, lecz musi sprowadzać się do wykazania, że błędne jest stanowisko autorów opracowania w zakresie przewidywanych oddziaływań na środowisko. Weryfikacja wiarygodności i mocy dowodowej KIP wymaga przeprowadzenia co najmniej porównywalnych pod względem fachowości i specjalistycznej analizy dowodów, np. dowodu z ekspertyzy specjalistycznej (por. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 19 grudnia 2017 r., II OSK 713/16; 20 stycznia 2026 r., III OSK 2518/22; 17 lutego 2026 r., III OSK 2442/24 - opubl. w internetowej bazie: orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej "CBOSA"). Nie można zatem uznać za skuteczne zarzutów Skarżącej wobec ustaleń organów co do oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dokonanych na podstawie KIP, w sytuacji gdy Skarżąca nie zaoferowała żadnych konkretnych dowodów wskazujących na wadliwość tychże ustaleń i treści KIP (por. wyrok NSA z 14 lutego 2013 r., II OSK 1944/11, opubl. w CBOSA).Uwzględniając powyższe, Sąd nie podziela zarzutów skargi co do naruszenia zarówno przepisów prawa materialnego, jak przepisów postępowania mogących mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Organy dokonały prawidłowego zastosowania przepisów postępowania określających zasady związane z zebraniem dowodów, ich oceną oraz uzasadnieniem decyzji. Dowody, w tym opinia PPIS, poddane zostały szczegółowej analizie i ocenie. Wszystkie istotne dla sprawy okoliczności faktyczne zostały należycie wyjaśnione, a wnioski przedstawione przez organy korespondują z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, zachowując charakter wniosków logicznych i poprawnych, a uzasadnienia decyzji spełniają wymogi określne w art. 107 § 3 k.p.a.Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.., orzekł jak w sentencji.