Postanowienie - II SO/Kr 8/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie - z dnia 29 maja 2026
Teza
Wymierzono grzywnę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Fronc po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. Z. o wymierzenie Rektorowi Akademii Kultury Fizycznej im. Bronisława Czecha w Krakowie grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia 17 lutego 2026 r. postanawia I. wymierzyć Rektorowi Akademii Kultury Fizycznej im. Bronisława Czecha w Krakowie grzywnę w wysokości 100 zł (słownie: sto złotych), II. zasądzić od Rektora Akademii Kultury FizycznejWymierzono grzywnę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Fronc po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. Z. o wymierzenie Rektorowi Akademii Kultury Fizycznej im. Bronisława Czecha w Krakowie grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia 17 lutego 2026 r. postanawia I. wymierzyć Rektorowi Akademii Kultury Fizycznej im. Bronisława Czecha w Krakowie grzywnę w wysokości 100 zł (słownie: sto złotych), II. zasądzić od Rektora Akademii Kultury Fizycznej
Data orzeczenia
29 maja 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Przewodniczący
Piotr Fronc
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Wymierzono grzywnę
UZASADNIENIE
B. Z. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z wnioskiem o wymierzenie Rektorowi Akademii Kultury Fizycznej im. Bronisława Czecha w Krakowie grzywny. Wnioskodawca wskazał, że za pośrednictwem tego organu złożył w dniu 17 lutego 2026 r. skargę na bezczynność organu w rozpatrzeniu wniosku o udzielenie informacji publicznej. Wnioskodawca załączył dowód nadania skargi i zarzucił, że skarga nie została przekazana do Sądu.W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie wniosku. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że od grudnia 2025 r. skarżący składa szereg pism i wniosków oraz wszczął postępowanie przed sądem pracy. W konsekwencji prowadzi to do paraliżu po stronie organu, bowiem zebranie żądanych przez skarżącego informacji wymaga wielokrotnie pracy wielu działów uczelni. Zdaniem organu działanie skarżącego ma charakter odwetowy za odmowę nadania stopnia naukowego oraz zakończenie stosunku pracy. W wyniku nagromadzenia licznych wniosków skarżącego oraz nagłej zmiany osoby pełniącej obowiązki rektora uczelni rzeczywiście doszło do niedotrzymania terminu przekazania skargi, jednak naruszenie to było niezawinione.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej: P.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Co do zasady organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 P.p.s.a.). Natomiast w niniejszej sprawie powyższy termin jest uregulowany przepisem szczególnym. Zgodnie bowiem z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902) w sprawach skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.Stosownie do art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64 § 3 P.p.s.a.).Z przedstawionych regulacji prawnych jednoznacznie wynika, że podmiot, za pośrednictwem którego kierowana jest do sądu administracyjnego skarga, jest bezwzględnie obowiązany przekazać to pismo sądowi wraz z kompletem akt sprawy w odpowiednim terminie liczonym od dnia otrzymania skargi. Art. 55 § 1 P.p.s.a. zawiera normę zmierzającą do dyscyplinowania organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. Celem przedmiotowej grzywny jest pełnienie funkcji dyscyplinującej i represyjnej. Funkcja represyjna służy ochronie konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Ponadto grzywna pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie grzywną służy zapobieganiu naruszeniom prawa polegającym na przewlekaniu postępowania sądowoadministracyjnego. Zasada szybkości postępowania jest bowiem jedną z podstawowych zasad postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienie NSA z 11 maja 2012 r., sygn. I OZ 328/12).Orzeczenie sądu o grzywnie ma charakter uznaniowy, a sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi charakter sprawy, przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., czas jaki upłynął od wniesienia skargi, okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku wypełnił obowiązek przekazania skargi wraz z aktami oraz czy przekazanie kompletnych akt administracyjnych opóźniło rozpoznanie sprawy, jak również czy organ wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H.Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 381).W dniu 17 lutego 2026 r. wnioskodawca skierował do organu skargę adresowaną do sądu. Skarga została przekazana wraz z odpowiedzią na skargę dopiero wraz z odpowiedzią na wniosek o wymierzenie grzywny w dniu 12 maja 2026 r.W uzasadnieniu organ nie kwestionował opóźnienia, lecz wyjaśnił jego powody w sposób opisany powyżej. Nie jest rzeczą sądu administracyjnego rozstrzygać w kwestii pobudek po stronie skarżącego, które skłaniają go do występowania z wnioskami o udzielenie informacji publicznej. Jest to zagwarantowane ustawowo uprawnienie, z którego skarżący korzysta, a po stronie organu leży obowiązek takiej organizacji pracy, aby reagować na zapytania wnioskodawców w terminach ustanowionych przez ustawodawcę. W opinii Sądu brak terminowego przekazania skargi nie było jednak intencjonalne, jak wyjaśniono w odpowiedzi na skargę, organ co do zasady reaguje bowiem na pytania skarżącego.W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie zasadne jest wymierzenie organowi grzywny w symbolicznej w istocie kwocie 200 zł. Sąd określając wymiar grzywny wziął pod uwagę fakt, że adresat skargi nie jest typowym organem administracji publicznej, jakkolwiek może być zobowiązany do udostępniania informacji publicznej. Zdaniem Sądu, podnoszone przez Rektora argumenty wskazują, że organ nie działał w celu pozbawienia skarżącego prawa do sądu, choć przekroczył ustawowy termin na przekazania skargi.Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 P.p.s.a. orzeczono jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.O kosztach orzeczono w punkcie 2 sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 i 64 § 3 P.p.s.a..