Wyrok - II SAB/Ke 58/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach - z dnia 3 czerwca 2026
Teza
Oddalono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Banach, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 3 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi M. G. na bezczynność Burmistrza Miasta Jędrzejów w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. UZASADNIENIE W dniu 10 kwietnia 2026 r. M. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezcOddalono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Banach, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 3 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi M. G. na bezczynność Burmistrza Miasta Jędrzejów w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. UZASADNIENIE W dniu 10 kwietnia 2026 r. M. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezc
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Typ sprawy
sprawa nieprocesowa
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
planowanie przestrzenne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
3 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Przewodniczący
Agnieszka Banach
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
W dniu 10 kwietnia 2026 r. M. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Burmistrza Miasta Jędrzejowa w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, domagając się:1. stwierdzenia bezczynności organu;2. stwierdzenia, że bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;3. zobowiązania organu do udzielenia pełnej informacji publicznej i zasądzenia kosztów postępowania.W uzasadnieniu skarżący wskazał, że wnioskiem z 23 marca 2026 r. oraz ponownym wnioskiem z 1 kwietnia 2026 r. zwrócił się do Burmistrza Miasta Jędrzejowa o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej inwestycji przy ul. [...] – na co udzielono odpowiedzi z 30 marca 2026 r. i 9 kwietnia 2026 r. Pisma te, zdaniem strony, nie wyczerpują jednak zakresu złożonego wniosku, mają charakter ogólnikowy i interpretacyjny, nie zawierają precyzyjnego potwierdzenia braku dokumentów i nie wskazują jednoznacznie, jakie dokumenty istnieją. Organ ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że nie prowadzono postępowania środowiskowego – co nie stanowi realizacji obowiązku informacyjnego, w szczególności brak odpowiedzi w zakresie:- wpływu ww. inwestycji na stosunki wodne,- wpływu na poziom wód gruntowych,- wpływu na źródło św. Barbary,- ewentualnych analiz, uzgodnień i opinii,co, zdaniem strony, stanowi pozorne wykonanie obowiązku.Dodatkowo skarżący zwrócił uwagę, że decyzja ustalająca warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji (budowa dwóch apartamentowców) została prawdopodobnie wydana z naruszeniem prawa – z uwagi na fakt, że jej lokalizacja to teren objęty studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego pod tereny sportu i rekreacji, a sama inwestycja leży na styku z terenami pod sport i rekreację. Burmistrz mógł zatem wykupić teren pod apartamentowiec [...] (działki nr [...]), aby powiększyć strefę sportu i rekreacji – ponieważ terenów pod sport i rekreację jest w Jędrzejowie zdecydowanie za mało. Organ nie skorzystał jednak z prawa pierwokupu, dodatkowo sprzedając deweloperowi działkę nr [...] – leżąca na terenach wg studium przeznaczonych pod sport i rekreację – umożliwiając tym samym deweloperowi wybudowanie dwóch apartamentowców.W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, argumentując że odpowiedzi na ww. wnioski zostały udzielone w ustawowym terminie, a zakres przekazanych informacji odpowiadał zakresowi danych pozostających w posiadaniu organu. Ponadto, organ poinformował, że:- nie prowadzono postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach,- ww. inwestycja nie kwalifikowała się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko,- w konsekwencji nie powstała dokumentacja, o którą wnosił skarżący.- zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej udostępnieniu podlegają wyłącznie informacje istniejące i będące w posiadaniu organu – który nie jest zobowiązany do tworzenia nowych dokumentów, analiz ani zestawień na potrzeby wniosku.Skarga została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.".Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.Uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania sąd zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1 i § 1a p.p.s.a.). Ponadto - w myśl art. 149 § 2 p.p.s.a. - sąd, w przypadku, o którym mowa w art. 149 § 1 p.p.s.a., może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd ją oddala (art. 151 p.p.s.a.).Wyjaśnić należy, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (zob. T. Woś, H. Krysiak-Molczyk i M. Romańska, Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2005, s. 86). Wniesienie skargi na "milczenie władzy" jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 37). Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracyjny zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności.W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Burmistrza Miasta Jędrzejowa w zakresie odpowiedzi na wniosek strony z 23 marca 2026 r. – w którym zawarto następujące pytanie: "Czy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch apartamentowców przy ul. [...] (sygnatury spraw: GP.670.6.2026 oraz GP.670.7.2026 ) została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach?", formułując jednocześnie żądanie przesłania kopii takiej decyzji, a w przypadku braku jej wydania – domagając się informacji, czy organ prowadził postępowanie w sprawie stwierdzenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla tej inwestycji (z uwzględnieniem skumulowanego oddziaływania obu etapów budowy).W odpowiedzi z 30 marca 2026 r. organ poinformował, że:- po pierwsze, nie prowadził postępowania w sprawie stwierdzenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowej inwestycji, przytaczając odpowiednie przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko – wobec czego brak było podstaw prawnych do wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a tym samym do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko;- po drugie, nie zaistniały przesłanki do analizy skumulowanego wpływu przedsięwzięcia, gdyż inwestycja nie należy do kategorii przedsięwzięć objętych obowiązkiem przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, w ramach której analizuje się również oddziaływania skumulowane.W nawiązaniu do udzielonej odpowiedzi – uznanej za niewystarczającą – skarżący w piśmie z 1 kwietnia 2026 r., zatytułowanym "wniosek o udostępnienie informacji publicznej" (ponowny), wezwał organ do pełnego i jednoznacznego udostępnienia żądanej informacji publicznej w sprawie ww. inwestycji, dodatkowo domagając się:"1. udostępnienia pełnej dokumentacji sprawy, w tym w szczególności:- wniosków inwestora,- projektów budowlanych,- decyzji administracyjnych,- opinii, uzgodnień, notatek służbowych, korespondencji wewnętrznej i zewnętrznej,dotyczących kwalifikacji inwestycji pod względem oddziaływania na środowisko,2. jednoznacznego wskazania (TAK/NIE), czy istnieją jakiekolwiek dokumenty dotyczące wpływu inwestycji na:- stosunki wodne,- poziom wód gruntowych, źródła wody, w tym źródło św. Barbary,- w przypadku odpowiedzi twierdzącej - wnoszę o ich udostępnienie,- w przypadku odpowiedzi przeczącej - wnoszę o jednoznaczne potwierdzenie ich braku,3. udostępnienia informacji, czy inwestycja była przedmiotem:- analizy hydrogeologicznej,- oceny ryzyka wpływu na środowisko wodne,a jeśli nie - wskazanie podstawy odstąpienia od takich analiz,4. udostępnienia wszelkich uzgodnień lub informacji, czy były wymagane uzgodnienia z:- Państwowym Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie wraz z jednoznacznym wskazaniem (TAK/NIE), czy takie uzgodnienia miały miejsce,5. wskazania konkretnej podstawy prawnej i faktycznej kwalifikacji inwestycji jako niewymagającej decyzji środowiskowej, wraz z podaniem parametrów inwestycji, które były podstawą tej oceny,6. wskazania, czy organ posiada jakąkolwiek wiedzę (w tym zgłoszenia, skargi, informacje), że inwestycja mogła mieć wpływ na zanik wody w źródle św. Barbary."W odpowiedzi z 9 kwietnia 2026 r. organ potwierdził swoje poprzednie stanowisko, podkreślając, że udostępnieniu podlegają wyłącznie informacje istniejące, a skoro dla przedmiotowej inwestycji nie został złożony wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, to nie prowadzono żadnego postępowania administracyjnego w tym zakresie, co z kolei skutkuje brakiem jakiejkolwiek dokumentacji, o której udostępnienie wnosi strona, w szczególności:- wniosków inwestora w zakresie decyzji środowiskowej,- analiz, opinii, uzgodnień i ocen oddziaływania na środowisko,- dokumentów dotyczących wpływu inwestycji na stosunki wodne, poziom wód gruntowych czy źródła wody,- uzgodnień z organami, w tym Państwowym Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie.Z kolei w odniesieniu do kolejnych żądań wnioskodawcy wyjaśniono, że zakres udzielonych odpowiedzi wynikał z rzeczywistego stanu faktycznego oraz zakresu posiadanych informacji.W tym miejscu należy wskazać, że ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902), zwana dalej "u.d.i.p.", stanowi rozwinięcie i realizację konstytucyjnej zasady obywatelskiego dostępu do informacji publicznej, według której informacja publiczna jest jawna i dostępna, poza sytuacjami ograniczenia jawności w drodze ustaw lub w związku z ochroną prywatności. Zgodnie z tą ustawą, podmiot zobowiązany powinien: udostępnić wnioskowaną informację publiczną, jeśli znajduje się w jej posiadaniu (art. 10 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 3 u.d.i.p.); wydać decyzję o odmowie jej udostępnienia, jeśli stwierdzi istnienie ograniczeń w dostępie do informacji publicznej (art. 16 i art. 17 u.d.i.p. w związku z art. 5 u.d.i.p.); poinformować, że danej sprawie przysługuje odrębny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.); poinformować, że nie posiada żądanej informacji publicznej (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.); poinformować, że wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). W przypadku, gdy – wbrew ocenie podmiotu zobowiązanego – wnioskodawca uznaje, że żądane przez niego informacje stanowią informację publiczną i powinny być udostępnione w trybie u.d.i.p., może zwalczać stanowisko tego podmiotu wnosząc skargę na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej. W postępowaniu zainicjowanym taką skargą sąd administracyjny, na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., dokonuje weryfikacji czy spełniony został zakres podmiotowy i przedmiotowy, tj. czy wniosek został skierowany do podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej (warunek podmiotowy) oraz czy żądane informacje posiadają walor informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p. (warunek przedmiotowy). Z kolei zgodnie z treścią art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji.W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że Burmistrz Miasta Jędrzejowa jest – co do zasady – podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej.Jakkolwiek w wypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu cyt. regulacji organ winien wydać decyzję, nie oznacza to, że taka właśnie sytuacja zachodziła w odniesieniu do żądanych przez skarżącego informacji. Jeżeli dana informacja nie stanowi informacji publicznej – lub gdy organ takiej informacji nie posiada – brak wówczas potrzeby – i podstawy prawnej – do wydawania decyzji o odmowie jej udostępnienia. Wystarczające jest wówczas poinformowanie o powyższym wnioskującego o taką informację w formie zwykłego pisma. Tak też organ uczynił w odpowiedzi z 30 marca 2026 r., dodatkowo potwierdzając swoje stanowisko w piśmie z 9 kwietnia 2026 r., przedstawiając spójny i logiczny wywód co do tego, że:- brak wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji [...] przy ul. [...] jest równoznaczny z brakiem żądanej wnioskiem dokumentacji- zakres udzielonych odpowiedzi wynikał z zakresu posiadanych informacji – co odnosi się w szczególności do braku w zasobach organu żądanych projektów budowlanych, decyzji administracyjnych, opinii, uzgodnień, notatek służbowych.Zestawiając treść cyt. wniosków i udzielonych nań odpowiedzi nie budzi wątpliwości Sądu, że Burmistrz Miasta Jędrzejowa – który nie dysponował dokumentacją żądaną przez stronę – nie pozostawał w tym zakresie w bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej.Analizując treść udzielonej informacji nie sposób uznać, aby nie odnosiła się do całego zakresu wniosku, czy też była nieadekwatna wobec jego treści. Co więcej, należy zwrócić uwagę, że w sytuacji, w której organ nie dysponuje informacją, o której dostęp ubiega się skarżący, nie można czynić zarzutu bezczynności, jeśli poinformuje o tym wnioskodawcę. Informacja publiczna dotyczy bowiem jedynie sfery faktów, a prawo dostępu do informacji publicznej oznacza dostęp do informacji już będącej w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Uprawnionym jest zatem przyjęcie, że wniosek zainteresowanego rodzi po stronie organu administracji obowiązek udostępnienia informacji publicznej jedynie w sytuacji, gdy ta informacja publiczna znajduje się już w jego posiadaniu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 736/12, Lex nr 1216575).W tym miejscu zaakcentować trzeba, że ocenie Sądu nie podlega kwestia jakości udzielonych informacji, a jedynie to, czy zostały one udzielone i czy zostały udzielone we wskazanym ustawą terminie. Przedmiotem tej sprawy jest bowiem tylko to, czy organ dopuścił się bezczynności czy też przewlekłości, a nie to, czy sprawę załatwił prawidłowo (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego Oddział Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 10 września 2002 r., II SAB/Wr 78/02, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 7 lipca 2011 r., sygn. akt II SAB/Ol 50/11, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).Końcowo, odnosząc się do zarzutów skargi, należy wyjaśnić, że zarówno w literaturze przedmiotu, jak i w orzecznictwie utrwalony jest pogląd, zgodnie z którym na ocenę stanu bezczynności nie ma wpływu merytoryczna treść udzielonej odpowiedzi, gdyż kwestia, czy odpowiedź zaspokaja oczekiwania strony, czy jest zgodna z rzeczywistym stanem rzeczy lub nie, może być przedmiotem ewentualnych innych odrębnych postępowań, np. cywilnych odszkodowawczych, karnych na podstawie art. 23 u.d.i.p. i innych (tak I. Kamińska, M Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej, Komentarz. Wolters Kluwer, Warszawa 2016; T.R. Aleksandrowicz, Ustawa o dostępie do informacji publicznej, Komentarz. Wydawnictwo Prawnicze Lexis-Nexis, Warszawa 2004; wyrok NSA z 15 marca 2019r., I OSK 1328/17; wyrok WSA w Łodzi z 14 lutego 2018 r., II SAB/łd 237/17; wyrok WSA w Warszawie z 18 marca 2019 r., II SAB/Wa 671/18; wyrok WSA w Białymstoku z 5 listopada 2019 r., II SAB/Bk 87/19). Natomiast bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej wiąże się z brakiem jakiegokolwiek działania organu. Jeżeli organ udzielił odpowiedzi, która nie satysfakcjonuje wnioskodawcy, to nie pozostaje w bezczynności (tak P. Szustakiewicz /w:/ M. Bidziński, M. Chmaj, P. Szustakiewicz, Ustawa o dostępie do informacji publicznej, Komentarz. Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2018 r.). O bezczynności podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej świadczy brak udzielenia informacji, ale również przedstawienie informacji zupełnie innej niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca, bądź też nieadekwatnej do treści wniosku. W kontekście zaprezentowanych rozważań, żadna z przedstawionych powyżej sytuacji w rozpoznawanej sprawie nie zaistniała. Udzielone odpowiedzi odnosiły się do wszystkich kwestii objętych wnioskiem, a ich zasadnicza część wynikała z faktycznego braku dochodzonej wnioskiem dokumentacji – którą organ nie dysponował – nie zaś z pozornego wykonania obowiązku informacyjnego. W tym kontekście zaprezentowane w pismach z 30 marca i 9 kwietnia 2026 r. stanowisko wynikało z przedstawionego przez organ stanu faktycznego i prawnego (brak wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach) oraz zakresu informacji posiadanych przez Burmistrza Miasta Jędrzejowa, który nie dysponuje żądaną przez stronę dokumentacją architektoniczno-budowlaną, czy też dotyczącą ewentualnego naruszenia stosunków wodnych. W tym ostatnim zakresie wskazać trzeba, że pod sygn. akt II SAB/Ke 65/26 tut. Sądu toczy się sprawa ze skargi strony na bezczynność ww. organu w sprawie jej wniosku z 24 marca 2026 r., dotyczącego wydania decyzji na podstawie art. 234 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017r. Prawo wodne.Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.., dokonuje weryfikacji czy spełniony został zakres podmiotowy i przedmiotowy, tj. czy wniosek został skierowany do podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej (warunek podmiotowy) oraz czy żądane informacje posiadają walor informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p. (warunek przedmiotowy). Z kolei zgodnie z treścią art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji.W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że Burmistrz Miasta Jędrzejowa jest – co do zasady – podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej.Jakkolwiek w wypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu cyt. regulacji organ winien wydać decyzję, nie oznacza to, że taka właśnie sytuacja zachodziła w odniesieniu do żądanych przez skarżącego informacji. Jeżeli dana informacja nie stanowi informacji publicznej – lub gdy organ takiej informacji nie posiada – brak wówczas potrzeby – i podstawy prawnej – do wydawania decyzji o odmowie jej udostępnienia. Wystarczające jest wówczas poinformowanie o powyższym wnioskującego o taką informację w formie zwykłego pisma. Tak też organ uczynił w odpowiedzi z 30 marca 2026 r., dodatkowo potwierdzając swoje stanowisko w piśmie z 9 kwietnia 2026 r., przedstawiając spójny i logiczny wywód co do tego, że:- brak wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji [...] przy ul. [...] jest równoznaczny z brakiem żądanej wnioskiem dokumentacji- zakres udzielonych odpowiedzi wynikał z zakresu posiadanych informacji – co odnosi się w szczególności do braku w zasobach organu żądanych projektów budowlanych, decyzji administracyjnych, opinii, uzgodnień, notatek służbowych.Zestawiając treść cyt. wniosków i udzielonych nań odpowiedzi nie budzi wątpliwości Sądu, że Burmistrz Miasta Jędrzejowa – który nie dysponował dokumentacją żądaną przez stronę – nie pozostawał w tym zakresie w bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej.Analizując treść udzielonej informacji nie sposób uznać, aby nie odnosiła się do całego zakresu wniosku, czy też była nieadekwatna wobec jego treści. Co więcej, należy zwrócić uwagę, że w sytuacji, w której organ nie dysponuje informacją, o której dostęp ubiega się skarżący, nie można czynić zarzutu bezczynności, jeśli poinformuje o tym wnioskodawcę. Informacja publiczna dotyczy bowiem jedynie sfery faktów, a prawo dostępu do informacji publicznej oznacza dostęp do informacji już będącej w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Uprawnionym jest zatem przyjęcie, że wniosek zainteresowanego rodzi po stronie organu administracji obowiązek udostępnienia informacji publicznej jedynie w sytuacji, gdy ta informacja publiczna znajduje się już w jego posiadaniu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 736/12, Lex nr 1216575).W tym miejscu zaakcentować trzeba, że ocenie Sądu nie podlega kwestia jakości udzielonych informacji, a jedynie to, czy zostały one udzielone i czy zostały udzielone we wskazanym ustawą terminie. Przedmiotem tej sprawy jest bowiem tylko to, czy organ dopuścił się bezczynności czy też przewlekłości, a nie to, czy sprawę załatwił prawidłowo (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego Oddział Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 10 września 2002 r., II SAB/Wr 78/02, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 7 lipca 2011 r., sygn. akt II SAB/Ol 50/11, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).Końcowo, odnosząc się do zarzutów skargi, należy wyjaśnić, że zarówno w literaturze przedmiotu, jak i w orzecznictwie utrwalony jest pogląd, zgodnie z którym na ocenę stanu bezczynności nie ma wpływu merytoryczna treść udzielonej odpowiedzi, gdyż kwestia, czy odpowiedź zaspokaja oczekiwania strony, czy jest zgodna z rzeczywistym stanem rzeczy lub nie, może być przedmiotem ewentualnych innych odrębnych postępowań, np. cywilnych odszkodowawczych, karnych na podstawie art. 23 u.d.i.p. i innych (tak I. Kamińska, M Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej, Komentarz. Wolters Kluwer, Warszawa 2016; T.R. Aleksandrowicz, Ustawa o dostępie do informacji publicznej, Komentarz. Wydawnictwo Prawnicze Lexis-Nexis, Warszawa 2004; wyrok NSA z 15 marca 2019r., I OSK 1328/17; wyrok WSA w Łodzi z 14 lutego 2018 r., II SAB/łd 237/17; wyrok WSA w Warszawie z 18 marca 2019 r., II SAB/Wa 671/18; wyrok WSA w Białymstoku z 5 listopada 2019 r., II SAB/Bk 87/19). Natomiast bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej wiąże się z brakiem jakiegokolwiek działania organu. Jeżeli organ udzielił odpowiedzi, która nie satysfakcjonuje wnioskodawcy, to nie pozostaje w bezczynności (tak P. Szustakiewicz /w:/ M. Bidziński, M. Chmaj, P. Szustakiewicz, Ustawa o dostępie do informacji publicznej, Komentarz. Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2018 r.). O bezczynności podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej świadczy brak udzielenia informacji, ale również przedstawienie informacji zupełnie innej niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca, bądź też nieadekwatnej do treści wniosku. W kontekście zaprezentowanych rozważań, żadna z przedstawionych powyżej sytuacji w rozpoznawanej sprawie nie zaistniała. Udzielone odpowiedzi odnosiły się do wszystkich kwestii objętych wnioskiem, a ich zasadnicza część wynikała z faktycznego braku dochodzonej wnioskiem dokumentacji – którą organ nie dysponował – nie zaś z pozornego wykonania obowiązku informacyjnego. W tym kontekście zaprezentowane w pismach z 30 marca i 9 kwietnia 2026 r. stanowisko wynikało z przedstawionego przez organ stanu faktycznego i prawnego (brak wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach) oraz zakresu informacji posiadanych przez Burmistrza Miasta Jędrzejowa, który nie dysponuje żądaną przez stronę dokumentacją architektoniczno-budowlaną, czy też dotyczącą ewentualnego naruszenia stosunków wodnych. W tym ostatnim zakresie wskazać trzeba, że pod sygn. akt II SAB/Ke 65/26 tut. Sądu toczy się sprawa ze skargi strony na bezczynność ww. organu w sprawie jej wniosku z 24 marca 2026 r., dotyczącego wydania decyzji na podstawie art. 234 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017r. Prawo wodne.Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.