Postanowienie - II SO/Ol 5/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie - z dnia 17 czerwca 2026
Teza
Orzeczono o wymierzeniu grzywny w trybie art. 55 ustawy P.p.s.a.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Klimek po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. D. o wymierzenie Staroście G. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia wymierzyć Staroście G. grzywnę w wysokości 200 zł (dwieście złotych). UZASADNIENIE Pismem z 28 kwietnia 2026 r. A. D. (dalej: "wnioskodawca"), przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wOrzeczono o wymierzeniu grzywny w trybie art. 55 ustawy P.p.s.a.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Klimek po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. D. o wymierzenie Staroście G. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia wymierzyć Staroście G. grzywnę w wysokości 200 zł (dwieście złotych). UZASADNIENIE Pismem z 28 kwietnia 2026 r. A. D. (dalej: "wnioskodawca"), przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
Data orzeczenia
17 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Przewodniczący
Grzegorz Klimek
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Orzeczono o wymierzeniu grzywny w trybie art. 55 ustawy P.p.s.a.
UZASADNIENIE
Pismem z 28 kwietnia 2026 r. A. D. (dalej: "wnioskodawca"), przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Starosty G. (dalej: "organ", "Starosta") i wskazał, że organ nie wykonał obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w ustawowym terminie. Wniósł o podjęcie "stosownych czynności" w celu zapewnienia prawidłowego biegu sprawy.Zarządzeniem z 13 maja 2026 r. tutejszy Sąd przekazał kopię pisma Starościei wezwał go do złożenia odpowiedzi na wniosek z 28 kwietnia 2026 r. o wymierzenie grzywny.Pismem z 22 maja 2026 r. organ poinformował, że przesyła paczkę eADM zawierającą dokumentację dotyczącą sprawy, zaś dokumenty w formie papierowej zostały wysłane pocztą tradycyjną.Zarządzeniem z 2 czerwca 2026 r. Sąd ponownie wezwał organ do nadesłania odpowiedzi na wniosek z 28 kwietnia 2026 r. w terminie trzech dni od otrzymania wezwania. Niniejsze wezwanie zostało doręczone Staroście 5 czerwca 2026 r.W odpowiedzi z 9 czerwca 2026 r. Starosta wskazał, że w załączeniu przekazuje odpowiedź na wniosek o wymierzenie grzywny. Do pisma organ załączył odpowiedź na skargę z 24 marca 2026 r. na bezczynność, w której odniósł się w jednym z końcowych akapitów do przedmiotowego wniosku. Wyjaśnił, że sytuacja ta nie była wynikiem celowego ani zawinionego działania organu, lecz skutkiem nieprawidłowego funkcjonowania systemu teleinformatycznego obsługującego elektroniczny obieg dokumentów w Starostwie Powiatowym. Skarga została prawidłowo zadekretowanaw systemie i zadekretowana zarówno do właściwego wydziału merytorycznego, jak i do wiadomości Starosty. Dopiero po otrzymaniu wezwania Sądu z 14 maja 2026 r. system po przekazaniu dokumentu do wiadomości Starosty automatycznie zablokował dostęp do skargi dla wydziału merytorycznego prowadzącego sprawę. W konsekwencji wydział nie uzyskał faktycznego dostępu do skargi, a tym samym nie miał możliwości przygotowania odpowiedzi na skargę oraz przekazania akt sprawy do Sąduw ustawowym terminie. Po ujawnieniu tej nieprawidłowości podjęto niezwłoczne działania zmierzające do przekazania skargi. Powyższe okoliczności, w ocenie organu, jednoznacznie wskazują, że uchybienie terminu do przekazania skargi miało charakter incydentalny, techniczny i niezależny od woli organu; nadto nie było wynikiem lekceważenia obowiązków procesowych ani świadomego działania zmierzającego do utrudnienia stronie realizacji prawa do sądu.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 - p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1 p.p.s.a.).Wyłączną materialnoprawną przesłanką orzeczenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych w przedstawionych przepisach. Wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest zatem wyłącznie od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ 30-dniowego terminu do przekazania sądowi skargi wrazz aktami i odpowiedzią na skargę oraz złożenie stosownego wniosku przez stronę. Przesłanki te w niniejszej sprawie zostały spełnione. Organ sam potwierdził wpływ skargi na bezczynność i brak jej przekazania tutejszemu Sądowi, w ustawowym terminie. W niniejszej sprawie skarga na bezczynność z 24 marca 2026 r. wpłynęła do organu 25 marca 2026 r. W związku z tym 30-dniowy termin do przekazania skargi upłynął z dniem 24 kwietnia 2026 r. Natomiast przedmiotowa skarga przekazana przez organ, zarejestrowana w tutejszym Sądzie pod sygn. akt II SAB/Ol 146/26, wpłynęła do Sądu dopiero 9 czerwca 2026 r.Wyjaśnić w tym miejscu należy, że dla oceny zasadności wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi w ustawowym terminie, nie mają znaczenia okoliczności towarzyszące wnioskowi o udostępnienie informacji publicznej. Podkreślić należy również, że wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi może nastąpićw każdym przypadku niewypełnienia obowiązku, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. nastąpiło przed rozpoznaniem wnioskuo wymierzenie organowi grzywny. W niniejszej sprawie organ przekazał skargę dopiero po wpłynięciu skargi o wymierzenie grzywny, po dwukrotnym wezwaniu przez tutejszy Sąd do przekazania skargi i udzielenia odpowiedzi na wniosek.W orzecznictwie sądów administracyjnych zwraca się uwagę na mieszany charakter omawianej grzywny: dyscyplinujący, represyjny i prewencyjny (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, ONSAiWSA z 2010 r., nr 1, poz. 2). Wymierzenie grzywny służy nie tylko zmuszeniu organu do przekazania skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy, lecz również ma na celu wywarcie na organie represji za niedopełnienie tej czynności w przepisanym terminie oraz zapobieganie naruszeniom prawaw przyszłości, zarówno przez ukaranego jak i przez inne organy. Dlatego dopełnienie obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. przed rozpatrzeniem wniosku przez Sąd oraz przyczyny nieprzekazania skargi sądowi w określonym prawem terminie pozostają bez znaczenia dla samej możliwości wymierzenia grzywny, mogą mieć natomiast wpływ na jej wysokość (por. postanowienie NSA z 20 lutego 2025 r., sygn. akt I OZ 83/25, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl, CBOSA czy wyrok NSA z 6 maja 2025 r., sygn. akt III OZ 184/25, LEX nr 3858314.).Ustalenie wysokości grzywny pozostawione zostało miarkowaniu Sądu, przy określeniu jedynie jej górnej granicy. Orzeczona w niniejszej sprawie grzywna w kwocie 200 zł jest współmierna do stwierdzonego uchybienia i mieści się w granicach określonych w art. 154 § 6 p.p.s.a. W szczególności nie zasługuje na uwzględnienie argumentacja organu, że uchybienie terminu wynikało z nieprawidłowego funkcjonowania systemu teleinformatycznego. Sam organ przyznał, że skarga została prawidłowo zadekretowana w systemie i zadekretowana zarówno do właściwego wydziału merytorycznego, jak i do wiadomości Starosty. Organ nie przekazał również skargi po pierwszym wezwaniu tutejszego Sądu z 15 maja 2026 r., a dopiero w reakcji na powtórne wezwanie z 5 czerwca 2026 r.Konkludując, organ bezspornie uchybił przepisom dotyczącym terminu przekazania skargi, a opóźnienie to było ponad miesięczne. W ocenie tutejszego Sądu wymierzona grzywna będzie więc stanowić adekwatną dolegliwość za niewykonanie ustawowego obowiązku przekazania skargi, a także wpłynie na prawidłowe działanie organu w przyszłości.Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie orzekł jak sentencji postanowienia.., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie orzekł jak sentencji postanowienia.