Wyrok - II SA/Gd 183/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - z dnia 17 czerwca 2026
Teza
Oddalono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA Diana Trzcińska Sędzia WSA Wojciech Wycichowski Protokolant Specjalista Anna Rusajczyk po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2026 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi R. A. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 23 grudnia 2025 r., nr WI-III.7821.1.14.2025.GD w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej oddala skargę. UZASADNIENIE R. A. wniósł do WojewódzOddalono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA Diana Trzcińska Sędzia WSA Wojciech Wycichowski Protokolant Specjalista Anna Rusajczyk po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2026 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi R. A. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 23 grudnia 2025 r., nr WI-III.7821.1.14.2025.GD w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej oddala skargę. UZASADNIENIE R. A. wniósł do Wojewódz
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
rozprawa
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
17 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Przewodniczący
Dariusz Kurkiewicz
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
R. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewody Pomorskiego w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej.Skargę wniesiono w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:Na wniosek Burmistrza Gminy Ż. decyzją z 3 czerwca 2025 r. nr B.6740.1903.2024.IF Starosta Kartuski zezwolił na realizację inwestycji drogowej pod nazwą: "Rozbudowa [...]" w T., gmina Ż., zlokalizowanej m.in. na działkach nr [...] (budowa zjazdu) oraz [...], która ulegnie podziałowi na działki nr [...] (285 m2 przejdzie na rzecz Gminy pod drogę) i [...] (pozostanie przy dotychczasowym właścicielu). Ponadto, decyzja obejmuje m.in. rozbiórkę napowietrznej sieci elektroenergetycznej niskiego napięcia, rozbiórkę kablowej sieci elektroenergetycznej niskiego napięcia i budowę napowietrznej sieci elektroenergetycznej średniego napięcia na ww. działkach.Decyzję wydano na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 311), dalej jako specustawa drogowa.Decyzją z 23 grudnia 2025 r. nr WI-III.7821.1.14.2025.GD Wojewoda Pomorski częściowo uchylił ww. decyzję orzekając w tym zakresie, a w pozostałym zakresie utrzymał w mocy ww. decyzję Starosty.W skardze na powyższą decyzję R. A. zarzucił naruszenie:- przepisów art. 7, art. 8, art. 9 oraz art. 10 § 1 k.p.a. przez przyjęcie, że nie każdy organ administracji publicznej w państwie przy prowadzeniu każdego postępowania administracyjnego, także na podstawie specustawy drogowej, przed wydaniem decyzji administracyjnej, a zwłaszcza gdy ingeruje ona w konstytucyjnie chronione prawo własności prywatnej, jest zobowiązany do przestrzegania wszystkich jego ogólnych zasad, a mianowicie zasady prawdy obiektywnej, zasady pogłębiania zaufania obywateli do państwa, zasady informowania stron oraz nagminnie ignorowanej przez urzędników zasady czynnego udziału wszystkich stron w prowadzonym postępowaniu administracyjnym;- przepisów art. 11f ust. 1 pkt 4, pkt 8a i 8i specustawy drogowej, bowiem nie zawiera ona dostatecznych wymagań od inwestora dotyczących ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich, nie określa wszystkich szczególnych warunków zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych oraz nie określa w prawidłowy sposób ograniczeń w korzystaniu z nieruchomość dla realizacji obowiązków, o których mowa w ust. 1 lit. b), c) oraz e)-h), do których, co umyka uwadze Wojewody, stosuje się odpowiednio przepisy art. 124 ust. 4-7 i art. 124a ustawy o gospodarce nieruchomościami.Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Wojewody oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji, a także o przyznanie zwrotu kosztów postępowania. Skarżący wniósł również o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego, gdyż zdaniem Skarżącego zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia współwłaścicielom sąsiadującej z planowaną inwestycją nieruchomości znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.W uzasadnieniu Skarżący wyjaśnił, że w dniu 23 stycznia 2026 r. za pośrednictwem Poczty Polskiej otrzymał zawiadomienie Wojewody z 29 grudnia 2025 r. zawierające informację o wydanej w dniu 23 grudnia 2025 r. decyzji oraz o możliwości zapoznania się z jej treścią tylko bezpośredniego w Pomorskim Urzędzie Wojewódzkim w Gdańsku, choć przepisy art. 49b k.p.a. umożliwiają organowi udostępnienie stronom treści decyzji w sposób i w formie nie wymagającej ponoszenia przez nie trudu i kosztów dojazdu do siedziby organu w tak jak obecnie koszmarnych warunkach drogowych (gołoledź).Dalej Skarżący wyjaśnił, że w toku postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie doszło do przejścia własności bezpośrednio sąsiadującej z przebudowywaną drogą działki gruntu nr [...] na rzecz małżonków T. i R. A. Jest to szalenie istotna okoliczność, gdyż na działce tej posadowiony jest bez żadnego tytułu prawnego słup energetyczny z instalacją przesyłową, który według zamierzeń inwestora ma być poddany modernizacji i rozbudowie w obecnej jego lokalizacji, na co nie ma zgody obecnych współwłaścicieli tej nieruchomości, którzy dysponują zgodą A. na jego przeniesienie w inne miejsce oraz niezbędną dla realizacji takiego przedsięwzięcia zatwierdzoną przez operatora energetycznego dokumentacją warunków przebudowy. Słup energetyczny z towarzyszącą mu infrastrukturą przesyłową bez żadnego problemu technicznego w ramach realizowanej przez inwestora drogowego inwestycji może być przeniesiony na teren wydzielonej i wywłaszczonej z obszaru działki gruntu nr [...] nowej, stanowiącej obecnie własność Gminy Ż., działki gruntu liczącej 285 m2, ewentualnie nawet na granicę między obiema działkami. Koncepcja modernizacji i rozbudowy słupa energetycznego na prywatnej działce nr [...] doprowadziła do obciążenia pomimo braku zgody jej współwłaścicieli do zezwolenia na jej czasowe zajęcie przez inwestora, co prowadzi do paraliżu planowanych przez nich na tej nieruchomości zamierzeń inwestycyjnych w związku z potrzebą rozbudowy istniejącego na sąsiedniej działce, także stanowiącej ich współwłasność, kompleksu przemysłowego działającej na rynku od ponad 35 lat – B. spółka z o.o. Koszt przeniesienia słupa energetycznego z towarzyszącą mu infrastruktura przesyłową nie wpłynie w istotny sposób na zwiększenie kosztu inwestycji drogowej, a na pewno zapobiegnie wieloletniemu kosztownemu sporowi, być może też i na drodze cywilnej, i umożliwi realizację pożytecznej inwestycji drogowej, którą inwestor publiczny musi realizować z poszanowaniem uzasadnionych interesów osób trzecich.Zdaniem Skarżącego, zaskarżone decyzje nie określają w wystarczający sposób szczególnych warunków zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych. Z działką nr [...] sąsiaduje zabudowana nieruchomość, na której swoje przedsiębiorstwo prowadzi B. spółka z o.o. Jedyny wjazd na tę nieruchomość dla samochodów osobowych i ciężarowych znajduje się na przebudowywanej ulicy T., toteż żeby utrzymać bieg przedsiębiorstwa w ciągu każdego dnia roboczego musi być zachowana płynność ruchu drogowego co najmniej od godz. 7:00 do 17:00, bowiem z tej drogi korzysta codziennie nie tylko około setka pracowników Spółki, ale co najmniej kilkudziesięciu kontrahentów, dostawców, odbiorców itp. Dlatego też w tym zakresie Skarżący oczekuje precyzyjnego określenia organizacji placu budowy inwestora i sposobu prowadzenia prac tak, aby nie doprowadziło to do zatrzymania ruchu przedsiębiorstwa Spółki i powstania strat liczonych w setkach tysięcy złotych.W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie.Postanowieniem z 1 kwietnia 2026 r. sygn. akt II SA/Gd 183/26 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143), dalej jako p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.). Z kolei z art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tym samym, sąd ma prawo i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.W tak zakreślonych granicach przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie była decyzja Wojewody Pomorskiego z 23 grudnia 2025 r. w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej pod nazwą: "Rozbudowa [...]" zlokalizowanej w T. m.in. na działkach nr [...] (budowa zjazdu) oraz [...], która ulegnie podziałowi na działki nr [...] (285 m2 przejdzie na rzecz Gminy pod drogę) i [...] (pozostanie przy dotychczasowym właścicielu, tj. Skarżącym). Ponadto, decyzja obejmuje m.in. rozbiórkę napowietrznej sieci elektroenergetycznej niskiego napięcia, rozbiórkę kablowej sieci elektroenergetycznej niskiego napięcia i budowę napowietrznej sieci elektroenergetycznej średniego napięcia na ww. działkach.Materialnoprawną podstawą kontrolowanych w niniejszej sprawie decyzji są przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 311), dalej jako "specustawa drogowa". W art. 1 ust. 1 tej ustawy określono zasady i warunki przygotowania inwestycji w zakresie dróg publicznych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, a także organy właściwe w tych sprawach. Specustawa drogowa zawiera ogólne i powszechne rozwiązania dotyczące zasad realizacji dróg w Polsce, a jej celem jest uproszczenie procedur związanych z wydawaniem aktów administracyjnych warunkujących rozpoczęcie budowy i przebudowy drogi publicznej, co w zamyśle ustawodawcy ma poprawić efektywność realizacji zadań publicznych dotyczących rozbudowy dróg, a tym samym usprawnienia komunikacji i poprawy jej bezpieczeństwa. Ustawa przewiduje zintegrowanie w jednej decyzji administracyjnej rozstrzygnięć o ustaleniu lokalizacji drogi, zatwierdzeniu podziału nieruchomości, przejmowaniu nieruchomości na własność publiczną i zatwierdzeniu projektu budowlanego. W art. 1 ust. 1 specustawy drogowej ustawodawca posługuje się szerokim pojęciem "inwestycji w zakresie dróg publicznych", a więc zamierzenia budowlanego obejmującego oprócz przygotowania budowy samej drogi również realizację towarzyszącej infrastruktury drogowej, tak związanej, jak i niezwiązanej z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego (art. 35 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 7 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego w związku z § 3 pkt 3 in fine i § 101- § 140 rozporządzeniem Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie). Co istotne, zasady przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, określone w specustawie drogowej, mają zastosowanie nie tylko do dróg publicznych istniejących, ale również do planowanych, których proces realizacji mają ułatwiać przepisy specustawy. Decydujące znaczenie ma zatem nie aktualny, tylko docelowy status drogi.Analiza przepisów specustawy drogowej prowadzi do wniosku, że nie wskazują one expressis verbis szczegółowych kryteriów, jakimi powinien się kierować organ, wydając decyzję o lokalizacji drogi. Stąd uprawnione jest twierdzenie, że organy rozstrzygające w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej w pierwszej kolejności badają kompletność wniosku wraz z załącznikami oraz zgodność ze szczegółowymi przepisami technicznymi. W niniejszej sprawie organy obu instancji uznały, że inwestor przedłożył kompletną dokumentację, spełniającą wymogi ustawowe określone w art. 11d ust. 1 specustawy drogowej, a w ocenie Sądu stanowisko to jest prawidłowe.W odniesieniu do zarzutu Skarżącego dotyczącego naruszania zasady czynnego udziału stron w postępowaniu należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 11f ust. 3 specustawy drogowej wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo starosta w odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych doręczają decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wnioskodawcy oraz zawiadamiają o jej wydaniu pozostałe strony w drodze obwieszczeń, odpowiednio w urzędzie wojewódzkim lub starostwie powiatowym oraz w urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg drogi, w urzędowych publikatorach teleinformatycznych - Biuletynie Informacji Publicznej tych urzędów, a także w prasie lokalnej. Ponadto wysyłają zawiadomienie o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu na adres wskazany w katastrze nieruchomości. [...] Doręczenie zawiadomienia na adres wskazany w katastrze nieruchomości jest skuteczne.A zatem z przywołanego przepisu wynika expressis verbis, że właścicielom i użytkownikom wieczystym nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie tej decyzji doręcza się zawiadomienie o wydaniu decyzji (a nie decyzję jak w przypadku inwestora). Pozostałe strony zawiadamia się zaś w drodze obwieszczenia. Przy czym (w odróżnieniu od zawiadomienia w trybie publicznego obwieszczenia) zawiadomienie poprzez doręczenie pisma o wydaniu decyzji dokonywane jest w sposób indywidualny, w trybie art. 39 k.p.a. Każdemu z właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie decyzji doręcza się zawiadomienie o jej wydaniu indywidualnie, za pokwitowaniem, na adres wskazany w katastrze nieruchomości, ze wskazaniem miejsca, w którym mogą zapoznać się z treścią decyzji (zob. prawomocny wyrok WSA w Kielcach z 19 lutego 2026 r. sygn. akt II SA/Ke 666/25, orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji, skoro Skarżący – jako właściciele działki objętej decyzją zrid – został zawiadomiony o wydaniu tej decyzji, a organ poinformował o możliwości zapoznania się z jej treścią, to nie można zarzucić naruszenia zasady czynnego udziału stron w postępowaniu, bowiem organ zachował się zgodnie z dyspozycją art. 11f ust. 3 specustawy drogowej.Przechodząc dalej należy wskazać, że zezwolenie na realizację inwestycji drogowej ze względu na swój liniowy charakter obejmuje wiele nieruchomości, a w konsekwencji stronami postępowania w jego przedmiocie jest wiele stron, to interes prawny każdej z nich nie dotyczy całej decyzji, a tym samym i całej inwestycji. Wręcz przeciwnie, interes prawny poszczególnych stron postępowania o wydanie tego rodzaju zezwolenia dotyczy tej części decyzji, która dotyczy nieruchomości danej osoby. Innymi słowy, każdy z właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości oraz osób mających inne prawa do nieruchomości jest stroną decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, ale tylko w części dotyczącej jego nieruchomości (M. Wolanin, Ustawa o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Komentarz, Legalis/el. 2010). W takim przypadku sąd uprawniony jest do rozpatrywania skargi w granicach oddziaływania decyzji na interes prawny skarżących, niezależnie od zarzutów podniesionych w skardze, chyba że decyzja obarczona jest wadami naruszenia prawa rzutującymi na całą jej treść. Powyższe stanowisko potwierdza treść art. 11g ust. 3 specustawy drogowej, zgodnie z którym w postępowaniu przed organem odwoławczym oraz przed sądem administracyjnym nie można uchylić decyzji w całości ani stwierdzić jej nieważności, gdy wadą dotknięta jest tylko część decyzji dotycząca odcinka drogi, nieruchomości, działki.Na tle przepisów specustawy drogowej w dotychczasowym orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie przyjmuje się, iż decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej jest decyzją związaną i nie dopuszcza jakiejkolwiek uznaniowości przy jej wydawaniu. Skoro ustawodawca precyzyjnie określił zakres wniosku składanego przez inwestora drogi publicznej, to porównując jego zawartość (wraz z załącznikami) z ustawowo wyznaczoną treścią orzeczniczą decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, określoną w art. 11f ust. 1 specustawy drogowej, organy orzekające nie mogą modyfikować ustaleń i parametrów zawartych we wniosku o wydanie ww. decyzji, jeżeli nie wynika to z wiążących organ przepisów prawa, niezależnie od ustaleń zawartych we wniosku. Organ orzekający o lokalizacji drogi w trybie specustawy drogowej nie posiada kompetencji do wyznaczania i korygowania trasy inwestycji, czy też do zmiany proponowanych rozwiązań co do jej przebiegu. To inwestor dokonuje bowiem wyboru najkorzystniejszych w jego ocenie rozwiązań odnoszących się do planowanego przez niego przedsięwzięcia drogowego. Rolą orzekającego w sprawie organu jest natomiast sprawdzenie kompletności wniosku w świetle wymogów ustawowych wraz z rozważeniem, czy koncepcja składającego wniosek mieści się w granicach wyznaczonych przez prawo (por. wyroki NSA z: 14 lutego 2019 r., II OSK 3382/18, 13 listopada 2018 r., II OSK 2933/18, 5 września 2018 r., II OSK 1737/18, 1 sierpnia 2018 r., II OSK 1389/18, 17 lipca 2018 r., II OSK 1140/18, 17 maja 2017 r., II OSK 203/17, 17 lutego 2016 r., II OSK 3092/15, dostępne na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl)Przekładając powyższe na niniejszą sprawę należało uznać za niezasadne zarzuty zmierzające do podważenia legalności projektowanej inwestycji drogowej z punktu widzenia możliwości zrealizowania jej fragmentu w postaci słupa elektroenergetycznego w innym miejscu (mniej ingerującym we własność Skarżącego). Ewentualna zgoda przedsiębiorcy energetycznego na zmianę lokalizacji słupa, którą Skarżący twierdzi, że posiada, nie może wpłynąć na kształt decyzji zrid wydawanej w innym trybie przez organy administracji publicznej. To inwestor decyduje o przebiegu trasy oraz najkorzystniejszych, z jego punktu widzenia, rozwiązaniach lokalizacyjnych i techniczno-organizacyjnych. Podkreślenia przy tym wymaga, że ustawodawca nie nałożył na inwestora obowiązku rozważenia i przedstawienia alternatywnych rozwiązań i wariantów przebiegu drogi, co w konsekwencji oznacza, że organ rozpoznający wniosek dokonuje jedynie sprawdzenia, czy spełnia on ustawowe wymogi - jest kompletny, inwestor uzyskał stosowne uzgodnienia, opinie i zezwolenia - oraz czy przedłożony projekt jest zgodny z ustawą i dotyczy dróg publicznych. Pozytywna ocena w tym zakresie nie pozwala organom na inne rozstrzygnięcie, niż wydanie decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej przedstawionej w badanym wniosku. W szczególności zaś art. 11e specustawy drogowej uniemożliwia uzależnienie takiego zezwolenia od spełnienia świadczeń lub warunków nieprzewidzianych w obowiązujących przepisach (zob. prawomocny wyrok WSA w Gdańsku z 24 kwietnia 2024 r. sygn. akt II SA/Gd 610/23, orzeczenia.nsa.gov.pl).Natomiast za przedwczesne uznał Sąd zarzuty dotyczące niewystarczającego określenia warunków zabezpieczenia terenu budowy w kontekście należącej do Skarżącego Spółki, do budynku której konieczny jest zjazd z będącej przedmiotem decyzji zrid ul. T. Należy zauważyć, że w punkcie 9 decyzji organu I instancji (utrzymanym w mocy decyzją organu odwoławczego) zatytułowanym "Wymagania dotyczące uzasadnionych interesów osób trzecich" wskazano, że w szczególności należy zapewnić m.in. "poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej" [podkreślenie własne Sądu]. W związku z powyższym działający na zlecenie inwestora wykonawca prac budowlanych prowadząc roboty na terenie obecnej ul. T. i w jej otoczenie będzie musiał uwzględnić umożliwienie dojazdu do działek położonych wzdłuż terenu inwestycji. Niewątpliwie prace spowodują utrudnienia, ale nie mogą doprowadzić do odizolowania jakiejkolwiek działki, w tym działek Skarżącego, od możliwości dostępu do drogi publicznej.Reasumując, analizując akta sprawy i zaskarżoną decyzję Wojewody częściowo zmieniającą a częściowo utrzymującą w mocy decyzję Starosty w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej skład orzekający nie dopatrzył się nieprawidłowości, które winny skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji.Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a..