Wyrok - II SAB/Łd 130/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - z dnia 18 czerwca 2026
Teza
Zobowiązano organ do załatwienia wniosku. Dnia 18 czerwca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jarosław Czerw, Sędzia WSA Beata Czyżewska, , , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 czerwca 2026 roku sprawy ze skargi P. J. na bezczynność Dyrektora Miejskiego Przedszkola nr 14 w Zgierzu w sprawie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Dyrektora Miejskiego Przedszkola nr 14 w Zgierzu do załatwZobowiązano organ do załatwienia wniosku. Dnia 18 czerwca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jarosław Czerw, Sędzia WSA Beata Czyżewska, , , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 czerwca 2026 roku sprawy ze skargi P. J. na bezczynność Dyrektora Miejskiego Przedszkola nr 14 w Zgierzu w sprawie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Dyrektora Miejskiego Przedszkola nr 14 w Zgierzu do załatw
Data orzeczenia
18 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Przewodniczący
Beata Czyżewska
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Zobowiązano organ do załatwienia wniosku
UZASADNIENIE
1. P. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Dyrektora Miejskiego Przedszkola nr 14 w Zgierzu w sprawie udostępnienia informacji publicznej, zarzucając naruszenie:1) art. 61 ust. 1 Konstytucji RP – poprzez bezprawne ograniczenie prawa do otrzymywania informacji o charakterze publicznym, co do których nie zachodzą przesłanki do wyłączenia jawności,2) art. 5 ust. 2 u.d.i.p. – poprzez bezprawne utajenie imion i nazwisk nauczycieli pod pozorem ochrony prywatności, mimo że pełnią oni funkcje publiczne,3) art. 10 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 3 u.d.i.p. - poprzez udzielenie informacji niepełnej, niezgodnej z zakresem żądania (brak uzasadnień dla przyznanych nagród),4) art. 16 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. - poprzez niedopełnienie obowiązku wydania decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej w zakresie imion i nazwisk nauczycieli, w sytuacji gdy organ uznał, że podlegają one ochronie.1. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o:1) zobowiązanie organu do pełnego rozpatrzenia wniosku poprzez udostępnienie informacji zgodnie z treścią wniosku, tj. podania imion i nazwisk nauczycieli przy kwotach nagród oraz przedstawienie kopii dokumentów zawierających pisemne uzasadnienie przyznania nagród w terminie 14 dni od dnia doręczenia akt organowi;2) stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności;3) zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych;4) rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.2. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że w dniu 3 lutego 2026 r. złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie:1) zestawienia imiennej listy przyznanych w latach 2020, 2021, 2022, 2023, 2024 oraz 2025 nagród przez Dyrekcję placówki oświatowej dla wszystkich pracujących w niej nauczycieli z podaniem następujących danych:- imię i nazwisko nauczyciela,- szkoła, w której pracuje nauczyciel,- kwota nagrody brutto,- data wypłacenia nagrody;2) przedstawienie kopii dokumentów zawierających pisemne uzasadnienie przyznanych nagród z punktu 1.3. Skarżący wskazał, że w dniu 2 kwietnia 2026 r. organ (po uprzednim wydłużeniu terminu na odpowiedź) udzielił odpowiedzi niepełnej, niezgodnej z treścią punkt 1 wniosku, natomiast w zakresie punkt 2 udzielił wymijającej odpowiedzi. Przesłane tabele zostały zanonimizowane (nazwiska zastąpiono sygnaturami "Up_..."), a w kwestii nagród, została udzielona odpowiedź, że nagrody mają charakter uznaniowy bez przedstawienia konkretnych uzasadnień. Odwołując się do orzecznictwa skarżący podkreślił, że nauczyciel szkoły publicznej jest osobą pełniącą funkcję publiczną.4. Ponadto skarżący wyjaśnił, że organ nie wydał decyzji odmownej w zakresie nieujawnienia imion i nazwisk poszczególnych nauczycieli, którzy otrzymali nagrody, tym samym uniemożliwił merytoryczne odniesienie się do przesłanek, jakimi kierował się organ dokonując anonimizacji tabeli z nagrodami oraz nieprzekazania uzasadnień dla poszczególnych nagród.5. Końcowo skarżący dodał, że jako radny wykonujący mandat, w celu prawidłowego pełnienia swojej funkcji musi mieć wiedzę o tym jak funkcjonuje samorząd i jego jednostki organizacyjne.2. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Miejskiego Przedszkola nr 14 w Zgierzu wniósł o oddalenie skargi.1. Organ wyjaśnił, że skarżący - Wiceprzewodniczący Rady Miasta Zgierza - w dniu 3 lutego 2026 r. w formie elektronicznej wniósł zapytanie w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, w którym zwrócił się o przekazanie następujących danych:1."Zestawienia imiennej listy przyznanych w latach 2020, 2021, 2022, 2023, 2024 oraz 2025 nagród przez dyrekcję Państwa placówki oświatowej dla wszystkich pracujących w niej nauczycieli z podaniem następujących danych:- imię i nazwisko nauczyciela,- szkoła w której pracuje nauczyciel,- kwota nagrody brutto,- data wypłacenia nagrody.2. Proszę również o przedstawienie kopii dokumentów zawierających pisemne uzasadnienie przyznania nagród z punktu 1".W dniu 16 lutego 2026 r. Dyrektor poinformował wnioskodawcę o przedłużeniu terminu na udzielenie informacji o dwa miesiące od dnia złożenia wniosku, tj. do dnia 3 kwietnia 2026 r. Następnie w dniu 2 kwietnia 2026 r. Dyrektor przekazał wnioskodawcy - wykaz nagród przyznanych nauczycielom przez Dyrektora w latach 2020-2025 w formie tabeli, przy czym imiona i nazwiska poszczególnych nauczycieli zastąpił numerami umów. Ponadto Dyrektor wskazał, że nagrody Dyrektora przyznawane są zgodnie z przepisami art. 49 ustawy - Karta Nauczyciela oraz na podstawie regulaminu przyznawania nagród określonego Uchwałą nr LI/482/06 Rady Miasta Zgierza z dnia 31 sierpnia 2006 r. Nagrody przyznawane są za osiągnięcia dydaktyczne, wychowawcze i opiekuńcze nauczycieli, a także za zaangażowanie i realizację zadań statutowych jednostki. Wskazana wyżej uchwała nie zakłada konieczności sporządzania pisemnych uzasadnień w przypadku przyznawania nagród z inicjatywy dyrektora. We wnioskowanych latach 2020-2025 nagrody Dyrektora za osiągnięcia dydaktyczno-wychowawcze przyznane były tylko z inicjatywy Dyrektora.Dyrektor podkreślił, że odpowiedział na zapytanie skarżącego, z tym że w terminie wyznaczonym zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wobec czego nie pozostaje w bezczynności.2. Dyrektor wyjaśnił, że żądanie udostępnienia informacji w zakresie wynagrodzeń osób zatrudnionych w jednostkach sfery budżetowej co do zasady jest informacją publiczną i dotyczy katalogu spraw publicznych. Niemniej jednak ujawnienie listy imion i nazwisk poszczególnych nauczycieli wraz z podaniem kwotowych nagród w okresie 2020-2025 może naruszać prywatność tych osób. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa.3. Dyrektor zaznaczył przy tym, że choć nauczyciele podlegają szczególnej ochronie prawnokarnej przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych to jednak nie składają oświadczeń majątkowych - w swojej pracy nie wydają decyzji administracyjnych ani nie podejmują decyzji związanych z wydatkowaniem środków publicznych. Ponadto - nawet jeśli uznamy nauczycieli za osoby pełniące funkcje publiczne to jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych - gdy dochodzi do kolizji dwóch konstytucyjnych praw jednostki, tj. prawa do prywatności oraz prawa do informacji publicznej - nie można a priori wyłączyć tej ochrony - nawet gdy mowa o osobach, co do których uznaje się, że pełnią funkcję publiczną. Należy natomiast w każdym konkretnym, przypadku ważyć obie chronione prawem wartości, a tam gdzie wkracza w sferę prywatności w wyraźny sposób sytka się ze sferą publiczną – musi być dokonywane w sposób ostrożny i wyważony, z należytą oceną racji, które przemawiają za taką ingerencja – mamy bowiem do czynienia z dobrami równorzędnymi.4. Odnosząc się zaś do zarzutu skarżącego - dotyczącego niewydania decyzji odmownej – Dyrektor wskazał, że anonimizację danych - zastępującą decyzję odmowną - szeroko aprobuje się w orzecznictwie i doktrynie prawa. Anonimizacja jest użytecznym instrumentem ograniczenia treści udostępnianej informacji, poprzez wyeliminowanie z niej informacji podlegających ochronie ze względu na prywatność osoby fizycznej lub ochronę danych osobowych, której zastosowanie pozwala udostępnić informacje publiczne przy jednoczesnym zabezpieczeniu przed nieuprawnionym dostępem do tych informacji, które nie mogą być udostępnione. Dokonanie anonimizacji pozwala udostępnić zainteresowanym informację w najszerszym możliwym zakresie (tak: ustawa o dostępie do informacji publicznej Piskorz- Ryń. Agnieszka, Sakowska - Baryła Marlena, wyrok WSA w Krakowie z 1.04.2014 r., II SA/Kr 189/14, LEX nr 1525718; podobnie w wyrok WSA w Poznaniu z 7.03.2013 r., II SA/Po 47/13, LEX nr 1293515; wyrok WSA w Warszawie z 9.10.2013 r., VIII SA/Wa 539/13, LEX nr 1644493; wyrok WSA w Warszawie z 21.08.2013 r., VIII SA/Wa 386/13, LEX nr 1611682; wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 19.12.2013 r., II SA/Go 926/13).5. Dyrektor podkreślił, że z przekazanej skarżącemu tabeli wynika, jakie nagrody zostały przyznane nauczycielom w tej placówce na przestrzeni ostatnich sześciu lat. Dodatkowo numery umów zastępując nazwiska pozwalają zweryfikować czy dany nauczyciel otrzymał nagrodę w kolejnych latach, czy nie. W związku z tym podana przez Dyrektora tabela pozwala zweryfikować - w jaki sposób były przyznawane nagrody, a tym samym w jaki sposób były wydatkowane środki publiczne.6. Zdaniem Dyrektora, występująca w orzecznictwie sądów administracyjnych rozbieżność co do zakresu dopuszczalnego udostępniania danych osobowych nauczycieli w odniesieniu do składników wynagrodzenia o charakterze uznaniowym potwierdza, że przyjęta w niniejszej sprawie wykładnia przepisów prawa nie może być kwalifikowana jako pozostawanie w bezczynności. Udostępnienie informacji obejmującej liczbę oraz wysokość przyznanych nagród, przy jednoczesnym ograniczeniu zakresu danych osobowych nauczycieli, mieści się w granicach dopuszczalnej i racjonalnej wykładni przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. W ocenie Dyrektora, dokonał on wyważenia konstytucyjnego prawa do informacji z prawem do prywatności pracowników, zgodnie z art. 5 ust. 2 u.d.i.p.7. Nadto Dyrektor zaakcentował, że rozpoznając wniosek skarżącego, działał jako administrator danych osobowych pracowników w rozumieniu przepisów o ochronie danych osobowych, ponosząc prawną odpowiedzialność za sposób ich przetwarzania i ujawniania. Obowiązek ten obejmuje nie tylko formalne stosowanie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, lecz także realną ocenę ryzyka naruszenia dóbr osobistych osób, których dane dotyczą.8. W toku rozpoznawania wniosku Dyrektor posiadał wiedzę, że informacje publiczne uzyskiwane przez P. J. są publikowane na ogólnodostępnym profilu w mediach społecznościowych, a następnie poddawane intensywnej, często emocjonalnej ocenie publicznej. Dyrektor miał również świadomość, że pod publikacjami dotyczącymi ujawniania dodatków czy innych wynagrodzeń nauczycieli pojawiają się komentarze o charakterze stygmatyzującym i deprecjonującym, przypisujące nauczycielom określone postawy ideologiczne, zarzuty "tworzenia koterii" czy "donosicielstwa", wnioskodawca nie moderuje i nie usuwa wypowiedzi mogących potencjalnie naruszać dobra osobiste nauczycieli.9. W odniesieniu do powyższego Dyrektor wyjaśnił, że powyższy kontekst nie został przywołany w celu oceny motywów skarżącego, lecz jako element niezbędny do oceny realnych skutków społecznych ujawnienia danych osobowych nauczycieli. Administrator danych, uwzględniając znane mu skutki wcześniejszych publikacji, ma obowiązek reagować poprzez zastosowanie środków minimalizujących ryzyko naruszenia dóbr osobistych nauczycieli.10. Dyrektor wskazał, że szczególnego znaczenia w niniejszej sprawie nabiera także rola zawodu nauczyciela jako zawodu zaufania publicznego, wykonywanego w systemie oświaty, którego funkcjonowanie opiera się na relacjach opartych na zaufaniu społecznym. Nauczyciele realizują zadania publiczne o charakterze wychowawczo-opiekuńczym, pracując z dziećmi i rodzinami, a ich pozycja społeczna jest wyjątkowo wrażliwa na publiczną stygmatyzację lub uproszczone oceny. Z tego względu ujawnianie informacji personalnych dotyczących indywidualnych składników wynagrodzenia, w tym o charakterze uznaniowym, wymaga szczególnej ostrożności i proporcjonalności, uwzględniającej standardy ochrony prywatności. Dyrektor dodał przy tym, że brał również pod uwagę sytuację nauczycieli, którzy w okresie objętym wnioskiem nie otrzymali nagrody z przyczyn obiektywnych, takich jak: długotrwałe zwolnienie lekarskie lub inne usprawiedliwione nieobecności. Ujawnienie imiennej listy osób nagrodzonych, bez równoczesnego ujawnienia pełnego kontekstu kadrowego, mogłoby prowadzić do nieuprawnionych i krzywdzących ocen porównawczych, stawiających niektórych nauczycieli w fałszywym świetle. W tym stanie rzeczy – zdaniem Dyrektora - zastosowanie anonimizacji danych osobowych nauczycieli stanowiło środek proporcjonalny, pozwalający z jednej strony na pełną realizację społecznej kontroli wydatkowania środków publicznych poprzez, ujawnienie liczby i wysokości przyznanych nagród, a z drugiej - na skuteczną ochronę dóbr osobistych, prywatności oraz godności osób wykonujących zawód zaufania publicznego. Działanie to mieści się w granicach dopuszczalnej wykładni art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej i nie może być oceniane jako bezczynność.2. Pismem z dnia 24 maja 2026 r. skarżący w replice na odpowiedź organu na skargę oświadczył, że podtrzymuje skargę i swoje stanowisko w sprawie.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:3. Skarga okazała się zasadna.1. W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż przedmiotowa skarga została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do uprawnienia wynikającego z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 206 r. poz. 143 z późn. zm.), [dalej: "P.p.s.a.]. Zgodnie z ww. przepisem sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Zgodnie z art. 120 P.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.2. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) oraz art. 3 § 1 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. przedmiotem skargi do sądu administracyjnego może być bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4.3. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że prawo dostępu do informacji publicznej wynika przede wszystkim z Konstytucji RP. Zgodnie z art. 61 ust. 1 zd. pierwsze i ust. 4 Konstytucji RP obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, a tryb udzielania informacji publicznej określają ustawy.Problematyka dostępu do informacji publicznej na płaszczyźnie ustawowej została unormowana w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 902), [dalej: "u.d.i.p."].4. Zgodnie z art. 21 u.d.i.p. do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Niemniej jednak zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej ani wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 52 § 3 P.p.s.a. (vide np. wyrok NSA z 24 maja 2006 r., I OSK 601/05; wszystkie powoływane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - https://orzeczenia.nsa.gov.pl).5. Art. 1 u.d.i.p. stanowi, że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu oraz ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Pojęcie informacji publicznej jest ujmowane szeroko i odnosi się do wszelkich spraw publicznych również wówczas, gdy wiadomość ta nie została wytworzona przez podmioty publiczne, a jedynie odnosi się do nich. Prawo do informacji publicznej obejmuje m.in. dostęp do dokumentów, zarówno tych bezpośrednio wytworzonych przez organ, tych, których organ używa przy realizacji zadań przewidzianych prawem, jak i tych, które tylko w części dotyczą organu, nawet, gdy nie pochodzą wprost od niego. O zakwalifikowaniu określonej informacji jako podlegającej udostępnieniu decyduje treść i charakter informacji.6. Udostępnianie informacji publicznych, stosownie do art. 7 ust. 1 u.d.i.p., następuje w drodze: ogłaszania informacji publicznych, w tym dokumentów urzędowych, w Biuletynie Informacji Publicznej (pkt 1), udostępniania na wniosek zainteresowanego podmiotu, o którym mowa w art. 10 i 11 (pkt 2), wstępu na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów i udostępniania materiałów, w tym audiowizualnych i teleinformatycznych, dokumentujących te posiedzenia (pkt 3); umieszczania informacji publicznych w portalu danych, o którym mowa w ustawie z dnia 11 sierpnia 2021 r. o otwartych danych i ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego (Dz. U. poz. 1641), zwanym dalej "portalem danych" (pkt 4).7. Stosownie do art. 13 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (ust. 1). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1).8. W przypadku skierowania do podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej pisemnego wniosku o udostępnienie informacji publicznej, można wyróżnić, w zależności od okoliczności faktycznych i prawnych, następujące działania podmiotu, do którego wniosek taki został skierowany. Podmiot ten może:1) udostępnić informację publiczną, gdy jest jej dysponentem, a jednocześnie nie zachodzą okoliczności wyłączające możliwość jej udostępnienia; podmiot dokonuje tego w formie czynności materialno-technicznej (pisemnej odpowiedzi);2) poinformować wnioskodawcę, że jego wniosek nie znajduje podstawy w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż żądanie nie dotyczy informacji mających charakter informacji publicznej lub też wskazać, że podmiot nie jest dysponentem informacji, o których udostępnienie wnioskodawca się zwrócił (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.), bądź też poinformować wnioskodawcę, że w sprawie obowiązuje inny tryb udostępnienia żądanej przez niego informacji (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.);3) odmówić udostępnienia informacji publicznej lub umorzyć postępowanie w sytuacji wskazanej w art. 14 ust. 2 u.d.i.p., stosownie do treści art. 16 u.d.i.p., czego dokonuje się w formie decyzji administracyjnej;4) odmówić udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w związku z niespełnieniem przez wnioskodawcę warunku wskazanego w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.9. Bezczynność organu w świetle norm u.d.i.p. ustawy polega więc na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje i jednocześnie nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia bądź o umorzeniu postępowania w sytuacjach określonych w ustawie albo też udostępnia informację niepełną, czy też niezgodną z wnioskiem.10. W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że Dyrektor Miejskiego Przedszkola nr 14 w Zgierzu, [dalej określany także jako "organ" lub "Dyrektor"] jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej wymienionym w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., gdyż jest organem administracji publicznej w znaczeniu funkcjonalnym, a więc wykonującym zadania publiczne w zakresie oświaty i dysponującym środkami publicznymi (vide np. wyrok WSA w Łodzi z 19.02.2026 r., II SAB/Łd 198/25; wyrok WSA w Poznaniu z 22.05.2025 r., IV SAB/Po 87/25).11. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że skarżący wystąpił w dniu 3 lutego 2026 r. z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej do Dyrektora w następującym zakresie:1. zestawienia imiennej listy przyznanych w latach 2020, 2021, 2022, 2023, 2024 oraz 2025 nagród przez Dyrekcję placówki oświatowej dla wszystkich pracujących w niej nauczycieli z podaniem następujących danych:- imię i nazwisko nauczyciela,- szkoła, w której pracuje nauczyciel,- kwota nagrody brutto,- data wypłacenia nagrody,2. przedstawienie kopii dokumentów zawierających pisemne uzasadnienie przyznanych nagród z punktu 1."12. W odpowiedzi na powyższy wniosek organ pismem z dnia 2 kwietnia 2026 r. udzielił skarżącemu odpowiedzi. Spór w sprawie sprowadza się natomiast do tego, czy informacja została udzielona w pełnym zakresie zgodnie z żądaniem skarżącego i przepisami u.d.i.p.13. Treść złożonego przez skarżącego wniosku nakazuje przyjąć, że celem skarżącego było uzyskanie informacji publicznej dotyczącej majątku publicznego. Dane o wysokości poszczególnych składników wynagrodzenia pracowników pedagogicznych zatrudnionych w przedszkolu publicznym służą ustaleniu, najogólniej rzecz ujmując, stanu tego majątku oraz sposobu gospodarowania środkami publicznymi, w tym ich wydatkowania na wynagrodzenia za wykonywanie obowiązków służbowych przez pedagogów. Zastosowanie językowych dyrektyw wykładni art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c u.d.i.p. prowadzi do wniosku, że żądane informacje mają charakter informacji publicznej. Dla dostępu do takiej informacji nie ma przy tym znaczenia, czy dotyczy ona wydatkowania środków publicznych na wynagrodzenia nauczycieli, czy pedagogów. Z punktu widzenia u.d.i.p. istotne jest jedynie to, czy wniosek odnosi się do osób pełniących funkcje publiczne, czy do innych osób.14. Należy zauważyć, że zgodnie z przyjętym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, nauczyciel traktowany jest jako osoba pełniąca funkcję publiczną w rozumieniu art. 5 ust. 2 zd. 2 u.d.i.p. Należy zatem ocenić, czy informacja o wynagrodzeniu takiej osoby, mimo że dotyczy także jej prywatności, pozostaje w związku z pełnieniem tej funkcji. Związek ten niewątpliwie nie występuje w odniesieniu do niektórych składników wynagrodzenia wynikających ze statusu rodzinnego lub socjalnego pracownika (por. np. wyroki NSA z dnia 18 lutego 2015 r., sygn. akt I OSK 695/14; z dnia 24 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 123/13). Taki związek zachodzi natomiast w odniesieniu do wynagrodzenia zasadniczego osoby pełniącej funkcję publiczną, czy dodatku motywacyjnego oraz w odniesieniu do sposobu ustalenia tego wynagrodzenia. Wynagrodzenie to jest bowiem rekompensatą za wykonywanie przez osobę pełniącą funkcję publiczną jej obowiązków służbowych. Wykonywanie obowiązków służbowych stanowi zaś pełnienie funkcji publicznej (por. wyroki NSA z dnia 24 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 123/14; z dnia 14 maja 2014 r., sygn. akt I OSK 2561/13). Bez znaczenia pozostaje przy tym, że udostępnienie takiej informacji może umożliwić identyfikację nauczycieli, ponieważ ich prywatność — na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. — nie stanowi w tym zakresie podstawy odmowy udostępnienia informacji publicznej. Należy podkreślić, że choć zasada transparentności życia publicznego nie może całkowicie wyłączać ochrony prywatności osób pełniących funkcje publiczne, to osoby te, podejmując takie funkcje, muszą liczyć się z szerszą ingerencją w sferę prywatną niż inne osoby (por. uzasadnienie wyroku TK z dnia 20 marca 2006 r., sygn. akt K 17/05, s. 4 i 14 oraz M. Safian, Prawo do prywatności i ochrona danych osobowych w społeczeństwie informatycznym, Państwo i Prawo 2002/6/10; wyrok NSA z 27.09.2024 r., III OSK 778/23). Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w pełni podziela stanowisko wyrażone przez NSA w wyroku z 12.05.2021 r. (III OSK 930/21), zgodnie z którym informacje dotyczące kwot wynagrodzeń, jak i składników tych wynagrodzeń oraz nagród, które są finansowane ze środków publicznych i wypłacane za wykonywaną pracę, stanowią informację publiczną, niezależnie od tego, czy są to stałe elementy wynagrodzenia, czy fakultatywne lub uznaniowe. Zasada jawności gospodarki środkami publicznymi musi być bezwzględnie przestrzegana przez każdą jednostkę dysponującą publicznymi środkami finansowymi. Wydatkujący środki publiczne podlegają kontroli odpowiednich urzędów, kontroli politycznej oraz kontroli ze strony samych obywateli. Jakakolwiek reglamentacja informacji o działalności podmiotów publicznych w stosunku do tych podmiotów musi być podyktowana racjami znajdującymi swoje uzasadnienie w Konstytucji RP.Każde wydatkowanie środków publicznych stanowi sprawę publiczną, niezależnie od celu, na jaki środki te są przeznaczane. W konsekwencji wniosek o podanie wysokości nagród przyznanych poszczególnym pracownikom dotyczy informacji o sprawie publicznej. Organ powinien więc udostępnić taką informację albo — jeżeli uzna, że nie może ona zostać ujawniona ze względu na dobra prawnie chronione — wydać decyzję o odmowie jej udostępnienia. Art. 5 ust. 2 u.d.i.p. niewątpliwie ogranicza prawo do informacji ze względu na prywatność osoby fizycznej (por. np. wyrok NSA z 16.07.2024 r., III OSK 203/23).15. Jednocześnie Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie dostrzega, że w orzecznictwie NSA wyrażany jest też pogląd odmienny, że informacja o wynagrodzeniach (w tym o nagrodach) pracowników sfery publicznej z żądaniem podania ich imienia i nazwiska nie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej (przykładowo w wyrokach NSA z 10 lipca 2020 r. sygn. akt I OSK 2623/19; z 27 września 2019 r. sygn. akt I OSK 2710/17 i z 19 grudnia 2017 r. sygn. akt I OSK 1380/17). W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie pogląd ten nie zasługuje na akceptację, a to z tej przyczyny, że jest oparty na twierdzeniu, że informacja taka nie jest sprawą publiczną (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.), bowiem dotyczy sprawy prywatnej (ad personam). W pełni należy również podzielić stanowisko wyrażone w wyroku NSA z 12.05.2021 r., III OSK 930/21, zgodnie z którym pojęcia sprawy publicznej nie można wykładać słownikowo, jako sprawy "dotyczącej tylko ogółu". Bowiem taki "komunitarystyczny" kierunek wykładni nadmiernie zawęża prawo dostępu do informacji publicznej, czemu przeciwstawia się dominujące orzecznictwo i doktryna. Na akceptację nie zasługuje próba zdefiniowania "sprawy publicznej" jako przeciwieństwo sprawy prywatnej, ponieważ to ostatnie pojęcie, jest równie sporne jak pojęcie definiowane. Należy też zwrócić uwagę na odmienne założenie ustawodawcy, który zakresem informacji publicznej objął również informacje ze sfery prywatności.16. W skardze skarżący podniósł, że w dniu 2 kwietnia 2026 r. organ (po uprzednim wydłużeniu terminu na odpowiedź) udzielił odpowiedzi niepełnej, niezgodnej z treścią punkt 1 wniosku, natomiast w zakresie punkt 2 udzielił wymijającej odpowiedzi. Przesłane tabele zostały zanonimizowane (nazwiska zastąpiono sygnaturami "Up_..."), a w kwestii nagród, została udzielona odpowiedź, że nagrody mają charakter uznaniowy bez przedstawienia konkretnych uzasadnień. Skarżący zarzucił organowi, nieudzielenie pełnej informacji, tj. nieujawnienie imion i nazwisk nauczycieli, którzy otrzymali nagrody oraz niepodanie uzasadnienia dla tychże nagród.Organ wyjaśnił natomiast, że ujawnienie listy imion i nazwisk poszczególnych nauczycieli wraz z podaniem kwotowych nagród w okresie 2020-2025 może naruszać prywatność tych osób. Anonimizacja danych zastępuje decyzję odmowną. Z odpowiedzi na skargę wynika, że organ uznał, iż w sprawie zaistniała przesłanka z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. do odmowy udostępnienia informacji co do imion i nazwisk nauczycieli.17. Mając na uwadze powyższe stanowisko organu oraz przytoczone wyżej poglądy orzecznictwa, w ocenie Sądu, jeżeli Dyrektor uznał, że wniosek Skarżącego dotyczy informacji objętej ochroną (ze względu na prywatność osoby fizycznej), powinien wydać decyzję odmawiającą jej udostępnienia w tym zakresie. W uzasadnieniu takiej decyzji należało rozważyć, czy wniosek odnosi się do nauczycieli jako funkcjonariuszy publicznych, a następnie szczegółowo i wyczerpująco wyjaśnić, dlaczego — z uwzględnieniem okoliczności konkretnej sprawy — żądana informacja podlega ochronie. Dopiero takie uzasadnienie pozwala stronie poznać stanowisko podmiotu zobowiązanego, a w razie braku zgody skutecznie chronić swoje interesy przez poddanie decyzji kontroli instancyjnej, a następnie sądowoadministracyjnej. W niniejszej sprawie Dyrektor nie wydał takiej decyzji, czym naruszył przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej i w tym zakresie, w ocenie Sądu, należy zgodzić się ze skarżącym, że pozostaje w bezczynności. Nie można więc przyjąć, że udzielenie pisemnej odpowiedzi na wniosek, bez odniesienia się do jego części, oznaczało załatwienie sprawy i usuwało zarzut bezczynności. Załatwienie wniosku w rozumieniu tej ustawy musi nastąpić w formie przez nią przewidzianej: przez udostępnienie informacji zgodnie z wnioskiem, poinformowanie o jej nieposiadaniu, wskazanie, że nie ma ona charakteru informacji publicznej, poinformowanie o innym trybie dostępu albo odmowę udostępnienia informacji w drodze decyzji (art. 1 ust. 1 i 2, art. 7 ust. 1, art. 16 ust. 1 i 2 w zw. z art. 17 u.d.i.p.). Tylko terminowe załatwienie wniosku w jednej z tych form pozwala skutecznie uchylić się od zarzutu bezczynności (por. wyrok NSA z 11.03.2026 r., III OSK 1535/25). Jednocześnie organ winien też w sposób jednoznaczny odnieść się do żądania zawartego w pkt 2 wniosku skarżącego w zakresie uzasadnienia przyznania nagród, gdyż poczynione w powyższym zakresie dopiero w odpowiedzi na skargę rozważania są co najmniej spóźnione, a z pewnością niewystarczające. Zważywszy powyższe, Sąd (pkt 1 sentencji wyroku) zobowiązał organ do załatwienia wniosku skarżącego.18. Stosownie do art. 149 § 1 P.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności,2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa,3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.).19. Zgodnie z powszechnie przyjętym w orzecznictwie poglądem kwalifikacja naruszenia jako rażącego musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie, w związku z tym dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków (por. np. wyrok NSA z 26.03.2024 r., III OSK 659/23). Stan rażącej przewlekłości odnosi się do wadliwości obciążającej postępowanie o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym, mającej miejsce w razie oczywistego braku podejmowania jakichkolwiek czynności, oczywistego lekceważenia wniosków strony, jak i w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa (tak np. wyrok NSA z 8.12.2021 r., II OSK 2024/21). Orzeczenie o rażącej czyli kwalifikowanej postaci przewlekłości jest zarezerwowane dla sytuacji szczególnych, oczywistych i niedających się w żaden sposób usprawiedliwić. Mając na uwadze przedstawiony wyżej całokształt okoliczności faktycznych w niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, brak jest podstaw do przyjęcia, że doszło do stanu bezczynności z rażącym naruszeniem prawa, organ podejmował bowiem ww. czynności, które co prawda nie okazały się, zdaniem Sądu, w pełni realizacją obowiązków wynikających z przepisów u.d.i.p., jednak czynności te były przez organ podejmowane. Z tych też przyczyn Sąd orzekł, że bezczynność organu miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa (pkt 2 sentencji wyroku).20. Sąd, w przypadku, o którym mowa w art. 149 § 1 P.p.s.a., może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. (art. 149 § 2 P.p.s.a.). Skarżący nie wnioskował ani o wymierzenie organowi grzywny, ani też o przyznanie na jego rzecz sumy pieniężnej. Mając na uwadze stan faktyczny w sprawie, Sąd nie znalazł podstaw do rozstrzygnięcia w powyższym zakresie z urzędu.21. O kosztach (pkt 3 sentencji wyroku) orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 P.p.s.a., zasądzając od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania w kwocie 100 zł tytułem zwrotu wpisu od skargi.es., zasądzając od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania w kwocie 100 zł tytułem zwrotu wpisu od skargi.es