Postanowienie - II SO/Po 8/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu - z dnia 19 czerwca 2026
Teza
Orzeczono o wymierzeniu grzywny. Dnia 19 czerwca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sebastian Michalski (sprawozdawca) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 czerwca 2026 roku sprawy z wniosku U. H. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą [...] o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w przedmiocie niezastosowania się do obowiązku przekazania akt sprawy postanawia: I. wymierzyć Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu grzywnę w wysokości 200 zł (słownOrzeczono o wymierzeniu grzywny. Dnia 19 czerwca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sebastian Michalski (sprawozdawca) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 czerwca 2026 roku sprawy z wniosku U. H. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą [...] o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w przedmiocie niezastosowania się do obowiązku przekazania akt sprawy postanawia: I. wymierzyć Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu grzywnę w wysokości 200 zł (słown
Najważniejsze informacje
W skrócie
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Kwota główna
200 zł · grzywna
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
wnioskodawca / wnioskodawczyni
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
19 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Przewodniczący
Sebastian Michalski
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Orzeczono o wymierzeniu grzywny
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 6 maja 2026 r. U. H., prowadząca działalność gospodarczą pod firmą [...], zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z wnioskiem o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu (zwanemu dalej "SKO") grzywny z tytułu nieprzekazania akt administracyjnych do sprawy ze skargi na bezczynność i przewlekłość SKO. Skarżąca podniosła, że w piśmie z dnia 29 stycznia 2026 r. złożyła za pośrednictwem systemu e-Doręczenia skargę na bezczynność i przewlekłość SKO. Jak wynika z pisma Sądu z dnia 28 kwietnia 2026 r., SKO przekazało do Sądu odpowiedź na skargę, jednak zignorowało wezwanie Sadu i nie nadesłało akt administracyjnych sprawy. Wnioskodawczyni zaznaczyła, że sąd administracyjny nie może rozpoznać sprawy ze skargi na bezczynność i przewlekłość. Podniosła przy tym, że SKO w [...], ma w zwyczaju celowo przedłużać postępowania sądowoadministracyjne.W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny SKO wniosło o jego oddalenie. Organ podniósł, że odwołanie skarżącej wpłynęło do organu w dniu 25 listopada 2025 r. Stan sprawy był zawiły, ale decyzja została ostatecznie wydana w dniu 2 lutego 2026 r. Odpowiedź na skargę na bezczynność i przewlekłość została sporządzona w dniu 26 lutego 2026 r. pełne akta skarżącej zostały przesłane do WSA w Poznaniu wraz ze skargą na decyzję dnia 2 lutego 2026 roku. W ocenie organu nie ma podstaw do ukarania grzywną.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:Wniosek o wymierzenie grzywny zasługiwał na uwzględnienie.Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm., dalej "P.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 P.p.s.a.). Obowiązek organu administracji publicznej, wyrażony w art. 54 § 2 P.p.s.a. jest jasny chociażby z uwagi na samą jego redakcję – poprzez zastosowanie spójników koniunkcji "wraz" oraz "i", ustawodawca nałożył na organ obowiązek przekazania sądowi administracyjnemu skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy. Całokształt tych dokumentów powinien był przekazany w jednej korespondencji z zachowaniem 30-dniowego terminu.Stosownie do art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niedochowania obowiązku z art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd – na wniosek skarżącego – może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., to jest do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Wyłączną przesłanką materialnoprawną wymierzenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków wymienionych w art. 54 § 2 P.p.s.a., czyli nieprzekazanie przez organ skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę albo przekroczenie terminu przekazania sądowi tych wszystkich dokumentów, a termin ten liczony jest od dnia doręczenia skargi organowi.Podkreślenia przede wszystkim wymaga, że obowiązek przekazania skargi wniesionej za pośrednictwem organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, przewidziany w art. 54 § 2 P.p.s.a., jest niezależny od tego, czy sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznania danej skargi, a także czy skarga jest w ogóle dopuszczalna (zob. uchwałę NSA z 16 kwietnia 2024 r., sygn. akt III OPS 1/23, dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjny [dalej: "CBOSA"] na stronie: https://orzeczenia.nsa.gov.pl).Sprawa sądowoadministracyjna ze skargi na bezczynność i przewlekłość SKO została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Po 68/26. Sądowi jest wiadome z urzędu, jakie były okoliczności przekazania dokumentów, co stanowiło kanwę niniejszej sprawy.Istota sporu zaistniałego na gruncie tej sprawy, która jednocześnie jest sprawą odrębną od sprawy ze skargi na bezczynność i przewlekłość SKO sprowadza się do tego, czy SKO dopuściło się naruszenia obowiązku z art. 54 § 2 P.p.s.a. Obowiązek ciążący na SKO jest obiektywny i w żaden sposób nie można uchylić się od niego.Analiza akt niniejszej sprawy dowodzi temu, że SKO otrzymało skargę na swoją bezczynność i przewlekłość, wniesioną przez skarżącą. Skarga ta wpłynęła do Biura Samorządowego Kolegium Odwoławczego drogą elektroniczną w dniu 29 stycznia 2026 r. (k. 39 akt sądowych II SAB/Po 68/26). Dzień ten otworzył 30-dniowy termin, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. Uwzględniając metodykę obliczania terminów procesowych (art. 83 P.p.s.a.), wskazany termin upływał z dniem 2 marca 2026 r. Korespondencja obejmująca skargę oraz odpowiedź na skargę została nadana przez SKO z uchybieniem tego terminu, bowiem na kopercie widnieje prezentata wskazująca, że nadanie korespondencji miało miejsce trzy dni później – 5 marca 2026 r. (k. 13 akt sądowych II SAB/Po 68/26). Nie ma zatem wątpliwości, że SKO uchybiło terminowi, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a.Ponadto należy mieć na względzie również i to, że SKO, pomimo spełnienia obowiązku po terminie, nie nadesłało całości dokumentów, a jak wskazano powyżej, tylko takie ich przekazanie z zachowaniem terminu powoduje wypełnienie obowiązku z art. 54 § 2 P.p.s.a.Kolegium było dwukrotnie wzywane przez Sąd do nadesłania kompletnych akt sprawy (trwale połączonych i ponumerowanych, oryginałów bądź ich uwierzytelnionych odpisów). Pierwsze wezwanie miało miejsce 16 marca 2026 r. (k. 29-32 akt sądowych II SAB/Po 68/26), drugie – 1 kwietnia 2026 r. (k. 33-35 akt sądowych II SAB/Po 68/26). Za każdym razem SKO było informowane o rygorze z art. 55 § 1 P.p.s.a.Pierwsze wezwanie pozostało bez reakcji, dlatego Sąd ponownie wezwał organ do nadesłania kompletnych akt. To ostatecznie nastąpiło w dniu 15 kwietnia 2026 r. (k. 37 akt sądowych II SAB/Po 68/26).Do dnia 2 marca 2026 r. SKO powinno przekazać tut. Sądowi skargę na bezczynność i przewlekłość, odpowiedź na skargę, a także akta sprawy, tj. nadać te dokumenty w urzędzie pocztowym albo przekazać je w inny sposób dopuszczalny prawem. Wiadomym jest, że taka korespondencja została nadana po tej dacie, a jej nadsyłanie było etapowane.SKO niewątpliwie naruszyło przepis art. 54 § 2 P.p.s.a., ponieważ nie przekazało skargi na bezczynność i przewlekłość, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy z zachowaniem 30-dniowego terminu. Okoliczność, że wniosek skarżącej o wymierzenie grzywny wpłynął dopiero 6 maja 2026 r. nie stanowi przeszkody do uwzględnienia wniosku i wymierzenia organowi grzywny (por. postanowienie NSA z 8 czerwca 2011 r., sygn. akt II OZ 481/11, postanowienie WSA we Wrocławiu z 21 maja 2024 r., sygn. akt IV SO/Wr 8/24, dostępne w CBOSA).Zwłoka SKO jest niewątpliwa. Uchybienie przez organ terminowi z art. 54 § 2 P.p.s.a. choćby o jeden dzień już otwiera drogę do złożenia wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Nieznaczność przekroczenia terminu, a także późniejsze "dosłanie" akt sprawy jeszcze przed złożeniem wniosku o wymierzenie grzywny może jedynie wpływać na jej wymiar szczególnie, że jej wysokość pozostawiono uznaniowości sądu administracyjnego (zob. np. postanowienie WSA w Warszawie z 18 października 2021 r., sygn. akt II SO/Wa 61/21, dostępne w CBOSA).Mając powyższe na uwadze, Sąd doszedł do przekonania o zasadności wniosku o wymierzenie SKO grzywny z tytułu nieprzekazania akt sprawy. W związku z tym Sąd, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 P.p.s.a. wymierzył SKO grzywnę w wysokości 200 zł (pkt I sentencji postanowienia). Sąd doszedł do przekonania, że taka kwota będzie miarodajną sankcją. Skarżąca oczekiwała co prawda maksymalnej grzywny, ale nie można było na to przystać. Należy pamiętać, że zwłoka SKO w przekazaniu skargi i odpowiedzi na skargę wynosiła 3 dni, a na dzień złożenia wniosku o wymierzenie grzywny, akta sprawy już znajdowały się w zasobach Sądu. To nie pozwala na stwierdzenie, że SKO dopuściło się rażącego naruszenia prawa. Sąd miał na uwadze, aby grzywna nie nosiła cech represji ponad miarę przewinienia. Grzywna musi być orzeczona w wysokości adekwatnej do stopnia naruszenia przepisów prawa. W przekonaniu Sądu kwota 200 zł jest wystarczająco surowa.Zwłoka, jakiej dopuściło się SKO na gruncie niniejszej sprawy, tj. uchybienia terminowi, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. nie jest bardzo dotkliwa. Organ nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku, chociaż ostatecznie doszło do przekazania akt sprawy, co pozwoliło Sądowi na zarejestrowanie jej pod sygn. akt II SAB/Po 68/26 oraz nadanie sprawie biegu.O kosztach sądowych w kwocie 100 zł orzeczono, na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a. w związku § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 535) [pkt II sentencji postanowienia].. w związku § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 535) [pkt II sentencji postanowienia].