sygn. III SO/Gl 12/26 23 czerwca 2026 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach

Postanowienie - III SO/Gl 12/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach - z dnia 23 czerwca 2026

Teza
Orzeczono o wymierzeniu grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. H. (H.) o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. Wojewodzie Śląskiemu za nieprzekazanie skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania w zakresie wniosku cudzoziemca o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy związany ze świadczeniem pracy postanawia: 1. wymierzyć Wojewodzie Śląskiemu grzywnę w wysokoś. Wojewodzie Śląskiemu za nieprzekazanie skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania w zakresie wniosku cudzoziemca o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy związany ze świadczeniem pracy postanawia: 1. wymierzyć Wojewodzie Śląskiemu grzywnę w wysokoś
Data orzeczenia 23 czerwca 2026
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Przewodniczący Małgorzata Herman
Rozstrzygnięcie

Orzeczono o wymierzeniu grzywny

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. H. (H.) o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. Wojewodzie Śląskiemu za nieprzekazanie skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania w zakresie wniosku cudzoziemca o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy związany ze świadczeniem pracy postanawia: 1. wymierzyć Wojewodzie Śląskiemu grzywnę w wysokości 100 zł (słownie: sto złotych), 2. zasądzić od Wojewody Śląskiego zwrot wpisu sądowego na rzecz wnioskodawcy w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych).

UZASADNIENIE
Pismem z 7 kwietnia 2026 r. K. H. (dalej: wnioskodawca, strona) wniósł o wymierzenie grzywny Wojewodzie Ślaskiemu (dalej organ administracji, Wojewoda) w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.W skardze z 10 lutego 2026 r., znajdującej się w aktach sprawy (k nr 7), wnioskodawca wskazał, że złożył kompletny wniosek o udzielenie ww. zezwolenia w lutym 2025 r., a ponaglenie wniósł w13 stycznia 2026 r. Do dnia wniesienia skargi organ administracji nie wydał decyzji, rażąco przekraczając terminy przewidziane prawem Unii Europejskiej.W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z 14 kwietnia 2026 r. korespondencją z 22 kwietnia 2025 r. doręczono organowi wniosek z 7 kwietnia 2026 r. i jednocześnie wezwano do nadesłania odpowiedzi na ten wniosek.Pismem z 28 kwietnia 2026 r. organ administracji poinformował, że skarga wraz z odpowiedzią została przekazana do tut. Sądu 28 kwietnia 2026 r. Przyznał, że istotnie nie przesłał skargi do Sądu, jednakże uchybienie terminowi nie było działaniem celowym, ani przejawem lekceważenia obowiązków, lecz miało charakter incydentalny i wynikało z niezamierzonego błędu ludzkiego pracownika zajmującego się sprawą. Powołał się na bezprecedensowe obciążenie pracą, wynikające z masowego wpływu wniosków cudzoziemców, zmiany w obowiązującym prawie, zmiany organizacyjne i wdrażanie nowych procedur. Wniósł o odstąpienie od ukarania grzywną.Skarga została zarejestrowana w repertorium SAB w tut. Sądzie pod sygn. akt III SAB/Gl 367/26 w dniu 12 maja 2026 r.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:Wniosek okazał się zasadny.Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143), dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zgodnie zaś z treścią art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Natomiast w razie niezastosowania się do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę Sąd - w oparciu o art. 55 § 1 p.p.s.a. - może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.Ostatnio powołany przepis stanowi, że przedmiotową grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.Należy podkreślić, że celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., jest nie tylko pełnienie funkcji dyscyplinującej (mającej na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego, o czym organ winien pamiętać), ale również funkcji represyjnej. Grzywna służy ochronie wyrażonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. z 1997 r., nr 78, poz. 483) prawa strony do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki. Poza tym pełni również funkcję prewencyjną, albowiem jej wymierzenie posłużyć winno także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy (por. uchwała składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09).Podkreślić natomiast należy, że powołany przepis nie obliguje Sądu do wymierzenia grzywny. Kwestia wymierzenia jej pozostawiona jest uznaniu Sądu, o czym świadczy użycie sformułowania "sąd może" orzec o wymierzeniu organowi administracji grzywny. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że to, jakie przyczyny spowodowały nieterminowe przekazanie skargi Sądowi, pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, może mieć jedynie wpływ na jej wysokość. Oznacza to, że przy rozstrzygnięciu wniosku o wymierzenie grzywny należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj. przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny obowiązek przekazania skargi wypełnił oraz czy wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Wymierzenie organowi grzywny przez Sąd ma bowiem na celu nie tylko jego dyscyplinowanie, lecz ma również stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. (por. np. postanowienia: WSA we Wrocławiu z 29 lipca 2021 r., sygn. akt III SO/Wr 16/21; WSA w Szczecinie z 10 listopada 2021 r., sygn. akt II SO/Gl 6/21; NSA z 24 maja 2024 r., sygn. akt III OZ 218/24; NSA z 23 maja 2024 r., sygn. akt III OZ 206/24; NSA z 21 kwietnia 2026 r., sygn. akt I OZ 134/26; NSA z 23 kwietnia 2026 r., sygn. akt II GZ 140/26; wszystkie orzeczenia dostępne w bazie CBOSA www. orzeczenia.nsa.gov.pl).W rozpoznawanym przypadku, wnioskodawca 10 lutego 2026 r. wniósł do tut. Sądu za pośrednictwem Wojewody skargę na bezczynność. Tym samym – zgodnie z treścią art. 54 § 2 p.p.s.a. organ winien przekazać ww. skargę do tut. Sądu w ciągu 30 dni od jej otrzymania, tzn. do dnia 12 marca 2026 r. Jednakże skarga została przekazana do tut. Sądu dopiero 28 kwietnia 2026 r., po doręczeniu przez Sąd wniosku o wymierzenie grzywny i wezwaniu o nadesłanie odpowiedzi na skargę zgodnie z powołanymi powyżej przepisami.W tym miejscu wymaga podkreślenia, że zakreślenie przez ustawodawcę ram czasowych dopełnienia czynności przewidzianych w art. 54 § 2 p.p.s.a. stanowi odrębny, choć związany z pozostałymi powinnościami wskazanymi w tych przepisach, obowiązek działania organu administracji publicznej, który wyklucza jakąkolwiek swobodę organu w tym zakresie. Wprawdzie potencjalne przekroczenie terminu nie spowoduje bezskuteczności dokonanej czynności, ale ma ono kluczowe znaczenie z punktu widzenia art. 55 § 1 p.p.s.a. i określonego tam przedmiotu postępowania o wymierzenie grzywny (por. np. postanowienia NSA: z 11 stycznia 2011 r., sygn. akt I OZ 996/10, z 21 września 2023 r., sygn. akt II GZ 347/23).Sąd w składzie orzekającym uznał wniosek strony za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 100 zł. Określając wysokość grzywny Sąd miał na uwadze treść wniosku i charakter sprawy będący przedmiotem skargi, a także okres uchybienia terminowi przekazania skargi oraz odpowiedź na ten wniosek. Jednocześnie Sąd uwzględnił wyjaśnienia organu administracji, że uchybienie terminowi nie było działaniem celowym, ani przejawem lekceważenia obowiązków, lecz miało charakter incydentalny i wynikało z niezamierzonego błędu oraz obciążenia urzędu wojewódzkiego pracą Ustalając wysokość grzywny w tej kwocie, Sąd uznał, że będzie ona stanowić adekwatną dolegliwość za niewykonanie ustawowego obowiązku przekazania skargi, a także wpłynie na prawidłowe działanie organu w przyszłości. Wymiar grzywny został wyliczony na podstawie art. 154 § 6 p.p.s.a.Z powyższych względów oraz mając na uwadze dyscyplinująco - restrykcyjny charakter instytucji grzywny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził, że celowym i zasadnym jest wymierzenie Wojewodzie grzywny za nieprzekazanie skargi wnioskodawcy z 10 lutego 2026 r., odpowiedzi na skargę i akt sprawy w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia do organu administracji (pkt 1 sentencji).O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200, art. 210 § 2 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. (pkt 2 sentencji).. (pkt 2 sentencji).