Postanowienie - III SO/Wr 4/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu - z dnia 24 czerwca 2026
Teza
Wymierzono organowi grzywnę z art. 55 p.p.s.a.. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankowska - Szostak po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Y.P. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu za nieprzekazanie skargi postanawia: I. wymierzyć Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywnę w kwocie 100 zł (sto złotych); II. zasądzić od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz strony skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE P.. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankowska - Szostak po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Y.P. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu za nieprzekazanie skargi postanawia: I. wymierzyć Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywnę w kwocie 100 zł (sto złotych); II. zasądzić od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz strony skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE P
Data orzeczenia
24 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Przewodniczący
Magdalena Jankowska-Szostak
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Wymierzono organowi grzywnę z art. 55 p.p.s.a.
UZASADNIENIE
Pismem z 19 maja 2026 r. Y. P. (dalej: wnioskodawca, strona skarżąca) wniosła o wymierzenie Wojewodzie Dolnośląskiemu (dalej jako organ) grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.) za nieprzekazanie Sądowi skargi.W uzasadnieniu wskazała, że w dniu 16 marca 2026 r. złożyła w Dolnośląskim Urzędzie Wojewódzkim we Wrocławiu skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny organ wyjaśnił, że uchybienie ustawowego terminu na przekazanie skargi nie było wynikiem celowego działania, lecz okoliczność ta zaistniała z przyczyn niezależnych od organu, związanych z długim czasem obiegu korespondencji wewnętrznej oraz z przyczyn technicznych. W okresie, w którym należało przekazać skargę, wystąpiły bowiem nieprzewidziane błędy w przekazywaniu pism wpływających z eDoręczeń oraz PURDE.Z informacji przekazanych Sądowi przez organ w piśmie z dnia 15 czerwca 2026 r. wynika, że skarga wnioskodawcy na bezczynność organu wpłynęła do Sądu w dniu 16 czerwca 2026 i została zarejestrowana pod sygn. akt III SAB/Wr 338/26).Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.Wniosek o wymierzenie organowi grzywny jest zasadny.Stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.Powołany przepis nie obliguje Sądu do wymierzenia grzywny. Kwestia ta pozostawiona jest uznaniu sądu orzekającego. Sąd bowiem ‘może’ orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to, że przy rozstrzygnięciu wnioskuo wymierzenie organowi grzywny należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj.: przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi oraz okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił, wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Wymierzenie organowi grzywny ma bowiem na celu nie tylko dyscyplinowanie organu, lecz również ma stanowić sankcję - co już zostało przez Sąd podkreślone - za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.Z akt sprawy wynika, że wnioskodawczyni, złożyła skargę na bezczynność organu z dnia 16 marca 2026 r., która została doręczona organowi w dniu 16 marca 2026 r. wobec tego 30-dniowy termin na przesłanie przez organ skargi i odpowiedzi na skargę upływał z końcem dnia 15 kwietnia 2026 r. Skarga wraz z odpowiedzią na skargę została wysłana przez organ dopiero w dniu 15 czerwca 2026 r., a wpłynęła do tut. Sądu w dniu 16 czerwca 2026 r. Nadanie przez organ odpowiedzi na skargę i skargi nastąpiło po terminie, tj. dwa miesiące po dniu upływu 30-terminu na wypełnienie spoczywającego na organie obowiązku. Nie budzi wątpliwości, że przekazanie skargi do Sądu nastąpiło z przekroczeniem ustawowego trzydziestodniowego terminu, wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a.W tym miejscu podkreślenia wymaga, że zakreślenie przez ustawodawcę ram czasowych dopełnienia czynności przewidzianych w art. 54 § 2 p.p.s.a. stanowi odrębny, choć związany z pozostałymi powinnościami wskazanymi w tym przepisie, obowiązek działania organu administracji publicznej, który wyklucza jakąkolwiek swobodę organu w tym zakresie. Wprawdzie potencjalne przekroczenie terminu nie spowoduje bezskuteczności dokonanej czynności, ale ma ono kluczowe znaczeniez punktu widzenia art. 55 § 1 p.p.s.a. i określonego tam przedmiotu postępowaniao wymierzenie grzywny (postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2011 r., sygn. akt I OZ 996/10).Uwzględniając powyższe, Sąd uznał wniosek strony skarżącej za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 100 zł. Określając wysokość grzywny, Sąd miał na uwadze treść wniosku i charakter sprawy, będący przedmiotem skargi (bezczynność organu) oraz okres uchybienia terminowi do przekazania skargi (2 miesiące), a także brak obiektywnych okoliczności usprawiedliwiających taki stan rzeczy. Za gołosłowne należy bowiem uznać tłumaczenia organu o nieprzewidzianych błędach systemu eDoręczeń i PURDE. Rzeczą organu było takie zorganizowanie swojej pracy, aby nawet w przypadku usterki programu pracownicy mogli procedować w sprawie. Nic nie stało bowiem na przeszkodzie, aby pracownicy organu wykonali m.in. wydruk z programu lub kopię akt i przekazali akta do sądu. Ponadto jak wynika z akt uchybienie terminu nie jest krótkie, kilkudniowe tzw. nie świadczy o przemijające, krótkotrwałej przeszkodzie. Ponadto przekazanie skargi i odpowiedzi nastąpiło dopiero po złożeniu przez stronę wniosku o wymierzenie organowi grzywny.Trzeba również dodać, że jak wskazuje się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, ewentualny brak winy organu w zakresie wykonania obowiązku z art. 54 § 2 p.p.s.a. nie może mieć znaczenia pod kątem stwierdzenia naruszenia tego przepisu. Obowiązek przekazania akt sprawy ma charakter bezwzględny i sama motywacja organu pozostaje bez znaczenia pod kątem możliwości nałożenia grzywny (tak Naczelny Sąd Administracyjny w powołanej już wcześniej uchwale II GPS 3/09, nadto w postanowieniu z 22 maja 2014 r. sygn. akt I OZ 382/14, z 24 listopada 2021 r., sygn. akt III OZ 1104/21, z 9 grudnia 2021 r" sygn. akt II OZ 1211/21). Nałożenie grzywny za przekroczenie terminu z art. 54 § 2 p.p.s.a. wiąże się z funkcją represyjną, a także prewencyjną, ponieważ służy zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, tak przez ukarany organ, jak i przez pozostałe organy (postanowienie WSA w Gliwicach z 29 czerwca 2022 r., sygn. akt III SO/Gl 7/22).Biorąc pod uwagę okoliczności sprawy, zdaniem Sądu, wymierzona grzywna jest adekwatna do stopnia naruszenia przepisów prawa przez organ. Wymierzając grzywnę Sąd miarkował również jej wysokość uwzględniając okoliczność finalnego przesłania skargi i odpowiedzi na skargę.Z tych wszystkich względów oraz mając na uwadze dyscyplinująco - restrykcyjny i prewencyjny charakter omawianej instytucji, Sąd stwierdził, że celowym i zasadnym jest nałożenie na Wojewodę Dolnośląskiego grzywny za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Wymiar grzywny został wyliczony na podstawie art. 154 § 6 p.p.s.a.Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. Na koszty postępowania złożyła się kwota 100 zł uiszczona tytułem wpisu sądowego od wniosku o wymierzenie grzywny.. Na koszty postępowania złożyła się kwota 100 zł uiszczona tytułem wpisu sądowego od wniosku o wymierzenie grzywny.