Wyrok z 15 kwietnia 2026, sygn. XVII AmE 45/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 15 kwietnia 2026 r.

Sąd Okręgowy w Warszawie, XVII Wydział Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów
w składzie:

Przewodniczący – Sędzia SO Małgorzata WilińskiProtokolant – sekr. sąd Magdalena Ratajczykpo rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2026 r. w Warszawie

na rozprawie

sprawy z odwołania (...) spółka z o.o. z siedzibą w I.

przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki

o nałożenie kary pieniężnej

na skutek odwołania od decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z dnia 5 grudnia 2024 r. (...) (...) (DKN: (...))

1.  oddala odwołanie,

2.  zasądza od (...) spółka z o.o. z siedzibą w I. na rzecz Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki kwotę 720,00 (siedemset dwadzieścia) złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego, wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.

SSO Małgorzata Wiliński

Sygn. akt XVII AmE 45/25

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 15 kwietnia 2026 r.

Decyzją z 5 grudnia 2024 r., Nr (...) (...) (DKN: (...)) Prezes Urzędu Regulacji Energetyki (dalej również jako: „Prezes URE”, „Organ”) działając na podstawie art. 56 ust. 1 pkt 53 w zw. z art 56 ust. 2, ust. 2h pkt 9, ust. 4, ust. 6 w zw. z art. 37a ust. 1 i art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz.U. z 2024 r. poz. 266 z późn. zm., dalej również jako: „p.e.”) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572, dalej jako: k.p.a.), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w I. (dalej również jako: „Spółka”, „Przedsiębiorca”, (...)) posiadającej koncesję na obrót paliwami ciekłymi nr (...) z późn. zm. udzieloną decyzją Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z dnia 15 lutego 2022 r. nr (...) (...) – w związku z ujawnieniem w prowadzonej koncesjonowanej działalności gospodarczej w zakresie obrotu paliwami ciekłymi nieprawidłowości polegających na niewykonaniu w terminie obowiązku zawiadomienia Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, o którym mowa w art. 37a ust. 1 ustawy – Prawo energetyczne , co wypełnia dyspozycję art. 56 ust. 1 pkt 53 ww. ustawy, orzekł, że:

1.  (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w I. nie wykonała w terminie obowiązku zawiadomienia, o którym mowa w art. 37a ust. 1 ustawy – Prawo energetyczne , tj. nie zawiadomiła w terminie 7 dni od dnia zarejestrowania zmiany w strukturze kapitału zakładowego w Krajowym Rejestrze Sądowym o tej zmianie Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki;

2.  za działanie opisane w pkt 1 wymierzył (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w I. karę pieniężną w wysokości 10.000,00 zł (dziesięciu tysięcy złotych).

Dowód: Decyzja Prezesa URE z dnia 5 grudnia 2024 r. k. 5-10v. akt sąd.

Spółka zaskarżyła ww. decyzję w całości, niemniej jednak nie sformułowała żadnych zarzutów. Jednocześnie powód wniósł o:

1.  uchylenie zaskarżonej decyzji w całości;

2.  dopuszczenie dowodu z przesłuchania stron na fakty dotyczące dokonanych zmian osobowych;

3.  zasądzenie od Pozwanego na rzecz Powoda zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Dowód: Odwołanie powoda z dnia 23.12.24 r., k. 11-12 v. akt sąd.

W odpowiedzi na odwołanie Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wniósł o:

1.  oddalenie odwołania;

2.  pominięcie wniosków dowodowych zgłoszonych przez Powoda;

3.  zasądzenie od Powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Dowód: Odpowiedź Prezesa URE na odwołanie z dnia 18. 02.26 r. k. 34-44 akt adm.

Na rozprawie w dniu 31 marca 2026 r. pozwany podtrzymał stanowisko, jak w odpowiedzi na odwołanie.

Dowód: Protokół rozprawy z dnia 15.04 .26 r., k. 43-44 akt sąd.

Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił następujący stan faktyczny:

(...) sp. z o.o. z siedzibą w I. jest spółką prawa handlowego wpisaną do Krajowego Rejestru Sądowego. Przedmiotem przeważającej działalności przedsiębiorcy jest sprzedaż detaliczna paliw do pojazdów silnikowych na stacjach paliw.

Dowód: odpis aktualny KRS Powoda k. 10-14 akt adm., odpis pełny KRS Powoda k. 23-26 akt adm.

Decyzją Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z dnia 5 lutego 2022 r. nr (...) (...) udzielono (...) sp. z o.o. z siedzibą w I. koncesji nr (...) z późn. zm. na obrót paliwami ciekłymi z okresem obowiązywania od dnia 15 lutego 2022 r. do dnia 31 grudnia 2040 r.

Dowód: treść decyzji z dnia 05.12.24 r., k. 91-96v. akt adm.

W dniu 14 września 2023 r. w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego w zakresie dotyczącym Przedsiębiorcy został dokonany wpis dotyczący m.in. zmiany danych wspólników (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą
w I.. Wspólnikiem spółki został Pan H. X., który objął 50 udziałów
o łącznej wartości 5 000 zł, co stanowiło 50% kapitału zakładowego. O powyższej zmianie Przedsiębiorca poinformował Prezesa URE, stosownie do art. 37a ust. 1 ustawy – Prawo energetyczne , przedstawiając w dniu 19 września 2023 r. zawiadomienie o zmianie
w strukturze kapitału zakładowego z dnia 15 września 2023 r.

Dowód: odpis aktualny KRS Powoda k. 10-14 akt adm., pismo Powoda z dnia 15.09.23 r., k. 9 v. akt adm.

W dniu 27 grudnia 2023 r. w rejestrze przedsiębiorców KRS ujawniona została zmiana w strukturze kapitału zakładowego Spółki. Nowy wspólnik Pani U. D. objęła 50 udziałów o łącznej wartości 5 000,00 zł, co stanowiło 50% kapitału zakładowego. Wykreślony został natomiast dotychczasowy wspólnik Pan H. X. posiadający 50 udziałów o łącznej wartości 5 000,00 zł, co również stanowiło 50% kapitału zakładowego Spółki.

Dowód: pismo Powoda z dnia 25.01.24 r. k. 27-28 v. akt adm., odpis pełny KRS Powoda z dnia 09.02.24 r., k. 23-26 akt adm.

Pismem z dnia 25 stycznia 2024 r., które zostało doręczone do Urzędu Regulacji Energetyki w dniu 29 stycznia 2024 r. (data nadania: 26 stycznia 2024 r.), które to pismo stanowiło uzupełnienie zawiadomienia z dnia 19 września 2023 r., Przedsiębiorca wskazał dodatkowo m.in. że zaszła kolejna zmiana składzie osobowym wspólników spółki polegająca na wykreśleniu wspólnika Pana H. X. i wpisaniu w jego miejsce nowego wspólnika – Pani U. D..

Dowód: pismo Powoda z dnia 25.01.24 r. k. 27-28 v. akt adm.

Pismem z dnia 5 września 2024 r. Przedsiębiorca został zawiadomiony o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 56 ust. 1 pkt 53 ustawy – Prawo energetyczne. Jednocześnie Przedsiębiorca został wezwany do złożenia wyjaśnień w powyższym zakresie, składania wniosków dowodowych, a w szczególności do podania przyczyn zaniechania realizacji obowiązku zawiadomienia Prezesa URE o zmianie w strukturze kapitału zakładowego, w terminie 7 dni od zarejestrowania tej zmiany (tj. od dnia 27 grudnia 2023 r.).

Dowód: Zawiadomienie z dnia 06.10.23 r. k. 1-2v. akt adm.

Przedsiębiorca przedstawił swoje stanowisko w piśmie z dnia 26 września 2024 r. oraz z dnia 29 października 2024 r.

Dowód: Pismo z dnia 26.09.24 r., k. 71-72 akt adm., pismo z dnia 07.10.24 r., k. 77 akt adm.

Pismem z dnia 6 listopada 2024 r. Prezes URE zawiadomił Przedsiębiorcę
o zakończeniu postępowania dowodowego w przedmiotowej sprawie, a także poinformował go o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym oraz złożenia dodatkowych wyjaśnień i dokumentów w terminie do dnia 27 listopada 2024 r., informując jednocześnie, że niezapoznanie się z aktami sprawy zostanie uznane za rezygnację z możliwości wypowiedzenia się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego. Powyższe zawiadomienie zostało Przedsiębiorcy skutecznie doręczone w dniu 12 listopada 2024 r. Do dnia wydania zaskarzonej decyzji Przedsiębiorca nie skorzystał z prawa do zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym i nie wniósł o jego uzupełnienie.

Dowód: pismo z dnia 06.11.24 r., k. 89 akt adm., z.p.o. k. 90 akt adm.

W dniu 5 grudnia 2024 roku Prezes URE wydał zaskarżoną decyzję.

Dowód: decyzja z dnia 05.12.24 r., k. 91-96v. akt adm.

W 2023 r. Przedsiębiorca osiągnął przychód z tytułu działalności gospodarczej w zakresie obrotu paliwami ciekłymi w wysokości (...) zł oraz zysk netto w wysokości (...) zł.

Dowód: formularz w sprawie opłaty koncesyjnej k. 70 akt adm., sprawozdanie finansowe za 2023 r. k. 78-85 akt adm.

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o powołane wyżej dowody z dokumentów, które nie były kwestionowane przez żadną ze stron, a Sąd także nie znalazł podstaw by odmówić im wiarygodności. Jednocześnie na podstawie art. 235 ² § 1 pkt 2 k.p.c. Sąd pominął dowód z przesłuchania Stron, albowiem fakty, na jakie dowód ten został zawnioskowany są bezsporne (zakres dokonanych zmian oraz termin ich ujawnienia we właściwym rejestrze nie były kwestionowane).

Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje:

Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowił m.in. art. 56 ust. 1 pkt 53 Prawa energetycznego , który to reguluje, że karze pieniężnej podlega ten kto nie wykonuje w terminie obowiązku zawiadomienia, o którym mowa w art. 37a ust. 1 Prawa energetycznego . Z kolei przepis art. 37a ustawy zakłada, że zmiana w strukturze kapitału zakładowego spółek prowadzących działalność w zakresie wytwarzania paliw ciekłych, obrotu paliwami ciekłymi oraz obrotu paliwami ciekłymi z zagranicą, która powoduje przekroczenie odpowiednio 20%, 30%, 40%, 50%, 60%, 70%, 80% i 90% ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu lub udziału w kapitale zakładowym, wymaga zawiadomienia Prezesa URE w terminie 7 dni od dnia zarejestrowania tych zmian w Krajowym Rejestrze Sądowym.

Zawiadomienie, o którym mowa w art. 37a ust. 1 Prawa energetycznego powinno zawierać elementy wskazane w art. 37a ust. 2 tejże ustawy. Dodatkowo należy załączyć do niego dokumenty, o których mowa w art. 37a ust. 3 Prawa energetycznego .

Decyzja Prezesa URE z dnia 5 grudnia 2024 r. została zaskarżona w całości. Co prawda powód w swoim odwołaniu nie sformułował żadnych zarzutów, niemniej jednak z jego treści wynika, że zakwestionował:

a)  istnienie po stronie powoda obowiązku informacyjnego wobec Organu jako takiego oraz

b)  ustalenie przez Organ znacznego stopnia szkodliwości zachowania powoda polegającego na zawiadomieniu Prezesa URE o zmianach osobowych po upływie 14 dni,

Jednocześnie w/w zawnioskował o odstąpienie od wymierzenia kary na podstawie art. 56 ust. 6a Prawa energetycznego .

W świetle powołanych już na wstępie przepisów prawa, ustalony w sprawie stan faktyczny, umożliwiał jednoznaczne stwierdzenie, że po stronie spółki istniał obowiązek informacyjny, o którym mowa w art. 37a Prawa energetycznego . Jak bowiem ustalono, decyzją z dnia 15 lutego 2022 r., nr (...)spółka uzyskała koncesję na obrót paliwami ciekłymi nr (...) z późn. zm., zaś w dniu 27 grudnia 2023 r. w rejestrze przedsiębiorców KRS powoda została zarejestrowana zmiana dotycząca objęcia 50% udziałów w spółce przez U. D.. W konsekwencji na powodzie ciążył obowiązek, o którym mowa w art. 37a ust. 1 Prawa energetycznego każdorazowo w przypadku spełnienia przesłanek tam wskazanych. Mimo powyższego, spółka nie wykonała tegoż obowiązku w terminie, tj. nie zawiadomiła w ciągu 7 dni od dnia zarejestrowania zmiany w strukturze kapitału zakładowego w KRS Prezesa URE w zakresie, w jakim zmiana ta dotyczy objęcia przez U. D. 50% udziałów w prowadzonej przez powoda spółce. Zmiana ta została zgłoszona Organowi dopiero pismem z dnia 25 stycznia 2024 r., które to pismo zostało doręczone Prezesowi URE w dniu 29 stycznia 2024 r. (data nadania pisma: 26 stycznia 2024 r.), a termin na jej zgłoszenie upływał w dniu 3 stycznia 2024 r. Warto podkreślić, że przedmiotowe zawiadomienie nie nastąpiło samoistnie przez Spółkę, a dokonane zostało w ramach sprawy (...) przy jednoczesnym uzupełnianiu braków formalnych zgłoszenia z września 2023 r.

Nie można się zatem zgodzić z twierdzeniami powoda jakoby zarejestrowana w dniu 27 grudnia 2023 roku zmiana wspólnika posiadającego udział w kapitale zakładowym nie była zmianą w strukturze tego kapitału, o której mowa w art. 37 ust. 1 Prawa energetycznego , a co za tym idzie, aby po stronie powoda nie istniał obowiązek, o którym mowa w ww. przepisie.

Tak jak słusznie wskazał to Prezes URE w spółce kapitałowej to kapitał i jego struktura determinują pozycję wspólników w jakiejkolwiek spółce. Ilość posiadanego udziału jest podstawą praw majątkowych i korporacyjnych w danym podmiocie. Na powyższe wskazuje również brzmienie art. 37a ust. 2 i 3 Prawa energetycznego odnoszącego się do osób nabywających i zbywających udziały w spółce. Celem tego przepisu jest bowiem monitorowanie przez Prezesa URE osób nabywających udziały w spółkach posiadających koncesję m.in. w zakresie obrotu paliwami ciekłymi, które poprzez objęcie udziałów zyskują wpływ na podmioty koncesjonowane. Powyższe wynika z uzasadnienia ustawy z dnia 20 maja 2021 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2021 poz. 1093 z późn. zm.) – wprowadzającej do ustawy – Prawo energetyczne regulację art. 37a, gdzie wskazano, iż przepis ten ma na celu m.in. monitorowanie przekształceń własnościowych spółek posiadających określone koncesje.

Zdaniem Sądu zbyt daleko idące jest stwierdzenie powoda, jakoby w omawianym zakresie Prezes URE w istocie był „legislacyjnym statystą”. Uwypuklić bowiem należy, że obowiązek złożenia w wymaganym terminie zawiadomienia wobec zaistnienia wskazanych w przepisie art. 37a ust. 1 Prawa energetycznego zmian w strukturze kapitału zakładowego jest bardzo istotny w zakresie możliwości identyfikowania potencjalnych nieprawidłowości w działaniu spółek kapitałowych na rynku paliw ciekłych przez Prezesa URE, jako organu sprawującemu nadzór nad tym rynkiem, zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy oraz niwelowania negatywnych skutków, które niekiedy towarzyszą praktyce sprzedaży udziałów lub akcji przedsiębiorstw, którym została udzielona koncesja. Art. 37a Prawa energetycznego pozwala na monitorowanie przekształceń własnościowych spółek oraz weryfikację wypełniania nałożonych na przedsiębiorstwa obowiązków. Celem regulacji z art. 37a Prawa energetycznego jest wzmocnienie nadzoru Prezesa URE nad podmiotami funkcjonującymi na rynku paliw ciekłych poprzez zapewnienie stałej informacji na temat zmian własnościowych tychże podmiotów, zwłaszcza przez pryzmat ewentualnej karalności wspólników oraz źródeł pochodzenia środków na zakup udziałów w spółce. Informacje te mogą stanowić podstawę do podjęcia przez Prezesa URE dalszych czynności m.in. wszczęcia kontroli danego podmiotu lub cofnięcia przysługującej mu koncesji.

Brak realizacji obowiązku pozbawia Prezesa URE, jako organu sprawującego nadzór nad rynkiem paliw ciekłych, szczegółowych informacji dotyczących podmiotów nabywających akcje lub udziały w spółkach posiadających koncesje oraz wiadomości w zakresie legalności środków na ich nabycie oraz sytuacji finansowej zbywcy oraz nabywcy. Takim sytuacjom zapobiec miał art. 37a ust. 1 Prawa energetycznego zobowiązujący do terminowego składania zawiadomienia o zmianie w strukturze kapitału zakładowego zawierającego informacje i dokumenty określone w art. 37a ust. 2 i 3 ww. ustawy. Określony w tym przepisie termin pozwala organowi koncesyjnemu podjąć niezwłoczne działania w przypadku identyfikacji nieprawidłowości związanych z przekształceniami własnościowymi koncesjonowanych spółek funkcjonujących na rynku paliw ciekłych.

Bacząc zatem na przywołane powyżej cele art. 37a ust. 1 Prawa energetycznego oraz fakt, iż powód prowadzi działalność koncesjonowaną, a więc działalność regulowaną, przy której prowadzeniu wymagany jest podwyższony miernik staranności, nie można uznać za powodem, że Prezes URE pełni w niniejszym postępowaniu jedynie rolę „statysty”.

Przechodząc w tym miejscu do kwestii związanych z odstąpieniem od wymierzenia kar pieniężnych na podstawie art. 56 ust. 6a Prawa energetycznego wskazać należy, iż zaprezentowana przez Prezesa URE argumentacja odnośnie oceny analizowanej przesłanki, jest trafna i Sąd orzekający w niniejszym składzie w pełni ją podziela.

Stosownie do art. 56 ust. 6a ustawy Prawa energetycznego Prezes URE może odstąpić od wymierzenia kary, jeżeli stopień szkodliwości czynu jest znikomy, a podmiot zaprzestał naruszania prawa lub zrealizował obowiązek.

W pierwszej kolejności należy podkreślić, iż ustawodawca nie obliguje organu do jego zastosowania. Poprzez sformułowanie „może odstąpić” przewiduje jedynie takie uprawnienie. Prowadzi to do wniosku, że nawet w przypadku łącznego wystąpienia obu przesłanek wskazanych przez ustawodawcę w przepisie art. 56 ust. 6a p.e., Prezes URE może, ale nie musi skorzystać z tej kompetencji.

W kontekście art. 56 ust. 1 pkt 53 Prawa energetycznego dobrem chronionym jest terminowość w przekazywaniu informacji, o których mowa w art. 37a ust. 1 Prawa energetycznego , a wyrządzona szkoda jest tym większa, im większe opóźnienie w ich złożeniu Organowi. Nieterminowe przekazanie informacji o zmianie w strukturze kapitału zakładowego Spółki pozbawiło Prezesa URE informacji niezbędnych do wykonywania jego zadań ustawowych i z tego powodu nie można mówić o znikomej szkodliwości czynu Spółki. Dostęp do informacji, o których mowa w art. 37a ust. 1 Prawa energetycznego ma istotne znaczenie, między innymi, z punktu widzenia nadzoru i kontroli rynku paliw, w tym zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego, zapobiegania ewentualnym nadużyciom, czy ochrony interesu fiskalnego państwa. Brak przedmiotowych informacji pozbawił Prezesa URE informacji o nabywcy udziałów, o legalności środków na ich nabycie oraz o sytuacji finansowej zbywcy i nabywcy.

Przechodząc do oceny stopnia szkodliwości czynu to na ustalenie znacznego stopnia szkodliwości wpływ miały następujące czynniki:

a)  długość trwania naruszenia, tj. 26 dni (23 dni od dnia nadania pisma zawierającego zawiadomienie w trybie art. 37a ust. 1 Prawa energetycznego ) oraz

b)  rodzaj naruszonego dobra.

W tym miejscu wskazać należy, że nie zasługuje na uwzględnienie argumentacja powoda, jakoby uchybienie terminu wynosiło jedynie 14 dni, co powód wywodzi z tego, że w dniu 5 stycznia 2024 r. w Monitorze Sądowym i Gospodarczym nr (...) ((...)) została opublikowana zmiana będąca przedmiotem rozważań w niniejszym postępowaniu. Z literalnego brzmienia przepisu art. 37a ust. 1 Prawa energetycznego wynika, że podmiot zobowiązany zawiadamia prezesa URE o zmianie w strukturze kapitału zakładowego w terminie 7 dni od dnia zarejestrowania tych zmian w Krajowym Rejestrze Sądowym. W związku z powyższym nie ulega wątpliwości, że decydującym momentem dla otwarcia biegu terminu do wypełnienia obowiązku z art. 37a ust. 1 Prawa energetycznego jest dzień zarejestrowania zmian we właściwym rejestrze, a nie publikacja tych zmian w MSiG. Dniem wypełnienia tegoż obowiązku jest zatem dzień, w którym organ koncesyjny mógł zapoznać się z zawiadomieniem (dzień wpływu do URE). Dlatego też słusznie Organ przyjął, że zwłoka Spółki w wykonaniu obowiązku informacyjnego wyniosła 26 dni, a nie 14.

Nie można również zapominać, że powód jest profesjonalistą prowadzącym działalność na rynku regulowanym, a zatem obowiązują go podwyższone standardy w zakresie wymaganej staranności. Wobec tego Powód, z uwagi na profesjonalny charakter wykonywanej przez niego działalności, powinien mieć świadomość spoczywających na nim obowiązków i powinien realizować je ze starannością wymaganą od profesjonalisty. „Staranność” ta obejmuje również znajomość obowiązujących przepisów prawa oraz następstw z niego wynikających w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej.

Biorąc pod uwagę, że wypełnienie obowiązku, o którym mowa w art. 37a ust. 1 Prawa energetycznego nastąpiło z opóźnieniem i na dodatek niejako „przy okazji” uzupełniania braków formalnych zgłoszenia z września 2023 r., może to stanowić kolejną okoliczność przemawiającą za nieskorzystaniem przez Pozwanego z instytucji odstąpienia od wymierzenia kary.

Sąd Okręgowy uznał, iż błędne jest przekonanie Powoda o nieskorzystaniu przez Organ z instytucji przewidzianej przez art. 56 ust. 6a Prawa energetycznego . Brak zastosowania względem powoda ww. regulacji wynikał z tego, że nie zostały spełnione wszystkie przesłanki wymagane łącznie treścią art. 56 ust. 6a Prawa energetycznego . Dlatego też w przekonaniu Sądu, zarzut dotyczący nieskorzystania przez Organ z dobrodziejstwa przewidzianego w art. 56 ust. 6a Prawa energetycznego nie zasługiwał na uwzględnienie.

W myśl art. 56 ust. 2h pkt 9 Prawa energetycznego wysokość kary w przypadku określonym w art. 56 ust. 1 pkt 53 Prawa energetycznego wynosi od 10 000,00 zł do 50 000,00 zł. Wobec braku zawiadomienia Organu o zmianach, jakie zaszły w strukturze kapitału zakładowego Spółki w terminie, Prezes URE nałożył na Powoda karę w wysokości 10 000 zł.

Powód nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku informacyjnego, co w oparciu o przepisy prawa energetycznego, słusznie zostało przez Pozwanego uznane za podstawę do nałożenia kary pieniężnej w granicach przewidzianych przez ustawę. Kwalifikacja czynu Powoda, dokonana przez Prezesa URE jest słuszna, niewątpliwie bowiem naruszenie będące przedmiotem zaskarżonej decyzji nie stanowi czynu o znikomej społecznej szkodliwości. Sąd orzekający w niniejszej sprawie nie stwierdził, jakoby Prezes URE przekroczył granice uznania administracyjnego wymierzając karę pieniężną. Wysokość nałożonych na Powoda kar finansowych wynika zatem wprost z przepisów prawa i wymierzona została w dolnej granicy przewidzianej przez ustawę.

Wymierzając powodowi karę w minimalnej ustawowej wysokości, słusznie Organ wziął pod uwagę m.in. możliwości finansowe powoda. Dla ich ustalenia istotny był obrót paliwami ciekłymi, jaki w 2023 roku wypracowała Spółka. Jak wynika z przedłożonych w toku postępowania administracyjnego dokumentów w 2023 r. Powód osiągnął przychód w wysokości (...) zł oraz zysk netto w wysokości (...) zł. Kara w wysokości 10 000,00 zł stanowi zatem (...) przychodów Spółki z działalności koncesjonowanej w 2023 r. Istotny dla przedmiotowej oceny miał także fakt, że zmiana w strukturze kapitału zakładowego spowodowała objęcie przez nowego wspólnika 50% udziałów, co oznacza przekroczenie progu 40% udziału w kapitale zakładowym. Zmianę tą uznać należy za znaczną. O wymierzeniu kary pieniężnej w minimalnej ustawowej wysokości zdecydował także fakt, że zaniechanie strony powodowej nie miało charakteru zamierzonego. Brak zamiaru po stronie spółki został jednak zestawiony z profesjonalnym charakterem działalności powoda oraz obiektywnym charakterem odpowiedzialności na gruncie art. 56 ust. 1 Prawa energetycznego .

Na koniec niniejszych rozważań przypomnieć należy, że celem kary administracyjnej jest nie tylko zmuszenie do określonego zachowania, ale także prewencja ogólna i szczególna, tj. zapobieżenie w przyszłości podobnym naruszeniom prawa, zarówno przez ukaranego przedsiębiorcę, jak i inne podmioty, na których ciążą takie same obowiązki.

W ocenie Sądu orzeczona w punkcie 2 zaskarżonej decyzji kara pieniężna uwzględnia w sposób prawidłowy zarówno stopień społecznej szkodliwości czynu, okoliczności jego popełnienia, stopień winy, jak i dotychczasowe postępowanie Powoda, spełniając jednocześnie cele kary, tj. prewencji i represji.

Mając powyższe na uwadze, Sąd oddalił odwołanie, o czym orzeczono na podstawie art. 479 ⁵³§ 1 k.p.c.

O kosztach postępowania orzeczono w oparciu o art. 98 k.p.c., zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę zobowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Koszty zastępstwa procesowego zostały ustalone w oparciu o rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265) na 720,00 zł.

SSO Małgorzata Wiliński