Wyrok z 13 marca 2026, sygn. IV U 852/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 13 marca 2026 r.

Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w następującym składzie:

Przewodniczący: asesor sądowy Katarzyna Grabek

Protokolant: Przemysław Studziński

po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2026 roku we Wrocławiu

na rozprawie

sprawy z odwołania D. S.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału we J.

z dnia 25 lipca 2024 r. znak: (...)

o jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy

I.  zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału we J. z dnia 25 lipca 2024 r. znak: (...) części i przyznaje odwołującemu się D. S. prawo do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy z dnia 10 grudnia 2020 r. za dalsze 2% stałego uszczerbku na zdrowiu w kwocie 2862 zł (dwa tysiące osiemset sześćdziesiąt dwa złote);

II.  oddala dalej idące odwołanie;

III.  orzeka, że nieuiszczone koszty sądowe ponosi Skarb Państwa.

Sygnatura akt IV U 852/24

UZASADNIENIE

punktu I wyroku z dnia 13 marca 2026 r.

Decyzją z dnia 25 lipca 2024 r. Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału we J., znak (...), na podstawie ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, przyznano D. S. jednorazowe odszkodowanie z tytułu stałego uszczerbku na zdrowiu będącego następstwem wypadku przy pracy, jakiemu wnioskodawca uległ w dniu 10 grudnia 2020 r., w wysokości 25 758 zł.

W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ rentowy wskazał, że Komisja Lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 22 lipca 2024 r. ustaliła, że stały uszczerbek na zdrowiu wnioskodawcy wynosi 18%, odszkodowanie przysługuje w wysokości 25 758 zł, tj. 18 x 1431 zł za każdy procent stałego uszczerbku na zdrowiu.

D. S. pismem z dnia 6 sierpnia 2024 r wniósł odwołanie od decyzji ZUS znak (...) odnośnie stałego uszczerbku na zdrowiu spowodowanego skutkami wypadku z dnia 10 grudnia 2020 r.

Odpowiadając na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie w całości z uwagi na brak podstaw prawnych do jego uwzględnienia. Uzasadniając swoje stanowisko organ powołał się na orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 22 lipca 2024 r.

Pismem z dnia 29 sierpnia 2024 r. ubezpieczony sprecyzował swoje odwołanie, wnosząc o przyznanie większego odszkodowania w kwocie łącznie 35 000 zł.

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:

D. S. był zatrudniony od 7 marca 2016 r. na podstawie umowy o pracę u płatnika L. J. i Ł. K. prowadzących działalność gospodarczą jako wspólnicy spółki (...) s.c. we J., w pełnym wymiarze czasu pracy, na stanowisku blacharza samochodowego.

W dniu 10 grudnia 2020 r. wnioskodawca przystąpił do pracy o godz. 7:00 i zaczął przygotowywać się do wymiany części zamiennej błotnika tylnego w samochodzie marki G. (...). Przed przystąpieniem do spawania ubezpieczony oczyścił błotnik z zabrudzeń powstałych od masy uszczelniającej - używając do tej czynności rozpuszczalnika łatwopalnego. Następnie przystąpił do wspawania błotnika do karoserii samochodu. Ubezpieczony do czynności spawania użył tych samych rękawic, których używał do oczyszczenia błotnika, a które nasączone były rozpuszczalnikiem łatwopalnym. Ubezpieczony nie miał dostępu do rękawic spawalniczych, wobec czego do wykonywanych przez siebie czynności używał rękawic X. Z. O., które zgodnie z instrukcją producenta nie mogą być wykorzystywane do prac spawalniczych. Pracodawca nie zapewnił pracownikom rękawic spawalniczych. W momencie kontaktu rękawic używanych do czyszczenia błotnika ze spawarką doszło do zapłonu, a rękawice na dłoniach ubezpieczonego zapaliły się. Ubezpieczony przerwał pracę i zaczął gasić ogień, wkładając obie ręce w leżący obok koc gaśniczy, a następnie w znajdującą się blisko umywalkę, chłodząc dłonie bieżącą wodą, w czym pomagali mu inni pracownicy.

Powołana u pracodawcy komisja powypadkowa, po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, w protokole nr (...) uznała zdarzenie za wypadek przy pracy. Komisja ustaliła, że wskutek wypadku przy pracy wnioskodawca doznał urazu w postaci oparzenia termicznego II/II stopnia palca 2 ręki prawej, oparzenia termicznego II stopnia grzbietów palców 2-5 ręki lewej.

Po dniu 10 grudnia 2020 r. wnioskodawca był niezdolny do pracy w związku z wypadkiem przy pracy i przebywał na zwolnieniu lekarskim od 11 grudnia 2020 r. do 4 czerwca 2021 r.. Po wykorzystaniu 182-dniowego okresu zasiłkowego wnioskodawcy przyznano świadczenie rehabilitacyjne w związku z wypadkiem przy pracy na okres 12 miesięcy.

Wnioskodawca ponownie przebywał na zwolnieniu lekarskim w okresie od 22 listopada 2022 r. do 24 kwietnia 2023 r.

Bezsporne, a nadto: dokumenty znajdujące się w aktach ZUS, w tym: protokół nr (...) z 29.12.2020 r.; opinia biegłego z zakresu bhp U. B., wyrok tut. Sadu w sprawie IV U (...) z dnia 4.01.2024 r. z uzasadnieniem.

Bezpośrednio po wypadku w dniu 10 grudnia 2020 r. wnioskodawca został zaopatrzony w Wojewódzkim Centrum Medycznym (...) we J., gdzie założono jałowe opatrunki na ręce, podano szczepionkę tężcową, skierowano na oddział chirurgiczny. Następnie wnioskodawca trafił na (...) we J., gdzie po dokonaniu oceny rozległości uszkodzeń termicznych obu rąk został skierowany na leczenie do Oddziału (...) Ogólnej Centrum (...) w V..

W okresie od 11 grudnia 2020 r. do 22 grudnia 2020 r. wnioskodawca przebywał na Oddziale Chirurgii Ogólnej p II Centrum (...) w V. z rozpoznaniem oparzenia termicznego II stopnia obu rąk 2% powierzchni ciała. W dniu 14 grudnia 2020 r. wnioskodawca został poddany leczeniu operacyjnemu, podczas którego oczyszczono rany oraz położono przeszczepy skóry allogenicznej. Został wypisany do domu w stanie ogólnym dobrym, skierowany do dalszego leczenia w trybie ambulatoryjnym.

W okresie od 19 lipca do 16 sierpnia 2021 r. wnioskodawca poddawany był leczeniu usprawniającemu w Ośrodku (...). św. (...) (...) II we J., uzyskano zmniejszenie napięcia blizn pooparzeniowych.

Wnioskodawca pozostawał w opiece psychiatrycznej w okresie od lutego 2021 r. do kwietnia 2023 r. z rozpoznaniem zaburzeń stresowych pourazowych i zaburzeń snu.

Wnioskodawca w styczniu 2024 r. odbywał rehabilitację, od 13 maja 2025 r. do 3 czerwca 2025 r. przebywał w sanatorium uzdrowiskowym w związku z wyrodnieniami wielostawowymi, po zakończeniu leczenia sanatoryjnego kontynuował rehabilitację, na dzień 10 lipca 2026 r. ma zaplanowaną wizytę fizjoterapeutyczną.

Dowód: dokumentacja medyczna w aktach organu rentowego oraz k. 20-24, k. 38-39, k. 100-103, 109-112, dokumentacja zdjęciowa k.113.

W dniu 11 marca 2024 r. ubezpieczony złożył wniosek o ustalenie prawa do jednorazowego odszkodowania za uszczerbek na zdrowiu doznany na skutek wypadku przy pracy 10 grudnia 2020 r.

Lekarz orzecznik ZUS orzeczeniem z dnia 11 czerwca 2024 r. ustalił 21% stałego uszczerbku na zdrowiu spowodowanego skutkami wypadku przy pracy z dnia 10 grudnia 2020 r., wskazując na oparzenie skóry obu dłoni i palców skutkujące stałym uszczerbkiem na zdrowiu 5% (nr pozycji tabeli 149), ograniczenia funkcji palca II ręki prawej skutkujące orzeczeniem stałego uszczerbku w wysokości 2 % (nr pozycji tabeli 141a), znaczne ograniczenia funkcji wskaziciela lewego skutkujące orzeczeniem stałego uszczerbku na zdrowiu w wysokości 8% (nr pozycji tabeli 138b), zaburzenia stresowe pourazowe powodujące trwały uszczerbek na zdrowiu 6% (nr pozycji tabeli 10a).

Na skutek zarzutu wadliwości zgłoszonego w dniu 12 czerwca 2024 r. sprawę przekazano do rozpoznania Komisji Lekarskiej ZUS.

Komisja Lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 22 lipca 2024 r. ustaliła 18% stałego uszczerbku na zdrowiu po przebytym urazie – oparzeniu termicznym rąk, leczonym chirurgicznie, po przeprowadzonym leczeniu, skutkujące znacznym ograniczeniem funkcji palca III ręki prawej, znacznym ograniczeniem funkcji palca II ręki lewej, ograniczeniem funkcji palców IV, V ręki prawej i przebytym zespole stresu pourazowego, w tym 4% z pozycji tabeli 141b, 10% z pozycji tabeli 138b i 4% z pozycji 141a

Dowód: dokumenty znajdujące się w aktach ZUS: wniosek ubezpieczonego z 11.03.2024 r., orzeczenie Lekarza Orzecznika ZUS z 11.06.2024 r., orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z 22.07.2024 r.

U wnioskodawcy aktualnie występują: brak możliwości pełnego formowania pięści lewej, ustawienie wskaziciela lewego w przykurczu zgięciowym w stawie (...), występujące w porze rannej dolegliwości bólowe w obrębie palca III ręki prawej, uczucie mrowienia w obu rękach w pozycji leżącej, zaburzenia czucia powierzchniowego i nadwrażliwość na zimne bodźce palca II ręki lewej, zaburzenia w czuciu gładkości dotykanych powierzchni.

Rozpoznano stan po oparzeniu termicznym IIa/IIb ok 2% (...) palców obu rąk po leczeniu operacyjnym i przeszczepie skóry allogennej z utrzymującą się niewielką dysfunkcją ruchową i zaburzeniami czucia powierzchniowego obu rąk.

Stały uszczerbek na zdrowiu w związku z następstwami zdarzenia z 10 grudnia 2020 r. wynosi 20% - przy uwzględnieniu zapisów poz. 136a, 138b i 141a, 141b załącznika do rozporządzenia z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym i długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę tego odszkodowania.

Z pozycji 136 tabeli 2% stałego uszczerbku na zdrowiu wynika z ograniczenia ruchomości kciuka w stawie śródręczno-paliczkowym, co skutkuje zaburzeniami opozycji tego palca do pozostałych palców. Zaburzenie kciuka nie było bezpośrednim wynikiem przebytego przez wnioskodawcę urazu termicznego ręki lewej, jest to efekt następczy przebytego leczenia nasilonych zmian oparzeniowych palców II-IV i zmiana będąca trwałym następstwem zdarzenia z dnia 10 grudnia 2020 r. Gdyby nie przyczyna urazu – oparzenie oraz prowadzone leczenia (minimalizujące następstwa zdarzenia), nie doszłoby do upośledzenia funkcji kciuka lewego. Przyczyną wyjściową upośledzenia jego funkcji jest wypadek przy pracy.

Z pozycji 138 tabeli 10% stałego uszczerbku na zdrowiu wynika ze stwierdzonego w obrębie palca II ręki lewej (przeciwnej do dominującej) zaburzenia pooparzeniowego polegającego na skróceniu paliczka dalszego ze skróceniem paznokcia, ustawieniem stawu (...) w przykurczu zgięciowym 30 stopni, braku czynnej ruchomości stawu PIP i (...) przy zachowanej śladowo ruchomości biernej, ograniczeniu ruchomości stawu MP. Suma tych deficytów skutkuje znacznym ograniczeniem funkcji wskaziciela lewego.

Z pozycji 141a tabeli 2% stałego uszczerbku na zdrowiu wynika ze stwierdzonej obecności blizn pooparzeniowych na powierzchni dłoniowej palców IV i V ręki prawej (dominującej).

Z pozycji 141b stały uszczerbek wynosi 4% z uwagi na to, że palec III ręki prawej (dominującej) wykazuje deficyt pełnego zginania, co skutkuje brakiem domykania palca w czasie formowania pięści (odległość opuszki palca do powierzchni ręki – 1,5 cm), w połączeniu z dolegliwościami bólowymi i zaburzeniami czucia.

Dowód: opinia pisemna biegłego sądowego z zakresu chirurgii C. N., k.25-27; opinia uzupełniające biegłego sądowego z zakresu chirurgii C. N., k. 61; opinia pisemna biegłego sądowego z zakresu chirurgii J. I., k. 78-83; opinia uzupełniająca biegłego sądowego z zakresu chirurgii J. I., k. 118-120.

Wnioskodawca zakończył leczenia psychiatryczne po przebytym zespole stresu pourazowego w kwietniu 2023 r. i od tego czasu nie kontynuuje farmakoterapii i nie był konsultowany psychiatrycznie. Objawy zespołu stresu pourazowego uległy całkowitemu wyleczeniu, wobec czego brak jest podstaw do oceny uszczerbkowej z tego tytułu.

Dowód: opinia pisemna biegłego z zakresu psychiatrii, k. 43-45.

Stan faktyczny w niniejszej sprawie był w dużej mierze bezsporny, ustalony w oparciu o dowody z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy oraz aktach organu rentowego, stanowiących dowód w sprawie na podstawie art. 243 ² k.p.c. Wiarygodność i autentyczność dowodów z dokumentów nie budziła wątpliwości Sądu i nie została zakwestionowana przez żadną ze stron.

Dokonując ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie Sąd oparł się także na dowodach z opinii biegłych sądowych, w tym dowodzie z opinii biegłego sądowego z zakresu chirurgii dr n. med. C. N. i lek. spec. chirurgii ogólnej J. I..

Ze względu na przebyte przez wnioskodawcę leczenie psychiatryczne w następstwie wypadku z 10 grudnia 2020 r. Sąd dopuścił ponadto dowód z opinii biegłego z zakresu psychiatrii, na konieczność przeprowadzenia takiego dowodu wskazywał również biegły z zakresu chirurgii.

Opinia biegłego sądowego podlega ocenie przy zastosowaniu art. 233 § 1 k.p.c. – na podstawie właściwych dla jej przymiotu kryteriów zgodności z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłego, podstaw teoretycznych opinii, a także sposobu motywowania oraz stopnia stanowczości wyrażanych w niej wniosków. Przeprowadzone w sprawie dowody z opinii biegłych pozwoliły Sądowi w sposób pełny ustalić rozmiar uszczerbku na zdrowiu, jakiego doznał ubezpieczony wskutek wypadku przy pracy z 10 grudnia 2020 r. Opinie biegłych Sąd ocenił jako rzetelne i fachowe. W związku z zastrzeżeniami pełnomocnika ZUS dotyczącymi uszczerbku związanego z uszkodzeniem w wypadku palca I ręki lewej wnioskodawcy, Sąd dopuścił dowód z opinii uzupełniającej oraz dowód z innego biegłego z zakresu chirurgii. Biegli – po przeanalizowaniu dokumentacji medycznej oraz badaniu wnioskodawcy – spójnie i jednoznacznie wskazali, że stwierdzona dysfunkcja kciuka lewego jest efektem następczym przebytego leczenia zmian oparzeniowych i jako taka pozostaje konsekwencją wypadku przy pracy, w którym uczestniczył wnioskodawca. W sporządzonej przez siebie opinii biegli wskazali podstawy swoich ustaleń oraz uzasadnili swoje stanowisko. Biegli wskazali konkretnie, przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności, w jakiej wysokości ubezpieczony doznał uszczerbku na zdrowiu w związku z wypadkiem przy pracy oraz w oparciu, o które pozycje z tabeli stanowiącej załącznik do rozporządzenia z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym i długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę tego odszkodowania, dokonywali ustaleń. Biegli wyjaśnili mechanizm powstania uszczerbku na zdrowiu ubezpieczonego i jego skutki.

Pełnomocnik ZUS składał kolejne zastrzeżenia do opinii biegłego z zakresu chirurgii, wnosząc o dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego. Zastrzeżenia te nie miały jednak charakteru merytorycznego, nie wskazywały na uchybienia biegłego, brak rozważenia całości materiału dowodowego przez biegłego, czy brak uzasadnienia końcowych wniosków opinii. Zastrzeżenia stanowiły wyłącznie polemikę z ustaleniami i wnioskami biegłych.

Zgodnie z art. 286 k.p.c. Sąd może zażądać ustnego wyjaśnienia opinii złożonej na piśmie, może też w razie potrzeby zażądać dodatkowej opinii od tych samych lub innych biegłych. Samo niezadowolenie stron z opinii biegłych nie uzasadnia jednak zażądania dodatkowej opinii od tych samych lub innych biegłych. W toku postępowania zastrzeżenia do opinii składał tylko organ rentowy. Jak słusznie wskazuje w swoim orzecznictwie Sąd Najwyższy „Sąd ma obowiązek dopuszczenia dowodu z dalszej opinii gdy zachodzi taka potrzeba, a więc wtedy, gdy opinia, którą dysponuje, zawiera istotne luki, bo nie odpowiada na postawione tezy dowodowe, jest niejasna, czyli nienależycie uzasadniona lub nieweryfikowalna, tj. gdy przedstawiona przez eksperta analiza nie pozwala organowi orzekającemu skontrolować jego rozumowania co do trafności jego wniosków końcowych (postanowienie SN z dnia 19 sierpnia 2009 roku, sygnatura akt III CSK 7/09). Należy podkreślić, iż Sąd nie ma obowiązku dopuszczenia dowodu z opinii kolejnych biegłych, czy też z opinii instytutu w każdym wypadku, gdy złożona opinia jest niekorzystna dla strony, ale ma obowiązek dopuszczenia takiego dowodu wówczas, gdy zachodzi tego potrzeba ( wyrok SN z dnia 1 września 2009 roku, sygnatura akt I PK 83/09). Sam fakt niezadowolenia strony z treści opinii biegłego sądowego nie jest podstawą do dopuszczenia dowodu z opinii uzupełniającej bądź opinii innego biegłego sądowego. Sąd, w ramach zastrzeżonej dla niego swobody, decyduje, czy ma możliwość oceny dowodu w sposób pełny i wszechstronny, czy jest wstanie prześledzić jego wyniki oraz - mimo braku wiadomości specjalnych - ocenić rozumowanie, które doprowadziło biegłego do wydania opinii. Sąd czyni to zapoznając się z całością opinii, w tym z przedstawionym w niej materiałem dowodowym, wynikami badań przedmiotowych i podmiotowych. Wszystko to, a nie tylko końcowy wniosek opinii, stanowi przesłanki dla uzyskania przez sąd podstaw umożliwiających wyjaśnienie sprawy.

Postanowieniem z dnia 13 marca 2026 r. Sąd pominął dowód z opinii innego biegłego z zakresu chirurgii, jako zmierzający jedynie do nieuzasadnionego przedłużenia postępowania (art. 235(1) § 1 pkt 5 k.p.c.), gdyż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy był wystarczający do rozstrzygnięcia.

W niniejszej sprawie nie zostały przeprowadzone dowody z przesłuchania świadków ani stron, albowiem spór nie dotyczył okoliczności faktycznych, a oceny stanu zdrowia ubezpieczonego, co wymagało wiadomości specjalnych z zakresu medycyny.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Odwołanie zasługiwało na uwzględnienie w części.

Ubezpieczony zaskarżył decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) we J. z dnia 25 lipca 2024 r. znak (...), wnosząc o przyznanie jednorazowego odszkodowania w łącznej kwocie 35 000 zł za trwały uszczerbek na zdrowiu, będący skutkiem wypadku przy pracy z dnia 10 grudnia 2020 r. Natomiast organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, powołując się na orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS, według której wnioskodawca doznał długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w wysokości 18%.

W sprawie bezsporne było, że w dacie wypadku przy pracy wnioskodawca był zgłoszony do ubezpieczeń społecznych (w tym wypadkowego i rentowego), jako pracownik płatnika L. J. i Ł. K. prowadzących działalność gospodarczą jako wspólnicy spółki cywilnej (...) s.c. we J..

Zgodnie z treścią art. 11 ust. 1 ustawy z 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 257; zw. dalej ustawą), ubezpieczonemu, który wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, przysługuje jednorazowe odszkodowanie. Natomiast stosownie do art. 11 ust. 2 i 3 ustawy, za stały uszczerbek na zdrowiu uważa się takie naruszenie sprawności organizmu, które powoduje upośledzenie czynności organizmu nierokujące poprawy, natomiast za długotrwały uszczerbek na zdrowiu uważa się takie naruszenie sprawności organizmu, które powoduje upośledzenie czynności organizmu na okres przekraczający 6 miesięcy, mogące ulec poprawie.

Zgodnie z art. 15 ww. ustawy, przyznanie lub odmowa przyznania jednorazowego odszkodowania oraz ustalenie jego wysokości następuje w drodze decyzji ZUS.

Z kolei stosownie do art. 16 ust. 1 i 2 ustawy wypadkowej, stały lub długotrwały uszczerbek na zdrowiu oraz jego związek z wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową ustala lekarz orzecznik lub komisja lekarska. Przy ustalaniu stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu oraz jego związku z wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową stosuje się odpowiednio przepisy ustawy o emeryturach i rentach z FUS dotyczące trybu orzekania o niezdolności do pracy.

Według § 8 ust. 1-4 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania, lekarz orzecznik ustala w procentach stopień stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, według oceny procentowej stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, zwanej "oceną procentową", która jest określona w załączniku do rozporządzenia (tabela norm procentowego uszczerbku na zdrowiu).

Ponadto, jeżeli dla danego rodzaju uszczerbku ocena procentowa określa dolną i górną granicę stopnia uszczerbku na zdrowiu, lekarz orzecznik określa stopień tego uszczerbku w tych granicach, biorąc pod uwagę obraz kliniczny, stopień uszkodzenia czynności organu, narządu lub układu oraz towarzyszące powikłania. Jeżeli w ocenie procentowej brak jest odpowiedniej pozycji dla danego przypadku, lekarz orzecznik ocenia ten przypadek według pozycji najbardziej zbliżonej. Można ustalić stopień stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w procencie niższym lub wyższym od przewidywanego w danej pozycji, w zależności od różnicy występującej między ocenianym stanem przedmiotowym a stanem przewidzianym w odpowiedniej pozycji oceny procentowej.

Jednorazowe odszkodowanie przysługuje w wysokości 20% przeciętnego wynagrodzenia za każdy procent stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, z zastrzeżeniem art. 55 ust. 1 (art. 12 ust. 1 ustawy). Do ustalenia wysokości jednorazowego odszkodowania, o którym mowa w ust. 1-4, przyjmuje się przeciętne wynagrodzenie obowiązujące w dniu wydania decyzji, o której mowa w art. 15. Kwoty jednorazowych odszkodowań zaokrągla się do pełnych złotych (art. 12 ust. 5 i 6 ustawy).

Na dzień wydania zaskarżonej decyzji wysokość jednorazowego odszkodowania za każdy procent uszczerbku na zdrowiu wynosiła 1431 zł (obwieszczenie Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia 23.02.2024 r. w sprawie wysokości kwot jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej; M.P.2024, poz. 162).

W sprawie bezsporne było, że zdarzenie z 10 grudnia 2020 r., w wyniku którego ubezpieczony doznał poparzeń obu dłoni, było wypadkiem przy pracy. Sporna była natomiast wysokość procentowego uszczerbku na zdrowiu. Organ rentowy ustalił uszczerbek wnioskodawcy na poziomie 18%, a w ocenie ubezpieczonego powinien on wynosić 24-25%. Wobec medycznej natury okoliczności spornych, które były istotne dla rozpoznania niniejszej sprawy, ich wyjaśnienie wymagało wiadomości specjalnych i musiało znaleźć oparcie w dowodzie z opinii biegłego sądowego. Pełne wyjaśnienie spornych okoliczności wymagało bowiem wiadomości specjalnych, jakimi Sąd nie dysponował.

Na okoliczność ustalenia w jakiej wysokości wnioskodawca doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu spowodowanego skutkami wypadku przy pracy z dnia 10 grudnia 2020 r. Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego chirurga.

Biegły sądowy specjalista z zakresu chirurgii ogólnej, zdiagnozował u ubezpieczonego w związku z wypadkiem przy pracy z 10 grudnia 2020 r. stan po oparzeniu termicznym IIa/IIb ok 2% (...) palców obu rąk po leczeniu operacyjnym i przeszczepie skóry allogennej z utrzymującą się niewielką dysfunkcją ruchową zaburzeniami czucia powierzchniowego obu rąk.

Stały uszczerbek na zdrowiu w związku z następstwami zdarzenia z 10 grudnia 2020 r. wynosi łącznie 20% - przy uwzględnieniu zapisów poz. 136a, 138b i 141a, 141b załącznika do rozporządzenia z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym i długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę tego odszkodowania.

Z pozycji 136 tabeli z załącznika do rozporządzenia z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym i długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę tego odszkodowania (Wszelkie inne uszkodzenia w obrębie kciuka (blizny, uszkodzenia ścięgien, zniekształcenia, przykurcze stawów, zesztywnienia, zmiany troficzne, czuciowe itp.) 2% stałego uszczerbku na zdrowiu, wynikającego z ograniczenia ruchomości kciuka w stawie śródręczno-paliczkowym, co skutkuje zaburzeniami opozycji tego palca do pozostałych palców.

Z pozycji 138 tabeli (wszelkie inne uszkodzenia w obrębie palca wskazującego oraz II kości śródręcza (blizny, uszkodzenia ścięgien, zniekształcenia, przykurcze stawów, zesztywnienia, zmiany troficzne, czuciowe itp.) 10% stałego uszczerbku na zdrowiu wynikającego, ze stwierdzonego w obrębie palca II ręki lewej (przeciwnej do dominującej) zaburzenia pooparzeniowego polegającego na skróceniu paliczka dalszego ze skróceniem paznokcia, ustawieniem stawu (...) w przykurczu zgięciowym 30 stopni, braku czynnej ruchomości stawu PIP i (...) przy zachowanej śladowo ruchomości biernej, ograniczeniu ruchomości stawu MP. Suma tych deficytów skutkuje znacznym ograniczeniem funkcji wskaziciela lewego.

Z pozycji 141a tabeli (wszelkie inne uszkodzenia w obrębie palców III, IV, V i odpowiednich kości śródręcza (blizny, uszkodzenia ścięgien, zniekształcenia, przykurcze stawów, zesztywnienia, zmiany troficzne, czuciowe itp.) - powodujące ograniczenie funkcji palca) 2% stałego uszczerbku na zdrowiu wynika, ze stwierdzonej obecności blizn pooparzeniowych na powierzchni dłoniowej palców IV i V ręki prawej (dominującej).

Z pozycji 141b (wszelkie inne uszkodzenia w obrębie palców III, IV, V i odpowiednich kości śródręcza (blizny, uszkodzenia ścięgien, zniekształcenia, przykurcze stawów, zesztywnienia, zmiany troficzne, czuciowe itp.) - powodujące: b) znaczne ograniczenie funkcji palca) stały uszczerbek wynosi 4% z uwagi na to, że palec III ręki prawej (dominującej) wykazuje deficyt pełnego zginania, co skutkuje brakiem domykania palca w czasie formowania pięści (odległości opuszki palca do powierzchni ręki – 1,5 cm), w połączeniu z dolegliwościami bólowymi i zaburzeniami czucia. Swoje wnioski biegły podtrzymał w sporządzonej opinii uzupełniającej, wyjaśniając dodatkowo, że zaburzenie kciuka nie było bezpośrednim wynikiem przebytego przez wnioskodawcę urazu termicznego ręki lewej, jest to efekt następczy przebytego leczenia nasilonych zmian oparzeniowych palców II-IV

Ponadto biegły sądowy C. N. wskazał na celowość zasięgnięcia opinii biegłego z zakresu psychiatrii, w związku z udokumentowanym leczeniem psychiatrycznym w następstwie zdarzenia z 10 grudnia 2020 r.

Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu psychiatrii, który wyjaśnił, że u wnioskodawcy występowały objawy zespołu stresu pourazowego w związku z wypadkiem przy pracy, ale uległy one całkowitemu wyleczeniu, na co wskazuje zakończenie leczenia psychiatrycznego w kwietniu 2023 r. Żadna ze stron nie składała zastrzeżeń do opinii biegłego psychiatry. Sąd sporządzoną opinię uznał za jasną i zupełną, na jej podstawie ustalając, że wnioskodawca nie doznał trwałego ani długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w związku z przebytym zespołem stresu pourazowego.

Mając na uwadze zgromadzoną w sprawie dokumentację medyczną oraz zastrzeżenia pełnomocnika ZUS odnośnie deficytu kciuka lewego w związku z wypadkiem z dnia 10 grudnia 2020 r. Sąd dopuścił dowód z opinii innego biegłego z zakresu chirurgii. W sporządzonej opinii biegły sądowy lekarz specjalista chirurgii ogólnej J. I., po przeanalizowaniu dokumentacji medycznej oraz ponownym zbadaniu ubezpieczonego zgodził się w całości z opinią biegłego C. N., że w zakresie zmian będących trwałym następstwem zdarzenia z 10 grudnia 2020 r. należy uwzględnić również trwałe zmiany obejmujące palec I ręki lewej jako 2% stałego uszczerbku z punktu 136a tabeli uszczerbkowej. Biegły wskazał, że ta zmiana to trwałe następstwo zdarzenia z dnia 10 grudnia 2020 r. Gdyby nie przyczyna urazu – oparzenie oraz prowadzone leczenia (minimalizujące następstwa zdarzenia), nie doszłoby do upośledzenia funkcji kciuka lewego. Przyczyną wyjściową upośledzenia jego funkcji jest wypadek przy pracy. Swoje wnioski biegły podtrzymał i dodatkowo uzasadnił w opinii uzupełniającej.

W niniejszej sprawie Sąd uwzględnił treść sporządzonych w sprawie opinii biegłych sądowych. Opinie obu biegłych z zakresu chirurgii w sposób spójny, logiczny i wyczerpujący wyjaśniły następstwa dla zdrowia ubezpieczonego zdarzenia z dnia 10 grudnia 2020 r. Ubezpieczonemu należy się zatem jednorazowe odszkodowanie z tytułu doznanego w wyniku wypadku przy pracy trwałego uszczerbku na zdrowiu w łącznej wysokości 20 %. Przy ustalaniu kwoty odszkodowania za uszczerbek na zdrowiu, Sąd przyjął za 1% uszczerbku kwotę 1431 zł, tj. wysokość kwoty odszkodowania z dnia wydania decyzji przez organ rentowy ( zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2009 r., sygn. akt I UZP 2/09, publik. w lex nr 487994). Ubezpieczonemu przysługuję łącznie kwota 28 620 zł jednorazowego odszkodowania.

Mając powyższe na uwadze, Sąd w punkcie I wyroku, na podstawie przepisu art. 477 ¹⁴ § 2 k.p.c., zmienił zaskarżoną decyzję w części i przyznał odwołującemu się D. S. prawo do jednorazowego odszkodowania z tytułu trwałego uszczerbku na zdrowiu będącego następstwem wypadku przy pracy z dnia 10 grudnia 2020 roku za dalsze 2% trwałego uszczerbku na zdrowiu (uwzględniając przyznane już zaskarżoną decyzją odszkodowanie za 18% uszczerbku na zdrowiu) w kwocie 2862 zł.