Wyrok z 29 kwietnia 2026, sygn. I C 598/23

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 29 kwietnia 2026 r.

Sąd Okręgowy w Sieradzu – Wydział I Cywilny w składzie następującym:

Przewodniczący: sędzia Dagmara Kos

Protokolant: Joanna (...) – Kalus

po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2026 roku w W. na rozprawie

sprawy z powództwa (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w C.

przeciwko C. H. (3) i A. O.

o zapłatę ewentualnie o zapłatę ewentualnie o zapłatę

1.  umarza postępowanie w zakresie żądania zasądzenia kwoty 250.000,00 (dwieście pięćdziesiąt tysięcy) złotych z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 9 stycznia 2024 r. do dnia zapłaty,

2.  w pozostałej części powództwo główne oddala,

3.  umarza postępowanie w zakresie żądania ewentualnego zasądzenia kwoty 250.000,00 (dwieście pięćdziesiąt tysięcy) złotych z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 9 stycznia 2024 r. do dnia zapłaty,

4.  w pozostałej części powództwa ewentualne oddala,

5.  nakazuje zwrócić powodowi (...) Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w C. z sum budżetowych Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Sieradzu kwotę 6.220,00 (sześć tysięcy dwieście dwadzieścia) złotych tytułem części opłaty od cofniętej części powództwa,

6.  zasądza od pozwanej C. H. (1) na rzecz powoda (...) Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w C. kwotę 7.076,84 (siedem tysięcy siedemdziesiąt sześć złotych osiemdziesiąt cztery grosze) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty tytułem częściowego zwrotu kosztów procesu,

7.  zasądza od pozwanej A. O. na rzecz powoda (...) Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w C. kwotę 7.076,85 (siedem tysięcy siedemdziesiąt sześć złotych osiemdziesiąt pięć groszy) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty tytułem częściowego zwrotu kosztów procesu.

Sygn. akt I C 598/23

UZASADNIENIE

W pozwie z dnia 5 grudnia 2023 r. powód (...) Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w C. wnosił o zasądzenie na jego rzecz solidarnie od pozwanych C. H. (1) i A. O. kwoty 308.352,68 zł w tym kwoty 250.000,00 zł z tytułu zwrotu kapitału kredytu wypłaconego na podstawie zawartej przez strony umowy o kredyt nr (...) z dnia 7 grudnia 2007 r. oraz kwoty 58.352,68 zł tytułem zwrotu korzyści majątkowej z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia na skutek skorzystania z kapitału udostępnionego przez bank wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia następującego po dniu doręczenia pozwu pozwanym do dnia zapłaty a ewentualnie o zasądzenie od pozwanych na jego rzecz kwoty 308.352,68 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia następującego po dniu doręczenia pozwu pozwanym do dnia zapłaty z zastrzeżeniem, że spełnienie zasądzonego świadczenia przez jedną z pozwanych zwalania drugą z pozwanych do wysokości spełnionego świadczenia a ewentualnie o zasądzenie na jego rzecz kwoty 308.352,68 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia następującego po dniu doręczenia pozwu pozwanym do dnia zapłaty od każdej z pozwanych w częściach równych. Ewentualnie wnosił o zasądzenie solidarnie od pozwanych na jego rzecz kwoty 250.000,00 zł tytułem zwrotu kapitału kredytu udostępnionego pozwanym na podstawie zawartej przez strony umowy kredytu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia następującego po dniu doręczenia odpisu pozwu pozwanym a ewentualnie o zasądzenie od pozwanych na jego rzecz kwoty 250.000,00 zł tytułem zwrotu kapitału kredytu udostępnionego pozwanym na podstawie zawartej przez strony umowy kredytu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia następującego po dniu doręczenia odpisu pozwu pozwanym z zastrzeżeniem, że spełnienie zasądzonego świadczenia przez jedną z pozwanych zwalania drugą z pozwanych do wysokości spełnionego świadczenia a ewentualnie o zasądzenie na jego rzecz kwoty 250.000,00 zł tytułem zwrotu kapitału kredytu udostępnionego pozwanym na podstawie zawartej przez strony umowy kredytu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia następującego po dniu doręczenia odpisu pozwu pozwanym w częściach równych oraz o zmianę wysokości świadczenia powoda w postaci wypłaconego pozwanym na podstawie zawartej umowy kredytu kapitału kredytu w związku z istotną zmianą siły nabywczej pieniądza w czasie i ukształtowanie go na poziomie 286.834,28 zł oraz zasądzenie solidarnie od pozwanych na jego rzecz kwoty 36.834,28 zł tytułem zwrotu kwoty należnej powodowi ponad nominalną kwotę kapitału kredytu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia następującego po dniu doręczenia odpisu pozwu pozwanym do dnia zapłaty na podstawie przepisów o waloryzacji sądowej (art. 358 ³ § 3 kc) a ewentualnie o zasądzenie od pozwanych na jego rzecz kwoty 36.834,28 zł tytułem zwrotu kwoty należnej powodowi ponad nominalną kwotę kapitału kredytu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia następującego po dniu doręczenia odpisu pozwu pozwanym do dnia zapłaty na podstawie przepisów o waloryzacji sądowej (art. 358 ³ § 3 kc) z zastrzeżeniem, że spełnienie zasądzonego świadczenia przez jedną z pozwanych zwalania drugą z pozwanych do wysokości spełnionego świadczenia a ewentualnie o zasądzenie na jego rzecz kwoty 36.834,28 zł tytułem zwrotu kwoty należnej powodowi ponad nominalną kwotę kapitału kredytu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia następującego po dniu doręczenia odpisu pozwu pozwanym do dnia zapłaty na podstawie przepisów o waloryzacji sądowej (art. 358 ³ § 3 kc) od każdej z pozwanych w częściach równych. Ewentualnie w przypadku nie uwzględnienia żądania zmiany wysokości świadczenia powoda w postaci wypłaconego pozwanym kapitału kredytu wnosił o zasądzenie solidarnie od pozwanych na jego rzecz kwoty 36.834,28 zł tytułem zwrotu kwoty należnej powodowi ponad nominalną kwotę kapitału kredytu wypłaconego na podstawie zawartej przez strony umowy kredytu w związku ze zmianą wartości pieniądza w czasie i tym samym zmianą wysokości świadczenia banku wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia następującego po dniu doręczenia odpisu pozwu pozwanym do dnia zapłaty na podstawie art. 410 kc w zw. z art. 405 kc lub innych powszechnie obowiązujących przepisów prawa a ewentualnie o zasądzenie od pozwanych na jego rzecz kwoty 36.834,28 zł tytułem zwrotu kwoty należnej powodowi ponad nominalną kwotę kapitału kredytu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia następującego po dniu doręczenia odpisu pozwu pozwanym do dnia zapłaty na podstawie art. 410 kc w zw. z art. 405 kc lub innych powszechnie obowiązujących przepisów prawa z zastrzeżeniem, że spełnienie zasądzonego świadczenia przez jedną z pozwanych zwalania drugą z pozwanych do wysokości spełnionego świadczenia a ewentualnie o zasądzenie na jego rzecz od pozwanych kwoty 36.834,28 zł tytułem zwrotu kwoty należnej powodowi ponad nominalną kwotę kapitału kredytu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia następującego po dniu doręczenia odpisu pozwu pozwanym do dnia zapłaty na podstawie art. 410 kc w zw. z art. 405 kc lub innych powszechnie obowiązujących przepisów prawa od każdej z pozwanych w częściach równych. Jednocześnie powód wnosił o zasądzenie od pozwanych na jego rzecz zwrotu kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

(pozew- k.3-20)

W odpowiedzi na pozew pozwane wnosiły o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda solidarnie na ich rzecz kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Podnosiły w niej zarzut przedawnienia roszczenia w zakresie żądania zwrotu kwoty nominalnej odpowiadającej kwocie wypłaconego kapitału kredytu.

(odpowiedź na pozew- k.70-87)

W piśmie procesowym z dnia 25 lipca 2025 r. pozwane podniosły zarzut potrącenia wierzytelności powoda o zwrot kwoty kapitału kredytu z wierzytelnością pozwanych o zwrot świadczeń uiszczonych nienależnie na rzecz banku od dnia 18 czerwca 2021 r. do dnia 5 maja 2025 r. w kwocie 116.679,08 CHF.

(pismo procesowe pozwanych- k.123-129)

W piśmie procesowym z dnia 12 sierpnia 2025 r. pozwane podniosły zarzut wygaśnięcia wierzytelności powoda o zwrot kapitału (196.632,45 zł) wobec spełnienia świadczenia przez pozwane w ramach przelewu na rachunek bankowy powoda w dniu 1 sierpnia 2025 r.

(pismo procesowe pozwanych- k.146)

W piśmie procesowym z dnia 1 grudnia 2025 r. powód cofnął powództwo główne w zakresie kwoty 250.000,00 zł i podtrzymywał powództwo w pozostałym zakresie i wnosił o zwrot połowy opłaty sądowej od pozwu od cofniętej części powództwa.

(pismo procesowe powoda- k.154)

Na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2026 r. pełnomocnik powoda popierał powództwo w zmodyfikowanym kształcie i cofnął powództwo ewentualne w zakresie żądania zasądzenia kwoty 250.000,00 zł bez zrzeczenia się roszczenia i wnosił o zasądzenie od pozwanych na rzecz powoda kosztów procesu a pełnomocnik pozwanych wnosił o oddalenie powództwa i wyrażał zgodę na cofniecie powództwa ewentualnego w zakresie żądania zasądzenia kwoty 250.000,00 zł i wnosił o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanych kosztów postępowania także w zakresie cofniętej części powództwa.

( protokół rozprawy z dnia 24 kwietnia 2026 r. na płycie CD 00:04:26 – 00:11:23- koperta k.237)

Sąd Okręgowy ustalił, co następuje:

W dniu 7 grudnia 2007 r. poprzednik prawny powoda (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w C. – (...) Bank Spółka Akcyjna z siedzibą w C. zawarł z pozwanymi C. H. (1) i A. H. (obecnie O.) oraz C. H. (2) umowę kredytu na cele mieszkaniowe (...) nr (...), na podstawie której udzielił im kredytu indeksowanego do waluty CHF w kwocie 250.000,00 zł na budowę domu jednorodzinnego zlokalizowanego w P..

(kserokopia umowy- k.25-27)

W wykonaniu umowy powód wypłacił kredytobiorcom umówioną kwotę kredytu.

(bezsporne, wydruk zestawienia- k.36-37)

W pozwie skierowanym do Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze pozwane wnosiły o zasądzenie na ich rzecz od powoda kwoty 248.009,62 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia doręczenia pozwu powodowi do dnia zapłaty tytułem zwrotu nienależnych świadczeń spełnionych przez nie na rzecz powoda z uwagi na nieważność umowy kredytu na cele mieszkaniowe (...) nr (...). Sprawa z ich powództwa toczyła się pod sygn. akt I C 505/20. W toku postępowania w tej sprawie pozwane wnosiły ostatecznie o zasądzenie od powoda na ich rzecz kwoty 174.697,92 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od kwoty 143.457,39 zł od dnia doręczenia pozwu do dnia zapłaty i od kwoty 31.240,53 zł od dnia doręczenia pisma powodowi do dnia zapłaty oraz kwoty 31.860,38 CHF z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia doręczenia repliki na odpowiedź na pozew z rozszerzeniem powództwa do dnia zapłaty. Prawomocnym wyrokiem z dnia 9 lutego 2023 r. wydanym w tej sprawie Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze ustalił nieważność stosunku prawnego umowy kredytu na cele mieszkaniowe (...) nr (...) z dnia 7 grudnia 2007 r. zawartego pomiędzy pozwanymi i C. H. (2) a (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w C. i zasądził od powoda solidarnie na rzecz pozwanych kwotę 174.697,92 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od kwoty 143.457,39 zł od dnia 8 lipca 2020 r. do dnia zapłaty i od kwoty 31.240,53 zł od dnia 10 września 2021 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 31.860,38 CHF z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 2 listopada 2020 r. do dnia zapłaty. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 15 grudnia 2023 r.

(kserokopie wyroków- k. 99, k.204, kserokopie uzasadnień wyroków- k.100-107, k.205-213, kserokopia pozwu- k.173-194, kserokopia rozszerzenia pozwu- k.196-203)

W piśmie z dnia 30 czerwca 2025 r. pozwane wezwały powoda do realizacji wyroku i do zapłaty kwoty 11.679,08 CHF, na którą składała się suma rat kapitałowo – odsetkowych uiszczonych w okresie od 18 czerwca 2021 r. do 15 maja 2025 r. na podstawie nieważnej umowy kredytu w terminie 7 dni od otrzymania wezwania. Wezwanie to zostało doręczone powodowi w dniu 3 lipca 2025 r.

(kserokopia wezwania- k.132, wydruk śledzenia przesyłki- k.140)

W dniu 26 czerwca 2025 r. powód przekazał wyrok wydany w sprawie wszczętej z powództwa pozwanych do realizacji.

(wydruk maila- k.143)

W piśmie z dnia 17 lipca 2025 r. pełnomocnik pozwanych uprawniony do składania w ich imieniu oświadczeń materialnoprawnych złożył powodowi oświadczenie o potrąceniu wymagalnej wierzytelności pozwanych o zwrot świadczeń uiszczonych nienależnie na jego rzecz w okresie od 18 czerwca 2021 r. do 15 maja 2025 r. w kwocie 11.679,08 CHF z wierzytelnością powoda o zwrot kwoty nominalnie udzielonego kredytu w wysokości 250.000,00 zł. Oświadczenie o potrąceniu doręczone zostało powodowi w dniu 21 lipca 2025 r.

(kserokopia oświadczenia- k.141, wydruk śledzenia przesyłki- k.142)

W dniu 1 sierpnia 2025 r. pozwane przelały na rzecz powoda kwotę 196.632,45 zł jako kwotę brakującą do rozliczenia kapitału kredytu.

(wydruk potwierdzenia transakcji- k.147)

Ustaleń stanu faktycznego Sąd dokonał w oparciu o zgromadzone w aktach sprawy powołane wyżej dokumenty, których treści strony nie kwestionowały a pozostałe złożone dokumenty Sąd pominął, jako że nie miały one znaczenia dla rozstrzygnięcia.

Sąd pominął dowód z opinii biegłego z zakresu bankowości na fakty wskazanie w pozwie i dowód z przesłuchania stron uznając, iż nie miały one znaczenia dla rozstrzygnięcia.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Powód domagał się w pierwszej kolejności zasądzenia na jego rzecz od pozwanych kwoty 250.000,00 zł tytułem zwrotu kapitału kredytu udostępnionego pozwanym na podstawie umowy kredytu na cele (...) z dnia 7 grudnia 2007 r. i kwoty 58.352,68 zł tytułem bezpodstawnego wzbogacenia się pozwanych na skutek skorzystania z udostępnionego im kapitału kredytu.

Przed rozpoczęciem rozprawy powód cofnął powództwo w zakresie żądania głównego co do kwoty 250.000,00 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 9 stycznia 2024 r. do dnia zapłaty. Ponieważ do cofnięcia powództwa w tym zakresie doszło przed rozpoczęciem rozprawy nie była na nie wymagana zgoda pozwanych. Wobec cofnięcia powództwa w zakresie żądania zasądzenia kwoty 250.000,00 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 9 stycznia 2024 r. do dnia zapłaty na podstawie art. 355 § 1 kpc w zw. z art. 203 § 1 kpc Sąd umorzył postępowanie w zakresie tej kwoty.

Po częściowym cofnięciu powództwa powód wnosił o zasądzenie na jego rzecz od pozwanych kwoty 58.352,68 zł tytułem bezpodstawnego wzbogacenia się pozwanych w postaci zaoszczędzonych wydatków, które musiałyby ponieść, gdyby kapitał kredytu otrzymały na podstawie umowy.

Umowa kredytu, na podstawie której poprzednik prawny powoda wypłacił pozwanym kredyt w kwocie 250.000,00 zł, uznana została za nieważną prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 9 lutego 2023 r. wydanym w sprawie sygn. akt I C 505/20. Zgodnie zaś z art. 365 § 1 kpc orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby.

Zgodnie z art. 405 kc kto bez podstawy prawnej uzyskał korzyść majątkową kosztem innej osoby, obowiązany jest do wydania korzyści w naturze, a gdyby to nie było możliwe, do zwrotu jej wartości. Przepis ten stosuje się w szczególności do świadczenia nienależnego, to jest takiego, w którym ten, kto je spełnił, nie był w ogóle zobowiązany lub nie był zobowiązany względem osoby, której świadczył, albo jeżeli podstawa świadczenia odpadła lub zamierzony cel świadczenia nie został osiągnięty, albo jeżeli czynność prawna zobowiązująca do świadczenia była nieważna i nie stała się ważna po spełnieniu świadczenia (art. 410 § 1 i 2 kc).

Skutkiem stwierdzenia nieważności umowy kredytu w całości wyrokiem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 3 czerwca 2023 r. wydanym w sprawie sygn. akt I C 505/20 jest uznanie, że spełnione przez obie strony tej umowy świadczenia nie miały oparcia w łączącej je umowie. Na postawie umowy kredytu powód wypłacił pozwanym kapitał kredytu w kwocie 250.000,00 zł a pozwane świadczyły pozwanemu raty kredytu.

Powód twierdził, że bezpodstawne wzbogacenie pozwanych w przedmiotowej sprawie nie ograniczyło się do kwoty wypłaconego im kapitału kredytu ale także do zaoszczędzonych wydatków, które pozwane musiałyby ponieść, gdyby kapitał kredytu otrzymały na podstawie umowy.

Jak wynika z wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 czerwca 2023 r. wydanego w sprawie C-520/21 art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie wykładni sądowej prawa krajowego, zgodnie z którą instytucja kredytowa ma prawo żądać od konsumenta rekompensaty wykraczającej poza zwrot kapitału wypłaconego z tytułu wykonania tej umowy oraz poza zapłatę ustawowych odsetek za zwłokę od dnia wezwania do zapłaty. Wobec jego treści nie można zatem uznać, by w przypadku stwierdzenia nieważności umowy kredytu kredytodawcy przysługiwało roszczenie o zapłatę zaoszczędzonych przez pozwane wydatków, które musiałyby one ponieść, gdyby kapitał kredytu otrzymały na podstawie umowy, które to roszczenie miałoby rekompensować mu lub choćby umniejszać stratę wynikającą z nieważności umowy. Przyjęcie takiej koncepcji niweczyłoby bowiem sankcyjny charakter nieważności i założenia dyrektywy 93/13.

W konsekwencji należy stwierdzić, że roszczenie powoda o zwrot bezpodstawnego wzbogacenia w postaci kwoty stanowiącej zaoszczędzone przez pozwane wydatki, które musiałyby one ponieść, gdyby kapitał kredytu otrzymały na podstawie umowy, jest niezasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Mając na uwadze powyższe Sąd oddalił powództwo główne w części, w jakiej nie zostało cofnięte.

Ponieważ żądanie główne dochodzone przez powoda zostało oddalone należało zbadać zasadność zgłoszonego przez niego żądania ewentualnego.

Na rozprawie powód cofnął powództwo w zakresie żądania ewentualnego co do kwoty 250.000,00 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 9 stycznia 2024 r. do dnia zapłaty a pozwane wyraziły na to zgodę. Wobec cofnięcia powództwa w zakresie żądania ewentualnego zasądzenia kwoty 250.000,00 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 9 stycznia 2024 r. do dnia zapłaty na podstawie art. 355 § 1 kpc w zw. z art. 203 § 1 kpc Sąd umorzył postępowanie w zakresie tej kwoty.

Jeśli chodzi natomiast o żądanie ewentualne powoda o sądową waloryzację kapitału kredytu oparte na podstawie art. 358 ¹ § 3 kc także ono nie jest zasadne. Jak wynika z wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 12 stycznia 2024 r. sygn. akt C-488/23 art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy interpretować w ten sposób, że: w kontekście uznania za nieważną w całości umowy kredytu hipotecznego zawartej z konsumentem przez instytucję kredytową, a to ze względu na to, że umowa ta zawierała nieuczciwe warunki, bez których nie mogła dalej obowiązywać, przepisy te stoją na przeszkodzie wykładni sądowej prawa państwa członkowskiego, zgodnie z którą instytucja ta ma prawo żądać od tego konsumenta, poza zwrotem kwot kapitału wypłaconego z tytułu wykonania tej umowy oraz ustawowych odsetek za opóźnienie od dnia wezwania do zapłaty, rekompensaty polegającej na sądowej waloryzacji świadczenia wypłaconego kapitału w przypadku istotnej zmiany siły nabywczej danego pieniądza po wypłaceniu tego kapitału rzeczonemu konsumentowi.

Z powyższego powodu Sąd oddalił powództwo ewentualne oparte na podstawie art. 358 ³ § 3 kc jako niezasadne.

Ze wskazanych wyżej powodów niezasadne okazało się także żądanie ewentualne powoda o zwrot zwaloryzowanego bezpodstawnego wzbogacenia się pozwanych w oparciu o przepisy art. 410 kc w zw. z art. 405 kc. Z tego też powodu Sąd oddalił żądanie ewentualne oparte na ich podstawie.

Powód dochodził pozwem zasądzenia kwoty 308.352,68 zł. W toku procesu cofnął on powództwo co do kwoty 250.000,00 zł, gdyż pozwane po wytoczeniu powództwa rozliczyły się z nim w zakresie dochodzonej pozwem kwoty kapitału kredytu to jest 250.000,00 zł składając pozwanemu oświadczenie o potrąceniu ich wierzytelności wobec powoda nieobjętych wyrokiem w kwocie 11.679,08 CHF z wierzytelnością powoda o zwrot kapitału kredytu i dopłacając mu kwotę 196.632,45 zł. Powoda należy zatem traktować jako wygrywającego sprawę w tym zakresie więc w 81 %. Zgodnie z art. 100 kpc w takiej też proporcji Sąd rozdzielił koszty procesu.

Ponieważ powód cofnął częściowo powództwo a mianowicie co do kwoty 250.000,00 zł już po wysłaniu odpisu pozwu pozwanym ale przed rozpoczęciem rozprawy, na podstawie art. 79 ust. 1 pkt 3 a i ust. 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn. Dz.U. z 2025, poz. 1228 ze zm.) Sąd nakazał zwrócić mu z sum budżetowych Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Sieradzu kwotę 6.220,00 zł stanowiącą połowę opłaty od cofniętej części powództwa pomniejszoną o kwotę 30,00 zł.

Powód poniósł zatem w przedmiotowej sprawie koszty opłaty od pozwu w kwocie 9.198,00 zł, koszty wynagrodzenia jego pełnomocnika w kwocie 10.800,00 zł ustalonego stosownie do treści § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r., poz. 215) i koszty opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Łącznie więc poniesione przez niego koszty procesu wyniosły 20.015,00 zł.

Poniesione przez pozwane koszty procesu to wynagrodzenie ich pełnomocnika w kwocie 10.400,00 zł ustalone stosownie do treści § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r., poz. 215) i opłaty od pełnomocnictw w kwocie 34,00 zł. Łącznie zatem poniosły one koszty procesu w kwocie 10.834,00 zł.

Łącznie koszty postępowania poniesione przez strony wyniosły 30.849,00 zł. Powód powinien ponieść 19 % tych kosztów a więc kwotę 5.861,31 zł. Ponieważ poniósł on wyższe koszty Sąd zasądził na jego od pozwanej C. H. (1) kwotę 7.076,84 zł i od pozwanej A. O. kwotę 7.076,85 zł tytułem częściowego zwrotu kosztów procesu, które łącznie stanowią 81 % kosztów i odpowiadają stosunkowi, w jakim pozwane należy uważać za przegrywające sprawę.