Wyrok z 29 maja 2026, sygn. II K 43/26

Formularz UWŁ

Sygnatura akt

II K 43/26

Jeżeli został złożony wniosek o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i o innych
konsekwencjach prawnych, można wypełnić część 3–8 formularza

1. USTALENIE FAKTÓW

1.1. Wyroki wydane wobec skazanego

Lp.

Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny

Data wyroku albo
wyroku łącznego

Sygnatura akt sprawy

1.

Sąd Rejonowy w Chełmnie

22.11.2006 r.

II K 264/06

2.

Sąd Rejonowy w Chełmnie

25.09.2007 r.

II K 147/07

3.

Sąd Rejonowy w Chełmnie

18.07.2008 r.

II K 225/07

4.

Sąd Rejonowy w Chełmnie – wyrok łączny

21.04.2009 r.

II K 153/09

5.

Sąd Rejonowy w Chełmnie

24.04.2015 r.

II K 494/14

6.

Sąd Rejonowy w Toruniu

17.06.2016 r.

VIII K 639/16

7.

Sąd Rejonowy w Toruniu – wyrok łączny

22.09.2016 r.

II K 778/16

8.

Sąd Rejonowy w Chełmnie

2.10.2018 r.

II K 408/18

9.

Sąd Rejonowy w Chełmnie

7.09.2020 r.

II K 21/20

10.

Sąd Rejonowy w Chełmnie

4.09.2024 r.

II K 240/24

11.

Sąd Rejonowy w Chełmnie

10.04.2025 r.

II K 371/23

1.2. Inne fakty

1.2.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

1.2.1.1

Skazany M. C. był wcześniej wielokrotnie karany.

Karta karna

Odpisy wyroków z obliczeniem kar i inf. z NOE-SĄD

5-9, 28-32

11, 13-15

1.2.1.2

Wszystkie kary pozbawienia i ograniczenia wolności, oprócz kar pozbawienia wolności w sprawach SR w Chełmnie II K 240/24 i SR w Chełmnie II K 371/23 zostały już przez skazanego wykonane.

j.w.

opinia z ZK

wydruk z NOE-SĄD

j.w.

20-22

11

1.2.1.3

Zachowanie skazanego w okresie odbywania kary od 15.10.2023 r. – regulaminowe, był jedenastokrotnie nagradzany regulaminowo, raz sporządzono wniosek dyscyplinarny, aktualnie jest przewidziany do zatrudnienia, obowiązki wykonuje na bardzo dobrym poziomie, poddany oddziaływaniom terapeutycznym i ukończył program podstawowej psychoterapii uzależnienia w formie programu standardowego.

Opinia z ZK

17-22

1.2.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

--

---

--

--

2. OCENA DOWODÓW

2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu
z pkt 1.2.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1

Odpisy wyroków, karta karna, opinia z zakładu karnego.

Dokumenty urzędowe sporządzone zostały przez uprawnione do tego organy - ukazują one dotychczasową karalność M. C., jak również odzwierciedlają jego zachowanie po wydaniu wyroków. Sąd dał w pełni wiarę dowodom z dokumentów urzędowych. Ich autentyczność i wiarygodność nie była kwestionowana przez żadną ze stron, ani nie stoi w sprzeczności z żadnym innym dowodem, a tym samym nie budzi wątpliwości.

2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla
ustalenia faktów)

Lp. faktu
z pkt 1.2.1
albo 1.2.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

---

------

----

3. PODSTAWA KARY ŁĄCZNEJ

Lp.

Sąd, który wydał wyrok albo
wyrok łączny, data wydania
wyroku albo wyroku łącznego
i sygnatura akt sprawy

Kary lub środki karne podlegające łączeniu

1.

Sąd Rejonowy w Chełmnie, z dnia 4.09.2024 r., sygn. akt II K 240/24

Kara 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz kara 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności - w rezultacie wymierzono karę łączną 3 (trzech) lat i 9 (dziewięciu) miesięcy pozbawienia wolności.

2.

Sąd Rejonowy w Chełmnie, z dnia 10.04.2025 r. w sprawie II K 371/23

Kara 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności.

Zwięźle o powodach połączenia kar lub środków karnych z wyjaśnieniem podstawy prawnej

Uwzględniając to, że regulacje prawne ulegały zasadniczym zmianom należy w pierwszej kolejności wskazać, że w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do stosowania poprzednich unormowań (wprowadzonych ustawą z 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych... - Dz. U. poz. 1086), gdyż mają one jedynie odniesienie do kar prawomocnie orzeczonych od daty wejścia w życie cytowanej ustawy (art. 81 ust. 1 i 2), jak również w przypadku skazanego ich stosowanie nie będzie względniejsze dla sprawcy w myśl art. 4 § 1 k.k.

Analiza wyroków wydanych wobec skazanego wskazuje, że kary wymierzone przed 23 czerwca 2020 roku, a więc w trakcie obowiązywania przepisów pozwalających łączyć jedynie kary podlegające wykonaniu, zostały w całości wykonane przez skazanego. Kary podlegające natomiast wykonaniu w chwili obecnej zostały prawomocnie orzeczone w czasie obowiązywania przepisów kodeksu karnego odnośnie kary łącznej w brzmieniu obowiązującym od dnia 24 czerwca 2020 roku i z tego powodu to te przepisy powinny stanowić postawę oceny istnienia przesłanek do wydania wyroku łącznego. Zgodnie z art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19 (Dz.U. z 2020, poz. 1086 – dalej ustawa COVID-19), „Przepisy rozdziału IX ustawy zmienianej w art. 38, w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.” Natomiast art. 82 ust. 2 ustawy COVID-19 jednoznacznie i wyraźnie stanowi: „Przepisy rozdziału IX ustawy zmienianej w art. 38, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.”

Przepis art. 85 k.k. w brzmieniu obowiązującym od 24 czerwca 2020 r. pozwala na orzeczenie kary łącznej, jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa.

Orzeczenia wynikające z karty karnej skazanego M. C. były już kilkukrotnie przedmiotem analizy i rozstrzygnięcia przez Sąd Rejonowy w Chełmnie i w Toruniu w sprawach odpowiednio o sygn. II K 153/09 i II K 778/16, w których zapadły prawomocne wyroki łączne. Następne czyny były popełniane przez skazanego już po wydaniu ostatniego wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 22.09.2016 r., II K 778/16 oraz po wydaniu wyroków, z których kary objęte zostały tym wyrokiem łącznym, brak było zatem podstaw do rozwiązania poprzedniego wyroku łącznego. Stąd w tym zakresie ma miejsce powaga rzeczy osądzonej o której mowa w art. 17§1 pkt 7 k.p.k., w związku z czym postępowanie w sprawie należało oprzeć o analizę wyroków skazanego zapadłych po wydaniu w/w wyroku łącznego, ponieważ niedopuszczalne jest prowadzenie ponownie postępowania mającego za przedmiot rozstrzyganie o karze łącznej w oparciu o te same wyroki, które stanowiły już podstawę decyzji w tym zakresie.

M. C. popełniał kolejne przestępstwa w następujących datach:

1.  w sprawie II K 408/18 – w dniu 16 maja 2018 r. – wyrok z dnia 2.10.2018 r.

2.  w sprawie II K 21/20 – w dniu 17 listopada 2019 r. – wyrok z dnia 7.09.2020 r.

3.  w sprawie II K 240/24 - w okresie od 5 stycznia 2022 dnia do 15 października 2023 r. – wyrok z dnia 4.09.2024 r.

4.  w sprawie II K 371/23 - w dniu 22.02.2023 r. - wyrok z dnia 10.04.2025 r.

W przedmiotowej sprawie analiza akt poszczególnych postępowań, zakończonych prawomocnie wobec skazanego oraz treści wydanych w ich toku wyroków skazujących doprowadziła Sąd do przekonania, iż warunki formalne ku temu, by zostać objęte wyrokiem łącznym spełniają przestępstwa, za które M. C. został skazany wyrokami: Sądu Rejonowego w Chełmnie z dnia 4 września 2024 roku w sprawie o sygn. akt II K 240/24 i Sądu Rejonowego w Chełmnie z dnia 10 kwietnia 2025 roku w sprawie o sygn. akt II K 371/23.

Sąd ustalił w toku postępowania, iż spośród kar, wymierzonych skazanemu w dwóch pierwszych sprawach II K 408/18 i II K 21/20, żadna nie może podlegać połączeniu w wyroku łącznym. Czyny ze sprawy II K 21/20 zostały popełnione już po wydaniu wyroku w sprawie II K 408/18 (o czyn popełniony wcześniej), a czyny popełnione w sprawie II K 240/24 zostały popełnione już po wydaniu wyroku w sprawie II K 21/20. Tym samym odpadł jeden z określonych wyżej wymogów, przewidzianych w treści art. 85 kk dotyczący popełnienia dwóch lub więcej czynów zanim zapadnie pierwszy wyrok, co do któregokolwiek z nich. Następne czyny oskarżony popełnił w okresie od 5 stycznia 2022 dnia do 15 października 2023 r. (II K 240/24) i w dniu 22 lutego 2023 roku (II K 371/23), zanim zapadł pierwszy wyrok co do tych czynów (II K 240/24 – 4 września 2024 roku), w związku z czym zaszły podstawy do orzeczenia kary łącznej obejmującej te trzy kary pozbawienia wolności w sprawach II K 240/24 i II K 371/23.

4. WYMIAR KARY

Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy wymiarze kary łącznej

Granice wymiaru kary łącznej obowiązujące przy wymiarze kary łącznej określa przepis art. 86 § 1 kk, w brzmieniu obowiązującym po dniu 24 czerwca 2020 roku w zw. z art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 roku o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19, co oznacza, iż kara łączna wymierzona skazanemu mogła być orzeczona w granicach od 3 lat 1 miesiąca pozbawienia wolności (powyższej najwyższej z kar orzeczonych) do 5 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności (suma kar orzeczonych).

Przepis art. 85a k.k. stanowi, iż orzekając karę łączną, sąd bierze pod uwagę przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Realizacja tej powinności, w praktyce oznacza więc, że przy ustalaniu wysokości kary łącznej, sąd musi mieć na uwadze, zarówno warunki i właściwości osobiste skazanego, jak i rodzaj oraz ilość popełnionych przez niego przestępstw.

Odnosząc tę uwagę do realiów niniejszej sprawy, należy wziąć pod uwagę to, że skazany zachowuje się w jednostce penitencjarnej poprawnie, jest nagradzany, jest przewidziany do zatrudnienia, ukończył program terapeutyczny.

Orzekając o karze łącznej za wyżej wskazane zbiegające się przestępstwa Sąd uznał, że zachodzą podstawy do wyrokowania w oparciu o zasadę asperacji w wymiarze pomiędzy dolną a górną granicą. Ukształtowanie orzeczonej wobec skazanego kary łącznej przy zastosowaniu zasady pełnej absorpcji, lub w niewiele wyższym wymiarze wydatnie marginalizowałoby cel kary, który związany jest z poczuciem sprawiedliwości oraz z kształtowaniem świadomości prawnej społeczeństwa.

Mając na względzie powyższe Sąd wymierzył M. C. karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 4 lat 3 miesięcy. Zdaniem Sądu, kara łączna orzeczona w powyższym wymiarze stanowi całościową ocenę zachowań skazanego i jako taka jest właściwa i celowa z punktu widzenia prewencyjnego jej oddziaływania na osobę skazanego, jak i prewencji generalnej. Orzeczenie wobec skazanego kary łącznej pozbawienia wolności w wyżej wskazanym wymiarze jest nie tylko wyrazem powyższej oceny związku między przestępstwami objętymi w/w opisanymi wyrokami, lecz także wyrazem oceny postawy skazanego. Przypisane skazanemu przestępstwa łączy ścisły związek przedmiotowo-podmiotowy, ale tylko w ramach wyroku II K 240/24. Czyny te godzą w te same dobra prawne, łączy je zwartość czasowa (ten sam okres popełnienia). Natomiast czyn osądzony w sprawie II K 371/23, choć popełniony w podobnym okresie, co wyżej opisane przestępstwa z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, godził już w inne dobro (art. 278 § 1 k.k. – przestępstwo przeciwko mieniu). Skazany dopuścił się wielu czynów zabronionych, co uprawnia do wniosku, że przejawia on skłonność do zachowań sprzecznych z prawem i lekceważy obowiązujący porządek prawny, tym bardziej, że co i rusz popełniał kolejne przestępstwa, nic sobie nie robiąc z dotychczas orzekanych wobec niego kar i licznych pobytów w zakładzie karnym. Powyższe prowadzi do wniosku, że jedynie kara o charakterze izolacyjnym w orzeczonym wymiarze spełni swoje funkcje wychowawcze i zapobiegawcze, a przy tym odpowiadać będzie poczuciu sprawiedliwości. Zaznaczyć przy tym należy, że kara łączna pozbawienia wolności nie powinna być postrzegana wyłącznie jako instytucja mająca działać na korzyść skazanego, a przede wszystkim, jako instytucja gwarantująca racjonalną politykę karania w stosunku do sprawcy, który popełnił kilka przestępstw.

Sąd na podstawie art. 62 k.k. w zw. z art. 96 § 1 k.k.w. orzekł wobec skazanego odbywanie kary łącznej pozbawienia wolności w systemie terapeutycznym, albowiem koreluje to z orzeczeniem zawartym w wyroku jednostkowym o sygn. akt: II K 240/24. Uwzględniając treść opinii biegłych psychiatrów i psychologa wydanej w sprawie o sygn. akt: II K 240/24 Sąd na podstawie art. 62 k.k. uznał, że skazany nadal powinien odbywać karę w systemie terapeutycznym ze względu na uzależnienie od substancji psychoaktywnych.

5. WYMIAR ŚRODKA KARNEGO

Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy łącznym wymiarze środka karnego

---

6. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU ŁĄCZNYM

Zwięźle o powodach uzasadniających inne rozstrzygnięcia z wyroku łącznego, w tym umorzenie postępowania,
zaliczenie okresów na poczet kary łącznej

Punkt
rozstrzygnięcia
z wyroku

Przytoczyć okoliczności

III

Na podstawie art. 577 k.p.k. na poczet orzeczonej w punkcie I kary łącznej pozbawienia wolności Sąd zaliczył skazanemu okres dotychczas odbytej kary łącznej 3 (trzech) lat i 9 (dziewięciu) miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Chełmnie w sprawie o sygn. akt: II K 240/24.

Na podstawie art. 63 § 1 i 5 k.k. na poczet orzeczonej w punkcie I kary łącznej pozbawienia wolności Sąd zaliczył skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie o sygn. akt: II K 240/24 w postaci zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 15 października 2023 r. od godz. 18.30.

IV

W pozostałym zakresie wyroki wymienione w punkcie I wyroku podlegają odrębnemu wykonaniu.

V

Na podstawie art. 572 k.p.k. Sąd umorzył postępowanie odnośnie objęcia wyrokiem łącznym wyroku Sądu Rejonowego w Chełmnie z dnia 2 października 2018 roku w sprawie o sygn. akt II K 408/18 oraz wyroku Sądu Rejonowego w Chełmnie z dnia 7 września 2020 roku w sprawie o sygn. akt II K 21/20 – albowiem brak było zbiegu realnego, co zostało omówione we wcześniejszej części uzasadnienia.

7. KOSZTY PROCESU

Punkt
rozstrzygnięcia
z wyroku

Przytoczyć okoliczności

VI

Orzeczenie o wynagrodzeniu obrońcy za pomoc prawną udzieloną z urzędu Sąd wydał na podstawie § 17 ust. 5 w zw. z § 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 87 z późn zm.) to jest 240,- zł + 23% VAT = 295,20 zł.

VII

Skazanego na podstawie art. 624 § 1 kpk zwolniono od zapłaty wydatków postępowania w sprawie o wydanie wyroku łącznego mając na względzie jego sytuację finansową (brak zgromadzonych środków i zatrudnienia odpłatnego w trakcie pobytu w zakładzie karnym).

8. PODPIS