Wyrok z 3 lipca 2026, sygn. II K 108/25

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 108/25

M. wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

1.Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

Ł. R.

w okresie od bliżej nieustalonego dnia miesiąca listopada 2023 roku do bliżej nieustalonego dnia miesiąca października 2024 roku w I., gm. F., pow. (...), województwo (...), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w krótkich odstępach czasu, działając wbrew przepisom ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowej w postaci (...) w łącznej ilości co najmniej 128,51 grama netto w ten sposób, że nabywał substancję psychotropową w postaci (...), a następnie przekazywał ją S. R., celem jej dalszej odsprzedaży innym osobom

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 §1 kk

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Popełnienie przez oskarżonego zarzucanego mu czynu

protokół przeszukania pojazdu O. (...) o nr rej. (...), protokół przeważenia substancji , protokół użycia testera narkotykowego

k. 2-4

k. 10-15

wyjaśnienia S. R. w postępowaniu (...)-0.(...)

k. 25-28

k. 64-66

wyjaśnienia oskarżonego

k. 85-88

k. 264-267

k. 299

korespondencja miedzy S. R., a oskarżonym Ł. R.

k. 45-48

k. 234-261

zeznania świadka H. W. w postępowaniu (...)-0.(...) oraz w niniejszym postępowaniu

k. 215-216

k. 300

Brak uprzedniej karalności oskarżonego

dane osobopoznawcze

k. 105

karta karna

k. 102

1.Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

OCena DOWOdów

1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1

wyjaśnienia S. R. w postępowaniu (...)-0.(...)

Sąd uwzględnił również wyjaśnienia złożone przez S. R. w postępowaniu (...)-0.(...), w którym zarzucano mu popełnienie czynu z art. 59 ust. 1 w zw. z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii. W toku tamtego postępowania S. R. przyznał, że ujawnione przy nim narkotyki pochodziły od jego brata oskarżonego Ł. R., od którego regularnie je nabywał z przeznaczeniem do dalszej odsprzedaży.

Treść tych wyjaśnień pozostaje w pełni spójna z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w niniejszej sprawie, w szczególności z zabezpieczoną korespondencją między braćmi, a także z wyjaśnieniami samego oskarżonego, co przemawia za ich wiarygodnością i istotnym znaczeniem dowodowym dla ustalenia źródła pochodzenia zabezpieczonych narkotyków.

protokół przeszukania pojazdu O. (...) o nr rej. (...), protokół przeważenia substancji , protokół użycia testera narkotykowego

Sąd uznał dowód za wiarygodny i w pełni miarodajny.

Protokoły zostały sporządzone przez funkcjonariuszy Policji zgodnie z obowiązującymi procedurami. Z dokumentów tych wynika, że w pojeździe należącym do S. R. ujawniono substancję psychotropową, która jak potwierdził wynik testera była (...).

W toku postępowania nie ujawniono żadnych okoliczności, które podważałyby rzetelność, prawidłowość lub zgodność tych protokołów z rzeczywistym przebiegiem czynności. Przeciwnie ich treść znajduje potwierdzenie zarówno w wyjaśnieniach oskarżonego, jak i w wyjaśnieniach złożonych przez S. R. w postępowaniu (...)-0.(...)

Na podstawie całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego, w tym powyższych protokołów, sąd przyjął, że zabezpieczone narkotyki należały do S. R., który nabył je od oskarżonego Ł. R. celem dalszej ich odsprzedaży.

korespondencja miedzy S. R., a oskarżonym Ł. R.

Sąd uznał za wiarygodny i istotny dowód z zabezpieczonej korespondencji prowadzonej pomiędzy oskarżonym Ł. R. a S. R., albowiem jej treść w sposób jednoznaczny potwierdza ustalenia faktyczne dokonane w sprawie. Wiadomości te wskazują na stałą współpracę oskarżonego z bratem w zakresie obrotu substancją psychotropową oraz potwierdzają, że to oskarżony zaopatrywał S. R. w narkotyki z przeznaczeniem do dalszej odsprzedaży. Treść korespondencji pozostaje zgodna z wyjaśnieniami oskarżonego oraz wyjaśnieniami S. R. złożonymi w postępowaniu (...)-0.(...) dlatego została oceniona jako wiarygodna i mająca istotne znaczenie dowodowe dla ustalenia przebiegu i charakteru czynu zabronionego.

wyjaśnienia oskarżonego

Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego za wiarygodne, albowiem były one spójne i korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w toku postępowania, w szczególności z wyjaśnieniami S. R. złożonymi w postępowaniu (...)-0.(...) oraz zabezpieczoną korespondencją między oskarżonym a S. R..

Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu zabronionego oraz szczegółowo wyjaśnił okoliczności jego popełnienia, nie umniejszając swojej roli w przestępczym procederze.

zeznania świadka H. W. w postępowaniu (...)-0.(...) oraz w niniejszym postępowaniu

Sąd uznał za wiarygodne również zeznania świadka H. W., złożone zarówno w postępowaniu (...)-0.(...), jak i w niniejszej sprawie. Świadek jednoznacznie wskazał, że narkotyki nabywał wyłącznie od S. R., a oskarżonego Ł. R. nie zna i nie posiada wiedzy, aby ten zajmował się handlem narkotykami. H. W. podkreślił, że jego kontakty dotyczyły wyłącznie S. R. i to od niego uzyskiwał substancje psychotropowe.

Zeznania świadka H. W. są wiarygodne i spójne z pozostałym materiałem dowodowym, w szczególności z wyjaśnieniami oskarżonego oraz zeznaniami samego S. R., który przyznał, że nabywał narkotyki od brata i samodzielnie przekazywał je dalej osobom trzecim. Brak bezpośredniego kontaktu H. W. z oskarżonym nie podważa udziału Ł. R. w przestępczym procederze, lecz przeciwnie potwierdza, że Ł. R. pełnił rolę dostawcy, a S. R. pośrednika w dalszym obrocie, co znajduje pełne odzwierciedlenie w ustalonym stanie faktycznym.

dane osobopoznawcze

Dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budziła wątpliwości.

karta karna

Dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budziła wątpliwości, dowód wskazywał na brak uprzedniej karalności oskarżonego.

1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I

Ł. R.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

W ocenie sądu, zachowanie oskarżonego Ł. R. wyczerpuje znamiona czynu zabronionego określonego w art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.U. z 2023 r. poz. 1939, ze zm.) w zw. z art. 12 § 1 kk.

Zgodnie z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii: "Kto wbrew przepisom ustawy uczestniczy w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających lub substancji psychotropowych podlega karze pozbawienia wolności od 2 do 12 lat."

Przez "udział w obrocie" rozumie się wszelkie działania zmierzające do wprowadzenia substancji odurzających lub psychotropowych do nielegalnego kanału dystrybucji, w tym nabywanie, przechowywanie, przekazywanie, sprzedaż lub inne formy rozporządzania tymi substancjami, podejmowane z zamiarem umożliwienia dalszego ich obrotu.

Ustawodawca przewiduje kwalifikowaną formę tego przestępstwa, jeśli obrót dotyczy znacznych ilości środków odurzających lub substancji psychotropowych. W orzecznictwie sądów powszechnych i Sądu Najwyższego przyjmuje się, że „znaczna ilość” oznacza taką ilość substancji, która może spowodować odurzenie wielu osób, a zatem przekracza ilość typową dla konsumpcji indywidualnej. (Postanowienie SN z 9.11.2023 r., III KK 178/23, LEX nr 3624309.)

W odniesieniu do (...) przyjmuje się, że ilość przekraczająca 50 gramów może stanowić „znaczną ilość” w rozumieniu ustawy. W niniejszej sprawie ilość (...), którą obracał oskarżony, wynosiła co najmniej 128,51 grama netto, co jednoznacznie mieści się w zakresie znacznej ilości substancji psychotropowej.

W sprawie ustalono, że Ł. R. w okresie od bliżej nieustalonego dnia listopada 2023 r. do października 2024 r., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w krótkich odstępach czasu, w sposób powtarzalny nabywał (...) a następnie przekazywał ją swojemu bratu, S. R., celem dalszej odsprzedaży osobom trzecim. Z treści zeznań świadka S. R. jednoznacznie wynika, że narkotyki otrzymywał od brata oskarżonego i to wyłącznie od niego je nabywał. Zeznania te znajdują potwierdzenie w zabezpieczonej korespondencji między braćmi, z której wynika, że Ł. R. zaopatrywał S. R. w narkotyki z przeznaczeniem na handel.

Powyższe ustalenia wskazują, że oskarżony działał w sposób ciągły, zorganizowany i w ramach stałej współpracy z S. R., co uzasadnia przyjęcie, iż swoim zachowaniem realizował znamiona czynu popełnionego w ramach ciągu przestępstw, o którym mowa w art. 12 § 1 kk. Zgodnie z tym przepisem: "Dwa lub więcej zachowań, podjętych w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, uważa się za jeden czyn zabroniony."

Zachowanie oskarżonego należy zatem traktować jako jeden czyn ciągły, składający się z wielu pojedynczych aktów nabywania i przekazywania (...) w znacznej ilości w celu dalszego nią obrotu, zrealizowanych w ramach jednego zamierzenia przestępnego.

Wreszcie należy wskazać, że oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, co dodatkowo potwierdza prawidłowość dokonanej kwalifikacji prawnej. Jego wyjaśnienia są spójne z materiałem dowodowym, w szczególności z zeznaniami świadka S. R. oraz zabezpieczoną korespondencją elektroniczną, która jednoznacznie potwierdza, że Ł. R. pełnił istotną rolę w łańcuchu obrotu narkotykami.

Z powyższych względów sąd uznał, że zachowanie oskarżonego Ł. R. wyczerpuje znamiona czynu z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 § 1 kk.

☐3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

Ł. R.

I

I

Sąd orzekł wobec oskarżonego za czyn popełniony z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomani karę 2 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności.

Wymierzając oskarżonemu Ł. R. karę pozbawienia wolności, sąd miał na uwadze całokształt okoliczności faktycznych oraz dyrektywy wymiaru kary wskazane w art. 53 § 1 i 2 kk.

Przede wszystkim podkreślić należy wysoki stopień społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu. Oskarżony, działając wbrew przepisom ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, w okresie od bliżej nieustalonego dnia listopada 2023 r. do bliżej nieustalonego dnia października 2024 r., w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w krótkich odstępach czasu, uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowej w postaci (...). Jak ustalono, w tym czasie przekazał swojemu bratu, S. R., co najmniej 128,51 grama netto tej substancji z przeznaczeniem do dalszej odsprzedaży osobom trzecim.

Takie działanie spełnia znamiona przestępstwa określonego w art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 § 1 kk, przy czym ilość substancji przekracza znacznie próg przyjmowany w orzecznictwie za „znaczną ilość” który już dla (...) zaczyna się od około 50 gramów. Czyn ten cechuje się szczególną społeczną szkodliwością nie tylko ze względu na ilość substancji i czas trwania przestępczego procederu, ale również ze względu na jego charakter oskarżony pełnił funkcję zaopatrzeniową, umożliwiając dalszy obrót substancją psychotropową, przez co realnie przyczyniał się do rozszerzania zjawiska narkomanii i zagrożeń z tym związanych. Tego rodzaju przestępstwo godzi nie tylko w obowiązujący porządek prawny, ale także w zdrowie i bezpieczeństwo społeczeństwa.

Przy wymiarze kary sąd uwzględnił również istotne okoliczności łagodzące. Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, złożył wyjaśnienia zgodne z ustalonym stanem faktycznym, wyraził skruchę oraz zrozumienie naganności swojego zachowania. Ponadto nie był dotychczas karany sądownie, a jego sytuacja osobista i majątkowa wskazuje na ograniczone możliwości życiowe oskarżony nie posiada stałego zatrudnienia i utrzymuje się z prac dorywczych. Jako okoliczności obciążające sąd uwzględnił długotrwałość działania, znaczne ilości przekazywanej substancji oraz udział w zorganizowanym procederze rozprowadzania narkotyków poprzez inną osobę.

Mając na względzie powyższe okoliczności oraz granice zagrożenia ustawowego dla czynu z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii od 2 do 12 lat pozbawienia wolności, sąd uznał, że kara 2 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności jest karą sprawiedliwą, proporcjonalną do zawinienia i społecznej szkodliwości czynu, a przy tym uwzględniającą także występujące po stronie oskarżonego okoliczności łagodzące.

Ł. R.

II

I

Sąd orzekł wobec oskarżonego za czyn popełniony z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomani karę grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 10 złotych.

Zastosowanie kary grzywny obok kary pozbawienia wolności było w niniejszej sprawie obligatoryjne, zgodnie z treścią art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, który przewiduje łączną karę pozbawienia wolności i grzywny.

Przy określaniu liczby stawek oraz wysokości jednej stawki dziennej, sąd kierował się zasadami wynikającymi z art. 33 § 3 kk, uwzględniając przede wszystkim możliwości zarobkowe i majątkowe oskarżonego. Mając na względzie, że oskarżony nie posiada stałego dochodu i utrzymuje się z prac dorywczych, ustalenie jednej stawki na poziomie minimalnym 10 zł oraz łącznej liczby stawek jako umiarkowanej 150 było w ocenie sądu rozwiązaniem adekwatnym i sprawiedliwym. Orzeczona grzywna stanowi uzupełnienie kary pozbawienia wolności i dodatkową dolegliwość o charakterze finansowym, która ma na celu zarówno represję, jak i prewencję, zniechęcając oskarżonego i inne osoby do podejmowania podobnych działań w przyszłości.

Ł. R.

III

I

Sąd, działając na podstawie art. 70 ust. 4a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, orzekł wobec oskarżonego obowiązek uiszczenia świadczenia pieniężnego w kwocie 1.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy (...) oraz Pomocy (...). Orzeczenie to ma charakter obligatoryjny w przypadku skazania za przestępstwo określone w art. 56 ust. 3 wskazanej ustawy, co wynika wprost z treści przepisu.

Ustalając wysokość świadczenia pieniężnego, sąd miał na uwadze zarówno przesłanki wynikające z ustawy, jak i okoliczności dotyczące osoby oskarżonego oraz charakter popełnionego czynu. Z uwagi na fakt, iż oskarżony przyznał się do zarzucanego mu czynu, wyraził skruchę oraz zrozumiał naganność swojego postępowania, sąd orzekł świadczenie pieniężne w najniższej dopuszczalnej przez ustawę wysokości. Uwzględniono również jego trudną sytuację majątkową oskarżony nie posiada stałego zatrudnienia i utrzymuje się jedynie z prac dorywczych.

Sąd wziął również pod uwagę, że wobec oskarżonego orzeczono już karę grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na poziomie 10 złotych. Mając na względzie całościową dolegliwość nałożonych sankcji oraz indywidualne możliwości finansowe oskarżonego, sąd uznał, że orzeczona kwota świadczenia pieniężnego jest adekwatna, proporcjonalna oraz spełnia cele prewencji szczególnej i ogólnej.

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

Ł. R.

IV

I

Na podstawie obligatoryjnej treści art. 63 § 1 k.k. na poczet kary pozbawienia wolności orzeczonej w pkt I wyroku sąd zaliczył oskarżonemu tymczasowe aresztowanie w okresie od dnia 4 listopada 2024 roku, godzina 15:30 do dnia 5 listopada 2024 roku, godzina 14:25.

inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

V

Na podstawie art. 624 § 1 kpk, sąd postanowił zwolnić oskarżonego w całości od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa.

Decyzja ta została podjęta z uwagi na całokształt okoliczności faktycznych i osobistych oskarżonego, w szczególności mając na względzie stopień dolegliwości orzeczonych wobec niego sankcji karnych. W niniejszej sprawie oskarżony został skazany na karę bezwzględnego pozbawienia wolności w wymiarze 2 lat i 1 miesiąca oraz na karę grzywny w wysokości 150 stawek dziennych, przy czym wysokość jednej stawki dziennej sąd ustalił na poziomie 10 złotych. Dodatkowo, na podstawie art. 70 ust. 4a ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, orzeczono wobec niego obowiązek uiszczenia świadczenia pieniężnego w kwocie 1.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.

Uwzględniając powyższe, jak również trudną sytuację materialną oskarżonego brak stałego zatrudnienia oraz osiąganie dochodów jedynie z nieregularnych prac dorywczych sąd uznał, że obciążanie go dodatkowymi kosztami postępowania sądowego byłoby niecelowe i nadmiernie dolegliwe.

Podpis