Wyrok z 12 maja 2026, sygn. III K 354/25

Formularz UK 1

Sygnatura akt

III K 354/25

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

F. G.

w dniu 11 kwietnia 2025r. w mieszkaniu przy (...), we E. dokonał rozboju na osobie G. D. (1), w ten sposób, że przewrócił go na ziemię, szarpał i podduszał, czym spowodował u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci stłuczenia i zwichnięcia stawu ramiennego prawego, które naruszyły czynności narządów ciała na czas powyżej siedmiu dni, a następnie doprowadził go do stanu bezbronności grożąc mu pozbawieniem życia przy użyciu niebezpiecznego narzędzia w postaci maczety, kazał mu udać się do łazienki, gdzie go zamknął i zablokował drzwi uniemożliwiając mu wyjście, którym to działaniem spowodował pozbawienie wolności pokrzywdzonego, a następnie zabrał w celu przywłaszczenia znajdujące się w mieszkaniu przedmiotowy w postaci: telefonu komórkowego Ł. (...) (1) koloru niebieskiego o wartości 1000 zł, mac booka N. o wartości 700 zł, Ł. (...) (2) o wartości 300 zł, zegarka m-ki N. o wartości 1000 zł na srebrnej bransolecie oraz pieniądze w kwocie 5000 zł, tj. mienie o łącznej wartości 8000 zł, czym działał na szkodę G. D. (1),

tj. o przestępstwo z art. 280 § 2 k.k., art. 189 § 1 k.k. i art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W dniu 10 kwietnia 2025 r. pokrzywdzony G. D. (1) zaprosił oskarżonego F. G. do wynajętego przez siebie mieszkania przy ul. (...) we E.. Od godz. 21:00 mężczyźni przebywali w mieszkaniu i rozmawiali. Około godz. 03:00 pokrzywdzony chciał położyć się spać, dlatego poprosił swojego kolegę, żeby poszedł już do domu. Oskarżony F. G. początkowo zaczął szykować się do wyjścia, jednakże, w pewnym momencie, niespodziewanie rzucił się na pokrzywdzonego, przewracając go, a następnie szarpał go i podduszał. Po chwili wyjął zza paska spodni maczetę i grożąc pokrzywdzonemu użyciem tego narzędzia, kazał mu wejść do łazienki. Kiedy G. D. (1) spełnił to polecenie, oskarżony zabarykadował drzwi łazienki fotelem i rurą od odkurzacza, tak aby pokrzywdzony nie mógł się z niej wydostać. Uwięziony w toalecie pokrzywdzony krzyczał i wzywał pomocy, a następnie zaczął kopać w drzwi od łazienki, w wyniku czego zrobił w nich dziurę, przez którą wydostał się z pomieszczenia. Wówczas zobaczył, że oskarżony F. G. zabrał jego telefon komórkowy marki Ł. (...) (1), M. N., telefon komórkowy marki Ł. (...), zegarek marki N. oraz pieniądze w kwocie 5000 zł. Następnie pokrzywdzony zbiegł piętro niżej klatki schodowej, gdzie poprosił o pomoc przypadkowo napotkane osoby, które wezwały na miejsce patrol Policji oraz zespół pogotowia ratunkowego.

W wyniku zdarzenia pokrzywdzony G. D. (1) doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia i zwichnięcia stawu ramiennego prawego. Obrażenia pokrzywdzonego powstały od działania narzędzia lub narzędzi tępych i tępokrawędzistych lub od uderzeń o takie narzędzia i spowodowały rozstrój zdrowia i naruszenie czynności narządu ciała trwające dłużej niż 7 dni.

W toku postępowania przygotowawczego został poddany badaniu przez dwóch biegłych lekarzy psychiatrów, którzy zgodnie ocenili, że nie jest on chory psychicznie i nie był chory psychicznie w krytycznym czasie, ani nie jest upośledzony umysłowo. U oskarżonego F. G. rozpoznano mieszane zaburzenia osobowości paranoicznej, z wysoką samooceną. Ponadto u oskarżonego rozpoznano także zespół uzależnienia od metamfetaminy, jednakże nie miało to wpływu na ocenę poczytalności. Tempore criminis F. G. nie miał zniesionej, ani ograniczonej w stopniu znacznym zdolności rozpoznania znaczenia zarzucanego mu czynu i pokierowania swoim postępowaniem. Nie zachodziły warunki opisane w art. 31 § 1 i 2 k.k.

Oskarżony F. G. (...) Legitymuje się wykształceniem gimnazjalnym. Oskarżony nie był uprzednio karany sądownie.

-zeznania pokrzywdzonego G. D. (1)

k. 1-3, 26-27.

-wyjaśnienia oskarżonego F. G.

k. 48-50, 78-80, 191odwrót-192odwrót, 194odwrót-195.

-protokół oględzin pokrzywdzonego G. D. (1)

k. 7-8.

-dokumentacja medyczna pokrzywdzonego G. D. (1)

k. 9-13.

-zeznania świadka N. A.

k. 17-18, 194.

-protokół oględzin mieszkania przy ul. (...)

k. 21-22.

-protokół zatrzymania oskarżonego F. G.

k. 29-30.

-protokół przeszukania pokoju przy ul. (...) we E.

k. 31-32.

-zeznania świadka S. F. (1)

k. 34-34odwrót, 193.

-zeznania świadka C. P.

k. 37-37odwrót, 193odwrót.

-opinia sądowo-lekarska pokrzywdzonego G. D. (1)

k. 45-46.

-protokół zatrzymania rzeczy od F. G.

k. 62-64.

-opinia sądowo-psychiatryczna dot. oskarżonego F. G.

k. 90-95.

-informacja z (...) dot. oskarżonego F. G.

k. 207.

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

-

-

-

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

-

-

-

OCena DOWOdów

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.

Zeznania pokrzywdzonego G. D. (1)

Sąd w całości dał wiarę zeznaniom pokrzywdzonego co do przebiegu zdarzenia, albowiem były one spójne, logiczne i w pełni korespondowały z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Pokrzywdzony od pierwszego przesłuchania zeznawał w sposób konsekwentny i spójny, a jego relacja została jest zgodna z zeznaniami N. A., S. F. (1) i C. P..

1.1.

Zeznania świadków: N. A., C. P., S. F. (1)

Sąd uznał za wiarygodne, spójne i wzajemnie ze sobą korespondujące zeznania świadków.

Świadek C. P. i S. F. (2) opuszczały mieszkanie N. A. ok. godz. 03:00 w nocy. Zeznały, że gdy wyszły na klatkę schodową usłyszały pokrzywdzonego G. D. (2), który wołał o pomoc. Świadkowie zgodnie wskazali, iż poszli do mieszkania o numerze (...), gdzie znajdował się pokrzywdzony. Świadek N. A. zeznał, iż widział zniszczone drzwi łazienki. Z kolei świadek S. F. (2) wskazała, że pokrzywdzony poprosił ją o wezwanie policji i pogotowania ratunkowego, wskazując, że jego telefon został skradziony.

Nadto świadkowie potwierdzili, iż w mieszkaniu pod numerem (...) panował bałagan, a w drzwiach łazienki była dziura.

1.1.

Opinie biegłych sporządzone w sprawie, w tym opinia sądowo-psychiatryczna dot. oskarżonego F. G. oraz opinia sądowo-lekarska pokrzywdzonego G. D. (1)

Opinie wydane w sprawie zostały sporządzone w sposób fachowy, rzetelny, precyzyjny i obiektywny przez osoby posiadające odpowiednie kompetencje o dużej wiedzy w zakresie okoliczności, do których stwierdzenia zostały powołane. Opinie są pełne, wyczerpujące, logiczne i spójne. Spełniają wszelkie wymogi stawiane tego rodzaju dokumentom, a więc zawierają pełny opis badań i dokonanych przez biegłych ustaleń, a wynikające z nich wnioski są kategoryczne.

1.1.

Protokół oględzin pokrzywdzonego, protokół zatrzymania oskarżonego, protokół oględzin mieszkania przy ul. (...), protokół przeszukania pokoju przy ul. (...) we E., protokół zatrzymania rzeczy od F. G.

Brak podstaw do kwestionowania wiarygodności wymienionych dowodów. Czynności procesowe przeprowadzono w sposób prawidłowy, były one celowe i uzasadnione, a sporządzone w ich trakcie protokoły odpowiadają wymogom formalnym właściwym dla tego rodzaju dokumentów.

1.1.

Dokumentacja medyczna pokrzywdzonego

Brak podstaw do kwestionowania prawdziwości i wiarygodności dowodu.

1.1.

Inne dokumenty w postaci danych o karalności

Brak podstaw do kwestionowania prawdziwości i wiarygodności tych dowodów.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.1.

Wyjaśnienia oskarżonego F. G.

Dokonując ustaleń faktycznych w sprawie Sąd odmówił wiary wyjaśnieniom składanym przez F. G., w których przeczył lub umniejszał swoje sprawstwo i winę, uznając je za wyraz przyjmowanej przez niego linii obrony. Oskarżony przesłuchany w toku postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że w dniu 11 kwietnia 2025 r. doszło pomiędzy nim a pokrzywdzonym do sprzeczki. Według relacji oskarżonego, to G. D. (1) wyjął maczetę i jako pierwszy przyłożył mu ją do szyi. Oskarżony przyznał, że zamknął pokrzywdzonego w łazience i zabrał należące do niego rzeczy- maczetę i mac booka. Wyjaśnienia te są sprzeczne z depozycjami pokrzywdzonego, który wskazywał, że wśród rzeczy jakie zabrał mu oskarżony, były również dwa telefony komórkowe, zegarek oraz gotówka, a także z zeznaniami świadków, którzy potwierdzili, iż G. D. (1) prosił ich o zadzwonienie na numer alarmowy odpowiednich służb, ponieważ sam nie miał telefonu. Oskarżony nie był w stanie racjonalnie wyjaśnić, dlaczego zabrał z mieszkania należące do pokrzywdzonego rzeczy.

Przesłuchany podczas rozprawy głównej w dniu 28 kwietnia 2026 r. oskarżony generalnie przyznał się do zarzucanego mu czynu. wyjaśniał w sposób całkowicie sprzeczny z zebranym materiałem dowodowym, gdyż w dalszym ciągu przekonywał, że zamknął swojego kolegę w łazience w obawie o użycie przez pokrzywdzonego drugiej maczety, którą miał w mieszkaniu. Wskazał, że maczetę schował pod napotkanym samochodem.

Mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, którego analiza pozwoliła na stanowcze i kompleksowe ustalenie przebiegu zdarzeń, należało uznać, że wyjaśnienia oskarżonego są niewiarygodne. Zdaniem Sądu są nieprawdziwe, nieszczere, nieprzekonywujące, a ponadto przeczą logice i doświadczeniu życiowemu.

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Punkt I części wstępnej wyroku

F. G.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

W ocenie Sądu czyn oskarżonego F. G. wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 280 § 2 k.k., art. 189 § 1 k.k. i art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

Przestępstwo określone w art. 280 § 2 k.k. popełnia sprawca, który kradnie, używając przemocy wobec osoby lub grożąc natychmiastowym jej użyciem albo doprowadzając człowieka do stanu nieprzytomności lub bezbronności, przy czym posługuje się bronią palną, nożem lub innym podobnie niebezpiecznym przedmiotem lub środkiem obezwładniającym albo działa w inny sposób bezpośrednio zagrażający życiu lub wspólnie z inną osobą, która posługuje się taką bronią, przedmiotem, środkiem lub sposobem.

Zachowanie sprawcy w przypadku przestępstwa z art. 280 § 2 k.k. polega na zaborze cudzej rzeczy ruchomej w celu przywłaszczenia przy zastosowaniu jednego z wyliczonych taksatywnie w tym przepisie sposobów działania, przybierających postać: posługiwania się przez sprawcę bronią palną, posługiwania się nożem, posługiwania się innym, podobnie niebezpiecznym przedmiotem, posługiwania się środkiem obezwładniającym albo działaniu sprawcy w inny sposób bezpośrednio zagrażający życiu lub działaniu sprawcy wspólnie z inną osobą, która posługuje się bronią palną, nożem lub innym podobnie niebezpiecznym przedmiotem, środkiem obezwładniającym lub działa w sposób bezpośrednio zagrażający życiu.

Konieczne jest dokonanie wykładni nieostrego terminu, stanowiącego znamię czasownikowe rozboju z art. 280 § 2 k.k. Ustawodawca wskazuje bowiem na „posługiwanie się” przez sprawcę bronią palną, nożem lub innym podobnie niebezpiecznym przedmiotem. Zwrot ten zarówno w piśmiennictwie jak i w orzecznictwie intepretowany jest szeroko i nadawane jest mu znaczenie szersze niż pojęcie używania. W jego ramach mieści się zatem wszelkie manipulowanie takimi przedmiotami, w tym nawet tylko ich okazywanie w celu wzbudzenia w ofierze obawy ich użycia (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 14 października 2004 r., II AKa 182/04, A. Marek, Kodeks karny. Komentarz, wyd. V, Wolters Kluwer Polska 2010). "Posługiwaniem się" będzie więc także sama demonstracja takiego przedmiotu, którego sprawca może użyć w wybranym przez siebie momencie działania, składającego się na pozostałe znamiona rozboju.

W realiach niniejszej sprawy nie ulega wątpliwości, iż w dniu 11 kwietnia 2025 r. w mieszkaniu przy ul. (...) we E., oskarżony F. G. dokonał rozboju z użyciem niebezpiecznego narzędzia- maczety na G. D. (1), a następnie zabrał należące do niego wartościowe rzeczy w postaci dwóch telefonów komórkowych, laptopa, zegarka oraz gotówki w kwocie 5.000 zł. Stosowanie przez oskarżonego przemocy względem pokrzywdzonego miało jeden cel, tj. objecie w posiadanie mienia do niego nienależącego i włączenia go w sposób trwały do swojego majątku, dlatego też bez wątpienia wypełniło znamiona czynu stypizowanego w art. 280 § 2 k.k.

Oskarżony początkowo negował swoje sprawstwo, jednak przesłuchany przed Sądem przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Jednakże jego wyjaśnienia były niespójne i nieprzekonywujące. F. G. przede wszystkim nie był w stanie wyjaśnić dlaczego zabrał rzeczy należące do pokrzywdzonego. Wskazywał, że nie zabrał telefonów komórkowych, co jest sprzeczne z zeznaniami świadka S. F. (1), która wprost wskazała, iż pokrzywdzony poprosił ją o zadzwonienie na numer alarmowy, mówiąc, że jego telefon został skradziony.

Oskarżony F. G. wyczerpał swoim zachowaniem także znamiona art. 157 § 1 k.k. W wyniku działania oskarżonego G. D. (1) doznał obrażeń w postaci stłuczenia i zwichnięcia stawu ramiennego prawego, które naruszyły czynności narządów ciała na czas powyżej siedmiu dni. Zgodnie z treścią art. 157 § 1 k.k. odpowiada za przestępstwo ten, kto powoduje naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia, inny niż określony w art. 156 § 1 k.k. podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Zgodnie z treścią opinii obrażenia pokrzywdzonego powstały od działania narzędzia lub narzędzi tępych i tępokrawędzistych lub od uderzeń o takie narzędzia i spowodowały rozstrój zdrowia i naruszenie czynności narządu ciała trwające dłużej niż 7 dni. Nie ulega przy tym wątpliwości (w świetle ustalonych okoliczności sprawy), iż tak przypisane oskarżonemu zachowanie cechowało się umyślnością w postaci zamiaru bezpośredniego.

W orzecznictwie wskazuje się, iż naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia na okres powyżej 7 dni (uszczerbek średni), §1 musi mieć charakter istotny, w sposób znaczący utrudniać prawidłowe funkcjonowanie narządów. Nie chodzi więc wyłącznie o czas trwania naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia (A. Zoll [w:] Kodeks karny. Część szczególna, t. 2, cz. 1, red. W. Wróbel, A. Zoll, art. 157, teza 11).

Następnie oskarżony posługując się maczetą, niewątpliwie narzędziem niebezpiecznym, doprowadził do stanu bezbronności pokrzywdzonego G. D. (1) i grożąc mu pozbawieniem życia kazał udać mu się do łazienki. Gdy pokrzywdzony spełnił to żądanie, oskarżony zabarykadował drzwi pomieszczenia za pomocą fotela i rury od odkurzacza, tak, że pokrzywdzony nie mógł się z niego wydostać. Pokrzywdzony, kopiąc w drzwi łazienki, zrobił w nich dziurę i w ten sposób wyszedł z pomieszczenia. Takie zachowanie oskarżonego wyczerpało również dyspozycję przepisu art. 189 § 1 k.k.

W świetle art. 189 § 1 k.k. zachowanie sprawcy ma polegać na pozbawieniu człowieka wolności, a więc sytuacja, w której dana osoba nie jest w stanie swobodnie opuścić miejsca swojego pobytu bądź też opuszczenie takiego miejsca wiązałoby się dla niej z niebezpieczeństwem utraty życia, zdrowia lub ryzykiem poniesienia strat o charakterze materialnym bądź też z koniecznością wykorzystania metod, których osoba pozbawiona wolności nie jest obiektywnie zdolna zastosować bądź których zastosowanie ich byłoby znacznie utrudnione. Pojęcie to również obejmuje umieszczenie człowieka w pomieszczeniu zamkniętym, z którego nie może się on z łatwością wydostać w sposób odpowiadający konstrukcji pomieszczenia (tj. np. przez drzwi). Nie ma zatem znaczenia, że pokrzywdzony mógłby opuścić takie pomieszczenie przez otwarte okno (tak np. C. E. [w:] B. Kunicka-Michalska, C. E., Przestępstwa przeciwko wolności, wolności sumienia i wyznania, wolności seksualnej i obyczajności oraz czci i nietykalności cielesnej. Rozdziały XXIII, XXIV, XXV i XXVII Kodeksu karnego. Komentarz, Warszawa 2001, s. 21).

Z uwagi na to, że działanie oskarżonego wypełniło znamiona trzech czynów, Sąd uznał, iż uzasadnione jest zastosowanie kwalifikacji z art. 11 § 2 k.k.

☐Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

-

-

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

-

☐Warunkowe umorzenie postępowania

-

-

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

-

☐Umorzenie postępowania

-

-

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

-

☐Uniewinnienie

-

-

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

-

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

F. G.

Punkt I części dyspozytywnej wyroku

I części wstępnej wyroku

Wymierzając oskarżonemu karę pozbawienia wolności Sąd miał na względzie wszystkie dyrektywy jej wymiaru, a w szczególności te zawarte w art. 53 k.k.

W ocenie Sądu wymierzona F. G. kara w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności uczyni zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także spełni swoje zadania w zakresie prewencji generalnej, polegającej na kształtowaniu w społeczeństwie postawy poszanowania prawa. Wymierzona kara pozbawienia wolności nie przekracza stopnia winy i społecznej szkodliwości popełnionego przestępstwa.

Kształtując wymiar kary, Sąd zdecydował o zastosowaniu wobec oskarżonego instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary, mając na uwadze okoliczności takie jak:

-duży ładunek emocjonalny, istotne natężenie złości w stosunku do kolegi,

-działanie oskarżonego było nieplanowane, spontaniczne i impulsywne,

-oskarżony dopuścił się przypisanego mu czynu pod wpływem emocji bez analizy konsekwencji swojego zachowania,

-oskarżony nie był uprzednio karany sądownie,

-wartość zabranego mienia nie była wysoka.

1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

F. G.

Punkt II części dyspozytywnej wyroku

Punkt I części wstępnej wyroku

Na podstawie art. 63 § 1 k.k. Sąd zaliczył na poczet kary pozbawienia wolności oskarżonemu okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 29 kwietnia 2025 r., godz. 11:50 do dnia 30 kwietnia 2025 r., godz. 17:15 oraz tymczasowego aresztowania od dnia 07 kwietnia 2026 r., godz. 10:50 do dnia 28 kwietnia 2026 r. godz. 14:40.

6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

-

KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

Punkt III części dyspozytywnej wyroku

Rozstrzygnięcie w przedmiocie zasądzenia adw. X. X. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu znajdowało swoje oparcie w przepisach art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k., art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze i § 17 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 5 i § 20 w zw. z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 (Dz.U.2019.18 t.j.) w sprawie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.

Punkt IV części dyspozytywnej wyroku

Mając na względzie, iż oskarżony nie pracuje, nie posiada majątku, stosownie do treści art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (t.j.: Dz. U. z 1983 r. nr 49, poz. 223 z późn. zm.) zwolnił go od ponoszenia kosztów sądowych oraz od obowiązku uiszczenia opłaty, wydatki przejmując na rachunek Skarbu Państwa.

1Podpis

Sędzia Mariusz Wiązek