Wyrok z 19 czerwca 2026, sygn. I C 651/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 19 czerwca 2026 r.

Sąd Okręgowy w Sieradzu – Wydział I Cywilny w składzie następującym:

Przewodniczący: sędzia Dagmara Kos

Protokolant: Joanna Wołczyńska – Kalus

po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2026 roku w B. na rozprawie

sprawy z powództwa Banku (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w Ł.

przeciwko B. M. i F. M.

o zapłatę

1.  umarza postępowanie w zakresie żądania zasądzenia kwoty 410.000,00 (czterysta dziesięć tysięcy) złotych,

2.  zasądza od pozwanych B. M. i F. M. łącznie na rzecz powoda Banku (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w Ł. ustawowe odsetki za opóźnienie:

- od kwoty 145.450,19 zł (sto czterdzieści pięć tysięcy czterysta pięćdziesiąt złotych dziewiętnaście groszy) od dnia 3 grudnia 2023 r. do dnia 15 marca 2026 r.,

- od kwoty 264.549,81 zł (dwieście sześćdziesiąt cztery złote pięćset czterdzieści dziewięć złotych osiemdziesiąt jeden groszy) od dnia 3 grudnia 2023 r. do dnia 18 marca 2026 r.,

3.  w pozostałym zakresie powództwo oddala,

4.  nakazuje zwrócić powodowi Bankowi (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w Ł. kwotę 10.220,00 (dziesięć tysięcy dwieście dwadzieścia) złotych tytułem części uiszczonej opłaty od cofniętej części powództwa,

5.  zasądza od pozwanej B. M. na rzecz powoda Banku (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w Ł. kwotę 10.548,50 zł (dziesięć tysięcy pięćset czterdzieści osiem złotych pięćdziesiąt groszy) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów procesu,

6.  zasądza od pozwanego F. M. na rzecz powoda Banku (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w Ł. kwotę 10.548,50 zł (dziesięć tysięcy pięćset czterdzieści osiem złotych pięćdziesiąt groszy) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygn. akt I C 651/25

UZASADNIENIE

W pozwie z dnia 3 kwietnia 2025 r. wniesionym do Sądu Okręgowego w Łodzi powód Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w Ł. wnosił o zasądzenie in solidum od pozwanych B. M. i F. M. na jego rzecz kwoty 410.000,00 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 3 grudnia 2023 r. do dnia zapłaty z tytułu zwrotu kapitału udostępnionego pozwanym na podstawie umowy kredytu nr (...) z dnia 6 listopada 2006 r. – z zastrzeżeniem, że zapłata należności przez jednego z pozwanych zwalnia drugiego do wysokości dokonanej zapłaty i zasądzenie in solidum od pozwanych na jego rzecz kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych z uwzględnieniem uiszczonych opłat skarbowych od złożonych pełnomocnictw – z zastrzeżeniem, że zapłata należności przez jednego z pozwanych zwalnia drugiego do wysokości dokonanej zapłaty.

(pozew- k.4-8)

Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2025 r. Sąd Okręgowy w Łodzi stwierdził swoją niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę do rozpoznania i rozstrzygnięcia Sądowi Okręgowemu w Sieradzu.

(postanowienie- k.103)

W odpowiedzi na pozew pełnomocnik pozwanych wnosił o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanych kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego w wysokości dwukrotności stawki minimalnej oraz kosztów opłat skarbowych. Podnosił w niej zarzut przedawnienia roszczenia i zgłosił ewentualny zarzut potrącenia z wierzytelnością powoda o zwrot świadczenia nienależnego spełnionego na rzecz pozwanych tytułem nieważnego kredytu w kwocie 410.000,00 zł z przysługującej pozwanym wymagalnej wierzytelności w kwocie 415.151,78 zł, na którą składają się wierzytelność pozwanych wobec powoda o zapłatę odsetek ustawowych za opóźnienie należnych pozwanym od objętych wezwaniem do zapłaty z dnia 7 lutego 2022 r. kwot 141.499,42 zł oraz 66.850,74 CHF (przy czym kwota wyrażona w walucie obcej została przeliczona po średnim kurie NBP z dnia 8 lipca 2025 r. i wynosi 303.301,81 zł) – w kwocie 171.726,78 zł i wierzytelność pozwanych wobec powoda o zapłatę kwoty 130.000,00 zł oraz 25.000,00 CHF (przy czym kwota wyrażona w walucie obcej została przeliczona po średnim kursie NBP z dnia 8 lipca 2025 r. i wynosi 113.425,00 zł) to jest o zwrot części świadczeń spełnionych przez pozwanych na rzecz powoda tytułem spłaty nieważnego kredytu w okresie od dnia zawarcia umowy do 8 lutego 2022 r. włącznie z wyłączeniem pozostałej części świadczeń objętych pozwem złożonym w sprawie z powództwa strony pozwanej (zawisłej przed Sądem Apelacyjnym w Łodzi I Wydział Cywilny sygn. akt I Ca 203/24).

(odpowiedź na pozew- k.116-123)

W piśmie procesowym z dnia 19 maja 2025 r. pełnomocnik powoda cofnął powództwo w zakresie żądania zasądzenia in solidum od pozwanych na rzecz powoda kwoty 410.000,00 zł z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia w postaci kapitału udostępnionego na podstawie umowy kredytu wraz ze zrzeczeniem się roszczenia w tym zakresie i podtrzymywał powództwo w pozostałej części wnosząc o zasądzenie in solidum od pozwanych na rzecz powoda odsetek ustawowych za opóźnienie od kwoty 410.000,00 zł liczonych od dnia 3 grudnia 2023 r. do dnia 18 marca 2026 r. to jest kwoty 101.312,13 zł i zasądzenia in solidum od pozwanych na rzecz powoda zwrotu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych z uwzględnieniem uiszczonych opłat skarbowych od złożonych dokumentów pełnomocnictw z zastrzeżeniem, że zapłata należności przez jednego z pozwanych zwalnia drugiego do wysokości dokonanej zapłaty.

(pismo procesowe powoda- k.293-294)

Na rozprawie w dniu 12 czerwca 2026 r. pełnomocnik powoda popierał powództwo w zmodyfikowanym kształcie a pełnomocnik pozwanych wnosił o oddalenie powództwa w zmodyfikowanym kształcie.

( protokół rozprawy z dnia 20 lutego 2026 r. na płycie CD 00:07:13 – 00:23:09- koperta k.304)

Sąd Okręgowy ustalił, co następuje:

W dniu 13 listopada 2006 r. poprzednik prawny powoda (...) Bank Spółka Akcyjna z siedzibą w Ł. zawarł z pozwanymi B. M. i F. M. umowę kredytu nr (...), na podstawie której udzielił im kredytu indeksowanego do waluty CHF w kwocie 348.000,00 zł na pokrycie części kosztów budowy domu mieszkalnego. W dniu 29 października 2007 r. strony umowy kredytu zawarły aneks do niej, na mocy którego zwiększyły kwotę kredytu o 16.000,00 zł. W dniu 30 kwietnia 2008 r. strony umowy kredytu zawarły kolejny aneks do niej, na mocy którego zwiększyły kwotę kredytu o 46.150,00 zł.

(bezsporne, kserokopia umowy- k.27-32, kserokopie aneksów- k.42, k.44-45)

W wykonaniu umowy poprzednik prawny powoda wypłacił pozwanym kwotę 410.000,00 zł.

(bezsporne, wydruki potwierdzenia wypłat- k.49-58, kserokopia zestawienia- k.130v-132)

Do dnia 8 lutego 2022 r. pozwani wpłacili powodowi w wykonaniu umowy kredytu kwotę 141.499,49 zł i kwotę 66.850,74 CHF.

(bezsporne, kserokopia zestawienia- k.130v-132)

W piśmie z dnia 7 lutego 2022 r. pełnomocnik pozwanych zakwestionował ważność umowy kredytu z dnia 6 listopada 2006 r. nr (...) z uwagi na zawarte w niej postanowienia niedozwolone i wezwał powoda do zapłaty w terminie 7 dni kwoty 147.000,00 zł i kwoty 151.000,00 CHF. Pismo to zostało nadane na poczcie w dniu 8 lutego 2022 r. i doręczone powodowi w dniu 15 lutego 2022 r.

(kserokopia wezwania- k.184, kserokopia książki nadawczej- k.185, wydruk śledzenia przesyłki- k.186)

W pozwie z dnia 6 czerwca 2022 r. pozwani wnosili o ustalenie, że umowa kredytu nr (...) datowana na dzień 6 listopada 2006 r. jest nieważna i wnosili o zasądzenie od powoda łącznie na ich rzecz kwoty 141.499,42 zł oraz kwoty 66.850,74 CHF wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 23 lutego 2022 r. do dnia zapłaty tytułem zwrotu rat kredytu pobranych od nich przez pozwanego od dnia zawarcia umowy do dnia 8 lutego 2022 r. Sprawa z powództwa pozwanych toczyła się w Sądzie Okręgowym w Łodzi pod sygn. akt II C 1050/22.

(kserokopia pozwu- k.158-183)

Pismami z dnia 9 listopada 2023 r. pełnomocnik powoda w związku z zainicjowanym przez pozwanych postępowaniem sądowym, w którym wnosili oni ustalenie o nieważności umowy kredytu nr (...) z dnia 13 listopada 2006 r. wezwał pozwanych do zapłaty na jego rzecz kwoty 410.000,00 zł w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania. Pisma te zostały doręczone pozwanym w dniu 17 listopada 2023 r.

(kserokopie pism- k.95, k.97, kserokopie pełnomocnictwa- k.96, k.98, kserokopie zwrotnych potwierdzeń odbioru- k.99-100)

Prawomocnym wyrokiem z dnia 15 listopada 2023 r. wydanym w sprawie sygn. akt II C 1050/22 Sąd Okręgowy w Łodzi ustalił, że umowa kredytu nr (...) zawarta przez pozwanych z (...) Spółka Akcyjna w Ł. w dniu 13 listopada 2006 r. jest nieważna i zasądził od powoda na rzecz pozwanych w częściach równych kwoty 141.499,42 zł i 66.850,74 CHF z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 23 lutego 2022 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 11.834,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty. Wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi uprawomocnił się w dniu 16 stycznia 2026 r. i powód wyrok ten wykonał.

(kserokopie wyroków- k.187, k.245, kserokopie uzasadnień wyroków- k.188-196, k.246-255)

Pismem z dnia 9 marca 2026 r. pozwani wezwali powoda do zapłaty świadczeń nienależnych wykonanych na podstawie nieważnej umowy kredytu nr (...) z dnia 13 listopada 2006 r., nie objętych wyrokiem Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 15 listopada 2023 r. wydanym w sprawie sygn. akt II C 1050/22, w kwocie 0,08 zł i 30.576,66 CHF w terminie 3 dni od otrzymania wezwania. Pismo to zostało doręczone powodowi w dniu 12 marca 2026 r.

(kserokopia pisma- k.282, kserokopia dowodu nadania pisma- k.284, kserokopia zwrotnego potwierdzenia odbioru- k.284v-285, wydruk śledzenia przesyłki-k.286)

W piśmie z dnia 18 marca 2026 r. pełnomocnik pozwanych upoważniony do składania w ich imieniu oświadczeń o potrąceniu złożył powodowi oświadczenie o potrąceniu wierzytelności pozwanych w kwocie 30.576,66 CHF (po przeliczeniu według kursu średniego NBP dla CHF z dnia 9 marca 2026 r. w kwocie 145.450,19 zł) i w kwocie 0,08 zł z tytułu nienależnie uiszczonych świadczeń przez pozwanych na podstawie nieważnej umowy kredytu nr (...) z dnia 13 listopada 2006 r. z wierzytelnością powoda w kwocie 410.150,01 zł z tytułu udostępnionego kapitału. Oświadczenie o potrąceniu zostało doręczone powodowi w dniu 20 marca 2026 r.

(kserokopia oświadczenia- k.283, kserokopia dowodu nadania oświadczenia- k.284, wydruk śledzenia przesyłki-k.287)

W dniu 20 kwietnia pozwani przelali powodowi kwoty 64.699,82 zł i 200.000,00 zł w ramach rozliczenia wzajemnych świadczeń po wyroku sygn. akt II C 1050/22.

(wydruki przelewów- k.287-288)

Ustaleń stanu faktycznego Sąd dokonał w oparciu o zgromadzone w aktach sprawy i powołane wyżej dokumenty, których treści strony nie kwestionowały.

Sąd pominął dowód z przesłuchania stron ograniczony do przesłuchania pozwanych na fakty wskazane w pozwie z uwagi na to, iż nie miały on znaczenia dla rozstrzygnięcia.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Powód domagał się zasądzenia na jego rzecz od pozwanych kwoty 410.000,00 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 3 grudnia 2023 r. do dnia zapłaty tytułem zwrotu kapitału kredytu udostępnionego pozwanym przez jego poprzednika prawnego na podstawie umowy kredytu nr (...) z dnia 13 listopada 2006 r.

Przed rozpoczęciem rozprawy powód cofnął powództwo ze zrzeczeniem się roszczenia co do kwoty 410.000,00 zł bez odsetek. Ponieważ cofnięcie powództwa nastąpiło ze zrzeczeniem się roszczenia nie była na nie wymagana zgoda pozwanych. Wobec cofnięcia powództwa w zakresie żądania zasądzenia kwoty 410.000,00 zł na podstawie art. 355 § 1 kpc w zw. z art. 203 § 1 kpc Sąd umorzył postępowanie w zakresie tej kwoty.

Po częściowym cofnięciu powództwa żądanie powoda ograniczało się do żądania zasądzenia odsetek ustawowych od kwoty 410.000,00 zł od 3 grudnia 2023 r. do dnia 18 marca 2026 r.

Umowa kredytu nr (...) zawarta w dniu 13 listopada 2006 r. uznana została za nieważną prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 15 listopada 2023 r. wydanym w sprawie sygn. akt II C 1050/22. Zgodnie zaś z art. 365 § 1 kpc orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby.

Roszczenie zgłoszone przez powoda dotyczące zwrotu kapitału kredytu jest roszczeniem majątkowym i jako takie ulega przedawnieniu (art. 117 § 1 kc). W myśl art. 117 § 2 kc po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystna z zarzutu przedawnienia. Pozwani podnieśli w przedmiotowej sprawie zarzut przedawnienia roszczenia powoda o zwrot kapitału kredytu a więc w pierwszej kolejności należało rozważyć zasadność tego zarzutu.

Jak wynika z art. 118 kc jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata. Jednakże koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata.

Zgodnie z utrwalonym poglądem termin przedawnienia roszczenia banku o zwrot kapitału kredytu udzielonego na podstawie umowy, która okazała się nieważna, rozpoczyna swój bieg od dnia, w którym bank otrzymał wezwanie do zapłaty lub odpis pozwu złożonego przez kredytobiorcę będącego konsumentem, w którym kredytobiorca wskazał, że zawarta przez niego umowa kredytu może być nieważna.

Pozwani powoływali się wobec powoda na nieważność umowy kredytu nr (...) z dnia 13 listopada 2006 r. i żądali zwrotu dokonywanych przez nich na podstawie tej umowy świadczeń z tytułu spłaty zobowiązania w piśmie z dnia 7 lutego 2022 r., które zostało doręczone powodowi w dniu 15 lutego 2022 r. Zatem termin przedawnienia roszczenia pozwanego o zwrot kapitału kredytu, jaki wypłacił on na podstawie tej umowy, upływał w dniu 31 grudnia 2025 r. Ponieważ pozew w przedmiotowej sprawie powód złożył w dniu 3 kwietnia 2025 r., jego roszczenie o zwrot kapitału kredytu nie było przedawnione.

Zgodnie z art. 405 kc kto bez podstawy prawnej uzyskał korzyść majątkową kosztem innej osoby, obowiązany jest do wydania korzyści w naturze, a gdyby to nie było możliwe, do zwrotu jej wartości. Przepis ten stosuje się w szczególności do świadczenia nienależnego, to jest takiego, w którym ten, kto je spełnił, nie był w ogóle zobowiązany lub nie był zobowiązany względem osoby, której świadczył, albo jeżeli podstawa świadczenia odpadła lub zamierzony cel świadczenia nie został osiągnięty, albo jeżeli czynność prawna zobowiązująca do świadczenia była nieważna i nie stała się ważna po spełnieniu świadczenia (art. 410 § 1 i 2 kc).

Skutkiem stwierdzenia nieważności umowy kredytu w całości wyrokiem Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 15 listopada 2023 r. wydanym w sprawie sygn. akt II C 1050/22 jest uznanie, że spełnione przez obie strony tej umowy świadczenia nie miały oparcia w łączącej je umowie. Na postawie umowy kredytu powód wypłacił pozwanym kapitał kredytu w kwocie 410.000,00 zł a pozwani świadczyli pozwanemu raty kredytu.

Powód cofnął powództwo w zakresie żądania zwrotu kapitału kredytu, gdyż pozwani dokonali potrącenia z tą wierzytelnością swojej wierzytelności w kwocie 145.450,19 zł (0,08 zł i 30.576,66 CHF przeliczonej na PLN po kursie średnim NBP dla CHF z dnia 9 marca 2026 r.) z tytułu spłaconych przez nich rat kredytu oraz w pozostałej części spełnili świadczenie wpłacając powodowi kwotę 264.699,82 zł. W związku z tym, że po cofnięciu powództwa żądanie powoda ograniczało się do odsetek ustawowych za opóźnienie od kwoty 410.000,00 zł należało ustalić czy pozwani pozostawali w opóźnieniu ze spełnieniem świadczenia w okresie, za który powód dochodzi odsetek za opóźnienie od tej kwoty.

Zwrot świadczenia nienależnego powinien nastąpić po wezwaniu dłużnika, gdyż zgodnie z art. 455 kc jeżeli termin spełnienia świadczenia nie jest oznaczony ani nie wynika z właściwości zobowiązania, świadczenie powinno być spełnione niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania.

Powód wezwał pozwanych do zwrotu kapitału kredytu w kwocie 410.000,00 zł w pismach z dnia 9 listopada 2023 r., które doręczone zostały pozwanym w dniu 17 listopada 2023 r. W pismach tych powód wyznaczył pozwanym termin na spełnienie świadczenia – 14 dni kalendarzowych od doręczenia tych pism. Roszczenie powoda stało się więc wymagalne w dniu 1 grudnia 2023 r.

W odpowiedzi na pozew z dnia 14 lipca 2025 r. pełnomocnik pozwanych podniósł ewentualny zarzut potrącenia wierzytelności pozwanych z tytułu odsetek ustawowych za opóźnienie od kwot dochodzonych przez nich pozwem w sprawie sygn. akt II C 1050/22 Sądu Okręgowego w Łodzi w kwocie 171.726,78 zł i wierzytelności pozwanych z tytułu części świadczeń spełnionych w wykonaniu nieważnej umowy kredytu, których dochodzili w sprawie sygn. akt II C 1050/22 Sądu Okręgowego w Łodzi.

Zarzut potrącenia zgłoszony przez pozwanego był jednak nieskuteczny, gdyż oświadczenie o potrąceniu zostało złożone przez pełnomocnika procesowego pozwanych, który co prawda posiadał do złożenia takiego oświadczenia umocowanie ale nie samym powodom a ich pełnomocnikowi procesowemu, który do odebrania takiego oświadczenia materialnoprawnego nie był upoważniony. Doręczenie pisma procesowego zawierającego oświadczenie o potrąceniu wierzytelności pełnomocnikowi procesowemu dłużnika wzajemnego nie wywiera natomiast skutków przewidzianych w art. 61 § 1 kc. (patrz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 stycznia 2016 r., II CSK 862/14, OSNC – ZD 2017 nr A, poz. 8).

Ponadto powyższe oświadczenie było złożone warunkowo – na wypadek nie uwzględnienia zarzutu przedawnienia roszczenia i na wypadek stwierdzenia wymagalności roszczenia powoda, co również powodowało jego nieskuteczność. Przyjmuje się bowiem, że niedopuszczalne jest zastrzeganie warunku w przypadku składania jednostronnych oświadczeń woli o charakterze prawnokształtującym. Zastrzeżenie warunku w przypadku takiej czynności, powoduje jej nieważność z uwagi na sprzeczność z prawem, co wynika z treści art. 89 kc, który umożliwia zastrzeganie warunku tylko w przypadku czynności prawnych, których właściwość na to pozwala. Oświadczenie o potrąceniu ma zaś charakter jednostronnej czynności prawnej, której charakter nie pozwala na dokonywanie jej warunkowo.

Zauważyć przy tym należy, iż sami powodowie uznawali, że podnoszony przez nich w przedmiotowej sprawie w odpowiedzi na pozew zarzut potrącenia nie był skuteczny, skoro po jego podniesieniu nie cofnęli w żadnej części powództwa w sprawie jaka toczyła się przeciwko powodowi między innymi o roszczenia, które obejmował podnoszony przez nich zarzut potrącenia, w konsekwencji czego roszczenia te zostały w całości uwzględnione w wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi wydanym w sprawie sygn. akt II C 1050/22.

W piśmie procesowym z dnia 27 kwietnia 2026 r. pozwani podnosili, że dochodzone pozwem roszczenie zostało zaspokojone częściowo poprzez złożenie przez nich powodowi oświadczenia z dnia 18 marca 2026 o potrąceniu wzajemnych wierzytelności r. a częściowo poprzez zapłatę na jego rzecz kwoty 264.699,82 zł. Powód cofając powództwo przyznał, że otrzymał oświadczenie o potrąceniu z jego wierzytelnością dochodzoną w tej sprawie wierzytelności pozwanych w kwocie 145.450,19 zł i otrzymał wpłatę kwoty 264.699,82 zł, na skutek czego jego wierzytelność w kwocie 410.000,00 zł została zaspokojona. Tym samym potwierdził on, że pozwanym przysługiwała względem niego przedstawiona przez nich do potrącenia wierzytelność w kwocie 145.450,19 zł.

W myśl art. 498 § 1 kc gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami, każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone przed sądem lub przed innym organem państwowym. Zgodnie z art. 498 § 2 kc wskutek potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości wierzytelności niższej. Jak wynika zaś z art. 499 kc potrącenia dokonywa się przez oświadczenie złożone drugiej stronie. Oświadczenie ma moc wsteczną od chwili, kiedy potrącenie stało się możliwe.

Pozwani złożyli pozwanemu oświadczenie o potrąceniu ich wierzytelności w kwocie 145.450,19 zł, która stała się wymagalna w dniu 15 marca 2026 r. Tymczasem wierzytelność pozwanego o zwrot kwoty 410.000,00 zł stała się wymagalna w dniu 1 grudnia 2023 r. Zatem potrącenie stało się możliwe w dniu 15 marca 2026 r. Wskutek potrącenia obie wierzytelności umorzyły się nawzajem do wysokości wierzytelności niższej a więc do kwoty 145.450,19 zł. Wobec powyższego Sąd zasądził od pozwanych łącznie na rzecz powoda ustawowe odsetki za opóźnienie od kwoty 145.450,19 zł od dnia 3 grudnia 2023 r. do dnia 15 marca 2026 r. Natomiast biorąc pod uwagę fakt, iż wierzytelność pozwanego o zwrot kwoty 410.000,00 zł stała się wymagalna w dniu 1 grudnia 2023 r. a pozwani dokonali zapłaty na jej poczet kwoty 264.699,82 zł w dniu 20 kwietnia 2026 r., Sąd zasądził od pozwanych łącznie na rzecz powoda ustawowe odsetki za opóźnienie od kwoty 264.549,81 zł od dnia 3 grudnia 2023 r. do dnia 18 marca 2026 r., zgodnie z żądaniem pozwu. W pozostałym natomiast zakresie Sąd powództwo oddalił jako niezasadne.

Powód dochodził pozwem zasądzenia kwoty 410.000,00 zł. W toku procesu cofnął on powództwo co do tej kwoty, gdyż pozwani po wytoczeniu powództwa rozliczyli się z nim w zakresie dochodzonej pozwem kwoty kapitału kredytu to jest 410.000,00 zł składając mu oświadczenie o potrąceniu ich wierzytelności wobec powoda nieobjętych wyrokiem w kwocie 145.450,19 zł z wierzytelnością powoda o zwrot kapitału kredytu i dopłacając mu kwotę 264.699,82 zł. Ponieważ spełnienie świadczenia przez pozwanych nastąpiło po wytoczeniu powództwa, powoda należy traktować jako wygrywającego sprawę w całości.

Ponieważ powód cofnął częściowo powództwo a mianowicie co do kwoty należności głównej 410.000,00 zł już po wysłaniu odpisu pozwu pozwanym ale przed rozpoczęciem rozprawy, na podstawie art. 79 ust. 1 pkt 3 a i ust. 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn. Dz.U. z 2025, poz. 1228 ze zm.) Sąd nakazał zwrócić mu z sum budżetowych Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Sieradzu kwotę 10.220,00 zł stanowiącą połowę opłaty od cofniętej części powództwa pomniejszoną o kwotę 30,00 zł.

O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 kpc kierując się zasadą odpowiedzialności za wynik procesu i zasądził od każdego z pozwanych na rzecz powoda kwoty po 10.548,50 zł, które łącznie stanowią poniesione przez powoda koszty procesu w kwocie 21.097,00 zł, na które złożyły się opłata od pozwu w kwocie 10.280,00 zł, wynagrodzenie pełnomocnika powoda w kwocie 10.800,00 zł ustalonego stosownie do treści § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r., poz. 215) i opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17,00 zł.