Wyrok - II SA/Łd 552/24 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - z dnia 27 marca 2025
Teza
Uchylono zaskarżoną decyzję. Budowlane prawo, pozwolenie na budowę. Dnia 27 marca 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Grosińska-Grzymkowska Asesor WSA Tomasz Porczyński Protokolant St. sekretarz sądowy Dominika Człapińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2025 roku sprawy ze skargi H.K. i T. K. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 15 maja 2024 roku nr 130/2024 znak GPB-III.7721.5.2024 RK w przedmiocie zatwierdzenia projektów zagospodarowaniaUchylono zaskarżoną decyzję. Budowlane prawo, pozwolenie na budowę. Dnia 27 marca 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Grosińska-Grzymkowska Asesor WSA Tomasz Porczyński Protokolant St. sekretarz sądowy Dominika Człapińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2025 roku sprawy ze skargi H.K. i T. K. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 15 maja 2024 roku nr 130/2024 znak GPB-III.7721.5.2024 RK w przedmiocie zatwierdzenia projektów zagospodarowania
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
zasądzono świadczenie
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
rozprawa
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
planowanie przestrzenne
uchwała rady gminy
Role w sprawie
wykonawca dzieła
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
27 marca 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Przewodniczący
Agnieszka Grosińska-Grzymkowska
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję
UZASADNIENIE
1. Zaskarżoną do tutejszego Sądu decyzją z dnia 15 maja 2024 r., nr 130/2024, znak GPB-III.7721.5.2024 Wojewoda Łódzki utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 22 listopada 2023 r., nr DPRG-UA-II.2159.2023, znak DPRG-UA-II.6740.256.2023 zatwierdzającą projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę.1. Jak wynika z akt sprawy w dniu 20 lipca 2023 r. spółka H. Sp. z o.o., reprezentowana przez B. A., wystąpiła do Prezydenta Miasta Łodzi z wnioskiem o wydanie decyzji zatwierdzającej projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielającej H. Sp. z o.o. pozwolenia na budowę 3 budynków mieszkalnych jednorodzinnych (dwulokalowych) w zabudowie szeregowej wraz z niezbędną infrastrukturą na nieruchomościach położonych w Ł. przy ul. [...] b.n., na działkach nr ewid. [...],[...] i [...]. Do wniosku pełnomocnik inwestora załączył m.in. oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, trzy egzemplarze projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, pełnomocnictwo wraz z opłatą skarbową.2. Prezydent Miasta Łodzi postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2023 r. nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości występujących w złożonej do wniosku o pozwolenie na budowę dokumentacji projektowej w terminie do 27 października 2023 r., na które pełnomocnik inwestora odpowiedział pismem z dnia 24 października 2023 r.3. W dniu 22 listopada 2023 r. Prezydent Miasta Łodzi decyzją nr DPRG-UA-II.2159.2023 zatwierdził projekt zagospodarowania terenu i projekt architektonicznobudowlany oraz udzielił H. Sp. z o.o. pozwolenia na budowę dla opisanej inwestycji.4. Następnie, organ I instancji postanowieniem z dnia 28 listopada 2023 r. sprostował ww. decyzję w zakresie błędnie wpisanej informacji dotyczącej możliwości przystąpienia do użytkowania budynków.5. Odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 22 listopada 2023 r. złożyli T.K., D. J. i B.K.1. Odwołanie wniesione przez T. K. zostało podpisane również przez D.J., R. G. i B. K.2. Skarżący w uzasadnieniu odwołania opisali zastrzeżenia dotyczące braku odniesienia się do oddziaływania nowo projektowanych budynków mieszkalnych w zabudowie szeregowej na istniejącą zabudowę, zaprojektowania pergoli na odpady komunalne dla sześciu lokali (miejsce winno być na zewnątrz, dostępne od ul. [...] ), określenia stosunku powierzchni zurbanizowanej do powierzchni biologicznie czynnej, kompleksowego graficznego pokazania możliwości parkowania samochodów (dotyczy miejsca parkingowego na zewnątrz budynków). Ponadto, miejsce postojowe przy budynku A wchodzi w obrys dojazdu do budynku B. Przy pozostałych budynkach B i C nie ma miejsca na usytuowanie miejsca parkingowego do obu budynków. Ponadto, działka, na której zostały zaprojektowane segmenty dwulokalowe jest za mała na usytuowanie trzech segmentów dwulokalowych.3. Skarżący wskazali poza tym, że rozwiązania wewnątrz budynków nie oddziałują na budynki sąsiadujące, ale w ich ocenie zaprojektowanie trzech segmentów dwulokalowych winno ulec przeprojektowaniu w celu bezkolizyjnej eksploatacji. Wobec powyższych zarzutów skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji.6. Wojewoda Łódzki postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2024 r. nr 37/2024 stwierdził, że odwołania wniesione przez D.J. zostało złożone z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia (art. 129 § 2 k.p.a.).7. Wspomnianą na wstępie decyzją z dnia 15 maja 2024 r. nr 130/2024 znak GPB-III.7721.5.2024 Wojewoda Łódzki utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.1. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że teren inwestycji objęty jest obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonym uchwałą Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 25 stycznia 2018 r. nr LXVI/1686/18 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta Łodzi położonej w rejonie alei gen. [...] oraz ulic: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...] (Dz. Urz. Woj. Łódzkiego z dnia 15 lutego 2018 r , poz. 822), zwanym dalej m.p.z.p.2. Planowana inwestycja polega na budowie trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych (oznaczonych jako A, B i C) o zróżnicowanej bryle, w zabudowie szeregowej wraz z niezbędnymi urządzeniami budowlanymi, zlokalizowanych w Ł., przy ul. [...] b.n., na działkach nr ewid. [...], [...] i [...] , w obrębie [...].3. Teren inwestycyjny obejmujący przedmiotową inwestycję składający się z trzech działek o nr ewid. [...], [...] i [...] , jest niezabudowany, natomiast jest uzbrojony w media i częściowo ogrodzony od strony północno-wschodniej.4. Nieruchomość inwestycyjna dostępna jest z drogi publicznej, tj. ulicy [...] .5. Z uwagi na kolizję istniejącej infrastruktury technicznej na terenie inwestycyjnym z projektowaną lokalizacją budynków mieszkalnych jednorodzinnych, zakres robót budowlanych obejmuje m.in. demontaż istniejącego uzbrojenia terenu - zewn. doziemnej instalacji wodociągowej, zewn. instalacji kanalizacji sanitarnej, doziemnej instalacji gazu niskiego ciśnienia wraz ze skrzynką gazową oraz instalacji telekomunikacyjnej.6. Zgodnie z dokumentacją projektową, do każdego z budynków projektowana jest również budowa zewnętrznych doziemnych instalacji: wodociągowej, kanalizacji sanitarnej i deszczowej, wewnętrznej linii zasilającej (wlz) oraz nadbudowa istniejącego ogrodzenia terenu inwestycyjnego o wysokości powyżej 2,2 m usytuowanego od strony północnej.Przyłącza instalacji do poszczególnych budynków: wody, kanalizacji sanitarnej i deszczowej, elektroenergetycznej oraz trzy zjazdy zostały objęte odrębnymi opracowaniami.7. Budynki częściowo zostały zaprojektowane o wysokości dwóch kondygnacji naziemnych z tarasami na dachu kondygnacji parteru, a częściowo o wysokości trzech kondygnacji naziemnych.Wejścia do poszczególnych budynków zaprojektowane w elewacji frontowej, tj. od strony ulicy [...] , zostały cofnięte w stosunku do kondygnacji 1 piętra.8. Zgodnie z załącznikiem graficznym nr 1 do m.p.z.p, teren, na którym zlokalizowana jest przedmiotowa inwestycja, oznaczony jest symbolem 3MN (§ 19 ust. 2 pkt 1 m.p.z.p.), dla którego przeznaczenie podstawowe stanowi zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna.9. W zakresie ustaleń ogólnych dla terenu objętego m.p.z.p., zapis § 5 pkt 2 lit. b m.p.z.p. dopuszcza możliwość lokalizacji obiektu małej architektury (ogrodzenia), odsyłając jednocześnie do przepisów odrębnych dotyczących zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń obowiązujących na terenie miasta Łodzi.10. Dalej organ wskazał, że na terenie miasta Łodzi obowiązuje uchwała Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 16 listopada 2016 r. nr XXXVII/966/16 w sprawie ustalenia zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń, ich gabarytów, standardów jakościowych oraz rodzajów materiałów budowlanych, z jakich mogą być wykonane, dla miasta Łodzi (Dz. Urz. Województwa Łódzkiego z dnia 16 grudnia 2016 r. poz. 5588).Zgodnie z § 11 ust. 2 uchwały należy zachować istniejące ogrodzenia zabytkowe i historyczne, w tym ich cechy stylistyczne i kolorystykę, z dopuszczeniem ich odtworzenia (pkt 1). Natomiast przy projektowaniu ogrodzeń należy stosować jednolitą kolorystykę na całej długości ogrodzenia z zastosowaniem maksimum trzech barw (pkt 2).Z opisu projektu zagospodarowania terenu wynika, że zaprojektowano nadbudowę istniejącego ogrodzenia nie będącego ani ogrodzeniem zabytkowym ani historycznym (na odcinku oznaczonym i opisanym w legendzie na rysunku nr A-O 1.1- str. 33 dokumentacji tej części projektu), w jednolitej kolorystyce, tj. tynk w kolorze grafitowym, co stanowi, że powyższy warunek został spełniony.11. Zapis § 5 pkt 3 lit. a m.p.z.p. w zakresie lokalizacji zabudowy, dla całego obszaru objętego m.p.z.p., nakazuje m.in sytuowanie zabudowy zgodnie z liniami zabudowy określonymi na rysunku planu. Zapis § 5 pkt 5 lit. a m.p.z.p. w zakresie kształtowania zabudowy, dla zabudowy frontowej o dachach kalenicowych, przewiduje nakaz kształtowania kierunku głównej kalenicy dachu, a w przypadku zabudowy frontowej o dachach płaskich lub kopertowych, nakaz kształtowania układu ścian zewnętrznych dla budynków lokalizowanych zgodnie z linią zabudowy obowiązującą - równolegle lub prostopadle do linii zabudowy wytyczonej wzdłuż drogi, przy której znajduje się wjazd na daną nieruchomość.12. Zgodnie z definicją zawartą w § 4 ust. 1 pkt 9 m.p.z.p. przez linię zabudowy obowiązującą, należy rozumieć rodzaj linii zabudowy nieprzekraczalnej, wzdłuż której obowiązuje sytuowanie minimum 50% powierzchni ściany frontowej budynku.Z rysunku projektu zagospodarowania terenu oraz wyjaśnień z dnia 22 lutego 2024 r. wynika, że budynki usytuowane prostopadle do ulicy z wjazdami, zostały projektowane zgodnie z powołanymi warunkami m.p.z.p.13. Kolejne zapisy § 5 pkt 6 m.p.z.p. dotyczą wymogów w zakresie kolorystyki oraz materiałów wykończeniowych elewacji i dachów. Z rysunku poszczególnych elewacji budynków wynika, że ściany zewnętrzne zostały wykończone: okładziną elewacyjną (ceramiką budowlaną) - płytką elewacyjną, a fragmenty elewacji deską elewacyjną opalaną w kolorze grafitowym, tynkiem cementowo-wapiennym drobnoziarnistym w kolorze grafitowym, stolarka okienna i drzwiowa w kolorze RAL 7016, co wypełnia zapisy m.p.z.p.Zgodnie projektem architektoniczno-budowlanym, zarówno części graficznej jak i opisowej, dachy poszczególnych budynków części dwukondygnacyjnej zaprojektowano jako tarasy (bez połaci).Natomiast dachy części wyższych zaprojektowane jako dwuspadowe kryte membraną EPDM w kolorze grafitowym.14. Wymóg w zakresie liczby miejsc do parkowania dla określonych funkcji zabudowy określają zapisy § 14 ust. 1 pkt 1 lit a m.p.z.p.Zgodnie z dokumentacją projektową zaprojektowano 2 miejsca postojowe dla każdego z budynków A, B i C (dla budynku A - 1 miejsce postojowe w garażu + 1 miejsce postojowe przed budynkiem, dla budynków B i C - 2 miejsca postojowe przed każdym z budynków).Zgodnie z zapisami m.p.z.p. dla mieszkań w budynkach mieszkalnych lub mieszkalno-usługowych przewiduje się 1 miejsce parkingowe na każde mieszkanie. W każdym z trzech budynków zaprojektowano 2 lokale mieszkalne. Zaprojektowana ilość miejsc postojowych spełnia zatem warunki wskazane w m.p.z.p. w tym zakresie.Podobnie, w zakresie wymaganej ilości miejsc dla rowerów warunek został spełniony, gdyż zaprojektowano po 2 miejsca dla rowerów przewidziane dla każdego z budynków, które zostały zlokalizowane od strony ul. [...] (na wprost budynków A i B).15. Ustalenia szczegółowe dla terenu inwestycyjnego określają zapisy § 19 ust. 4 m.p.z.p., które w zakresie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oraz zasad ochrony i kształtowania ładu przestrzennego ustalają m.in.:• typologię zabudowy - budynki w zabudowie szeregowej - zaprojektowano 3 budynki mieszkalne jednorodzinne oznaczone jako A, B i C w zabudowie szeregowej;• wskaźniki zagospodarowania terenu:- wskaźnik powierzchni zabudowy: - maksimum 50%, dla działek budowlanych o powierzchni do 250 m2; - maksimum 40% dla działek budowlanych o powierzchni powyżej 250 m2 do 450 m2; - maksimum 30% dla działek budowlanych o powierzchni powyżej 450 m2;- intensywność zabudowy - minimum 0,4, maksimum 1,5 dla działek budowlanych o powierzchni do 250 m2; - minimum 0,5, maksimum 1,0 dla działek budowlanych o powierzchni powyżej 250 m2 do 450 m2; - minimum 0,3, maksimum 0,7 dla działek budowlanych o powierzchni powyżej 450 m2;- wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej: - minimum 20% dla działek budowlanych o powierzchni do 250 m2; - minimum 30% dla działek budowlanych o powierzchni powyżej 250 m2 do 450 m2; - minimum 40% dla działek budowlanych o powierzchni powyżej 450 m2.1. Jak wynika z projektu zagospodarowania terenu dla budynku A zlokalizowanego na działce o powierzchni 437 m2 (nr ewid. [...]) powierzchnia zabudowy projektowanym budynkiem wynosi 171,19 m2, co daje wskaźnik powierzchni zabudowy działki budowlanej równy 39,17%. Wskaźnik intensywności zabudowy działki budowlanej o powierzchni całkowitej kondygnacji nadziemnych - 372,73 m2, wynosi 0,853. Natomiast powierzchnia biologicznie czynna działki, na której usytuowany jest budynek A (po odliczeniu pow. utwardzeń - 63,89 m2 i ww. pow. zabudowy) wynosi 201,92 m2, co daje wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej wynoszący 46,21%.2. Dla budynku B, zlokalizowanego na działce o powierzchni 290 m2 (nr ewid. [...]), powierzchnia zabudowy projektowanym budynkiem wynosi 111,60 m2, co daje wskaźnik powierzchni zabudowy działki budowlanej równy 38,48%. Wskaźnik intensywności zabudowy działki budowlanej o powierzchni całkowitej kondygnacji nadziemnych - 275,29 m2, wynosi 0,949. Natomiast powierzchnia biologicznie czynna działki, na której usytuowany jest budynek B (po odjęciu pow. utwardzeń - 63,34 m2 i ww. pow. zabudowy) wynosi 115,06 m2, co daje wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej wynoszący 39,68%.3. Dla budynku C zlokalizowanego na działce o powierzchni 257 m2 (nr ewid. [...]), powierzchnia zabudowy projektowanym budynkiem wynosi 102,00 m2, co daje wskaźnik powierzchni zabudowy działki budowlanej równy 39,69%. Wskaźnik intensywności zabudowy działki budowlanej o powierzchni całkowitej kondygnacji nadziemnych - 245,72 m2, wynosi 0,956. Natomiast powierzchnia biologicznie czynna działki, na której usytuowany jest budynek C (po odjęciu pow. utwardzeń - 59,58 m2 i ww. pow. zabudowy) wynosi 95,42 m2, co daje wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej wynoszący 37,13%.• parametry kształtowania zabudowy: dachy budynków mieszkalnych jednorodzinnych i usługowych w terenie oznaczonym symbolem 3MN - dwuspadowe o kącie nachylenia połaci do 45°,• wysokość zabudowy budynków mieszkalnych jednorodzinnych i usługowych: maksimum 10,5 m w terenach oznaczonych symbolami: 1MN, 3MN i 13MN.Zgodnie z rysunkami przekrojów poszczególnych budynków A, B i C, wysokość zabudowy budynków (mierzona od poziomu terenu przy wejściu do krawędzi attyki) wynosi 10,33 m, a dachy budynków kondygnacji 2 piętra zostały zaprojektowane jako dwuspadowe o spadku połaci dachowej wynoszącym 15°.Dachy kondygnacji parteru oraz 1 piętra zaprojektowano jako tarasy.Powyższe parametry, wynikające z dokumentacji projektowej, są zgodne z zapisami m.p.z.p., w zakresie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oraz zasad ochrony i kształtowania ładu przestrzennego.16. Organ stwierdził, że przedmiotowa inwestycja spełnia warunki m.p.z.p. dotyczące zarówno zasad ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu kulturowego wynikające z potrzeb ochrony środowiska, w tym w zakresie m.in. ochrony powietrza, ochrony wód i ochrony ziemi (§ 9 pkt 5 lit. a), pkt 6 lit. a), c) i d), pkt 7 m.p.z.p., jak i w zakresie zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemów infrastruktury technicznej.17. W następnej kolejności organ odwoławczy poddał analizie zgodność projektu zagospodarowania terenu z warunkami technicznymi, w tym rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 1225), zwanym dalej "rozporządzeniem WT".18. Organ uznał, że projekt zagospodarowania działki przedmiotowej inwestycji sporządzony został przy zachowaniu warunków § 12 ust. 1 rozporządzenia WT, który stanowi, że jeżeli z przepisów w § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną - nie mniejszej niż 4 m w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy oraz - nie mniejszej niż 3 m w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy.Odległości ścian bez okien i drzwi projektowanych budynków A i C od granic z działkami sąsiednimi ([...],[...],[...],[...] i [...] oraz [...] wynoszą min. 3 m, a ścian z oknami i drzwiami ponad 4 m. Natomiast, w stosunku do budynku B, odległość ściany z oknami i drzwiami od granicy z działką sąsiednią tj. nr ewid. [...], także wynosi ponad 4 m.Biorąc pod uwagę powyższe, usytuowanie projektowanych budynków nie narusza zapisów § 12 ust. 1 rozporządzenia WT, w zakresie usytuowania budynku względem granic z działkami sąsiednimi.19. Zgodnie z § 13 ust. 1 rozporządzenia WT, odległość budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów powinna umożliwiać naturalne oświetlenie tych pomieszczeń, co uznaje się za spełnione, jeżeli: 1) między ramionami kąta 60°, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ściany na osi okna pomieszczenia przesłanianego, nie znajduje się przesłaniająca część tego samego budynku lub inny obiekt przesłaniający w odległości mniejszej niż: a) wysokość przesłaniania - dla obiektów przesłaniających o wysokości do 35 m, b) 35 m - dla obiektów przesłaniających o wysokości ponad 35 m; 2) zostały zachowane wymagania, o których mowa w § 57 i 60. Wysokość przesłaniania, o której mowa w ust. 1 pkt 1 rozporządzenia WT, mierzy się od poziomu dolnej krawędzi najniżej położonych okien budynku przesłanianego do poziomu najwyższej zacieniającej krawędzi obiektu przesłaniającego lub jego przesłaniającej części (§ 13 ust. 2 rozporządzenia WT). Odległości, o których mowa w ust. 1 pkt 1 rozporządzenia WT, mogą być zmniejszone nie więcej niż o połowę w zabudowie śródmiejskiej (§ 13 ust. 2 rozporządzenia WT). Zgodnie z § 60 ust. 1 rozporządzenia WT, pomieszczenia przeznaczone do zbiorowego przebywania dzieci w żłobku, klubie dziecięcym, przedszkolu, innych formach opieki przedszkolnej oraz szkole, z wyjątkiem pracowni chemicznej, fizycznej i plastycznej, powinny mieć zapewniony czas nasłonecznienia wynoszący co najmniej 3 godziny w dniach równonocy w godzinach 8.00 -16.00, natomiast pokoje mieszkalne - w godzinach 7.00 -17.00. Zapis § 60 ust. 2 rozporządzenia WT stanowi, iż w mieszkaniach wielopokojowych wymagania ust. 1 powinny być spełnione przynajmniej dla jednego pokoju, natomiast zgodnie z § 60 ust. 3, w przypadku budynków zlokalizowanych w zabudowie śródmiejskiej dopuszcza się ograniczenie wymaganego czasu nasłonecznienia, określonego w ust. 1 do 1,5 godziny, a w odniesieniu do mieszkania jednopokojowego w takiej zabudowie nie określa się wymaganego czasu nasłonecznienia.1. Odnosząc się do kwestii zacieniania i przesłaniania, o której mowa w przepisach § 13, 57 i 60 rozporządzenia WT, Wojewoda zauważył, że nieruchomość, której dotyczy inwestycja znajduje się w obszarze przeważającej zabudowy jednorodzinnej.2. Działka sąsiednia o nr ewid. [...] zabudowana jest wolnostojącym dwukondygnacyjnym budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym. Natomiast po drugiej stronie ul. [...] znajdują się zarówno: budynek mieszkalny jednorodzinny trzykondygnacyjny, budynek mieszkalny wielorodzinny czterokondygnacyjny, jak i budynek czterokondygnacyjny biurowy oznaczony jako "b4". Z przedłożonej do dokumentacji analizy graficznej, uzupełnionej pismem z dnia 22 lutego 2024 r. oraz opisu projektu zagospodarowania terenu (str. 28-31 opisu projektu zagospodarowania terenu) wynika, że poddane analizie okna pomieszczeń mieszkalnych budynków w zabudowie szeregowej znajdujących się po stronie zachodniej terenu inwestycyjnego, tj. na działkach sąsiednich od nr ewid. [...] do [...], które znajdują się w odległości ponad 24 m od budynku A, mają zapewniony wymagany przepisami czas nasłonecznienia (od godz. 8.00 do godz. 17.00).Natomiast okna pomieszczeń mieszkalnych budynków w zabudowie szeregowej znajdujących się po stronie wschodniej terenu inwestycyjnego, tj. na działkach sąsiednich od nr ewid. [...],[...] i [...], które znajdują się w odległości ponad 15,00 m od narożnika budynku C, mają zapewniony wymagany przepisami czas nasłonecznienia (od godz. 7.00 do godz. 17.00).Jak wynika z analizy graficznej przesłaniania i zacieniania, cień rzucany przez projektowanie budynki na budynek w zabudowie szeregowej, zlokalizowany na działce nr ewid. [...], zaczyna wchodzić na wschodnią i południową ścianę (zlokalizowaną w odległości ok 3,0 m od granicy z działką nr ewid. [...] i [...]) od godz. 10.00, a zatem wymagany czas nasłonecznienia został spełniony dla pomieszczeń mieszkalnych budynku na działce nr ewid. [...].Ponadto, zgodnie z § 60 rozporządzenia WT, w mieszkaniach wielopokojowych wymagania ust. 1 powinny być spełnione przynajmniej dla jednego pokoju, co ma miejsce w przedmiotowym postępowaniu, gdyż jest to budynek mieszkalny jednorodzinny. Z kolei cień rzucany przez projektowane budynki na wolnostojący budynek zlokalizowany na działce nr ewid. [...], w odległości ponad 12,0 m od budynku C, zaczyna wchodzić na północną, wschodnią i południową ścianę od godz. 14.00, co daje wymagany czas nasłonecznienia od godz. 7.00 do godz. 14.00. Opisane powyżej zapewnienie czasu nasłonecznienia odnosi się zarówno do budynku B, jak i do pomieszczeń mieszkalnych w projektowanych budynkach w zabudowie szeregowej. Z uwagi na fakt, iż budynek B usytuowany jest pomiędzy budynkami A i C i tworzy ciąg budynków szeregowych, analiza nasłonecznienia wykonana została dla całej inwestycji, tj. dla zabudowy szeregowej, nie dla poszczególnych budynków takiej zabudowy.Organ stwierdził, że z analizy graficznej wykonanej przez projektanta, posiadającego uprawnienia w specjalności architektonicznej wynika, że projektowane budynki mieszkalne jednorodzinne o wysokości przesłaniania wynoszącej 10,33 m, nie pozbawiają i nie wprowadzają ograniczeń w zakresie wymaganego ww. przepisami czasu nasłonecznienia względem pomieszczeń mieszkalnych znajdujących się w budynkach po drugiej stronie ul. [...] . Warunek naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w budynkach mieszkalnych został zatem zachowany.3. W ocenie Wojewody Łódzkiego projektowana inwestycja nie wiąże się z wprowadzeniem ograniczeń związanych z przesłanianiem innych obiektów, w sposób wykluczający możliwość zagospodarowania działek sąsiednich, o której mowa w § 57 i § 60 ust. 1 rozporządzenia WT. Jak wynika z dokumentacji projektowej, budowa przedmiotowych budynków nie spowoduje przesłaniania i zacieniana sąsiednich budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi, w tym pomieszczeń mieszkalnych w budynkach skarżących.20. Przechodząc do dalszej analizy, organ podniósł, że projektowana inwestycja spełnia także pozostałe wymagania rozporządzenia WT m.in. w zakresie:- § 14 ust. 1 - dojść i dojazdów do poszczególnych budynków,- § 18 ust. 1 i 2 i § 21 ust. 1 pkt 1 - zaprojektowano dla budynku B i C po dwa miejsca postojowe na zewnętrz budynków spełniające wymogi stanowiska dla samochodu osobowego, a dla budynku A zaprojektowano jedno miejsce postojowe w garażu, a jedno na zewnątrz również spełniające wymogi stanowiska postojowego;- § 22 ust. 2 pkt 2 i 3 - miejsce na pojemniki do czasowego gromadzenia odpadów stałych, które usytuowane jest na wydzielonym utwardzonym placu zlokalizowanym we wschodniej części działki nr ewid. [...] od strony ulicy;- § 26 ust. 1 - działka budowlana przewidziana pod zabudowę budynkami przeznaczonymi na pobyt ludzi powinna mieć zapewnioną możliwość przyłączenia uzbrojenia działki lub bezpośrednio budynku do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, elektroenergetycznej. Inwestycja obsługiwana zarówno przebudowywanymi przyłączami: gazu, jak i budowanymi nowymi przyłączami: wody, kanalizacji sanitarnej i deszczowej oraz elektrycznym;- § 29 - zakazu dokonywania spływu wód opadowych na tereny działek sąsiednich.21. Wojewoda zaznaczył także, że każdy z budynków w zabudowie szeregowej posiada własną ścianę spełniającą wymogi ściany oddzielenia przeciwpożarowego, o klasie odporności ogniowej REI 60, co wypełnia zarówno przepis § 210, jak i § 217 ust. 2 rozporządzenia WT, w zakresie klasy odporności ogniowej ściany oddzielającej segmenty jednorodzinnych budynków ZLIV: bliźniaczych, szeregowych lub atrialnych.22. Przedmiotowa inwestycja spełnia również wymogi § 235 ust. 2 i 3 rozporządzenia WT, w zakresie zastosowania oddzielenia przeciwpożarowego, w postaci pionowego pasa z materiału niepalnego o szerokości co najmniej 2 m i klasie odporności ogniowej EI60 na całej wysokości ścian zewnętrznych, jak i wyprowadzenia ścian oddzielenia przeciwpożarowego ponad pokrycie dachu na wysokość co najmniej 0,3 m.23. Biorąc powyższe pod uwagę, organ odwoławczy stwierdził, że projektowana inwestycja jest zgodna z przepisami techniczno-budowlanymi, w myśl art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego.24. W ocenie organu przedstawiony projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany spełniają wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 1679).25. W odniesieniu do zarzutu dotyczącego zaprojektowania pergoli na odpady komunalne dla sześciu lokali organ wskazał, że przedmiotowa inwestycja obejmuje 3 budynki mieszkalne jednorodzinne, a teren inwestycji składa się z 3 działek ewidencyjnych. Zgodnie z wnioskiem o pozwolenie na budowę, zamierzenie nie obejmuje projektu pergoli na odpady komunalne. Zgodnie z rysunkiem projektu zagospodarowania terenu, opracowanego zarówno w skali 1:500 i 1:250, zaprojektowano jedynie wydzielenie utwardzonego miejsca do czasowego gromadzenia odpadów stałych, gdzie będą ustawione pojemniki na "odpady komunalne".26. Natomiast, co do zaprojektowanego miejsca postojowego przy budynku A, na rysunku projektu zagospodarowania terenu nr A-O 1.2, opracowanego w skali 1:250, przedstawiono w sposób graficzny, poprzez oznaczenie zewnętrznego i wewnętrznego promienia skrętu samochodu osobowego dającego możliwość zaparkowania samochodu na wskazanym miejscu postojowym. Ponadto, zaprojektowane miejsca postojowe spełniają warunki określone w przepisach, w zakresie zapewnienia miejsc postojowych oraz ich usytuowania, a także wymiarów stanowisk postojowych dla samochodów osobowych, w zabudowie mieszkaniowej jednorodzinnej.27. Ponadto, organ odwoławczy podkreślił, że analiza zgromadzonego materiału dowodowego wykazała spełnienie wymogów określonych przepisami Prawa budowlanego. Teren inwestycyjny składający się z trzech działek ewidencyjnych, znajduje się w jednostce urbanistycznej oznaczonej w m.p.z.p. symbolem 3 MN, dla której zgodnie z § 19 ust. 4 pkt 1 m.p.z.p. ustalono typologię zabudowy - budynki w zabudowie szeregowej. Oznacza to, że zaprojektowanie trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych, stykających się ścianami bocznymi, tworzących ciąg budynków, wypełnia charakter zabudowy szeregowej, tym bardziej, że taka zabudowa znajduje się w przeważającej części tego obszaru.28. W zakresie zaprojektowania dwóch lokali mieszkalnych w jednym budynku mieszkalnym jednorodzinnym organ wskazał, że zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 2a Prawa budowlanego, budynek mieszkalny jednorodzinny jest to "budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku".Zgodnie z przedłożoną dokumentacją projektową, w każdym z trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych, stanowiących konstrukcyjnie samodzielną całość, zaprojektowano dwa lokale mieszkalne, co wypełnia zapis art. 3 pkt 2a Prawa budowlanego.29. Zaprojektowane trzy budynki mieszkalne jednorodzinne, pod względem charakteru zabudowy, wielkości zabudowy, ilości kondygnacji, wysokości, wpisują się w charakter zabudowy sąsiedniej, która także stanowi zabudowę szeregową, przy szerokości działek wynoszących ok. 6,0 m, tj. węższych niż działki wchodzące w skład terenu inwestycyjnego.30. W postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę obowiązkiem organów administracji jest zbadanie, czy w wyniku realizacji inwestycji dojść może do naruszenia interesów osób trzecich, ale wyłącznie w zakresie ewentualnego naruszenia norm wynikających z Prawa budowlanego i warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki. Jeżeli decyzja o pozwoleniu na budowę nie wykazuje żadnej sprzeczności z powyższymi wymogami, to spowodowane realizacją inwestycji dolegliwości dla otoczenia nie mogą zostać zakwalifikowane jako naruszające uzasadnione interesy osób trzecich.31. Końcowo Wojewoda stwierdził, że inwestor załączył wymagane przepisami prawa dokumenty, w tym oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a zastosowane rozwiązania zostały zaprojektowane przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, aktualne na dzień ich opracowania, oraz złożyły oświadczenia, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 3 Prawa budowlanego, dotyczące sporządzenia projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej.32. Ponadto zebrany w rozpatrywanej sprawie materiał dowodowy na etapie postępowania organów obu instancji zawiera elementy i informacje wymagane przez prawo dla prawidłowej oceny planowanej inwestycji. Analiza projektu budowlanego pod względem zgodności z art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego, czyli zapewnienia poszanowania, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienia dostępu do drogi publicznej, prowadzi do wniosku, że zamierzenie inwestycyjne, przedstawione w załączonej do wniosku o pozwolenie na budowę dokumentacji projektowej, nie narusza tego przepisu. Przedmiotowa inwestycja nie pozbawia skarżących możliwości korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej, co również potwierdza brak sprzeczności inwestycji z art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego. Przedmiotowa inwestycja nie ingeruje w sposób istotny w warunki zabudowy działek skarżących, w szczególności realizacja przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego nie uniemożliwia realizacji innych zamierzeń budowlanych na terenach sąsiednich.33. W ocenie Wojewody Łódzkiego przedłożony projekt budowlany wraz z wyjaśnieniami inwestora zawartymi przy piśmie z dnia 22 lutego 2024 r. oraz uzupełnieniami w dokumentacji projektowej, spełnia warunki zarówno określone w m.p.z.p., jak i warunki techniczno-budowlane. Powyższe z kolei stanowi o wywiązaniu się inwestora z obowiązków wynikających z art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego, koniecznych do spełnienia przy ubieganiu się o pozwolenie na budowę.1. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wnieśli H.K. i T.K., reprezentowani przez r.pr. S. P.1. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:1) § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a uchwały Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 25 stycznia 2018 roku nr LXVI/1686/18 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta Łodzi położonej w rejonie alei [...] oraz ulic: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], [...] i [...] przez udzielenie pozwolenia na budowę w sytuacji, gdy projekt architektoniczny nie zawiera minimalnej liczby miejsc do parkowania dla samochodów - 1 miejsce parkingowe na każde mieszkanie, gdyż dla budynku oznaczonego literą A miejsce postojowe zostało w rzeczywistości uniemożliwiając wyjazd pojazdom z miejsc postojowych zlokalizowanych przy budynku oznaczonym literą B, a nadto miejsce postojowe zaprojektowane w ten sposób znajduje się już na działce przeznaczonej dla budynku oznaczonego literą B;2) § 14 ust. 4 mpzp przez brak zaprojektowania 1 miejsca na parkowanie pojazdów zaopatrzonych w kartę parkingową, o której mowa w przepisach o ruchu drogowych, podczas gdy w ramach miejsca do parkowania dla samochodów osobowych liczących więcej niż 5 miejsc parkingowych należy przeznaczyć przynajmniej 1 miejsce parkingowe takiego typu o wymiarach 3,6 m x 5 m stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia WT;3) § 19 ust. 4 lit. c mpzp przez jego niewłaściwe zastosowanie i nieprawidłowe obliczenie wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej przez uwzględnienie w obliczeniach jako terenu biologicznie czynnego terenu przeznaczonego na miejsca postojowe oraz miejsca gromadzenia odpadów;4) art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. 2023 poz. 682), zwanej dalej: "p.b." przez zaprojektowanie obiektów budowlanych, miejsc postojowych dla aut oraz miejsc postojowych dla rowerów w taki sposób, że obiekty te nie będą spełniać kryteriów bezpieczeństwa użytkowania i dostępności, albowiem zaprojektowane ustawienie miejsc postojowych uniemożliwia swobodny dostęp i bezpieczne użytkowanie własnych miejsc postojowych przez mieszkańców nieruchomości oznaczonych literą A i B - miejsca te zostały zaprojektowane na ciągu komunikacyjnym nieruchomości;5) art. 34 ust. 3 p.b. przez sporządzenie projektu zagospodarowania terenu na kopii aktualnej mapy do celów projektowych, która nie spełniała wymagań prawnych, w tym nie zawierała identyfikatora ośrodka dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej;6) § 18 ust. 1-2 oraz § 21 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (dalej: rozporządzenie WT), przez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że w dokumentacji projektowej zaprojektowano stanowiska postojowe dla samochodów osobowych o wymiarach wynoszących co najmniej szerokość 2,5 m i długość 5 m, w sytuacji gdy miejsce postojowe zaprojektowane dla nieruchomości oznaczonej literą A nie spełnia tego wymagania, ponieważ projektowane miejsce o około 20% powierzchni miejsca postojowego - wkracza w granicę działki oznaczonej numerem [...] (jest w ciągu komunikacyjnym prowadzącym do wejścia), a więc nie zostało zaprojektowane dla nieruchomości oznaczonej numerem [...] w wymiarach wymaganych ww. rozporządzeniem;7) § 22 ust. 1 w związku z § 22 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia WT oraz art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. d p.b., przez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że dokumentacja projektowa odpowiada warunkom określonym w naruszonych przepisach, w sytuacji, gdy wspomniane rozporządzenie jasno określa obowiązek przewidzenia miejsca na pojemniki do gromadzenia odpadów na każdej działce budowlanej, a nie tylko w jednym miejscu wydzielonym według projektu na działce o numerze [...] – taki sposób zaprojektowania utwardzonego placu do ustawiania kontenerów dodatkowo nie spełnia wymogu dostępności dla mieszkańców budynku B i C", a także poprzez "zaprojektowanie wydzielonego utwardzonego miejsca do czasowego gromadzenia odpadów stałych na jednej działce dla sześciu gospodarstwo domowych, podczas gdy tak mała przestrzeń nie pozwala na ustawienie wymaganej liczby zbiorczych kontenerów na odpady, zatem nie realizuje wymagania określonego w rozporządzeniu WT w zakresie utwardzonego placu do ustawiania kontenerów z zamykanymi otworami wrzutowymi".8) § 13 ust. 1 oraz § 60 ust. 1 rozporządzenia WT w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 9) p.b. przez ustalenie, że dokumentacja projektowa spełnia wymogi naturalnego oświetlenia pomieszczeń w budynkach zlokalizowanych na działkach sąsiadujących, w sytuacji, gdy: nie wykonano kompleksowej analizy dotyczącej zacienienia budynków sąsiadujących z inwestycją, w tym nie przeprowadzono wyliczeń godzin nasłonecznienia dla poszczególnych nieruchomości sąsiadujących, nie wskazano opisu metod i narzędzi, które były używane do przeprowadzenia analizy, a jedynie przedłożono wydruki komputerowe imitujące ww. zacienienie", a także z uwagi, że "w skarżonej decyzji Wojewody Łódzkiego w ogóle nie odniesiono się do kwestii zaciemnienia budynku zlokalizowanego na działce [...], podczas gdy to ten budynek jest najbardziej narażony na zacienienie niezgodne z § 60 ust. 1 rozporządzenia WT".2. Ponadto, strony skarżące wskazują naruszenie przepisów postępowania, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez naruszenie art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. przez błędne ustalenie, że dla budynku B i C zaprojektowano po dwa miejsca postojowe na zewnątrz budynków spełniające wymogi stanowiska dla samochodu osobowego, a dla budynku A zaprojektowano jedno miejsce postojowe w garażu, a jedno na zewnątrz również spełniające wymogi, w sytuacji gdy z dokumentacji projektowej nie wynika, aby miejsce postojowe przeznaczone dla budynku A było zaprojektowane w sposób prawidłowy, odpowiadający wymaganym przez a także miejsce ta nie spełniają wymogu dostępności i bezpiecznego użytkowania przez właścicieli nieruchomości A, B oraz C oraz naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku kodeks postępowania administracyjnego przez jego niewłaściwe zastosowanie i utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji w całości, w sytuacji gdy decyzja Prezydenta Miasta Łódź udziela pozwolenia na budowę w sytuacji, gdy dokumentacja projektowa została sporządzona w sposób niepełny i niespełniających wymogów prawnych, zatem decyzja 1 organu winna zostać uchylona w całości.3. Na podstawie tak sformułowanych zarzutów skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej oraz zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.4. Ponadto skarżąca wniosła na podstawie art. 106 § 3 P.p.s.a. o przeprowadzenie dowodu z dokumentów – wydruku 5 fotografii terenu, na którym ma być prowadzona inwestycja.2. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Łódzki wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.1. W stosunku do zarzutu dotyczącego miejsca postojowego o wymiarach 3,6 m x 5 m, o którym stanowi § 21 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia WT, organ podkreślił, że jest to miejsce dla samochodu osobowego użytkowanego przez osoby niepełnosprawne.Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, "obiekt budowlany jako całość oraz jego poszczególne części, wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając m.in. niezbędne warunki do korzystania z obiektów użyteczności publicznej i mieszkaniowego budownictwa wielorodzinnego przez osoby niepełnosprawne, o których mowa w art. 1 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 13 grudnia 2006 r. (Dz.U. z 2012 r. poz. 1169 oraz z 2018 r. poz. 1217), w tym osoby starsze".Przedmiotowa inwestycja dotyczy zabudowy jednorodzinnej, nie dotyczy zabudowy budynkiem użyteczności publicznej, czy zabudowy budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym, co oznacza, że inwestycja nie stoi w sprzeczności z ww. przepisami prawa budowlanego.2. Ponadto przepisy rozporządzenia WT nie regulują parametrów związanych z wykonywaniem manewrów pojazdami, a wskazane miejsca postojowe dostępne poszczególnymi wjazdami usytuowane są przy każdym budynku, tj. budynku A, B i C, a wejścia do budynków zostały cofnięte o odległość 0,8 m względem pozostałych brył budynków, w celu umożliwienia dogodnego dojścia.3. Ponadto pas terenu przed budynkami o szerokości wynoszącej od 5,56 m do 6,36 m, został utwardzony oraz brak jest jakiegokolwiek wygrodzenia terenu pomiędzy budynkami.4. Wymiary miejsc postojowych zaprojektowano zgodnie z wymogami rozporządzenia WT, a szerokości wjazdów od 3,5 m do 5,0 m umożliwiają zarówno swobodny wjazd na utwardzony teren, jak i wyjazd.5. Dojście do budynku B i C zapewnione zostało utwardzonym terenem przed budynkami, w tym pasem szerokości 3 m, a do budynku A pasem szerokości co najmniej szerokości wjazdu, co spełnia § 14 ust. 1 rozporządzenia WT.6. Natomiast w zakresie zarzutu dotyczącego § 14 ust. 4 m.p.z.p., podkreślił, iż wymóg ten dotyczy miejsc do parkowania dla samochodów osobowych liczących "więcej" niż 5 miejsc parkingowych, a dla każdego segmentu przewidziano po 2 miejsca postojowe dostępne odrębnymi wjazdami z ul. [...] .7. W zakresie zarzutu dotyczącego miejsca na pojemniki do gromadzenia odpadów wskazał, że zaprojektowano jedno utwardzone miejsce na odpady obsługujące budynki A, B i C, które zostało zlokalizowane od strony ul. [...] . Przedmiotowa inwestycja dotyczy budowy trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie szeregowej, w ramach jednego postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę. Dlatego też nie należy utożsamiać przedmiotowej inwestycji z działkami, na których zostały usytuowane budynki A, B i C, a tym samym konieczności zaprojektowania trzech miejsc na pojemniki do gromadzenia odpadów bytowych.Zgodnie z § 22 ust. 1 rozporządzenia WT takie miejsce zostało zaprojektowane, a samo miejsce zostało utwardzone kostką brukową, co spełnia zapis § 22 ust. 2 rozporządzenia WT.8. Z kolei, co do zarzutu dotyczącego "nieprawidłowego obliczenia wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej", organ odwoławczy wypowiedział się szczegółowo w zaskarżonej decyzji, odnosząc parametry i wskaźniki ustalone w m.p.z.p. do każdej z działek, tj. nr ewid. [...],[...] i [...], z uwagi na różne wielkości tych działek. Ponadto, z części opisowej projektu zagospodarowania terenu wynika, że wskazane powierzchnie utwardzeń, tj. kostką brukową i tarasami, zawierają m.in. miejsce utwardzone na odpady, utwardzone miejsca postojowe oraz utwardzone miejsce na rowery, co potwierdzają opisy w legendzie i odpowiednie zaznaczenie tych miejsc szrafem na rysunku projektu zagospodarowania terenu, a dodatkowo dla poprawy czytelności rysunku projektu zagospodarowania terenu do dokumentacji projektowej załączono rysunek projektu zagospodarowania terenu w skali 1:250.9. Podobnie w zakresie zarzutu dotyczącego "nieprawidłowej analizy nasłonecznienia oraz zacienienia", organ odwoławczy wypowiedział się szczegółowo w zaskarżonej decyzji, odnosząc się do każdego z budynków: budynku A, B i C łącznie z podaniem czasu nasłonecznienia określonego w rozkładzie godzinowym.10. W zakresie zarzutu dotyczącego "nieprawidłowości w zakresie mapy do celów projektowych", tj. braku identyfikatora ośrodka dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej na mapie do celów projektowanych podano zarówno nr identyfikatora złożenia prac geodezyjnych, tj. [...] w [...] Ośrodku Geodezyjnym, jak i numer i datę sporządzenia dokumentu zawierającego wynik pozytywnej weryfikacji, tj. protokół weryfikacji nr [...] z datą 14 września 2022 r., co spełnia wymogi art. 34b Prawa budowlanego w zw. z poświadczeniem geodety (wykonawcy prac geodezyjnych) o uzyskaniu pozytywnego wyniku weryfikacji, co spełnia definicję mapy do celów projektowych, tj. art. 2 pkt 7a ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1752).Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:3. Wniesiona skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż nie wszystkie zarzuty w niej podniesione są zasadne.1. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny nie przejmuje sprawy do jej końcowego załatwienia, ale bada co do zasady, czy zaskarżony akt administracyjny jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej.2. Uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dając podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 P.p.s.a.). Ponadto należy wskazać, że zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.).3. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie stała się decyzja Wojewody Łódzkiego z dnia 15 maja 2024 r., nr 130/2024, znak GPB-III.7721.5.2024 utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 22 listopada 2023 r. nr DPRG-UA-II.2159.2023 zatwierdzającą projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę 3 budynków mieszkalnych jednorodzinnych (dwulokalowych) w zabudowie szeregowej wraz z niezbędną infrastrukturą na nieruchomościach położonych w Ł. przy ul. [...] b.n., na działkach nr ewid. [...], [...] i [...] , przy czym budynki te częściowo zostały zaprojektowane o wysokości dwóch kondygnacji naziemnych z tarasami na dachu kondygnacji parteru, a częściowo o wysokości trzech kondygnacji naziemnych.4. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 682 z późn. zm.) oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1225 z późn. zm.), [dalej: "Rozporządzenie w sprawie warunków technicznych"].W myśl art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z:a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu,b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej;2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego;3a) dołączenie:a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń,b) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10;4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych na podstawie:a) kopii dokumentów, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 1 - w przypadku uprawnień niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane,b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku uprawnień wpisanych do tego rejestru;4a) przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego na podstawie:a) zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 - w przypadku osób niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane,b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku osób wpisanych do tego rejestru.Zgodnie z art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto:1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym;1a) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności pozwoleń, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 26 ust. 1, oraz decyzji, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz.U. z 2019 r. poz. 2169 oraz z 2020 r. poz. 284), jeżeli są one wymagane;2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.Wprawdzie przepis art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego uległ zmianie w toku postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie na mocy art. 39 ustawy z dnia 28 lipca 2023 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2023 r. poz. 1681), która w tym zakresie weszła w życie 7 września 2023 r., do postępowań w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu dotychczasowym. Inwestor w niniejszej sprawie złożył wniosek w dniu 20 lipca 2023 r., a więc zastosowanie w sprawie znajdzie przepis art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego w brzmieniu przywołanym powyżej.Natomiast w myśl art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.5. Powyższe oznacza, iż decyzja o pozwoleniu na budowę stanowi przykład decyzji administracyjnej związanej. Jej wydanie w żadnej mierze nie jest zatem uzależnione od woli organu czy zgody bądź sprzeciwu właściciela sąsiedniej nieruchomości, a od spełnienia ściśle określonych przepisami prawa warunków. Rolą organu administracji architektoniczno-budowlanej jest sprawdzenie przedłożonej przez inwestora dokumentacji przez pryzmat zgodności z brzmieniem powszechnie obowiązujących przepisów prawa, jak również przepisów obowiązującego dla terenu inwestycji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku z postanowieniami decyzji o warunkach zabudowy. Przepis ten daje wyraz zasadzie prawa do zabudowy, określonej w art. 4 Prawa budowlanego, który stanowi, iż każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Przepis art. 4 Prawa budowlanego ustanawia zasadę swobody budowlanej, a warunkiem realizacji tej wolności jest zgodność zamierzenia budowlanego z przepisami prawa.6. W tym miejscu warto zaznaczyć, że teren inwestycji objęty jest obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonym uchwałą Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 25 stycznia 2018 r. nr LXVI/1686/18 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta Łodzi położonej w rejonie alei [...] oraz ulic: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], [...] i [...] (Dz. Urz. Woj. Łódzkiego z dnia 15 lutego 2018 r , poz. 822), zwanym dalej "m.p.z.p.". Zgodnie z załącznikiem graficznym nr 1 do m.p.z.p, teren, na którym zlokalizowana jest przedmiotowa inwestycja, oznaczony jest symbolem 3MN (§ 19 ust. 2 pkt 1 m.p.z.p.), dla którego przeznaczenie podstawowe stanowi zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna.7. Nie jest w sprawie sporne, że planowana inwestycja spełnia wymogi wynikające zarówno z m.p.z.p. jak i przepisów Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych w zakresie: dostępu do drogi publicznej, dostępu do mediów, nadbudowy istniejącego ogrodzenia, zakresie lokalizacji i kształtowania zabudowy, linii zabudowy, kolorystyki oraz materiałów wykończeniowych elewacji i dachów, typologii zabudowy, wskaźników zagospodarowania terenu (z wyjątkiem wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej), parametrów kształtowania zabudowy, wysokości zabudowy budynków mieszkalnych jednorodzinnych. Zdaniem Sądu podzielić należy także stanowisko organu, że inwestycja spełnia wynikające z m.p.z.p. wymogi dotyczące zarówno zasad ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu kulturowego wynikające z potrzeb ochrony środowiska, w tym w zakresie m.in. ochrony powietrza, ochrony wód i ochrony ziemi (z zastrzeżeniem poczynionych w dalszej części uzasadnienia rozważań dotyczących urządzenia miejsca do czasowego gromadzenia odpadów stałych), jak i w zakresie zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemów infrastruktury technicznej, usytuowania projektowanych budynków względem granic z działkami sąsiednimi jak również w zakresie ochrony przeciwpożarowej.Sąd po dokonaniu analizy zgromadzonego w sprawie materiału aktowego działając z urzędu również nie dopatrzył się w powyższym zakresie nieprawidłowości, które mogłyby mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy przez organy.8. Natomiast spór w sprawie sprowadza się do spełnienia przez planowaną inwestycję wymogów w zakresie zaplanowania miejsc parkingowych, wymogów dotyczących miejsca na gromadzenie odpadów, spełnienia przez mapę do celów projektowych wymogów formalnych, nieprawidłowego obliczenia wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej. W powyższym zakresie strona skarżąca – jak wskazano już wyżej – podniosła stosowne zarzuty wraz z ich uzasadnieniem.9. Mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w odniesieniu do podnoszonego w skardze zarzutu nieprawidłowego obliczenia wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej, w ocenie Sądu, organ II instancji prawidłowo w zaskarżonej decyzji ustalił, że powierzchnia biologicznie czynna na każdej działce ewidencyjnej wchodzącej w skład przedmiotowej inwestycji (o powierzchni odpowiednio: dz. ewid. nr [...] – 437 m2; dz. ewid. nr [...] – 290 m2; dz. ewid. nr [...] – 257 m2) jest zgodna z § 19 ust. 4 pkt 2 lit. c m.p.z.p. tj. wynosi dla każdej z działek budowlanych wchodzących w skład planowanej inwestycji o pow. powyżej 250 m² do 450 m² minimum 30%. Co prawda wyliczenia Wojewody Łódzkiego co do konkretnych wartości tego parametru różnią się od wyliczeń pełnomocnika inwestora to jednak, zdaniem Sądu, nie budzi wątpliwości, że proponowana w projekcie zabudowy powierzchnia biologicznie czynna na każdej działce spełnia wymogi § 19 ust. 4 pkt 2 lit. c m.p.z.p. Powyższy zarzut skargi nie jest więc zasadny.10. Ponadto, stosownie do § 9 pkt 7 m.p.z.p. w zakresie ochrony ziemi plan ten nakazuje urządzenie dla każdej nieruchomości miejsca do czasowego gromadzenia odpadów stałych, zgodnie z przepisami odrębnymi dotyczącymi utrzymania czystości i porządku. Z powyższego przepisu m.p.z.p. (mając na uwadze także treść § 4 ust. 2 m.p.z.p.) wynika, że miejsce do czasowego gromadzenia odpadów może być urządzone dla całego przedsięwzięcia – nieruchomości, a nie jak tego oczekuje strona skarżąca – dla każdej działki. Zgodnie z § 22 ust. 1 Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych na działkach budowlanych należy przewidzieć miejsca na pojemniki służące do czasowego gromadzenia odpadów stałych, z uwzględnieniem możliwości ich segregacji. Miejscami, o których mowa w ust. 1, mogą być m.in. utwardzone place do ustawiania kontenerów z zamykanymi otworami wrzutowymi (§ 22 ust. 2 pkt 3 Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych). W przedmiotowej sprawie inwestor przewidział taki utwardzony plac na dz. nr [...] od strony ul. [...] wynikający z ww. norm. Biorąc natomiast pod uwagę zarówno treść przepisów Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jak i m.p.z.p., zdaniem Sądu brak jest podstaw prawnych żądania od inwestora zaprojektowania pergoli. Na marginesie już tylko Sąd zauważa, że zgodnie z § 23 ust. 4 Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych w zabudowie jednorodzinnej nie określa się odległości miejsc do gromadzenia odpadów stałych. Zważywszy powyższe, zdaniem Sądu, zaprojektowane miejsce do czasowego gromadzenia odpadów - jak słusznie uznał Wojewoda Łódzki - nie narusza przepisów prawa.11. Odnosząc się do podniesionego w skardze zarzutu w zakresie nieprawidłowości mapy do celów projektowych, zdaniem Sądu uznać należy, że jest on częściowo zasadny.1. Stosownie do art. 3 pkt 14a Prawa budowlanego pod pojęciem mapy do celów projektowych należy rozumieć mapę do celów projektowych w rozumieniu art. 2 pkt 7a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2021 r. poz. 1990 oraz z 2022 r. poz. 1846 i 2185), [dalej: "P.g.k."].2. Zgodnie zaś z powołanym wyżej przepisem P.g.k. mapa do celów projektowych to opracowanie kartograficzne, wykonane z wykorzystaniem wyników pomiarów geodezyjnych i materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierające elementy stanowiące treść mapy zasadniczej lub mapy, o której mowa w art. 4 ust. 2, a także informacje niezbędne do sporządzenia dokumentacji projektowej oraz, z uwzględnieniem art. 12c ust. 1 pkt 1, klauzulę urzędową, o której mowa w art. 40 ust. 3g pkt 3, stanowiącą potwierdzenie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych lub dokumentów, o których mowa w art. 12a ust. 1, w oparciu o które mapa do celów projektowych została sporządzona, albo oświadczenie wykonawcy prac geodezyjnych o uzyskaniu pozytywnego wyniku weryfikacji.3. W dalszej zaś kolejności należy wskazać, że art. 12b ust. 5a P.g.k. stanowi, że wykonawca prac geodezyjnych, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. c oraz i, po uzyskaniu informacji o pozytywnym wyniku weryfikacji może umieścić na dokumentach przeznaczonych dla podmiotu, na rzecz którego wykonuje prace geodezyjne, powstałych w wyniku tych prac, oświadczenie o uzyskaniu pozytywnego wyniku weryfikacji. Oświadczenie to jest równoważne z klauzulą urzędową, o której mowa w art. 40 ust. 3g pkt 3.4. Jednocześnie należy mieć na uwadze, że zgodnie z § 30 ust. 4 Rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 18 sierpnia 2020 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1670), mapę do celów projektowych kierownik prac geodezyjnych opatruje podpisem własnoręcznym, a w przypadku sporządzenia mapy do celów projektowych w postaci elektronicznej - kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem osobistym albo podpisem zaufanym, jeżeli możliwości techniczne podpisu zaufanego na to pozwalają.5. Analiza znajdującej się w aktach sprawy mapy do celu projektowych prowadzi do wniosku, że – o ile znajdują się na niej informacje dotyczące identyfikatora złożenia prac geodezyjnych, organu służby geodezyjnej, który otrzymał zgłoszenie, wykonawcy prac geodezyjnych, numeru oraz daty sporządzenia dokumentu zawierającego wynik pozytywnej weryfikacji to - brak jest na tejże mapie podpisu wykonawcy prac geodezyjnych. W powyższym zakresie mapa wykazuje więc wadliwość, nie spełnia bowiem wymogów wynikających z przytoczonych wyżej przepisów. Nie można bowiem uznać zawartych w treści mapy ww. informacji jako oświadczenia wykonawcy prac geodezyjnych. Oświadczenie winno być bowiem opatrzone podpisem. Nie można też wykluczyć zamieszczenia na mapie do celów projektowych - stosownie do powołanych wyżej przepisów - klauzuli urzędowej.12. Wątpliwości Sądu wywołuje też kwestia prawidłowości przyjętego rozwiązania w zakresie miejsc parkingowych. Odnosząc się do zarzutów skargi w powyższym zakresie uznać należy, że są one częściowo zasadne.1. Zgodnie z § 14 ust. 1 pk1 lit. a m.p.z.p. ustala się minimalną liczbę miejsc do parkowania dla samochodów i rowerów dotyczącą nowo projektowanych budynków lub ich części dla samochodów osobowych: dla mieszkań w budynkach mieszkalnych lub mieszkalno-usługowych - 1 miejsce parkingowe na każde mieszkanie.2. Stosownie do § 19 ust. 1 pkt 1 lit. a Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych odległość stanowisk postojowych, w tym również zadaszonych, oraz otwartych garaży wielopoziomowych od: placu zabaw dla dzieci, boiska dla dzieci i młodzieży, okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynku opieki zdrowotnej, w budynku oświaty i wychowania, w budynku mieszkalnym, w budynku zamieszkania zbiorowego, z wyjątkiem: hotelu, motelu, pensjonatu, domu wypoczynkowego, domu wycieczkowego, schroniska młodzieżowego i schroniska, nie może być mniejsza niż dla samochodów osobowych 7 m - w przypadku parkingu do 10 stanowisk postojowych włącznie.Natomiast zgodnie z § 19 ust. 2 Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych stanowiska postojowe, w tym również zadaszone, oraz otwarte garaże wielopoziomowe należy sytuować na działce budowlanej w odległości od granicy tej działki nie mniejszej niż: 1) dla samochodów osobowych: a) 3 m - w przypadku parkingu do 10 stanowisk postojowych włącznie, b) 6 m - w przypadku parkingu od 11 do 60 stanowisk postojowych włącznie, c) 16 m - w przypadku parkingu powyżej 60 stanowisk postojowych; 2) dla samochodów innych niż samochody osobowe: a) 6 m - w przypadku parkingu do 4 stanowisk postojowych włącznie, b) 16 m - w przypadku parkingu powyżej 4 stanowisk postojowych.3. Zachowanie odległości, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, nie jest wymagane w przypadku parkingów niezadaszonych składających się z jednego albo dwóch stanowisk postojowych dla samochodów osobowych przypadających na jeden lokal mieszkalny w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, zlokalizowanych przy tym budynku (§ 19 ust. 5 Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych). Zachowanie odległości, o których mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a, nie jest wymagane w przypadku niezadaszonych parkingów składających się z jednego albo dwóch stanowisk postojowych dla samochodów osobowych w zabudowie jednorodzinnej oraz w zabudowie zagrodowej, jeżeli stykają się one z niezadaszonymi parkingami dla samochodów osobowych na sąsiedniej działce (§ 19 ust. 6 Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych).4. Jak wskazał architekt na stronie 26 pisma zatytułowanego "Odpowiedź na wezwanie" z dnia 22 lutego 2024 r., zachowanie wymogu, o którym mowa w § 19 ust. 2 pkt 1 lit. a Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych nie ma zastosowania w przypadku zlokalizowanych przy tym budynku w przypadku nie zadaszonych parkingów składających się z jednego albo 2 stanowisk postojowych dla samochodów osobowych w zabudowie jednorodzinnej oraz w zabudowie zagrodowej, jeżeli stykają się one z niezadaszonymi parkingami dla samochodów osobowych na sąsiedniej działce. Powyższe oznacza, że projektant powołał się na treść § 19 ust. 6 Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, a stanowisko to zostało zaakceptowane przez organ drugiej instancji.5. Z takim stanowiskiem organu w ocenie Sądu nie można jednak na tym etapie się zgodzić, a to z tej przyczyny, że miejsce parkingowe przyporządkowane do budynku A nie styka się z niezadaszonymi parkingami na sąsiedniej działce, co nie uzasadnia zastosowania odstępstwa wynikającego z § 19 ust. 6 Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych.Ze względu na powyższe organy winny ponownie rozpatrując sprawę dokonać oceny umiejscowienia miejsca postojowego przyporządkowanego do budynku A pod kątem spełniania wymogów wynikających z ww. przepisów.6. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że w powyższych przepisach Rozporządzenia mowa jest o sytuowaniu miejsca postojowego na działce budowlanej. Należy wskazać, że stosownie do § 3 pkt 1a Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych działka budowlana to nieruchomość gruntowa lub działka gruntu, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej spełniają wymogi realizacji obiektów budowlanych wynikające z rozporządzenia, odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego.Ponadto należy zauważyć, że w orzecznictwie są przyjmuje się, że istotne znaczenie dla oceny czy mamy do czynienia z działką budowlaną mają okoliczności obiektywne, spełniające wymogi realizacji obiektów budowlanych, wynikające z przepisów odrębnych i aktów prawa miejscowego. Natomiast przepisy mające cel porządkujący pod względem prawnym czy ewidencyjnym, nie mogą w sposób mechaniczny, bez uwzględnienia okoliczności sprawy, implikować rozumienia tego pojęcia. Przepisy o ewidencji gruntów, jak też przepisy wieczystoksięgowe, nie mogą mieć więc przesądzającego znaczenia dla odczytania treści pojęcia działki budowlanej (por. wyrok NSA z 16 marca 2010 r., sygn. akt II OSK 411/09; wszystkie powoływane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Tak samo jak kilka działek ewidencyjnych może stanowić działkę budowlaną, tak samo część działki ewidencyjnej może być w określonych uwarunkowaniach planistycznych, uznana za działkę budowlaną.7. Odnosząc się do podnoszonych w skardze zarzutów, co do zaprojektowanego miejsca postojowego przy budynku A, organ II instancji stwierdził, że zaprojektowane miejsca postojowe spełniają warunki określone w przepisach, w zakresie zapewnienia miejsc postojowych oraz ich usytuowania, a także wymiarów stanowisk postojowych dla samochodów osobowych, w zabudowie mieszkaniowej jednorodzinnej. Organ nie odniósł się jednak do spornej kwestii, że miejsce parkingowe swoim obrysem znajduje się na terenie działki, na której znajduje się budynek B, co było podnoszone już na etapie postępowania administracyjnego przez skarżących, tym samym organ nie wyjaśnił tego aspektu sprawy. Nawet oświadczenie projektanta o zapewnieniu przez inwestora wystarczającej dla inwestycji liczby miejsc postojowych oraz prawidłowości ich usytuowania, nie zwalnia organu od powinności zweryfikowania tego twierdzenia w kontekście zgodności projektu budowlanego z ustaleniami planu oraz z przepisami techniczno-budowlanymi (Wyrok WSA w Krakowie z 24.07.2024 r., II SA/Kr 493/24).8. Jednocześnie zdaniem Sądu należy uznać, że Wojewoda Łódzki nie ocenił pod kątem zgodności z przepisami m.p.z.p. zarzutu dotyczącego konieczności przeznaczenia miejsca na parkowanie pojazdu zaopatrzonego w kartę parkingową.1. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego miejsca postojowego o wymiarach 3,6 m x 5 m, o którym stanowi § 21 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, czyli miejsca dla samochodu osobowego użytkowanego przez osoby niepełnosprawne, organ w odpowiedzi na skargę - wskazał, że przedmiotowa inwestycja dotyczy zabudowy jednorodzinnej, nie dotyczy zabudowy budynkiem użyteczności publicznej, czy zabudowy budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym, co oznacza, że inwestycja nie stoi w sprzeczności z ww. przepisami prawa budowlanego oraz art. 1 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 13 grudnia 2006 r.Należy jednak zauważyć, że zgodnie z § 19 ust. 2 Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych liczbę stanowisk postojowych i sposób urządzenia parkingów należy dostosować do wymagań ustalonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, z uwzględnieniem potrzebnej liczby stanowisk, z których korzystają osoby niepełnosprawne.Stosownie zaś do § 14 ust. 4 m.p.z.p. w ramach miejsc do parkowania dla samochodów osobowych liczących więcej niż 5 miejsc parkingowych należy przeznaczyć minimum 4% ogólnej liczby miejsc, lecz nie mniej niż 1 miejsce na parkowanie pojazdów zaopatrzonych w kartę parkingową, o której mowa w przepisach o ruchu drogowym, z zastrzeżeniem: dróg publicznych, stref zamieszkania i stref ruchu, dla których minimalna liczbę stanowisk postojowych dla pojazdów zaopatrzonych w kartę parkingową określają przepisy odrębne dotyczące dróg publicznych.2. Odpowiadając na zarzut strony skarżącej organ w odpowiedzi na skargę wyjaśnił jedynie w sposób bezrefleksyjny, że wymóg wskazany w § 14 ust. 4 m.p.z.p. dotyczy miejsc do parkowania dla samochodów osobowych liczących "więcej" niż 5 miejsc parkingowych, a dla każdego segmentu przewidziano po 2 miejsca postojowe dostępne odrębnymi wjazdami z ul. [...] .3. W ocenie Sądu organ winien był jednak w ramach prowadzonego postępowania dokonać wykładni ww. przepisu m.p.z.p. pod kątem tego, czy dotyczy on planowanej inwestycji jako całości czy też poszczególnych jej elementów, uchwałodawca nie wskazuje bowiem wprost, czy wymóg ten dotyczy poszczególnych działek ewidencyjnych czy też nieruchomości.W tym zakresie zdaniem Sądu ocena zgodności planowanej inwestycji z zapisami miejscowego planu jest zbyt powierzchowna i co najmniej przedwczesna. Organ de facto nie dokonał interpretacji zapisu § 14 ust. 4 m.p.z.p. i nie przeprowadził analizy czy i w jakim zakresie zapis ten znajduje zastosowanie w sprawie.Jednocześnie należy podkreślić, że mając na uwadze charakter i zakres sprawowanej przez Sąd administracyjny kontroli administracji publicznej, Sąd nie może zastępować w tym zakresie organu. Ze względu na powyższą rolę organu rozpoznającego ponownie sprawę będzie dokonanie szczegółowej analizy w powyższym zakresie, przy czym Sąd zaznacza, że powołanie się w powyższym zakresie na cyt. wyżej Konwencję nie jest wystarczające.13. W ocenie Sądu zasadnicze wątpliwości budzi także zawarta w projekcie budowlanym analiza nasłonecznienia i przesłaniania obiektów istniejących jak i projektowanych (k. 28 i 29 projektu budowlanego oraz uzupełnienie dokonane w piśmie pełnomocnika inwestora z dnia 22 lutego 2024 r.). Zadaniem organów było bowiem również sprawdzenie zgodności projektu z przepisami § 13, § 57 i § 60 Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych.1. Stosownie do § 13 Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych odległość budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów powinna umożliwiać naturalne oświetlenie tych pomieszczeń - co uznaje się za spełnione, jeżeli między ramionami kąta 60°, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ściany na osi okna pomieszczenia przesłanianego, nie znajduje się przesłaniająca część tego samego budynku lub inny obiekt przesłaniający w odległości mniejszej - dla obiektów przesłaniających o wysokości do 35 m - niż wysokość przesłaniania oraz zostały zachowane wymagania, o których mowa w § 57 i 60 rozporządzenia. Wysokość przesłaniania mierzy się od poziomu dolnej krawędzi najniżej położonych okien budynku przesłanianego do poziomu najwyższej zacieniającej krawędzi obiektu przesłaniającego lub jego przesłaniającej części.2. Zgodnie z § 57 Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych pomieszczenie przeznaczone na pobyt ludzi powinno mieć zapewnione oświetlenie dzienne, dostosowane do jego przeznaczenia, kształtu i wielkości, z uwzględnieniem warunków określonych w § 13 oraz w ogólnych przepisach bezpieczeństwa i higieny pracy (ust. 1). W pomieszczeniu przeznaczonym na pobyt ludzi stosunek powierzchni okien, liczonej w świetle ościeżnic, do powierzchni podłogi powinien wynosić co najmniej 1:8, natomiast w innym pomieszczeniu, w którym oświetlenie dzienne jest wymagane ze względów na przeznaczenie - co najmniej 1:12 (ust. 2).3. Z kolei w myśl § 60 cyt. wyżej rozporządzenia pokoje mieszkalne powinny mieć zapewniony czas nasłonecznienia wynoszący co najmniej 3 godziny w dniach równonocy - w godzinach 7.00 - 17.00. W mieszkaniach wielopokojowych wymagania ust. 1 powinny być spełnione przynajmniej dla jednego pokoju.4. W ocenie Sądu akta administracyjne sprawy nie zawierają analizy sporządzonej w myśl § 13 Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych tzw. linijki słońca - brak bowiem analizy w formie graficznej jak i opisowej. W przedłożonym do akt administracyjnych projekcie budowlanym można znaleźć jedynie analizę zasięgu przesłaniania/rozkładu cienia w dniach równonocy, analizowanego na podstawie § 60 rozporządzenia.Pełnomocnik inwestora powołuje co prawda w swoich wyjaśnieniach na § 13 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jednak de facto go nie stosuje.5. Tymczasem brak stosownej analizy nie pozwala na ocenę trafności stanowiska organu II instancji. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, organ rozstrzygający o pozwoleniu na budowę, obowiązany jest ocenić, na podstawie części opisowej projektu i rysunków projektu, czy dojdzie do poszanowania, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich (art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego), ze szczególnym uwzględnieniem przepisów dotyczących przesłaniania i zacieniania określonych w § 13, § 57 i § 60 Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Obowiązkiem właściwego organu jest nie tylko zbadanie czy osoby uprawnione uczestniczyły w przygotowaniu projektu, lecz także, czy rzeczywiście załączone rysunki i wyliczenia mogą posłużyć dla oceny oświetlenia i nasłonecznienia sąsiednich, istniejących budynków, a nadto dokonać stosownych obliczeń, które ewentualne twierdzenia inwestora pozwalają aprobować, bądź merytorycznie zakwestionować (por. np. wyrok NSA z 3.11.2016 r., II OSK 191/15; wyrok WSA w Olsztynie z 13.12.2016 r., II SA/Ol 1279/16; wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 26.04.2018 r., II SA/Go 174/18). W ocenie Sądu w dokumentacji projektowej brak jest właściwych rysunków, tym samym nie można zweryfikować prawidłowości projektu w tym zakresie.14. Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu wydana w sprawie decyzja okazała się przedwczesna, bowiem została wydana z zaniechaniem dokonania rzetelnej analizy i oceny przedłożonej w sprawie dokumentacji, czym naruszono przepisy art. 7 K.p.a., 77 § 1 K.p.a., 80 k.p.a. i 107 § 3 K.p.a., a naruszenia te co najmniej mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd w kontekście poczynionych wyżej rozważań podkreśla raz jeszcze, że nie jest rolą sądu administracyjnego uzupełnianie w jakimkolwiek zakresie aktów podejmowanych przez organy administracji, a w szczególności prowadzenie brakujących ustaleń, analiz, tudzież przedstawianie "w zastępstwie" tych organów motywów, jakimi kierowały się one przy rozstrzyganiu danej sprawy (por. wyrok WSA w Poznaniu z 19 maja 2016 r., IV SA/Po 973/15). Kontrola sądowoadministracyjna nie może zastępować organu, gdyż narusza to konstytucyjną zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Rolą sądu administracyjnego jest jedynie badanie legalności działań bądź zaniechań organu (por. wyrok NSA z 24 stycznia 2018 r., II OSK 1419/17; wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 22.12.2022 r., II SA/Go 544/22).15. Przy ponownym rozstrzyganiu sprawy organy zobowiązane będą zastosować się powyższych wskazań Sądu, tym samym ponownie dokonać wymaganych sprawdzeń w zakresie zgodności projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego oraz zgodności projektu zagospodarowania terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Sąd nie przesądza jaka decyzja winna być wydana po ponownym rozpatrzeniu sprawy przez organ, gdyż uzależnione jest od ustaleń poczynionych przez organ przy ponownym rozpoznaniu sprawy.16. Wobec stwierdzonych nieprawidłowości Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a. uznając, że wystarczające jest uchylenie decyzji organu II instancji.17. O kosztach orzeczono w pkt 2 sentencji wyroku na zasadzie art. 200 w związku z art. 205 § 2 P.p.s.a. Na zasądzone koszty w wysokości 980 zł składa się: kwota 500 zł tytułem uiszczonego przez skarżącą wpisu oraz kwota 480 zł tytułem wynagrodzenia radcy prawnego reprezentującego stronę skarżącą, ustalona jako stawka minimalna na podstawie art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1935 z późn. zm.).dc. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1935 z późn. zm.).dc