Wyrok z 14 października 2016, sygn. VIII U 906/16

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 14 października 2016 r.

Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący:	SSO Grażyna Łazowska
Protokolant:	Kamila Niemczyk

po rozpoznaniu w dniu 14 października 2016 r. w Gliwicach

sprawy K. A.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z.

o wysokość emerytury, wysokość kapitału początkowego

na skutek odwołania K. A.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z.

z dnia 10 marca 2016 r. nr (...)

z dnia 8 marca 2016 r. nr (...)-2016

oddala odwołanie.

(-) SSO Grażyna Łazowska

Sygn. akt: VIII U 906/16

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 8.03.2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. ustalił ubezpieczonemu K. A. kapitał początkowy w wysokości 162 957,30zł. Decyzją z dnia 10.03.2016r. organ rentowy przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury, przyjmując do jej obliczeń dalsze trwanie życia w wymiarze 210,70 miesięcy.

W odwołaniach od tych decyzji, ubezpieczony wniósł o prawidłowe wyliczenie emerytury uwzględniające składki za okres od 1.11.2044 r. do 31.08.2011r. oraz od 14.03.2012r. do 27.03.2013r. Nadto nie zgodził się z przyjętym przez organ rentowy średnim dalszym trwaniem życia, bowiem według jego wiedzy w 2014r. wynosi ono 73 lata a prognozowane na 2025r. – 75,2 roku.

Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołań, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny.

Ubezpieczony urodził się (...)

Decyzją z dnia 8.03.2016r. ustalił ubezpieczonemu kapitał początkowy w wysokości 162 957,30zł. , uwzględniając 28 lat, 10 miesięcy i 11 dni okresów składkowych oraz 3 miesiące, 21 dni okresów nieskładkowych.

Do obliczenia podstawy wymiaru składek kapitału początkowego oraz obliczenia wskaźnika wysokości tej podstawy organ przyjął przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne z 10 kolejnych lat kalendarzowych od 1.01.1986r. do 31.12.1995r. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego wyniósł 113,67%

Na koncie ubezpieczonego zaewidencjonowano następujące kwoty składek rocznych z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej oraz pobierania zasiłku dla bezrobotnych:

Lata 1999-2003 – 0 zł,

Rok 2004 - 553,25zł.

Rok 2005 – 3486,54zł.

Rok 2006 - 3636,32zł

Rok 2007- 3363,03zł.

Rok 2008 – 4093,31zł

Rok 2009 – 4492,52zł.

Rok 2010 – 2947,28zł

Rok 2011 – 3147,28zł

Rok 2012 – 1362,18zł.

Rok 2013 - 496,71zł.

Do obliczenia emerytury ubezpieczonego organ rentowy przyjął:

-kwotę składki zaewidencjonowanej na koncie z uwzględnieniem waloryzacji -43600,78zł.,

-kwotę zwaloryzowanego kapitału początkowego – 533887,39zł. ,

-średnie trwanie życia 210,70m-cy.

Wysokość emerytury zgodnie z art. 26 ustawy o emeryturach i rentach z FUS wyniosła 2740,81zł.

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o akta emerytalne ubezpieczonego.

Sąd zważył, co następuje.

Odwołania nie zasługują na uwzględnienie.

Na wstępie wskazać należy, że ubezpieczony sformował dwa zarzuty przeciwko skarżonym decyzjom: jeden dotyczący wysokości składek za określone lata, drugi dotyczący „średniej długości życia”.

W toku postępowania ubezpieczony nie zakwestionował przedstawionego przez organ rentowy wykazu składek zaewidencjonowanych na koncie odwołującego za lata 1999-2013, uwzględnionych przy obliczeniu świadczenia emerytalnego.

W konsekwencji jedyną sporną okolicznością pozostała „średnia długość życia” przyjęta przez organ rentowy w swych wyliczeniach.

Podstawą ustalenia wysokości emerytury ubezpieczonego był art. 26 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U.2015.748 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem:

„1. Emerytura stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia ustalonej w sposób określony w art. 25 przez średnie dalsze trwanie życia dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę danego ubezpieczonego, z uwzględnieniem ust. 5 i art. 183.

2. Wiek ubezpieczonego w dniu przejścia na emeryturę wyraża się w ukończonych latach i miesiącach.

3. Średnie dalsze trwanie życia ustala się wspólnie dla mężczyzn i kobiet oraz wyraża się w miesiącach.

4. Prezes Głównego Urzędu Statystycznego ogłasza w formie komunikatu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" corocznie w terminie do dnia 31 marca tablice trwania życia, z uwzględnieniem ust. 3, dla wieku ubezpieczonych określonego w myśl ust. 2.

5. Tablice, o których mowa w ust. 4 są podstawą przyznawania emerytur na wnioski zgłoszone od dnia 1 kwietnia do dnia 31 marca następnego roku kalendarzowego, z uwzględnieniem ust. 6.

6. Jeżeli jest to korzystniejsze dla ubezpieczonego, do ustalenia wysokości emerytury zgodnie z ust. 1 stosuje się tablice trwania życia obowiązujące w dniu, w którym ubezpieczony osiągnął wiek emerytalny, o którym mowa w art. 24 ust. 1a i 1b oraz w art. 27 ust. 2 i 3.”

Ubezpieczony w dniu 20.02.2016r. osiągnął wiek emerytalny, który dla niego wynosi 65 lat i 10 miesięcy.

W Komunikacie Prezesa GUS z dnia 26.03.2015r. w sprawie tablicy średniego dalszego trwania życia kobiet i mężczyzn (M.P.2015.296) ustalono, że dla osób w wieku 65 lat, 10 miesięcy wynosi ono 210,7mcy. Jak wynika z przytoczonego wyżej przepisu tablica ta była podstawą do przyznania emerytur na wnioski złożone od 1.04.2015r. do 31.03.2016r. Ubezpieczony złożył wniosek o emeryturę w dniu 19.01.2016r. , przyznano ją 10.03.2016r. a zatem organ rentowy prawidłowo przyjął „średnie dalsze trwanie życia” w wymiarze 210,7 mcy.

Ubezpieczony nie może skorzystać z innych tablic, wymienionych w art. 26 ust. 6 ustawy FUS, ponieważ art. 24 ust. 1 b określa dla niego wiek emerytalny właśnie w wymiarze 65 lat i 10 miesięcy, a przepis art. 27 ust. 3 dotyczy osób urodzonych przed 1.01.1948r.

Z tych wszystkich względów, Sąd uznał, że obydwie skarżone decyzje są prawidłowe i wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami, co skutkowało oddaleniem odwołań.

Mając na względzie powyższe, z mocy art. 477 ¹⁴ § 1 kpc Sąd orzekł jak w sentencji.

(-) SSO Grażyna Łazowska