Postanowienie z 13 lutego 2024, sygn. II AKo 24/24

Nie sposób przyjąć a priori, że każdy sędzia powołany na stanowisko sędziego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie przepisów ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 3), automatycznie nie spełnia wymogów niezawisłości i bezstronności. Wątpliwości co do bezstronności takiego sędziego muszą bowiem wynikać nie tylko z samego faktu powołania, ale również z okoliczności z nią związanych albo równocześnie z nią występujących, wykazujących brak bezstronności albo podważających ją w sposób obiektywny. Oznacza to, że wnioskodawca (żądający wyłączenia sędzia) zobowiązany jest do wykazania, że do przełamania domniemania bezstronności i niezawisłości doszło w tym konkretnym przypadku, wątpliwość ta nie może mieć bowiem jedynie charakteru abstrakcyjnego. Inne rozumienie treści art. 41 § 1 k.p.k. prowadziłoby do nieuzasadnionej dyskryminacji oraz pozbawienia obywatela prawa do sądu ustanowionego ustawą.