Postanowienie z 28 września 2015, sygn. II Ca 568/15

POSTANOWIENIE

Dnia 28 września 2015 roku

Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim II Wydział Cywilny Odwoławczy

w składzie następującym:

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2015 roku

sprawy z wniosku J. S., K. Ż.

z udziałem Gminy T., M. S., W. Ż.

o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie

na skutek apelacji wnioskodawców

od postanowienia Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim z dnia 29 maja 2015 roku, sygn. akt I Ns 1220/13

postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Tomaszowie Mazowieckim pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania za instancję odwoławczą.

SSO Grzegorz Ślęzak

SSO Arkadiusz Lisiecki SSR Lucyna Szafrańska

Sygn. akt II Ca 568/15

UZASADNIENIE

Powyższe orzeczenie zaskarżyli apelacjami oboje wnioskodawcy.

Treść obu apelacji, identycznych w swej treści i zredagowanych przez samych skarżących, wskazuje, że zaskarżonemu postanowieniu zarzucają błędne ustalenie, że nie byli samoistnymi posiadaczami opisanych we wnioskach części przedmiotowych nieruchomości, w sytuacji gdy zagospodarowali je, wyznaczyli ich granice i pobierali z nich pożytki.

Apelujący domagali się zmiany zaskarżonego postanowienia przez uwzględnienie obu wniosków i zasądzenie od uczestnika kosztów postępowania za obie instancje, ewentualnie jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Uczestniczka postępowania Gmina T. wnosiła o oddalenie obu apelacji i zasądzenie kosztów postępowania za instancję odwoławczą.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja odnosi skutek w postaci uchylenia zaskarżonego postanowienia – bez przesądzania o jego trafności - i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. z powodu uchybienia procesowego, które mogło mieć wpływ na jego treść , a mianowicie rozpoznania sprawy przy niepełnym kręgu osób zainteresowanych jej wynikiem, które powinny brać w niej udział w charakterze uczestników postępowania, co w konsekwencji uniemożliwia ocenę rozstrzygnięcia Sądu I instancji pod kątem rozpoznania istoty tejże sprawy po myśli przepisu art. 172 kc.

W postępowaniu bowiem nieprocesowym Sąd zobowiązany jest z urzędu ustalić pełny krąg uczestników postępowania, którzy zgodnie z art. 510 § 1 kpc są zainteresowanymi w sprawie, której wynik dotyczy ich praw.

Zgodnie z § 2 art. 510 kpc, jeżeli okaże się zainteresowany nie jest uczestnikiem Sąd wezwie go do udziału w sprawie.

Sąd Rejonowy rozpoznając niniejszą sprawę i przesłuchując wnioskodawców nie rozpytał ich czy pozostają w związkach małżeńskich.

Tymczasem na rozprawie odwoławczej stawili się małżonkowie wnioskodawców, którzy oświadczyli, że pozostają w związkach małżeńskich z wnioskodawcami, razem z małżonkami posiadają opisane we wnioskach części nieruchomości i chcą brać udział w sprawie w charakterze uczestników postępowania, gdyż są bezpośrednio zainteresowani jej wynikiem, który to dotyczy także ich praw.

Powyższe okoliczności spowodowały, iż Sąd II instancji wezwał tychże małżonków wnioskodawców, tj. W. Ż. i M. S., do udziału w sprawie w charakterze uczestników postępowania.

Wezwani do udziału w sprawie uczestnicy oświadczyli, iż nie żądają doręczenia im odpisów przedmiotowych wniosków o zasiedzenie i odpisów apelacji – bo ich treść jest im znana – ale jednocześnie wnosili o powtórzenie postępowania dowodowego przed Sądem I instancji, które przeprowadzone zostało bez ich udziału i oświadczyli, że będą zgłaszać w sprawie własne wnioski dowodowe, co uniemożliwiło Sądowi Okręgowemu merytoryczną ocenę zaskarżonego orzeczenia i orzeczenie co do istoty sprawy, lecz skutkować musiało jego uchyleniem i przekazaniem sprawy Sądowi I instancji do jej ponownego rozpoznania przy udziale wszystkich zainteresowanych jej wynikiem uczestników postępowania na podstawie art. 386 § 4 kpc i art. 108 § 2 kpc.

Ponownie rozpoznając sprawę, przy pełnym już kręgu uczestników postępowania, Sąd Rejonowy przeprowadzi postępowanie dowodowe zgodnie z wnioskami jakie zaoferują mu uczestnicy postępowania i dokona wszechstronnej oceny zgromadzonych w sprawie dowodów, zgodnie z wymogami jakie tej ocenie stawiają przepisy art. 233 i art. 328 § 2 kpc.

Nie sposób na marginesie nie zauważyć, że dotychczas zgromadzony w sprawie materiał dowodowy zdaje się potwierdzać stanowisko Sądu Rejonowego wskazujące na brak przesłanki samoistnego posiadania przez wnioskodawców spornych części nieruchomości, jednakże dokonana w tym zakresie przez ten Sąd ocena dowodów nie odpowiada wymogom powołanych powyżej przepisów i ogranicza się praktycznie jedynie do akceptacji stanowiska uczestniczki Gminy T. zaprezentowanego w pismach procesowych. Tylko zatem prawidłowa ocena dowodów, których możliwość zgłoszenia w sprawie przysługuje przecież także wezwanym do udziału w niej uczestnikom postępowania, pozwoli na rozpoznania istoty sprawy i ocenę zasadności przedmiotowych wniosków o zasiedzenie po myśli przepisów art. 172 i nast. kc.

Dlatego też, mając na względzie wszystkie powyższe rozważania oraz powołane w nich przepisy, Sąd Okręgowy orzekł jak w postanowieniu.

SSO Grzegorz Ślęzak

SSO Arkadiusz Lisiecki SSR Lucyna Szafrańska