sygn. III KK 409/15 13 listopada 2015 Sąd Najwyższy

Wyrok SN z 13 listopada 2015, sygn. III KK 409/15

Data orzeczenia 13 listopada 2015
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Karna, Wydział III
Przewodniczący SSN Andrzej Ryński
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Karna #wyrok SN
Sygn. akt III KK 409/15
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 listopada 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Andrzej Ryński (przewodniczący)
SSN Krzysztof Cesarz
SSN Józef Szewczyk (sprawozdawca)
Protokolant Anna Korzeniecka-Plewka
na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
w sprawie T. M.
skazanego z art. 178a § 1 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 13 listopada 2015r.,
kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego
od wyroku Sądu Rejonowego w Z.
z dnia 12 czerwca 2015 r.,
uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o
karze i sprawę w tym zakresie przekazuje Sadowi Rejonowemu w
Z. do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Z. wyrokiem nakazowym z dnia 12 czerwca 2015 r., uznał T. M.
za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 178a § 1 k.k. i za to skazał go
na karę grzywny w wymiarze 150-ciu stawek dziennych po 10 zł każda. Na
podstawie art. 42 § 2 k.k. w zw. z art. 43 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek
karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym
2
na okres roku. Na podstawie art. 63 § 2 k.k. na poczet orzeczonego zakazu
prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym zaliczył oskarżonemu
okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 1 maja 2015 r. do dnia 12 czerwca 2015 r.
oraz obciążył oskarżonego kosztami sądowymi.
Wyrok ten, wobec niezłożenia sprzeciwu, uprawomocnił się w dniu 24
czerwca 2015 r.
Od powyższego wyroku kasację na korzyść oskarżonego T. M., w części
dotyczącej orzeczenia o karze, wniósł Prokurator Generalny, zarzucając rażące i
mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie prawa procesowego, a
mianowicie art. 502 § 1 k.p.k., polegające na wymierzeniu oskarżonemu w
postępowaniu nakazowym kary grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych w
sytuacji, gdy przepis ten przewiduje możliwość orzeczenia kary grzywny w
wysokości do 100 stawek dziennych. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie
wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi
Rejonowemu w Z. do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna.
W przepisie art. 502 § 1 k.p.k. przewidziana jest szczególna granica
wysokości kary grzywny orzekanej w postępowaniu nakazowym. Zgodnie z
zamieszczonym tam ograniczeniem, orzekając wyrokiem nakazowym, sąd może
wymierzyć karę grzywny w wysokości do 100 stawek dziennych albo do 200.000
złotych.
W konsekwencji stwierdzić należy, że Sąd Rejonowy w Z., uznając T. M.
winnym popełnienia zarzucanego mu czynu, wyczerpującego znamiona
przestępstwa z art. 178a § 1 k.k. i wymierzając mu za ten czyn w wyroku
nakazowym karę 150 stawek dziennych grzywny, orzekł tę karę w wysokości
przekraczającej maksymalną dopuszczalną granicę określoną w art. 502 § 1 k.p.k.
Skazanie oskarżonego w postępowaniu nakazowym na karę grzywny, której
rozmiar opiewa na liczbę stawek wyższą niż wskazana w art. 502 § 1 k.p.k.,
stanowi rażące naruszenie powołanego przepisu. Jest przy tym oczywiste, że
uchybienie to miało istotny wpływ na treść wydanego wyroku nakazowego.
3
Mając to na uwadze, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok nakazowy w
części dotyczącej orzeczenia o karze i przekazał sprawę w tym zakresie do
ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Z. Ponownie rozpoznając sprawę
sąd właściwy winien procedować z poszanowaniem przepisu art. 502 § 1 k.p.k.
Z tych wszystkich względów orzeczono, jak w wyroku.
kc