Wyrok z 24 października 2024, sygn. II AKa 124/24

Przewodniczący

Halina Czaban (spr.)

Sędziowie

Leszek Kulik

Jerzy Szczurewski

Protokolant

Marek Bychowski

Formularz UK 2

Sygnatura akt

II AKa 124/24

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

3

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Okręgowego w Ostrołęce z dnia 22 kwietnia 2024 roku w sprawie sygn. akt II K 49/23

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☒ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☒ na niekorzyść

☒ w całości

☒ w części

☒

co do winy

☒

co do kary

☒

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☒

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

Z apelacji obrońcy oskarżonego r. pr. P. R.:

1)  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku polegający na nieprawidłowym przyjęciu, że oskarżony D. K. podpisał oświadczenie o skorzystaniu z uprawnień przewidzianych w art. 670 k.c. (ustawowe prawo zastawu) w stosunku do suszarni bębnowej znajdującej się na terenie nieruchomości w miejscowości G. stanowiącej własność (...) w sytuacji gdy oświadczenie to zostało podpisane przez I. K. działającego jako prezes zarządu (...), skutkiem czego było niesłuszne skazanie D. K. za popełnienie zarzucanego mu przestępstwa przywłaszczenia mienia,

2)  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku polegający na błędnym przyjęciu, że oskarżonemu przysługiwało ustawowe prawo zastawu wyłącznie na gotowych produktach i surowcach ale nie przysługiwało względem suszarni bębnowej w sytuacji gdy ustawowe prawo zastawu na wszelkich ruchomościach przysługiwało nie oskarżonemu, a wyłącznie (...), z którego zresztą skorzystała w związku z oświadczeniem z dnia 01.08.2022 r. podpisanym przez jej ówczesnego prezesa zarządu I. K., skutkiem czego było niesłuszne skazanie D. K. za popełnienie zarzucanego mu przestępstwa przywłaszczenia mienia,

3)  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku polegający na nieprawidłowym przyjęciu, że suszarnia bębnowa (...) (...) (dalej jako: suszarnia) w dniu 01.08. 2022 r. była własnością W. K., w sytuacji gdy:

a.  aktem notarialnym z dnia (...) r. Rep. A nr (...) przedsiębiorstwo (...) K. W. (dalej jako: przedsiębiorstwo), w skład którego wchodziła m.in. suszarnia, zostało przeniesione na (...) sp. z o.o. z siedzibą w B. (dalej jako: (...)) tytułem aportu, a (...) w ww. akcie notarialnym nabyło (skutecznie) przedmiotowe przedsiębiorstwo (a zatem także wchodzącą w jego skład suszarnię),

b.  suszarnia wskutek zawarcia umowy przeniesienia przedsiębiorstwa i skutecznego przeniesienia jej posiadania (nastąpiło wydanie) na spółkę (...) znalazła się w jej środkach trwałych (co wynika z dołączonego do apelacji wykazu środków trwałych spółki (...)) i stanowiła (i stanowi do dzisiaj) własność (...),

skutkiem czego było nieprawidłowe uznanie, że D. K. przywłaszczył mienie należące do W. K. w postaci suszarni, mimo, że:

w dacie 01.08.2022 r. była (jak i obecnie jest) własnością (...) i jako taka podlegała ustawowemu prawu zastawu na zabezpieczenie należności (...) powstałych względem (...) z tytułu umowy najmu z dnia 01.10.2020 r.,

oświadczenie z dnia 01.08.2022 r. o skorzystaniu z ustawowego prawa zastawu zostało złożone przez (...), a nie D. K.,

2)  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku polegający na nieprawidłowym przyjęciu, że suszarnia nie została skutecznie wniesiona aportem do majątku (...) z powodu niezgłoszenia do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (KRS) faktu podwyższenia kapitału zakładowego w spółce (...) i objęcia przez W. K. nowoutworzonych w niej udziałów, w sytuacji gdy kwestia rejestracji podwyższenia kapitału zakładowego pozostaje bez znaczenia dla skuteczności przeniesienia własności przedsiębiorstwa (w skład którego wchodziła przedmiotowa suszarnia) przez W. K. na rzecz (...) skutkiem czego było błędne przyjęcie, że suszarnia niezmiennie pozostawała własności W. K. i na jego szkodę została przywłaszczona przez oskarżonego;

3)  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku polegający na pominięciu przez Sąd okoliczności, że termin na złożenie wniosku o rejestrację podwyższenia kapitału zakładowego w spółce (...) wynosi sześć miesięcy (art. 169 k.s.h. w zw. z art. 256 § 3 k.s.h.), liczone od dnia zawarcia aktu notarialnego w przedmiocie zmiany umowy spółki poprzez podwyższenie jej kapitału zakładowego (tj. (...) r.), zatem upływał w dniu 18.08.2022 r., konsekwencją czego było pominięcie okoliczności, że w dacie złożenia oświadczenia o ustawowym prawie zastawu (01.08.2022 r.) zarząd (...) miał jeszcze czas na złożenie właściwego wniosku (o rejestrację podwyższenia kapitału zakładowego) do sądu rejestrowego (do 18.08.2022 r.) i istniała realna szansa na skuteczne zarejestrowanie zmiany umowy spółki, faktu podwyższenia kapitału zakładowego i objęcia przez W. K. udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym,

4)  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku polegający na nieprawidłowym przyjęciu, że nie doszło do skutecznego ustanowienia na rzecz spółki (...) zastawu na suszarni bębnowej, w sytuacji gdy:

a.  wobec skutecznego przeniesienia własności suszarni na spółkę (...) stanowiła ona własność (...), zatem weszła do majątku spółki i jako składnik tegoż majątku podlegała ustawowemu prawu zastawu w związku z roszczeniami przysługującymi spółce (...) sp. z o.o. (tj. Wynajmującemu) względem (...) (Najemcy),

b.  mimo niezarejestrowania podwyższenia kapitału zakładowego w spółce (...) doszło do skutecznego przeniesienia na (...) własności suszarni bębnowej w dacie (...) r„

skutkiem czego było niewłaściwe uznanie, że D. K. dokonał przywłaszczenia suszarni;

5)  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku polegający na przyjęciu, że W. K. w przyjętej w wyroku dacie popełnienia czynu zabronionego (tj. 01.08.2022 r.) był właścicielem suszarni bębnowej, w sytuacji gdy:

a.  wskutek przeniesienia należącego do niego przedsiębiorstwa (w skład którego wchodziła przedmiotowa suszarnia) na spółkę (...) tytułem aportu doszło do utraty przez niego prawa własności przedmiotowej suszarni, które to prawo zostało przeniesione na spółkę (...) w wykonaniu umowy przeniesienia przedsiębiorstwa zawartej w formie aktu notarialnego z dnia (...) r. Rep. A (...),

b.  w związku z niezarejestrowaniem przez (...) faktu podwyższenia kapitału zakładowego i objęcia przez W. K. nowoutworzonych udziałów w zamian za wniesiony aport W. K. przysługiwało roszczenie zwrotne względem spółki (...) tj. o zwrotne wydanie przedmiotu aportu (przedsiębiorstwa, w tym suszarni), z którego nigdy nie skorzystał,

skutkiem czego niewłaściwie przyznano W. K. status pokrzywdzonego;

6)  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku polegający na uznaniu, że to W. K. miał dokonać rejestracji zmiany umowy spółki (podwyższenia kapitału zakładowego) i faktu wniesienia aportem suszarni do majątku (...), w sytuacji gdy odpowiedzialnym za złożenie wniosku o rejestrację podwyższenia kapitału zakładowego w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością jest zarząd (czyli w tej dacie M. K.), a nie wspólnicy;

7)  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku polegający na przyjęciu, że wartość suszarnia wynosi 275.000 złotych, w sytuacji gdy z § 1 ppkt. 1 cz. III aktu notarialnego z dnia (...) r. Rep. A (...) (str. 17) wynika, że wartość suszarni określono na kwotę 250.000 złotych, a ponadto w toku postępowania oskarżony wskazywał, że wartość suszarni była zawyżona i realnie była dużo niższa, skutkiem czego błędnie określono wartość rzekomo przywłaszczonego przez D. K. mienia;

8)  naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7 k.p.k. poprzez nieuzasadnioną odmowę przyznania wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego w zakresie, w jakim wyjaśniał na temat:

a.  rzeczywistej wartości suszarni oraz że na potrzeby aktu notarialnego wartość została zawyżona,

b.  przesłanek uzasadniających skorzystanie przez (...) z ustawowego prawa zastawu na ruchomościach (...) w związku z powstałymi po jej stronie zaległościami płatniczymi z tytułu umowy najmu zawartej ze spółką (...),

w sytuacji gdy wyjaśnienia te były spójne i logiczne, a przede wszystkim potwierdzały, że (...) w dniu 01.08.2022 r. skorzystało z przysługującego jako wynajmującemu ustawowego prawa zastawu, co stoi na przeszkodzie uznaniu że D. K. dokonał przywłaszczenia jakiejkolwiek ruchomości, w tym suszarni na szkodę W. K. lub (...);

9)  naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7 k.p.k. i wydanie rozstrzygnięcia w oparciu o stan faktyczny ustalony z naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania wobec:

a.  nieuwzględnienia okoliczności, że spółka (...) w dacie zdarzenia była właścicielem suszarni i znajdowała się w środkach trwałych spółki, która to okoliczność wynika wprost z pełni wiarygodnych (według Sądu) zeznań M. K. i W. K.,

b.  uznania za wiarygodne twierdzeń M. K. dotyczących wartości suszarni z powodu posiadania przez niego najlepszej wiedzy w tej kwestii, w sytuacji gdy z aktu notarialnego z dnia (...) r. Rep. A. (...) wynika okoliczność przeciwna, mianowicie wartość suszarni wynosiła 250.000 złotych

skutkiem czego było uznanie przez Sąd, że oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona czynu zabronionego z art. 284 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k.

10)  naruszenie przepisów postępowania tj. art. 167 k.p.k. poprzez:

a.  nieuwzględnienie wniosków dowodowych obrońcy oskarżonego w dniu 04.12.2023 r. w przedmiocie zobowiązania spółki (...) do przedłożenia sprawozdania finansowego i wykazu środków trwałych (na datę sierpień 2022 r.), które to dokumenty miały kluczowe znaczenia dla ustalenia kto jest faktycznym właścicielem suszarni,

b.  nie podjęcie przez Sąd inicjatywy dowodowej w zakresie ustalenia faktycznej wartości suszarni bębnowej poprzez niedopuszczenie z urzędu dowodu z opinii biegłego z zakresu szacowania maszyn/ruchomości celem ustalenia czy przyjęta w akcie notarialnym z dnia (...) r. Rep. A. (...) wartość suszarni bębnowej odpowiadała faktycznej jej wartości rynkowej, ewentualnie czy została zawyżona i w jakim stopniu pomimo, że oskarżony wskazywał Sądowi, że w jego ocenie wartość ta była zawyżona

skutkiem czego było uznanie D. K. za winnego zarzucanego mu czynu przywłaszczenia mienia i to mienia znacznej wartości,

Ponadto, z daleko posuniętej ostrożności procesowej także:

11)  rażąca niewspółmierność wymierzonej względem oskarżonego kary i orzeczenie względem niego kary pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy oraz kary grzywny w wysokości 5.000 złotych wskutek bezpodstawnego uznania, że oskarżony działał ze znacznym nasileniem złej woli i działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i takową osiągnął w sytuacji gdy z okoliczności sprawy wynika, że do wejścia w posiadanie suszarni doszło wskutek wynikającego z ustawy prawa zastawu na ruchomościach, o którym mowa w art. 670 k.c., a oskarżony działał w przekonaniu, że suszarnia stanowi własność (...).

Z apelacji obrońcy oskarżonego adw. M. B.:

1)  błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na bezzasadnym uznaniu, jakoby oskarżony D. K. składając oświadczenie w trybie art. 670 KC miał świadomość, iż suszarnia bębnowa model (...) nie należy do spółki (...) Sp. z o.o., lecz do M. K., a co za tym idzie dokonał umyślnego przywłaszczenia tejże suszarni, podczas gdy prawidłowe ustalenia poczynione w niniejszej sprawie, w oparciu o prawidłowo oceniony materiał dowodowy winny skutkować ustaleniem, iż oskarżony nie miał świadomości co do faktu, iż przedmiot należy do W. K., bowiem zgodnie z jego wiedzą, był on wniesiony aportem do spółki (...), a zatem składając oświadczenie o skorzystaniu z prawa zastawu, nie miał świadomości, że dokonuje przywłaszczenia mienia, nie działał więc umyślnie z zamiarem kierunkowym;

2)  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na nieustaleniu, iż oskarżony dopuścił się czynu zabronionego pozostając w usprawiedliwionym błędnym przekonaniu, iż zachodzi okoliczność wyłączająca bezprawność czynu, bowiem suszarnia bębnowa model (...) została wniesiona do spółki (...) Sp. z o.o. aportem w dniu 18 lutego 2022r., a co za tym idzie odmawiając wydania tejże suszarni, oskarżony pozostawał w błędnym przekonaniu, że działa w ramach przysługujących mu uprawnień i zabezpiecza roszczenia cywilne wynikające z zawartej umowy najmu, a co za tym idzie Sąd błędnie nie ustalił, iż w sprawie zachodzi okoliczność wskazana w art. 29 KK;

3)  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na bezzasadnym uznaniu, jakoby właściciel suszarni nie miał do niej dostępu już przed oświadczeniem o zatrzymaniu rzeczy w ramach zabezpieczenia roszczeń cywilnych, w sytuacji, gdy suszarnia chociaż pozostawała na zamkniętej posesji oskarżonego, to uprawnione osoby związane ze spółką (...) miały do niej swobodny, nieutrudniony dostęp, zaś dopiero po dacie 1 sierpnia 2022r., oskarżony uniemożliwił innym osobom korzystanie, czy też zabranie suszarni, bowiem wówczas skorzystał z przysługujących mu w trybie art. 670 KC uprawnień;

4)  obraza przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia — mianowicie art. 4 KPK w zw. z art. 7 KPK w zw. art. 410 KPK, poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów i nieuwzględnienie w należytym stopniu wszystkich okoliczności sprawy, w szczególności tych przemawiających na korzyść oskarżonego, co skutkowało:

a.  bezzasadnym uznaniem za niewiarygodne wyjaśnień oskarżonego w części dotyczącej świadomości oskarżonego, co do własności suszarni bębnowej, w sytuacji w której zeznania te były logiczne, spójne i korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, w szczególności z aktem notarialnym sporządzonym przed notariuszem J. L., na mocy którego to aktu suszarnia bębnowa została wniesiona aportem do spółki (...) Sp. z o.o., a także z zeznaniami świadka A. K.;

2)  obraza przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia - mianowicie art. 4 KPK w zw. z art. 7 KPK w zw. art. 410 KPK, poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów i dokonanie oceny dowodów z pominięciem zasad logicznego rozumowania, wskazań wiedzy oraz doświadczenia życiowego co poskutkowało nieuzasadnionym, nielogicznym uznaniem przez Sąd, iż oskarżony skutecznie dokonał w trybie art. 670 KC zastawu na towarach paszowych i półproduktach, przy jednoczesnym, nielogicznym stwierdzeniu, iż nie dokonał takiego zabezpieczenia na suszarni bębnowej, która tak jak towary paszowe, pozostawała na jego posesji.

Ewentualnie w przypadku nie podzielenia przez Sąd powyższych zarzutów, z ostrożności procesowej:

1)  obraza przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia - mianowicie art. 193 § 1 KPK, poprzez jego błędne niezastosowanie co przejawiło się w niedopuszczeniu przez Sąd z urzędu dowodu z opinii biegłego specjalisty celem wyceny suszarni bębnowej model (...), mimo, że do ustalenia wartości ruchomości konieczne było zasięgnięcie wiadomości specjalnych, którymi Sąd nie dysponował;

2)  błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na poczynieniu przez Sąd dowolnych ustaleń w zakresie wartości suszarni bębnowej model (...), i uznaniu, iż wartość suszarni wynosi 275.000 złotych, w miejsce ustaleń popartych wiadomościami specjalnymi;

Z apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego adw. S. T.:

I.  obraza następujących przepisów postępowania karnego w sposób mający wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, przez nieprawidłowe ustalenie osoby pokrzywdzonego i oskarżyciela posiłkowego oraz pominięcie dowodów wskazujących, że oskarżony D. K. dopuścił się przywłaszczenia rzeczy ruchomych: wytłoków i suszy roślinnych na szkodę (...) sp. z o.o.

1.  naruszenie przez błędne zastosowanie art. 49 § 1 K.p.k. i art. 53 K.p.k. przez uznanie za pokrzywdzonego i oskarżyciela posiłkowego M. K., w sytuacji gdy naruszone zostało przez przestępstwo dobro prawne w postaci prawa własności przywłaszczonych rzeczy należących do osoby prawnej (...) sp. z o.o., a nie M. K., wspólnika i prezesa zarządu tej spółki.

2.  naruszenie art. 4 i art. 7 K.p.k. w zw. z art. 410 K.p.k. przez nieuwzględnienie i błędną ocenę następujących okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej:

1)  pominięcie, że w liście z kwietnia 2022r. wysłanym przez D. K. z Aresztu Śledczego w L. do M. T. oskarżony napisał cyt.: „Chciałbym abyś nie ufał M. i nikomu z jego otoczenia. Aby nikt ni miał prawa od nich wchodzić na teren firmy, żeby wszyscy o tym wiedzieli i tata i L.", które to polecenie A. K. znał i wykonał nie wpuszczając prokurenta (...) sp. z o.o. P. K. i pomagającego mu W. K. do najmowanej nieruchomości, w obrębie której znajdowały się suszarnia bębnowa oraz wytłoki i susze roślinne, należące do (...) sp. z o.o.;

2)  nie uwzględnienie, że oskarżony reprezentujący (...) złożył oświadczenie o skorzystaniu z ustawowego prawa zastawu na rzeczach wniesionych do przedmiotu najmu dopiero w dniu 1 sierpnia 2022r., a zatem po trzech miesiącach od faktycznego przywłaszczenia ruchomości i tym samym uczynił to nie w celu wykonania ustawowego prawa zastawu, ale w celu usiłowania zalegalizowania dokonanego wcześniej przywłaszczenia;

3)  pominięcie, że oskarżony wytłoki i susze roślinne (...) sp. z o.o. zużył, sprzedał, a częściowo zniszczył, a zatem postąpił z nimi jak właściciel, a nie jak zastawnik, który powinien przechowywać zastawione rzeczy, sprawować nad nimi pieczę i zaspokoić się z nich według przepisów o sądowym postępowaniu egzekucyjnym, stosownie do art. 312 K.c., a tym samym dokonał przywłaszczenia tych rzeczy na szkodę (...) sp. z o.o., a nie wykonał ustawowego prawa zastawu.

3.  naruszenie art. 415 § 1 K.p.k. przez brak orzeczenia obowiązku naprawienia przez oskarżonego szkody, przez zapłatę na rzecz (...) sp. z o.o. odszkodowania za utracone wytłoki i susze roślinne w kwocie 385.033,77 złotych.

II.  naruszenie następujących przepisów prawa materialnego:

1.  naruszenie przez niezastosowanie art. 18 § 1 k.k. polegające na pominięciu i nieprzypisaniu kwalifikacji prawnej czynu oskarżonego D. K. także z art. 18 § 1 K.k. sprawstwa kierowniczego, pomimo że będąc w Areszcie Śledczym w L. wydał on M. T., A. K. i L. H. polecenie niewpuszczania przedstawicieli (...) sp. z o.o. do przedmiotu najmu, w którym znajdowały się suszarnia bębnowa oraz wytłoki i susze roślinne należące do (...) sp. z o.o. prowadząc w efekcie do przywłaszczenia tych rzeczy przez D. K., po opuszczeniu Aresztu Śledczego i objęcia ich przez niego w bezpośrednie posiadanie oraz wyzucia właściciela z posiadania i prawa własności tych rzeczy, a następnie rozporządzaniu wytłokami i suszami roślinnymi przez oskarżonego, jak właściciel, na szkodę (...) sp. z o.o.

2.  naruszenie art. 46 § 1 K.k. przez brak orzeczenia obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przez D. K., przez zapłatę na rzecz (...) sp. z o.o. odszkodowania w kwocie 385.033,77 zł za przywłaszczone wytłoki i susze roślinne.

3.  naruszenie art. 53 § 1 i § 2 K.k. przez wymierzenie oskarżonemu rażąco niskiej kary pozbawienia wolności, która będzie mogła być wykonana w systemie dozoru elektronicznego i spowoduje niewspółmiernie lekką dolegliwość w stosunku do społecznego niebezpieczeństwa czynu oraz jego skutków i rozmiaru szkody wyrządzonej przestępstwem.

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Ad. apelacji obrońcy oskarżonego P. R..

- przyznać trzeba skarżącemu adw. P. R., że rzeczywiście można przyjąć, iż Sąd I instancji ustalił, że to oskarżony D. K. podpisał oświadczenie o skorzystaniu z uprawnień przewidzianych w art. 670 k.c. (ustawowe prawo zastawu) w stosunku do suszarni bębnowej znajdującej się na terenie nieruchomości w miejscowości G., aczkolwiek w ustalaniach faktycznych stanowisko Sądu I instancji brzmi: „ w sierpniu 2022r. D. K. skierował do (...) sp. z o.o. oświadczenie o zatrzymaniu rzeczy najemcy”, wskazał, odwołując się do k. 30 akt, że dokument został sporządzony w A.; w rozważaniach co do kwalifikacji prawnej przypisanego czynu Sąd I instancji wyraził jednoznacznie, że oświadczenie zostało podpisane przez oskarżonego; oświadczenie zostało rzeczywiście podpisane przez I. K., który formalnie był prezesem zarządu (...), ale nie jest tak, że przy takim ustaleniu niesłuszne jest skazane D. K. za popełnienie przestępstwa przywłaszczenia mienia w postaci suszarni bębnowej; począwszy od 20 lipca 2022r. D. K. był umocowany do reprezentowania A. K. – swojego ojca i I. K. – swojego stryja we wszystkich sprawach związanych z działalnością gospodarczą i nie ulega wątpliwości, że to nie poprzez fakt ustalenia o podpisaniu oświadczenia, ale przez ustalenie, że w całokształcie okoliczności dowodowych sprawy, umocowany przez A. K. i I. K. oskarżony podejmował wszystkie kroki faktyczne i prawne w relacji do mienia znajdującego się na posesji Sąd meriti rozstrzygnął, że oskarżony dopuścił się przywłaszczenia suszarni bębnowej (odrębną kwestią jest prawidłowość ustalenia na czyją szkodę);

- zarzut błędu w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie przez Sąd I instancji, że oskarżonemu nie przysługiwało ustawowe prawo zastawu względem suszarni bębnowej z odwołaniem się do prawa zastawu z tytułu czynszu wynikającego z umowy najmu z dnia 01.10.2020 r. co do zasady nie może być skuteczny, gdyż w sprawie Sąd I instancji w odniesieniu do przywłaszczenia suszarni bębnowej ustalił, że ustawowe prawo zastawu nie przysługiwało co do tego przedmiotu, albowiem Sąd przyjął, że suszarnia była własnością W. K. i oskarżony działał na szkodę tegoż; skarżący to dostrzega formułując zasadnie zarzut błędu w ustaleniach faktycznych polegający na nieprawidłowym przyjęciu, że suszarnia bębnowa (...) w dniu 01.08. 2022 r. była własnością W. K.; zasadnie skarżący wskazuje, że aktem notarialnym z dnia (...) r. Rep. A (...) przedsiębiorstwo (...) K. W. w skład którego wchodziła m.in. suszarnia, zostało przeniesione na (...) sp. z o.o. z siedzibą w B. tytułem aportu, znajdowała się ona w jej środkach trwałych, vide: wykaz środków trwałych spółki (...), ale w zakresie argumentacji co do wykonywania prawa zastawu, w stricte cywilistycznym ujęciu, rację należy przyznać pełnomocnikowi oskarżyciela posiłkowego;

- puentując, należy zatem stwierdzić, że zarzuty błędu w ustaleniach faktycznych jak w punktach 4), 5), 6) b), 7) a) i b), 8) co do zasady słuszne (odnoszą się do kwestii prawa własności suszarni bębnowej), powiązane z niesłusznym zarzutem sformułowanym w punkcie 6) a) i 10 b) (odnosi się do kwestii ustawowego prawa zastawu przysługującego wynajmującemu względem najemcy, a tym samym ustalenia w zakresie zamiaru co do całości mienia stanowiącego przedmiot zarzutu), nie mogły prowadzić do ustalenia braku winy oskarżonego w zakresie przywłaszczenia suszarni;

- zasadny jest zarzut błędu w ustaleniach w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku w zakresie przyjęcia, że wartość suszarni wynosi 275.000 złotych, a nie 250.000 złotych w sytuacji gdy w § 1 ppkt. 1 cz. III aktu notarialnego z dnia (...) r. Rep. A (...) wskazana wartość suszarni to 250.000 złotych; nie można przy tym zgodzić się ze skarżącym, że niezasadnie Sąd nie dal wiary oskarżonemu – naruszony art. 7 k.p.k., który wskazywał, że wartość suszarni w akcie notarialnym była zawyżona i realnie była dużo niższa; do ustalenia wartości suszarni bębnowej model (...) nie było konieczne zasięgnięcie wiadomości specjalnych; stroną umowy z (...) r.(k. 18-28) był wprawdzie A. K. (jako wspólnik (...) spółka z o.o.), ale materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje na rolę i świadomość D. K. w zakresie przedsiębranych działań gospodarczych spółek (...), a twierdzenie o niższej wartości składnika aportu niż wskazany w akcie notarialnym jest linią obrony; zasadnie skarżący wskazuje, że odwołanie się do zeznań M. K. i w oparciu o nie przyjęcie wartości suszarni na 275.000 złotych nie jest prawidłowe w świetle reguł oceny dowodu z art. 7 k.p.k. (zarzut z punktu 11 apelacji); nota bene w zawiadomieniu o popełnieniu przestępstwa M. K. wskazywał na wartość suszarni 250.000 złotych ( k. 2 akt); ustalenie, że przywłaszczenie dotyczy mienia znacznej wartości jest aktualne;

- tym samym i zarzuty z apelacji adw. M. B. w tym zakresie – podniesione jako zarzuty z ostrożności procesowej, strona 3 i 3 v apelacji nie mogły być podzielone;

Ad. apelacji adw. M. B..

- zarzut z punktu 1. wiąże się z argumentem o wykonywaniu prawa zastawu, ale z powołaniem się na błąd w zakresie świadomości oskarżonego co do prawa własności suszarni bębnowej, a to w związku z ustaleniem Sądu I instancji, że suszarnia bębnowa stanowiła własność W. K. w dacie przypisanego czynu; z drugiej strony, w zarzucie z punktu 2. skarżący podnosi, że w sprawie zaistniał błąd w ustaleniach faktycznych poprzez nieustalenie, że zachodzi okoliczność wyłączająca bezprawność czynu, gdyż, zdaniem skarżącego, oskarżony dopuścił się czynu zabronionego pozostając w usprawiedliwionym błędnym przekonaniu, że suszarnia bębnowa została wniesiona do (...) Sp. z o.o. aportem w dniu 18 lutego 2022r., a co za tym idzie odmawiając wydania tejże suszarni, oskarżony pozostawał w błędnym przekonaniu, że działa w ramach przysługujących mu uprawnień i zabezpiecza roszczenia cywilne wynikające z zawartej umowy najmu; w świetle argumentów odnoszących się do apelacji adw. P. R. zarzuty – podnoszone nadto „dwutorowo”, są oczywiście niezasadne; z tymi zarzutami wiąże się zarzut obrazy przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia — art. 4 kpk w zw. z art. 7 kpk w zw. art. 410 kpk, poprzez wadliwą ocenę dowodów i uznanie za niewiarygodne wyjaśnień oskarżonego w części dotyczącej świadomości oskarżonego co do własności suszarni bębnowej; rozumowanie Sądu I instancji, że prawo zastawu nie przysługiwało oskarżonemu co do suszarni bębnowej gdyż stanowiła ona własność W. K. jest nieprawidłowe; oskarżony wyjaśniał, że jego działanie wynikało z uzasadnionych – jego zdaniem - roszczeń finansowych w stosunku do spółki (...)/M. K. i swoje działanie kierował do majątku tego podmiotu;

- niezrozumiałe jest podnoszenie zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych jak w punkcie 3), gdyż czyn przypisany został popełniony 01.08.2022r, a zatem podnoszenie tej okoliczności nie mogło mieć wpływu na treść wyroku z punktu widzenia interesu oskarżonego;

- podzielając argumentację obrony, że suszarnia stanowiła własność spółki (...), można podzielić stanowisko skarżącego co do tego, że rozumowanie Sądu I instancji staje się nielogiczne, zarzut z punktu 5. apelacji, co skutkowało uznaniem przez Sąd, iż oskarżony skutecznie dokonał w trybie art. 670 k.c. zastawu na towarach paszowych i półproduktach, przy jednoczesnym, stwierdzeniu, iż nie dokonał takiego zabezpieczenia na suszarni bębnowej, ale w powyższym zakresie należy wskazać, że zaistniały wątpliwości co do tego jakie rzeczy, o wymiernej wartości, poza suszarnią bębnową, w dacie 01.08.2020r. objął w posiadanie i chciał władać nimi jak właściciel D. K., a to w oparciu o regułę z art. 5 par. 2 k.p.k.; złożone przez stronę dokumenty z k. 308- 309 akt odzwierciedlają stan magazynowy na datę 30.04.2022r. – wskazana wartość to około 150.000 złotych, fotografie w ilości 11 sztuk odzwierciedlają stan z 14.07.2022r., a sporny czynsz i świadczenia dodatkowe, zgodnie ze stanowiskiem oskarżonego, co znalazło odbicie w pozwie skierowanym przeciwko M. to około 80.000 złotych; można zatem przyjąć, że przy spornych rozliczeniach stron w tym zakresie oskarżony zabezpieczał swoje roszczenia cywilne, a nie przejawiał woli postąpienia z tymi rzeczami jak właściciel; w sprawie Sąd I instancji ustalił, że w czasie tymczasowego aresztowania ww pracownicy (...) prowadzili sprzedaż produktów paszowych, środki były przeznaczane na zaległe wynagrodzenia, rachunki za prąd; Sąd też przecież ustalił, że po zaprzestaniu produkcji bele siana, surowce do produkcji pasz, wytłoki i inne materiały paszowe w znacznej części zgniły i nie nadawały się do dalszej produkcji; ustalenia Sądu wskazują też na to, że po aresztowaniu D. K. z placu były wywożone bele paszy; po zaprzestaniu produkcji towary paszowe i półprodukty pozostawały na placu, a A. K. dysponował kluczami do nieruchomości;

Ad. apelacji obrońców w zakresie zarzutu rażącej niewspółmierności kary.

- w obu apelacjach obrońców jako zarzut alternatywny został sformułowany zarzut rażącej niewspółmierności kary; Sąd odwołał się generalnie do dyrektyw z art. 53 k.k.; bronił swego stanowiska stwierdzając, że orzeczona kara jest karą w dolnych granicach zagrożenia, a jako okoliczność obciążającą przyjął znaczne nasilenie złej woli w sytuacji możliwości polubownego załatwienia sporu; skarżący adw. M. B. w szczególności odwołał się do właściwości i warunków osobistych oskarżonego i faktu, że suszarnia została zwrócona właścicielowi; adw. P. R., nieprawidłowo zarzut rażącej niewspółmierności kary uzasadniał brakiem znamion czynu, w tym i co do działania w celu osiągniecia korzyści majątkowej; rozważając zatem jedynie argumenty adw. M. B. stwierdzić należy, że tło zachowania przestępczego oskarżonego, w zestawieniu z jego właściwościami i warunkami osobistymi nie uzasadnia sięgania po wymiar kary ponad granicę dolną; trudno przypisać oskarżonemu szczególne nasilenie złej woli w sytuacji złożonych powiązań rodzinnych i finansowych prowadzonej dotychczas działalności gospodarczej, a także następstw sprawy karnej, w tym faktu tymczasowego aresztowania zarówno oskarżonego jak i M. K. w okresie od kwietnia do lipca 2022r.; wymierzenie postulowanej przez adw. M. B. za czyn przypisany (jak w wyroku zmieniającym) kary jednego roku pozbawienia wolności otwierało konieczność rozważenia czy wykonanie kary może być warunkowo zawieszone; uwzględniając przesłanki z art. 69 k.k. zaistniały ku temu warunki – karalność oskarżonego nie stoi temu na przeszkodzie;

Ad. apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego:

- zasadnie pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego wskazuje na brak warunków do ustalenia, że oskarżony wykonywał prawo zastawu w stricte cywilistycznym ujęciu; jednakże argumentacja jak powyżej we fragmencie odnoszącym się do apelacji adw. M. B. jest aktualna, z odwołaniem się do art. 5 § 2 kpk;

- zasadnie skarżący wskazał na obrazę przepisów rzutujących na nieprawidłowe ustalenie osoby pokrzywdzonego i tym samym podmiotu będącego oskarżycielem posiłkowym, co znalazło odzwierciedlenie w wyroku zmieniającym, a dotyczy wadliwego rozstrzygnięcia Sądu I instancji w punkcie III wyroku; naruszone zostało przez przestępstwo dobro prawne w postaci prawa własności przywłaszczonej suszarni należącej do osoby prawnej (...) sp. z o.o., a nie M. K., który jest wspólnikiem i prezesem zarządu tej spółki; zaistniał błąd w ustaleniach faktycznych w postaci błędu dowolności w ustaleniu osoby pokrzywdzonej będący następstwem wadliwej oceny materiału dowodowego; w sprawie oskarżycielem posiłkowym jest (...) sp. z o.o. i na jej rzecz winny być zasądzone koszty zastępstwa procesowego;

- w zakresie zarzutu pominięcia dowodów wskazujących, że oskarżony D. K. dopuścił się przywłaszczenia rzeczy ruchomych: wytłoków i suszy roślinnych na szkodę (...) sp. z o.o. podniesione zostały zarzuty naruszenia art. 4 i art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. przez nieuwzględnienie i błędną ocenę okoliczności, że w liście z kwietnia 2022r. wysłanym przez D. K. z Aresztu Śledczego w L. do M. T. oskarżony napisał cyt.: „Chciałbym abyś nie ufał M. i nikomu z jego otoczenia. Aby nikt ni miał prawa od nich wchodzić na teren firmy, żeby wszyscy o tym wiedzieli i tata i L.", które to polecenie A. K. znał i wykonał nie wpuszczając prokurenta (...) sp. z o.o. P. K. i pomagającego mu W. K. do najmowanej nieruchomości, w obrębie której znajdowały się suszarnia bębnowa oraz wytłoki i susze roślinne, należące do (...) sp. z o.o.; z tego skarżący wywodzi sprawstwo oskarżonego w zakresie szerszym niż to zostało przypisane w wyroku Sądu I instancji ( abstrahując od wskazania osoby pokrzywdzonego);

- skarżący podniósł, że naruszony został art. 18 § 1 k.k. przez jego niezastosowanie: skarżący widzi znamiona sprawstwa kierowniczego w zachowaniu oskarżonego wyrażone w liście, ale aby uznać, że znamiona czynu z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 284 par. 1 k.k. zostały wyczerpane należałby wykazać, że oskarżony wyraził wolę włączenia rzeczy do swojego posiadania i pozbawienia właściciela w trwały sposób władztwa nad nimi; treść listu była wyrazem reakcji oskarżonego na zaistniały konflikt w zakresie wzajemnych rozliczeń stron; należy mieć na uwadze powiązania gospodarcze firm, w których imieniu działali oskarżony (formalnie i nieformalnie) i M. K., powstanie wzajemnych roszczeń z bliżej nieustalonym ich podłożem, ale czasowo powiązanych z tymczasowym aresztowaniem obu ww i sprawą dotyczącą przestępstwa popełnionego z „wykorzystaniem” nieruchomości na terenie prowadzonej działalności przez spółkę (...); Sąd I instancji ustalił zasadnie, że ww był tymczasowo aresztowany od kwietnia do 18 lipca 2022r. i w tym czasie D. K. nie miał kontaktu z konkubiną, członkami rodziny, pracownikami (...);

- twierdzenie, że oskarżony wytłoki i susze roślinne (...) sp. z o.o. zużył, sprzedał, a częściowo zniszczył, a zatem postąpił z nimi jak właściciel, skarżący podnosi w kontekście linii obrony oskarżonego, a mianowicie, że działał jak zastawnik, wskazując, że oskarżony powinien przechowywać zastawione rzeczy, sprawować nad nimi pieczę i zaspokoić się z nich według przepisów o sądowym postępowaniu egzekucyjnym, stosownie do art. 312 k.c., ale powyższe nie stanowi o wyczerpaniu znamion podmiotowych czynu z art. 284 § 1 k.k. w świetle całokształtu okoliczności dowodowych sprawy;

- konsekwencją powyższych rozważań jest brak warunków do stwierdzenia naruszenia art. 415 § 1 k.p.k. czy art. 46 par. 1 k.p.k. przez brak orzeczenia obowiązku naprawienia przez oskarżonego szkody, przez zapłatę na rzecz (...) sp. z o.o. odszkodowania za utracone wytłoki i susze roślinne w kwocie 385.033,77 złotych;

- niezasadny jest zarzut rażącej niewspółmierności kary; stwierdzenia zawarte co do tej kwestii powyżej są ważne, a argumentowanie naruszenia art. 53 § 1 i § 2 k.k. przez wymierzenie rażąco niskiej kary pozbawienia wolności, a to z tego powodu, że kara będzie mogła być wykonana w systemie dozoru elektronicznego i spowoduje niewspółmiernie lekką dolegliwość, nie stanowi właściwej dyskusji co do pojęcia rażącej niewspółmierności kary; skutki czynu, rozmiar szkody wyrządzonej przypisanym przestępstwem, w kontekście rozstrzygnięcia o zwrocie zabezpieczonego przedmiotu przestępstwa pokrzywdzonemu nie potęgują społecznego niebezpieczeństwa czynu;

Wniosek

Z apelacji obrońcy oskarżonego r. pr. P. R.:

1)  o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez uniewinnienie oskarżonego D. K. od zarzucanego mu czynu,

ewentualnie,

2)  w przypadku uznania, że pomimo uzupełnionego ww. sposób materiału dowodowego D. K. jest winny popełnienia przestępstwa przywłaszczenia, o zmianę kwalifikacji prawnej czynu poprzez wyeliminowanie z opisu czynu przepisu art. 294 § 1 k.k. i w związku z tym orzeczenie względem niego kary w dolnej granicy zagrożenia ustawowego z jednoczesnym warunkowym zawieszeniem jej wykonania,

ewentualnie,

3)  w przypadku uznania, że postępowanie dowodowe nie zostało przeprowadzone przez Sąd I instancji w całości, uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Z apelacji obrońcy oskarżonego adw. M. B.:

1)  o uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu, albowiem działał on w usprawiedliwionym błędnym przekonaniu co do okoliczności wyłączającej bezprawność czynu tj. w oparciu o art. 29 KK.

2)  ewentualnie, w razie uznania przez Sąd, iż oskarżony pozostawał w nieusprawiedliwionym błędzie co do bezprawności czynu, o nadzwyczajne złagodzenie kary i wymierzenie oskarżonemu kary grzywny odpowiadającej jego możliwościom finansowym.

3)  względnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania

ewentualnie

4)  o zmianę zaskarżonego wyroku w pkt I. poprzez zmianę opisu czynu przypisanego oskarżonemu i wyeliminowanie z opisu czynu: „o wartości 275.000 zł., stanowiącą mienie znacznej wartości" oraz wyeliminowanie z podstawy prawnej i podstawy skazania art. 294 § 1 KK, a następnie wymierzenie oskarżonemu na podstawie art. 284 § 1 KK w zw. z art. 37a § 1 KK kary grzywny odpowiadającej możliwościom finansowym oskarżonego.

Z apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego adw. S. T.:

I.  uznanie D. K. za winnego także przywłaszczenia sobie cudzych rzeczy ruchomych w postaci wytłoków i suszy roślinnych, stanowiących mienie o znacznej wartości 385.033,77 złotych na szkodę (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. i skazanie go na karę trzech lat pozbawienia wolności;

II.  orzeczenie wobec oskarżonego także obowiązku naprawienia szkody przez zapłatę na rzecz (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. kwoty 385.033,77 złotych (trzysta osiemdziesiąt pięć tysięcy trzydzieści trzy złote siedemdziesiąt siedem groszy) w terminie jednego miesiąca od uprawomocnienia się wyroku,

III.  zasądzenie kosztów procesu od oskarżonego na rzecz (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B..

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

- niezasadność wniosków wynika z odniesienia się do apelacji stron; można dodać, że nie było ustawowych przesłanek do uchylenia wyroku do ponownego rozpoznania;

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot i zakres zmiany

Sąd Apelacyjny zmienił wyrok w ten sposób, że:

1)  oskarżonego D. K. w ramach przypisanego mu czynu uznał za winnego tego, że 01 sierpnia 2022 r. przywłaszczył sobie znajdującą się w miejscowości G. cudzą rzecz ruchomą w postaci suszarni bębnowej biomasy model (...) o wartości 250.000 złotych, co stanowi mienie znacznej wartości, na szkodę (...) spółka z o.o. z siedzibą w B., tj. czynu z art. 284 § 1 kk w zw. z art. 294 § 1 kk i za to na podstawie art. 284 § 1 kk w zw. z art. 294 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 k.k. skazał go, a na podstawie art. 284 § 1 kk w zw. z art. 294 § 1 kk i art. 33 § 2 i 3 kk wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności i karę 50 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 złotych;

2)  na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k., art. 70 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres prób wynoszący 2 (dwa) lata;

3)  orzeczony w punkcie II obowiązek naprawienia szkody orzekł na rzecz pokrzywdzonej spółki - (...) spółka z o.o. z siedzibą w B.;

4)  koszty zastępstwa adwokackiego z punktu III zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego - (...) spółka z o.o. z siedzibą w B..

Zwięźle o powodach zmiany

- podstawy do dokonanej zmiany wynikają z rozpoznania zarzutów apelacyjnych i ustalenia, że oskarżony przywłaszczył suszarnię bębnową na szkodę (...) sp. z o.o., o wartości, wskazanej w akcie notarialnym, co stanowi mienie znacznej wartości, co skutkowało obowiązkiem naprawienia szkody na rzecz tego pokrzywdzonego, a tym samym wskazanie jako oskarżyciela posiłkowego w punkcie III wyroku (...) sp. z o.o.

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

4.1.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6.  Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

III

Mając na uwadze trudną sytuację materialną oskarżonego w trybie art. 624 § 1 k.p.k. zwolniono go od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

7.  PODPIS