Postanowienie z 17 września 2014, sygn. II Cz 1193/14

POSTANOWIENIE

Dnia 17 września 2014 r.

Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział II Cywilny Odwoławczy

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSO Dorota Gamrat-Kubeczak

Sędziowie: SO Mariola Wojtkiewicz (spr.)

SO Tomasz Szaj

po rozpoznaniu w dniu 17 września 2014 r. w Szczecinie

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z wniosku wierzycieli: (...) Banku (...) Spółki Akcyjnejw W., (...) Banku (...) Spółki Akcyjnejw W., (...) Spółki Akcyjnejw P. (...)w W., Banku (...) Spółki Akcyjnejw K., Banku (...) Spółki Akcyjnejw W., (...) Spółki Akcyjnejw G., S. Ż., (...) Banku (...) Spółki Akcyjnejw W., (...) Banki Spółki Akcyjnejw W., M. C., (...) Banku Spółki Akcyjnejw W., E. I.

przy udziale dłużnika D. J.

o egzekucję z nieruchomości – lokalu mieszkalnego nr (...), położonego w S. przy ul. (...), dla którego Sąd Rejonowy Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie, prowadzi Księgę wieczystą nr (...)

na skutek zażalenia dłużnika D. J. na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 28 lutego 2014 r., sygn. akt IX Co 3824/13

postanawia:

oddalić zażalenie.

SSO Tomasz Szaj SSO Dorota Gamrat-Kubeczak SSO Mariola Wojtkiewicz

Sygn. akt II Cz 1193/14

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 28 lutego 2014 r. Sąd Rejonowy Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie udzielił przybicia nieruchomości – lokalu mieszkalnego nr (...), położonego w S. przy ul. (...), dla którego Sąd Rejonowy Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie prowadzi księgę wieczystą nr (...), będącego przedmiotem licytacji w dniu 28 lutego 2014 r., na rzecz nabywców: M. S. i S. S. w udziale wynoszącym 2/3 na zasadzie ustawowej małżeńskiej wspólności majątkowej oraz D. O. w udziale wynoszącym 1/3, za cenę 179.250,00 zł (punkt I). Ponadto nakazał pobrać od nabywców solidarnie na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie kwotę 100 zł tytułem opłaty za udzielenie przybicia (punkt II).

Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie Sąd wskazał, iż na wniosek wierzycieli Zastępca Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie D. P. – Komornik Sądowy D. D. prowadzi przeciwko dłużniczce D. J. egzekucję z nieruchomości – lokalu mieszkalnego nr (...), położonego w S. przy ul. (...), dla którego Sąd Rejonowy Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie prowadzi księgę wieczystą nr (...). W dniu 28 lutego 2014 r. odbyła się pierwsza licytacja nieruchomości, w wyniku której nieruchomość została sprzedana za cenę 179.250,00 zł. Postanowieniem z dnia 28 lutego 2014 r. Sąd udzielił przybicia nieruchomości na rzecz nabywców M. S. i S. S. w udziale wynoszącym 2/3 – na zasadzie ustawowej małżeńskiej wspólności majątkowej oraz D. O. w udziale wynoszącym 1/3. Sąd Rejonowy, mając na uwadze art. 987 k.p.c., art. 991 § 1 i 2 k.p.c., art. 988 § 1 i 2 k.p.c., stwierdził, że w niniejszej sprawie brak było podstaw zarówno do odroczenia ogłoszenia postanowienia o przybiciu, jak i wstrzymania wydania postanowienia co do udzielenia przybicia, gdyż nie została zgłoszona skarga, której natychmiastowe rozstrzygnięcie nie było możliwe, jak również nie zaistniały żadne inne ważne przyczyny. Sąd I instancji zaznaczył, że wprawdzie pod sygnaturą akt IX Co 1094/14 jest zarejestrowana skarga dłużniczki na opis i oszacowanie nieruchomości, jednak skarga ta została odrzucona postanowieniem z dnia 27 lutego 2014 r. jako spóźniona, a dokonana w związku z tą skargą, jak również przed licytacją nieruchomości analiza przedłożonych przez Komornika akt spraw egzekucyjnych, w których prowadzona jest egzekucja z przedmiotowej nieruchomości, doprowadziła Sąd do wniosku, iż w sprawie nie zachodzą podstawy do podjęcia czynności w trybie art. 759 § 2 k.p.c. w związku z dokonanymi czynnościami opisu i oszacowania nieruchomości. Sąd wskazał, iż licytanci jako jedyni zaofiarowali cenę wywołania, to jest kwotę 179.250,00 zł, a po zamknięciu przetargu nikt z obecnych nie zgłosił żadnych wniosków ani oświadczeń. Sąd wskazał też, iż w toku licytacji nie ujawniły się żadne okoliczności, w związku z którymi musiałby odmówić przybicia zgodnie z art. 991 k.p.c. Zatem Sąd I instancji uznał, że brak było podstaw do odmówienia przybicia, albowiem nie stwierdził ani naruszenia przepisów w toku licytacji, ani zaistnienia podstaw wskazanych w art. 991 § 2 k.p.c. Sąd zaznaczył, iż uczestnicy egzekucji z nieruchomości zostali prawidłowo zawiadomieni o terminie licytacji, postępowanie nie podlegało umorzeniu, ani zawieszeniu. Licytanci przystępujący do przetargu uiścili rękojmię w wymaganej wysokości, nie podlegali oni wyłączeniu od udziału w przetargu na mocy art. 976 § 1 k.p.c., nie zostały naruszone przez Komornika przepisy co do przebiegu przetargu i zamknięcia przetargu (art. 972 – 980 k.p.c.). Mając na względzie powyższe Sąd stwierdził, iż brak było przeszkód do dopuszczenia do przeprowadzenia przetargu w dniu 28 lutego 2014 r., a w konsekwencji do przybicia nieruchomości na rzecz nabywców. W takiej sytuacji Sąd Rejonowy orzekł jak w punkcie I. sentencji postanowienia. Sad mając na względzie art. 72 pkt 4 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych orzekł w punkcie II. sentencji postanowienia o pobraniu od nabywców na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie kwoty 100 zł tytułem opłaty za udzielenie przybicia, wskazując że w związku z udzieleniem przybicia ciąży na nabywcach obowiązek uiszczenia tej opłaty na rzecz Skarbu Państwa.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła dłużnika D. J.. Skarżąca podniosła, iż postępowanie z jej skargi na opis i oszacowanie licytowanej nieruchomości nie zostało prawomocnie zakończone. Skarżąca wskazała też, iż pismem z dnia 28 lutego 2014 r. wniosła o ponowne zlecenie biegłemu opisu i oszacowania nieruchomości położonej w S. przy ul. (...) z powodu istotnych zmian jakie zaszły w zakresie własności w odniesieniu do nieruchomości. Skarżąca zaznaczyła, iż jej pismo w swej treści nie zawierało uwag do prawomocnego opisu i oszacowania, a jej zamiarem było zwrócić Sądowi uwagę na zmianę wartości jej nieruchomości, która to zmiana nastąpiła po uprawomocnieniu się opisu i oszacowania. Skarżąca wskazała, iż Sąd jej skargę odrzucił a wniosek przekazał do rozpoznania komornikowi prowadzącemu postępowanie egzekucyjne. Skarżąca stwierdziła, że orzeczenie w sprawie IX Co 1094/14 nie uprawomocniło się stąd postanowienie o przybiciu w tym dniu nie powinno zostać ogłoszone.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie dłużniczki okazało się niezasadne.

Sąd Okręgowy w pierwszej kolejności wskazuje, iż zgodnie z treścią przepisu art. 988 § 1 i 2 k.p.c. postanowienie o przybiciu ogłasza się niezwłocznie po ukończeniu przetargu; ogłoszenie można jednak odroczyć najdalej na tydzień, jeżeli zgłoszono skargę, której natychmiastowe rozstrzygnięcie nie jest możliwe, jak również z innych ważnych przyczyn; jeżeli skargi lub zażalenia wniesione w toku postępowania egzekucyjnego nie są jeszcze prawomocnie rozstrzygnięte, sąd może wstrzymać wydanie postanowienia co do udzielenia przybicia. Z treści powołanego przepisu wynika wprost, że zarówno odroczenie ogłoszenia, jak i wstrzymanie wydania postanowienia o przybiciu jest fakultatywne i zależy od oceny sędziego, dokonanej w konkretnym wypadku. Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia wyjaśnił dlaczego wywiedziona skarga na opis i oszacowanie oraz wniosek dłużniczki nie stanowiły wystarczającej podstawy do wstrzymania wydania postanowienia. Sąd Okręgowy podziela to stanowisko. Opis i oszacowanie nieruchomości został sporządzony dnia 4 lutego 2013r. Komornik doręczył dłużniczce odpis tego protokołu. Wprawdzie dłużniczka nie podjęła przesyłki (podobnie jak zawiadomienia o terminie opisu i oszacowania), jednak w oparciu o przepis art. 139 § 1 k.p.c. należy uznać skuteczność doręczenia z dniem 25 lutego 2014r. (k.77 akt Km 1052/12). D. J. nie zaskarżyła opisu i oszacowania. Opis uprawomocnił się, dając podstawę do dalszych czynności w egzekucji z nieruchomości. W takiej sytuacji wniesienie spóźnionej skargi na opis i oszacowanie (IX Co 1094/14) nie powinno i nie mogło doprowadzić do wstrzymania wydania postanowienia o przybiciu. Są to czynności obliczone jedynie na zakłócenie sprawnego przebiegu czynności w egzekucji z nieruchomości i nie mogą tamować jej toku. Sąd Rejonowy Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie postanowieniem z dnia 27 lutego 2014 r., a więc przed przetargiem odrzucił spóźnioną skargę dłużniczki, jednocześnie skontrolował sprawę i stwierdził, iż brak jest podstaw do podjęcia czynności w trybie art. 759 § 2 k.p.c. Orzeczenie to, w dniu orzekania przez Sąd Okręgowy jest prawomocne (zażalenie na postanowienie zostało odrzucone postanowieniem z dnia 16 lipca 2014r., które uprawomocniło się w dniu 22 sierpnia 2014) .

Wnioski dłużniczki złożone tuż przed licytacją o ponowne zlecenie biegłemu opisu i oszacowania nieruchomości, wstrzymanie licytacji zostały postanowieniem Komornika Sądowego z dnia 27 lutego 2014 r. oddalone. Dłużniczka nie podjęła przesyłki, zawierającej wspomniane postanowienie. Sąd Okręgowy natomiast stwierdza skuteczność doręczenia z dniem 24 marca 2014r. Z upływem tygodnia, to jest 31 marca 2014r. postanowienie uprawomocniło się. W tym stanie rzeczy nie było podstaw do odroczenia ogłoszenia lub wstrzymania wydania postanowienia o przybiciu.

Podstawy odmowy udzielenia przybicia zostały określone w art. 991 k.p.c. Przepis ten wskazuje, iż można odmówić przybicia, jeżeli zostaną spełnione kumulatywnie dwie przesłanki, a mianowicie wystąpiły naruszenia przepisów postępowania w toku licytacji oraz uchybienia te mogły mieć istotny wpływ na wynik przetargu (§ 1). Odmowa nastąpi ponadto w sytuacji, gdy postępowanie podlegało umorzeniu lub zawieszeniu oraz jeżeli uczestnik nie otrzymał zawiadomienia o licytacji chyba, że z tego powodu nie nastąpiło naruszenie jego praw, albo że będąc na licytacji, nie wystąpił ze skargą na to uchybienie (§ 2). Wszystkie te przyczyny Sąd winien uwzględnić z urzędu, niezależnie od tego, czy strony podniosły zarzuty. Nie dotyczy to tylko przesłanki nie powiadomienia uczestnika o licytacji, gdyż Sąd uchybienie to uwzględni dopiero na przedstawiony mu zarzut. Ustawodawca zatem zawęził podstawy zażalenia i nie mogą one odnosić się do wcześniejszych etapów. W postanowieniu z dnia 11 lutego 2000 r. Sąd Najwyższy stwierdził, że przewidziana w art. 997 k.p.c. podstawa zażalenia na postanowienie sądu co do przybicia ogranicza się do naruszenia przepisów na etapie zawiadomienia o licytacji, toku jej prowadzenia i samego przybicia, natomiast nie odnosi się do wcześniejszych faz postępowania egzekucyjnego (...)

Sad Okręgowy ocenia, że nie wystąpiła ani jedna przesłanka, z wymienionych w przepisie art. 997 k.p.c., która mogłaby skutkować odmową udzielania przybicia. Przebieg czynności w toku licytacji odzwierciedla protokół. Wynika z niego, że licytacja została przeprowadzona w zgodzie z przepisami kodeksu postępowania cywilnego. Zażalenie zresztą nie zarzuca, iż doszło do naruszenia przepisów na etapie zawiadomienia o licytacji, toku licytacji. Zażalenie koncentruje się na samym przybiciu, a raczej na braku podstaw do orzekania o przybiciu dnia 28 lutego 2014r. Niezasadność tego zarzutu została omówiona powyżej. Dłużniczka przede wszystkim wskazuje na wartość nieruchomości, podnosząc że pomiędzy opisem i oszacowaniem a terminem licytacji zaszła zmiana w nieruchomości. Nastąpiło przekształcenie prawa wieczystego użytkowania w prawo własności. Przepis art. 951 k.p.c. daje prawo dłużnikowi złożenia wniosku o dodatkowy opis i oszacowanie. Wniosek ten podlega rozpoznaniu przez organ egzekucyjny, co zostało wykonane - Komornik postanowieniem z dnia 27 lutego 2014r. oddalił wniosek. Dłużniczka nie wniosła skargi na tą czynność komornika. Niezależnie jednak od tego Sąd Rejonowy w sprawie IX Co 1094/14 dokonał oceny tego wniosku i stwierdził, że przekształcenie prawa do gruntu, prawa związanego z własnością lokalu, nie może istotnie wpływać na wartość lokalu, będącego przedmiotem egzekucji.

Z uwagi na powyższe Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do zmiany czy też uchylenia zaskarżonego postanowienie, dlatego też w oparciu o przepis art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. oddalił zażalenie dłużniczki.

(...)

(...)

ZARZĄDZENIE

(...)

(...)

(...);

(...)

(...)

S. (...)