Wyrok z 16 grudnia 2025, sygn. II AKa 176/25
Data orzeczenia
16 grudnia 2025
Sąd
Sąd Apelacyjny w Białymstoku
Wydział
II Wydział Karny
Przewodniczący
Sędzia Jacek Dunikowski
Tagi
Podstawa prawna
Pokaż pozostałe podstawy prawne (13)
<div>
<h2>WYROK</h2>
<p>
<strong>
<!-- -->W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</strong>
</p>
<p>Dnia 16 grudnia 2025 r.</p>
<p>Sąd Apelacyjny w Białymstoku w II Wydziale Karnym w składzie:</p>
<p>Przewodniczący: Jacek Dunikowski</p>
<p>Sędziowie: Brandeta Hryniewicka</p>
<p>(del.) Mariusz Kurowski (spr.)</p>
<p>Protokolant: Marek Bychowski</p>
<p>przy udziale prokuratora: Krystyny Ciwoniuk</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2025 r.</p>
<p>sprawy <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">Y. T.</span> </strong> (<span class="anon-block">Y. T.</span>) syna <span class="anon-block">V.</span>
</p>
<p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 306 c;art. 306 c § 1)">art. 306c § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 306 c;art. 306 c § 2)">art. 306c § 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 276)">art. 276 k.k.</a>
</p>
<p>z powodu apelacji obrońcy oskarżonego</p>
<p>od wyroku Sądu Okręgowego w Łomży</p>
<p>z dnia 9 lipca 2025 r, sygn. akt II K 8/25</p>
<p>I.
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, iż:</p>
<p>1.
uchyla rozstrzygnięcie o łącznej karze pozbawienia wolności z punktu V części dyspozytywnej wyroku,</p>
<p>2.
w ramach przypisanych oskarżonemu <span class="anon-block">Y. T.</span> w punkcie I podpunkt 1 i punkcie I podpunkt 3 części dyspozytywnej wyroku przestępstw uznaje za winnego tego, że w okresie od 18 marca 2024 r. do nieustalonego dnia kwietnia 2024 r. działając czynem ciągłym ze z góry powziętym zamiarem uzyskania i użycia umożliwiających dopuszczenie pojazdu mechanicznego do ruchu na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej tablic rejestracyjnych w dniu 18 marca 2024 r. dokonał zaboru na szkodę <span class="anon-block">K. S.</span> tablic rejestracyjnych o wyróżniku <span class="anon-block"> (...)</span> pojazdu mechanicznego marki <span class="anon-block">(...)</span>, umożliwiających jego dopuszczenie do ruchu na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, a następnie w nieustalonych dniach kwietnia 2024 r. w <span class="anon-block">K.</span> województwa <span class="anon-block"> (...)</span> i innych bliżej nieustalonych miejscowościach użył wyżej wymienionych, tak uzyskanych i nieprzypisanych do pojazdu marki <span class="anon-block">(...)</span>, na którym je umieszczono tablic rejestracyjnych to jest czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 306 c;art. 306 c § 1)">art. 306c § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 306 c;art. 306 c § 2)">art 306c § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 306 c;art. 306 c § 1)">art. 306c § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 306 c;art. 306 c § 2)">art 306c § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a> skazuje go, zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 306 c;art. 306 c § 1)">art. 306c § 1 k.k.</a> w w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 57 b)">art. 57b k.k.</a> wymierza karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności,</p>
<p>3.
na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> orzeka wobec oskarżonego <span class="anon-block">Y. T.</span> łączną karę 3 (trzech) lat i 11 (jedenastu) miesięcy pozbawienia wolności,</p>
<p>II.
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałym zakresie,</p>
<p>III.
zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.</p>
<table>
<colgroup>
<col width="387"/>
<col width="113"/>
<col width="38"/>
<col width="161"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="4">
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
</div>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Formularz UK 2</p>
</td>
<td>
<p>Sygnatura akt</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>II AKa 176/25</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:</em>
</p>
</td>
<td>
<p>1</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>
<strong>
<!-- -->CZĘŚĆ WSTĘPNA</strong>
</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="699"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji</em>
</strong>
</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="699"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>Wyrok Sądu Okręgowego w Łomży z 9 lipca 2025 r. sygn. akt II K 8/25</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="699"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->Podmiot wnoszący apelację</em>
</strong>
</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="699"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐ oskarżyciel posiłkowy</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐ oskarżyciel prywatny</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☒ obrońca</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐ inny</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="699"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->Granice zaskarżenia</em>
</strong>
</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="134"/>
<col width="53"/>
<col width="134"/>
<col width="134"/>
<col width="244"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<strong>
<!-- -->Kierunek i zakres zaskarżenia</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="4" colspan="2">
<p>☒ na korzyść</p>
<p>☐ na niekorzyść</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>☒ w całości</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3">
<p>☒ w części</p>
</td>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td>
<p>co do winy</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td>
<p>co do kary</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td>
<p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<strong>
<!-- -->Podniesione zarzuty</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<em>
<!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a>
<strong>
<!-- --> –</strong> błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>brak zarzutów</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="699"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->Wnioski</em>
</strong>
</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="117"/>
<col width="210"/>
<col width="117"/>
<col width="255"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td>
<p>uchylenie</p>
</td>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td>
<p>zmiana</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="699"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->Ustalenie faktów w związku z dowodami <br/>przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy</strong>
</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="699"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->Ustalenie faktów</em>
</strong>
</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="76"/>
<col width="120"/>
<col width="317"/>
<col width="87"/>
<col width="99"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<strong>
<!-- -->Fakty uznane za udowodnione</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Lp.</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Oskarżony</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Numer karty</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>2.1.1.1.</p>
</td>
<td> </td>
<td> </td>
<td> </td>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<strong>
<!-- -->Fakty uznane za nieudowodnione</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Lp.</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Oskarżony</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód </em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Numer karty</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>2.1.2.1.</p>
</td>
<td> </td>
<td> </td>
<td> </td>
<td> </td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="699"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->Ocena dowodów</em>
</strong>
</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="98"/>
<col width="340"/>
<col width="261"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<strong>
<!-- -->Dowody będące podstawą ustalenia faktów</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Lp. faktu z pkt 2.1.1</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td> </td>
<td> </td>
<td> </td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="98"/>
<col width="340"/>
<col width="261"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<strong>
<!-- -->Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td> </td>
<td> </td>
<td> </td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="54"/>
<col width="341"/>
<col width="304"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<strong>
<!-- -->STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Lp.</em>
</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Zarzut </em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="7">
<p>3.1.</p>
</td>
<td>
<p>Obraza przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, poprzez:</p>
<p>1. w zakresie zarzutu z pkt II wyroku (punkt I podpunkt 2 tenoru wyroku):</p>
<p>- dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego w postaci bezpodstawnego uznania wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">Y. T.</span> za niewiarygodne, podczas gdy oskarżony w swych wyjaśnieniach podał w sposób spójny i logiczny, okoliczności, które należy wziąć pod uwagę przy badaniu faktu dokonania kradzieży na szkodę <span class="anon-block">A. A.</span>.</p>
<p>- dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego w postaci zeznań <span class="anon-block">A. A.</span> w postaci bezpodstawnego uznania, iż nikt inny nie mógł dokonać kradzieży na jego szkodę i uznanie, że całość logicznie powiązanych faktów i dowodów daje spójny obraz, że kradzieży tej dokonał oskarżony</p>
<p>2. w zakresie zarzutu z pkt IV wyroku (punkt I podpunkt 4 tenoru wyroku)</p>
<p>- dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego w postaci zeznań <span class="anon-block">J. M.</span> w zakresie przyjęcia za udowodniony fakt grożenia mu nożem przez oskarżonego</p>
<p>- dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego w postaci zeznań <span class="anon-block">J. M.</span>, dotyczących okoliczności spowodowania rany na wierzchu dłoni, które naruszyły czynności narządu ciała pokrzywdzonego na czas nieprzekraczający 7 dni.</p>
</td>
<td>
<p>☐ zasadny</p>
<p>☐ częściowo zasadny</p>
<p>☒ niezasadny</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>Na wstępie rozważań przypomnieć wypada, że z przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> można wyprowadzić dwie normy: pierwszą - dotyczącą przedmiotu oceny oraz drugą, odnoszącą się do sposobu tej oceny. Przedmiotem oceny powinny być wszystkie przeprowadzone w sprawie dowody. Natomiast sposób oceny tych dowodów polega na dokonaniu jej z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. Zatem warunkiem prawidłowej oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie jest wzięcie pod uwagę i dokonanie oceny wszystkich przeprowadzonych dowodów w obiektywny sposób. Zdaniem Sądu Apelacyjnego kontrola zaskarżonego wyroku w kontekście tak wyartykułowanego zarzutu ujawnia, iż nie doszło do naruszenia wskazanej w powyższym przepisie zasady swobodnej oceny dowodów.</p>
<p>W odniesieniu do przypisanego <span class="anon-block">Y. T.</span> czynu opisanego w punkcie I podpunkt 2 wyroku należy wskazać, że obrońca tezę o jego niewinności oparła na dwóch okolicznościach. Pierwszą z nich były wyjaśnienia oskarżonego, w których zanegował swe sprawstwo. Drugą rzekomy brak dostatecznych dowodów winy wynikający z faktu, że pokój w hostelu, w którym mieszkał pokrzywdzony <span class="anon-block">A. A.</span>, i w którym przechowywał swe pieniądze, nie był zamykany na klucz, zaś prócz oskarżonego mieszkały tam również inne osoby. Odnosząc się do pierwszej z nich zaznaczenia wymaga, że depozycie negujące popełnienie przestępstwa pochodzą wszak od najbardziej zainteresowanej wynikiem postępowania <span class="anon-block">Y. T.</span>. W opozycji do nich stoją zeznania <span class="anon-block">A. A.</span> oraz <span class="anon-block">M. M.</span>. Istotnym jest, że oskarżony na żadnym etapie postępowania nie sygnalizował, by którekolwiek z nich było do niego negatywnie nastawione. Dodać wypada, że <span class="anon-block">A. A.</span> nawet nie znał danych personalnych oskarżonego, zaś <span class="anon-block">M. M.</span> to współwłaścicielka ww. hostelu, znająca obu tych mężczyzn wyłącznie z racji prowadzenia tej działalności gospodarczej. Zgodnym zatem z zasadami doświadczenia życiowego i logiki było uznanie za wiarygodne zeznań obojga ww. świadków. Odnosząc się zaś do drugiej okoliczności należy podkreślić kilka istotnych szczegółów. Pierwszą z nich jest całkowita pewność ww. pokrzywdzonego, że do dnia 18 marca 2024 r. posiadał pieniądze w danej kwocie, które przechowywał w danym miejscu. Jako zatem całkowicie nieuprawnioną dywagację obrońcy należy ocenić wyartykułowane w środku zaskarżenia twierdzenie, że w ogóle nie jest wiadomym, czy w czasie czynu pieniądze te znajdowały się w posiadaniu <span class="anon-block">A. A.</span>. Wspomniane doświadczenie życiowe i logika wskazują, że osoba, która wyjeżdża za granicę za przysłowiowym chlebem decydując się na ciężkie warunki egzystencji (z dala od rodziny, z kilkoma obcymi osobami w jedynym pokoju) pilnuje znacznie bardziej niźli inni, prowadzący ustabilizowany tryb życia, zarobionych wskutek tych wyrzeczeń pieniędzy. Niezwykle istotnym zaś jest, że zeznania obojga tych świadków ukazują, że kradzieży tej dokonano w czasie, gdy wszyscy inni lokatorzy tego pokoju, poza <span class="anon-block">Y. T.</span>, byli w pracy. I co równie istotne, że z obejrzanego przez nich monitoringu obejmującego korytarze hostelu dobitnie wynika, że nikt poza oskarżonym do tego pokoju wówczas nie wchodził. Nadto dalsza część zeznań <span class="anon-block">A. A.</span> ujawnia, że widział on na tym monitoringu, jak bezpośrednio po wyjściu stamtąd oskarżony przelicza trzymane w ręce pieniądze. Jak również, że dwa tygodnie przed tym zdarzeniem oskarżony nie pracował. Dopełnieniem powyższego jest część zeznań <span class="anon-block">M. M.</span>, wskazująca, że dwa dni przed tą kradzieżą <span class="anon-block">Y. T.</span> poprosił ją o pożyczkę, lecz spotkał się z odmową. Nie sposób także pominąć pewnej sekwencji zdarzeń skoro <span class="anon-block">Y. T.</span> po opuszczeniu wówczas tego pokoju udał się na parking dokonując kradzieży tablic rejestracyjnych służbowego samochodu <span class="anon-block">A. A.</span>, po czym od razu po popełnieniu tego przestępstwa opuścił to miejsce wyjeżdżając z <span class="anon-block">K.</span>. Logicznym zatem wnioskiem jest przyjęcie, że oskarżony nie miał pieniędzy i ich nie zarobił skoro w tym okresie nie świadczył pracy. Zatem wychodząc z tego pokoju nie mógł dysponować jakąś znaczną kwotą. Konkluzją tych rozważań jest przyjęcie, że zgodnemu z zasadami logiki i doświadczenia życiowego rozumowaniu Sądu Okręgowego skarżąca przedstawiła własną, nie mającą w nich oparcia wersję wydarzeń. Uzasadnia to stwierdzenie, iż jest to wyłącznie gołosłowna polemika z jego prawidłowymi ustaleniami.</p>
<p>W odniesieniu do przypisanego <span class="anon-block">Y. T.</span> czynu opisanego w punkcie I podpunkt 4 wyroku na wstępie należy zauważyć, że wbrew wywodom środka zaskarżenia Sąd I instancji nie przyjął, by obrażenia ciała pokrzywdzonego <span class="anon-block">J. M.</span> zostały spowodowane użyciem przez oskarżonego noża. Wskazał bowiem wyłącznie, że <span class="anon-block">Y. T.</span> użył wówczas ww. niebezpiecznego narzędzia, zaś powstanie u pokrzywdzonego obrażeń z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 k.k.</a> było wynikiem innych jego działań (szarpaniny z pokrzywdzonym) w czasie czynu. Kontestując wnioski wyciągnięte przez Sąd a quo apelująca skoncentrowała się na złożonych przez <span class="anon-block">J. M.</span> zeznaniach z rozprawy, w których stwierdził, iż nie jest on pewny. czy wówczas oskarżony faktycznie użył noża. Istotnym jednakże jest, że ów świadek dwukrotnie przesłuchiwany w postępowaniu przygotowawczym na okoliczność przebiegu zdarzenia nie miał żadnych wątpliwości co do tego faktu. Jeszcze istotniejszym, że po złożeniu zeznań w postępowaniu sądowym, na które powołuje się skarżąca, stanowczo potwierdził on w całości odczytane mu wówczas ww. wcześniej złożone depozycje. Logicznie tłumacząc istniejące rozbieżności tym, że te wcześniejsze składał "na gorąco" zaś na rozprawie, z racji swego wieku, zapomniał pewnych szczegółów. Kategorycznego podkreślenia zatem wymaga, że te okoliczności dokładnie przeanalizował Sąd I instancji wyciągając zgodne z zasadami doświadczenia życiowego i logiki wnioski. Wskazując, że w takiej sytuacji zasadnym jest dać w tym zakresie wiarę zeznaniom złożonym najkrótszym czasie od zdarzenia. Tym bardziej jeżeli się weźmie pod uwagę podeszły wiek tego świadka (78 lat). Jak również, co także nie umknęło Sądowi a quo, że na rozprawie nawet zapomniał on o złożonym wprzódy wniosku o nałożenie obowiązku naprawienia szkody w wysokości 3 000 zł. Do powyższego zasadnym jest już tylko dodać, że w świetle środka zaskarżenia, podobnie jak w odniesieniu do czynu opisanego w punkcie I podpunkt 2, kolejnym argumentem przemawiającym za przyjęciem łagodniejszej kwalifikacji podstawowego typu przestępstwa rozboju miałoby być zanegowanie przez <span class="anon-block">Y. T.</span> użycie w czasie czynu przedmiotowego noża, które to wyjaśnienia jak wskazano, w świetle zasad doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania nie mogą być uznane za wiarygodne jeżeli w opozycji do nich stoją zeznania <span class="anon-block">J. M.</span> – w podeszłym wieku mężczyzny, który jedynie przypadkowo zetknął się z oskarżonym - z powodu zamówienia u niego kursu, co uzasadnia uznanie, że w całości składał szczere zeznania. Z tym jedynie zaznaczeniem, że upływ czasu i wiek świadka spowodował w późniejszych depozycjach pewne nieścisłości, które to wszak zgodnie z logiką i doświadczeniem życiowym on sam na rozprawie wytłumaczył.</p>
<p>W tym miejscu zasadnym jest również odnieść się do wystąpienia obrońcy z rozprawy. Zdaniem Sądu ad quem nie można przyjąć, iż zamiarem <span class="anon-block">Y. T.</span> był wyłącznie zabór pojazdu w celu jego krótkotrwałego użycia. Świadczą o tym okoliczności zdarzenia i jego sposób zachowania. Podkreślić należy, że w czasie opisanego w punkcie I podpunkt 4 zaskarżonego wyroku przestępstwa oskarżony podróżował tym samochodem. Nie musiał zatem uciekać się do jego zaboru, by dostać się do zamierzonego celu. Wystarczyło, by wskazał go kierowcy. Jeszcze istotniejsza jest analiza miejsc przebywania <span class="anon-block">Y. T.</span> w dniu tego czynu. Nie może ujść uwadze, że został on zatrzymany na stacji paliw w miejscowości <span class="anon-block">S.</span>. Ta zaś znajduje się kilkadziesiąt kilometrów na zachód od <span class="anon-block">W.</span>. Nie ulega zaś wątpliwości, że to w tym mieście oskarżony planował nocleg tego dnia. Natomiast <span class="anon-block">K.</span>, gdzie dokonał zaboru przedmiotowego samochodu, jest położone kilkadziesiąt kilometrów na wschód od ww. miejsca jego noclegu. Zatem <span class="anon-block">Y. T.</span> po dokonaniu zaboru pojazdu nie udał się do wybranego wprzódy miejsca pobytu, a pojechał skradzionym samochodem w stronę <span class="anon-block">W.</span>. Powyższe okoliczności w połączeniu z wyrwaniem przez niego przymocowanej na dachu tego pojazdu tabliczki z napisem "taxi" dobitnie wskazują, że dokonał on jego zaboru z zamiarem przywłaszczenia skoro postąpił z nim jak właściciel i nie zamierzał wyłącznie przejechać jakiegoś odcinka drogi, lecz po prostu uciekał nim po wejściu w jego posiadanie. Do powyższego należy już tylko dodać, że jest oczywistym, że zawodowy kierowca jadący na trasie nie trzyma w ubraniu swych dokumentów, lecz ma je umieszczone w skrytkach prowadzonego pojazdu.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Wniosek</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>1. w zakresie czynu z punktu I podpunkt 2 (zarzut II AO) - zmiana poprzez uniewinnienie oskarżonego.</p>
<p>2. w zakresie czynu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280 § 1 ppkt. 4)">podpunkt 4</a> (zarzut IV AO) - zakwalifikowanie czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a>
</p>
</td>
<td>
<p>☐ zasadny</p>
<p>☐ częściowo zasadny</p>
<p>☒ niezasadny</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>Stanowisko w zakresie ww. zarzutów obrazy przepisów procesowego i powodów nie przychylenia się do tych zarzutów apelacji zostało przedstawione powyżej.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="7">
<p>3.2.</p>
</td>
<td>
<p>Obraza prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu.</p>
</td>
<td>
<p>☐ zasadny</p>
<p>☐ częściowo zasadny</p>
<p>☒ niezasadny</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>Wskazać należy, iż konstrukcja tego zarzutu de facto ponownie podnosi naruszenie przepisów prawa procesowego, która miała wpływ na treść zaskarżonego wyroku. Jak się wydaje w tym wypadku dotyczy on dyspozycji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> Poprzez rozstrzygnięcie istniejących wątpliwości co do używania noża przez <span class="anon-block">Y. T.</span> na jego niekorzyść. Otóż wskazać należy, że lektura pisemnych motywów skarżonego wyroku w połączeniu z analizą materiału dowodowego klarownie ukazuje, że Sąd Okręgowy dokonał ustaleń pewnych, opartych na zgromadzonych dowodach ocenionych w sposób pozostający pod ochroną dyspozycji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> W tych zatem okolicznościach o naruszeniu zasady in dubio pro reo, a tym bardziej o naruszeniu prawa materialnego poprzez nieprawidłową subsumcję prawidłowo ustalonego stanu faktycznego, nie może być mowy.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Wniosek</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Przyjęcie kwalifikacji przypisanego oskarżonemu czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280 § 1 pkt. 1;art. 280 § 1 pkt. 1 ppkt. 4)">punktu I podpunkt 4</a> z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> i wymierzenie niższego wymiaru kary.</p>
</td>
<td>
<p>☐ zasadny</p>
<p>☐ częściowo zasadny</p>
<p>☒ niezasadny</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>Stanowisko w zakresie ww. zarzutów obrazy przepisów procesowego i powodów nie przychylenia się do tych zarzutów apelacji zostało przedstawione powyżej.</p>
<p>Do powyższego dodać wypada, że obrońca czyny opisane w punkcie I podpunkty 2 i 4 zaskarżyła także w zakresie winy <span class="anon-block">Y. T.</span>. Zgodnie zatem z dyspozycją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 447;art. 447 § 1)">art. 447 § 1 k.p.k.</a> w zakresie tych czynów przeciwko całości wyroku. Wskazać więc wypada, że określona na podstawie prawidłowej kwalifikacji prawnej, o danym ustawowym zagrożeniu, wymierzona <span class="anon-block">Y. T.</span> za czyn z punktu I podpunkt 4 kara 3 lat i 9 miesięcy pozbawienia wolności jest karą sprawiedliwą, prawidłowo uwzględniającą jego stopień społecznej szkodliwości jak też właściwości osobiste oskarżonego. Podobnie też należało uznać, że wymierzona za przypisane w punkcie I podpunkt 2 przestępstwo kara 6 miesięcy pozbawienia wolności jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu wyrażony znaczną zuchwałością w działaniu <span class="anon-block">Y. T.</span>, wysokości wyrządzonej szkody jak też jego stopnia winy.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="7">
<p>3.3.</p>
</td>
<td>
<p>Rażąca niewspółmierność kar wymierzonych za przestępstwa przypisane w punkcie I podpunkty 3 i 4.</p>
</td>
<td>
<p>☐ zasadny</p>
<p>☐ częściowo zasadny</p>
<p>☐ niezasadny</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>Z uwagi na zmianę zaskarżonego wyroku w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 440)">art. 440 k.p.k.</a> w zakresie przypisanych w tych jego punktach czynów, ów zarzut stał się nieaktualny.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Wniosek</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Zmiana zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie z kar z warunkowym zawieszeniem ich wykonania</p>
</td>
<td>
<p>☐ zasadny</p>
<p>☐ częściowo zasadny</p>
<p>☐ niezasadny</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2"> </td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="54"/>
<col width="645"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<strong>
<!-- -->OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3">
<p>4.1.</p>
</td>
<td>
<p>Sąd Apelacyjny zdecydował się na dokonanie w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 440)">art. 440 k.p.k.</a> zmiany zaskarżonego wyroku w zakresie czynów opisanych w punkcie I podpunkty 1 i 3. Treść wyjaśnień <span class="anon-block">Y. T.</span> nie pozostawia wątpliwości, że dokonał on w dniu 18 marca 2024 r. zaboru tablic rejestracyjnych z zamiarem późniejszego ich użycia w swym uprzednio nabytym w RFN i nie zarejestrowanym na terenie RP samochodzie marki <span class="anon-block">(...)</span>. Dlatego należało stwierdzić, że jeden zamiar, jaki towarzyszył tym opisanym w przedmiotowym wyroku zachowaniom jako dwa przestępstwa działaniom <span class="anon-block">Y. T.</span> predestynuje do stwierdzenia, że dopuścił się on jednego przestępstwa ciągłego podejmując kolejne, rozciągnięte w czasie, składające się na niego, bezprawne zachowania. Powyższe rozważania uzasadniają zmianę zaskarżonego wyroku poprzez przyjęcie, że tak przypisane ww. dwa przestępstwa stanowią jeden czyn ciągły kwalifikowany z art. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 306 c;art. 306 c § 1)">art. 306c § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 306 c;art. 306 c § 2)">art. 306c § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a> Zasadnym jest tu także wskazać, że konstrukcja przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 306 c)">art. 306c k.k.</a> wyklucza możliwość przyjęcia, iż opisane w jego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 306 c § 2)">§ 2</a> zachowania stanowią czyn następczy współukarany do zachowania stanowiące znamiona opisane w jego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12 § 1)">§ 1</a>.</p>
<p>Końcowo już tylko należy dodać, iż zdaniem Sądu ad quem, potrzeba przypisania <span class="anon-block">Y. T.</span> jednego, a nie dwóch przestępstw uzasadni twierdzenie, że utrzymanie w tym zakresie zaskarżonego wyroku byłoby rażąco niesprawiedliwe i tym samym skorzystanie z dyspozycji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 440)">art. 440 k.p.k.</a> Powyższa zamiana wymusiła też uchylenie opisanej w punkcie V orzeczonej kary łącznej.</p>
<p>Wymierzając karę jednostkową za ww. przestępstwo ciągłe Sąd Apelacyjny miał na uwadze wysokość ustawowego zagrożenia ukształtowanego również treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 57 b)">art. 57b k.k.</a>, jak i wskazane w dyspozycji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> dyrektywy wymiaru kary. Uwzględnił stopień społecznej szkodliwości czynu wyrażony zuchwałością oskarżonego, który zaboru przedmiotowych tablic dokonał w środku dnia. Miał także na uwadze średni stopień winy <span class="anon-block">Y. T.</span> - 40 letniego w czasie czynu wdowca o średnim wykształceniu. W tej sytuacji należało uznać, że kara 8 miesięcy za przypisane w danym kształcie przestępstwo jest adekwatna do ww. okoliczności.</p>
<p>Kształtując zaś wysokość kary łącznej miał zaś na uwadze treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85 a)">art. 85a k.k.</a> nakazującą uwzględniać zasady prewencji generalnej i szczególnej. Nadto uwzględnił wskazane wyżej ogólne dyrektywy wymiaru kary, związek przedmiotowo – czasowy, w tym fakt, że objęte węzłem kary łącznej jednostkowe sankcje zostały wymierzone za przestępstwa, których przedmiotami zamachu były różne dobra prawne (mienie, bezpieczeństwo w komunikacji, bezpieczeństwo obrotu gospodarczego pojazdami mechanicznymi). W tych okolicznościach, zdaniem Sądu Apelacyjnego ustaloną na 3 lata i 11 miesięcy pozbawienia wolności karę łączną należało uznać za słuszną i sprawiedliwą.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<strong>
<!-- -->ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji</em>
</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="4">
<p>5.1.1.</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Przedmiot utrzymania w mocy</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach utrzymania w mocy</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji</em>
</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="4">
<p>5.2.1.</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Przedmiot i zakres zmiany</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Zmieniono zaskarżony wyrok poprzez przyjęcie, że przypisane <span class="anon-block">Y. T.</span> dwa przestępstwa (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 306 c § 1 pkt. 1;art. 306 c § 1 pkt. 1 ppkt. 1;art. 306 c § 1 pkt. 1;art. 306 c § 1 pkt. 1 ppkt. 3)">punkt I podpunkt 1 i punkt I podpunkt III</a>) stanowią jedno przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 306 c;art. 306 c § 1)">art. 306c § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 306 c;art. 306 c § 2)">art. 306c § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a>
</p>
<p>Z uwagi na powyższe uchylono łączną karę opisana w punkcie V wymierzając ją w nowej wysokości.</p>
<p>W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymano w mocy. Uznając, że wina i wysokość kary orzeczonej za przypisane <span class="anon-block">Y. T.</span> w punkcie I podpunkt 5 przestępstwo nie budzi wątpliwości. Podobnie jak wątpliwości nie budzą w świetle dyrektyw ich wymiaru zastosowane środki karne i nałożone obowiązki.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach zmiany</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Powody ww. zmian zostały przedstawione bezpośrednio w rozważaniach.</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="87"/>
<col width="22"/>
<col width="364"/>
<col width="227"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="4">
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji</em>
</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>
<strong>
<!-- -->Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3">
<p>5.3.1.1.1.</p>
</td>
<td colspan="2"> </td>
<td>
<p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3"> </td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3">
<p>5.3.1.2.1.</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości</p>
</td>
<td>
<p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3"> </td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3">
<p>5.3.1.3.1.</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>Konieczność umorzenia postępowania</p>
</td>
<td>
<p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3"> </td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3">
<p>5.3.1.4.1.</p>
</td>
<td colspan="2"> </td>
<td>
<p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>
<strong>
<!-- -->Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku</em>
</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em>
</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Przytoczyć okoliczności</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2"> </td>
<td colspan="2"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>
<strong>
<!-- -->Koszty Procesu</strong>
</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="109"/>
<col width="590"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Przytoczyć okoliczności</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>III</p>
</td>
<td>
<p>Z uwagi na złą sytuację majątkową oskarżonego oraz perspektywę długoterminowej kary pozbawienia wolności Sąd Apelacyjny na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> zwolnił go od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="699"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->PODPIS</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td> </td>
</tr>
</table>
</div>