sygn. II Cz 927/13 17 grudnia 2013 Sąd Okręgowy w Kaliszu

Postanowienie z 17 grudnia 2013, sygn. II Cz 927/13

Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono zażalenie
Typ sprawy sprawa cywilna
Etap zażalenie
Tryb posiedzenie niejawne
Role w sprawie
pozwany
Data orzeczenia 17 grudnia 2013
Sąd Sąd Okręgowy w Kaliszu
Wydział II Wydział Cywilny
Przewodniczący Sędzia Wojciech Vogt

Sygn. akt II Cz 927/13

POSTANOWIENIE

K., dnia 17 grudnia 2013 r.

Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy

w składzie następującym:

Przewodniczący: S.S.O. Wojciech Vogt

Sędziowie: S.S.O. Barbara Mokras

S.S.O. Janusz Roszewski – spr.

po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2013 r. w Kaliszu

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z powództwa (...) Spółka jawna z siedzibą w K.

przeciwko J. F.

o zapłatę

w przedmiocie zażalenia pozwanego J. F.

na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu

z dnia 2 października 2013 r., sygn. akt I Nc 2214/11

postanawia:

oddalić zażalenie.

Sygn. akt II Cz 927/13

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 2 października 2013 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu odrzucił wniosek pozwanego J. F. o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej z powodu nieuzupełnienia braku formalnego wniosku poprzez podanie, jakiej czynności wniosek dotyczy.

Zażalenie od tego rozstrzygnięcia złożył pozwany J. F., domagając się uwzględniania wniosku o przywrócenie terminu.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W niniejszej sprawie pozwany J. F., pomimo zobowiązania Sądu, nie wskazał, jakiej czynności dotyczy jego wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej.

Zgodnie z art. 171 k.p.c. sąd odrzuca wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, który jest spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny.

Brak sprecyzowania przez pozwanego J. F., jakiej czynności procesowej dotyczy złożony przez niego wniosek, uniemożliwiło ustalenie, że złożony przez pozwanego wniosek jest wnioskiem ustawowo dopuszczalnym oraz złożonym w przypisanym terminie.

Mając na uwadze powyższe okoliczności należało, zgodnie z art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., orzec jak w sentencji.