Wyrok z 12 marca 2014, sygn. IV U 1570/13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 12 marca 2014 roku

Sąd Okręgowy w Tarnowie – Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący:SSR del. Jacek Liszka

Protokolant: st. sekr. sądowy Małgorzata Houda

po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2014 roku w Tarnowie na rozprawie

sprawy z odwołania M. P.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T.

z dnia 15 lipca 2013 roku nr (...)

w sprawie M. P.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T.

o prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy

1.  zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje odwołującemu się M. P. rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy począwszy od dnia 2 maja 2013 roku do dnia 31 grudnia 2014 roku;

2.  przekazuje do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. celem rozpoznania wnioski odwołującego się M. P. o przyznanie:

a)  renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy w związku
z wypadkiem przy pracy w dniu 7 listopada 2011 roku;

b)  ustawowych odsetek za opóźnienie w wypłacie świadczenia rentowego;

c)  dodatku pielęgnacyjnego.

Sygn. akt IV U 1570/13

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 12 marca 2014 roku

Decyzją z dnia 15 lipca 2013 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. przyznał M. P. prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od 2.05.2013 r. do 31.10.2013 r., zgodnie z orzeczeniem komisji lekarskiej ZUS z dnia 3.07.2013 r. w którym nie został uznany za całkowicie niezdolnego do pracy, lecz za częściowo niezdolnego do pracy w powyższym okresie.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł M. P. , domagając się jej zmiany i ustalenia prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. Ubezpieczony wskazał, iż ze względu na stan zdrowia wymaga cały czas pomocy rodziny i jest niezdolny do samodzielnej egzystencji, a tym bardziej do pracy, w związku z czym decyzja ZUS jest dla niego krzywdząca i niezgodna ze stanem faktycznym.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia i wskazując, iż wobec stwierdzenia przez komisję lekarską ZUS braku całkowitej niezdolności do pracy po stronie ubezpieczonego, zaskarżona decyzja ZUS jest prawidłowa, a odwołanie nie wnosi żadnych nowych okoliczności.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

M. P. urodzony w dniu (...)r., pracował zgodnie z wyuczonym zawodem jako murarz.

Ubezpieczony w okresie od 7.05.2012 r. do 1.05.2013 r. pobierał świadczenie rehabilitacyjne.

Dowód: akta ZUS

W dniu 17.04.2013 roku ubezpieczony wystąpił z wnioskiem do ZUS o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.

Zarówno orzeczeniem lekarza orzecznika ZUS z dnia 5.06.2013 r., jak i orzeczeniem komisji lekarskiej ZUS z dnia 3.07.2013 r. ubezpieczony został uznany za częściowo niezdolnego do pracy do dnia 31.10.2013 r. W związku z tym ZUS wydał przedmiotową decyzję z dnia 15.07.2013 r. uznającą wnioskodawcę za częściowo niezdolnego do pracy na okres od 2.05.2013 r. (czyli od zaprzestania pobierania świadczenia rehabilitacyjnego) do 31.10.2013 r.

Od tej decyzji ubezpieczony złożył odwołanie.

Dowód: akta ZUS

W toku niniejszego postępowania sądowego u odwołującego się stwierdzono organiczny zespół amnestyczny spowodowany niedokrwieniem OUN po przebytym zatrzymaniu krążenia oraz podejrzenie rozwijającego się organicznego zaburzenia osobowości.

Badany w listopadzie 2011 r. doznał urazu głowy z utratą przytomności i zatrzymaniem akcji serca, był reanimowany. W badaniu TK stwierdzono obrzęk mózgu. Po wypadku w wyniku nasilających się zachowań agresywnych był dwukrotnie hospitalizowany psychiatrycznie, wówczas stwierdzono u niego zanik korowy, organiczny zespół amnestyczny. U opiniowanego występuje osłabienie pamięci najwyraźniejsze w zakresie uczenia się nowych informacji, w stopniu poważnie ograniczającym samodzielne życie. Badanego cechuje spadek innych zdolności poznawczych przejawiający się pogorszeniem sądzenia i myślenia w zakresie planowania i organizowania oraz ogólnego przetwarzania informacji. Opiniowany myli środki czystości, zatracił zdolność samodzielnego ubierania się, musi mieć przygotowane jedzenie, jest bezczynny, nie zainteresowany kontaktami nawet z najbliższymi. Stopień ograniczenia zdolności i osłabienia wytrwałości stale wzrasta. Występuje spadek emocjonalnej kontroli, drażliwość, apatia, prymitywizacja zachowań społecznych.

Ubezpieczony wymaga bezwzględnie skierowania na oddział rehabilitacji psychiatrycznej lub umieszczenia w środowiskowym domu samopomocy, po to aby spróbować nauczyć go utraconych umiejętności. Z przyczyn psychiatrycznych jest całkowicie niezdolny do pracy na okres od 2.05.2013 r. do 31.12.2014 r.

Dowód: - opinia sądowo – psychiatryczna z dnia 19.11.2013 r. – k. 12-14,

- dokumentacja lekarska – akta ZUS.

Sąd, ustalając stan faktyczny niniejszej sprawy, podzielił w całości wnioski płynące z opinii biegłego lekarza sądowego z zakresu psychiatrii, który po osobistym przebadaniu ubezpieczonego oraz wnikliwej analizie dokumentacji zgromadzonej w aktach rentowych przy wykorzystaniu fachowej wiedzy medycznej, dokonał prawidłowej diagnozy jego schorzeń. Opinia sporządzona została przez biegłego sądowego posiadającego odpowiednie kwalifikacje oraz doświadczenie zawodowe, jest przy tym rzetelna, kompletna i wewnętrznie spójna.

Opinia spełniła nadto wymogi przewidziane dla tego rodzaju środków dowodowych określone w art.278 kpc i art.285 kpc, zaś w toku postępowania nie ujawniły się żadne okoliczności, które mogłyby podważać zaufanie do wiedzy czy bezstronności biegłego. Strony nie wniosły również do niej żadnych merytorycznych zarzutów.

Dowody z dokumentów zalegających w aktach Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie budziły wątpliwości Sądu co do ich autentyczności, a ponadto nie były kwestionowane prze strony postępowania.

Sąd rozważył, co następuje:

Odwołanie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie art. 57 ust 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn. Dz.U. z 2013 roku poz.1440 ze zmianami) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnia łącznie następujące przesłanki:

1)jest niezdolny do pracy;

2)ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy;

3)  niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust.1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit.b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit.a, pkt 10 lit.a, pkt 11-12, 13 lit.a, pkt 14 lit.a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-4, 5 lit.a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.

Niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu (art. 12 ust. 1). Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy (art.12 ust.2), zaś częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji ( art. 12 ust. 3).

Zgodnie z art.13 ust. 1 ustawy przy ocenie stopnia i trwałości niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania zdolności do pracy uwzględnia się:

1)stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwości przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji;

2)  możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne.

Zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy potwierdza, iż odwołujący się spełnia ustawowe przesłanki do przyznania mu renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy na okres od 2.05.2013 r. do 31.12.2014 r.

W niniejszej sprawie w istocie bezsporne były przesłanki warunkujące zdolność rentową odwołującego się, przewidziane w pkt 1, 2 i 3 art. 57 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, albowiem organ rentowy przesłanek tych nie kwestionował. Sporną stała się natomiast przesłanka z art. 12 ust. 2 ustawy, dotycząca całkowitej niezdolności do pracy.

Dla rozstrzygnięcia, czy w przypadku ubezpieczonego mamy do czynienia z całkowitą niezdolnością do pracy, konieczne stało się zasięgnięcie opinii biegłego specjalisty z zakresu psychiatrii.

Przeprowadzone badanie wykazało u wnioskodawcy takie schorzenie jak organiczny zespół amnestyczny spowodowany niedokrwieniem OUN po przebytym zatrzymaniu krążenia oraz podejrzenie rozwijającego się organicznego zaburzenia osobowości.

Badany w listopadzie 2011 r. doznał urazu głowy z utratą przytomności i zatrzymaniem akcji serca, był reanimowany. W badaniu TK stwierdzono obrzęk mózgu. Po wypadku w wyniku nasilających się zachowań agresywnych był dwukrotnie hospitalizowany psychiatrycznie, wówczas stwierdzono u niego zanik korowy, organiczny zespół amnestyczny. U opiniowanego występuje osłabienie pamięci najwyraźniejsze w zakresie uczenia się nowych informacji, w stopniu poważnie ograniczającym samodzielne życie. Badanego cechuje spadek innych zdolności poznawczych przejawiający się pogorszeniem sądzenia i myślenia w zakresie planowania i organizowania oraz ogólnego przetwarzania informacji. Opiniowany myli środki czystości, zatracił zdolność samodzielnego ubierania się, musi mieć przygotowane jedzenie, jest bezczynny, nie zainteresowany kontaktami nawet z najbliższymi. Stopień ograniczenia zdolności i osłabienia wytrwałości stale wzrasta. Występuje spadek emocjonalnej kontroli, drażliwość, apatia, prymitywizacja zachowań społecznych.

Ubezpieczony wymaga bezwzględnie skierowania na oddział rehabilitacji psychiatrycznej lub umieszczenia w środowiskowym domu samopomocy, po to aby spróbować nauczyć go utraconych umiejętności. Z przyczyn psychiatrycznych jest całkowicie niezdolny do pracy na okres od 2.05.2013 r. do 31.12.2014 r.

Z uwagi na powyższe, Sąd zmienił zaskarżoną decyzję ZUS poprzez przyznanie odwołującemu się renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy od dnia 2.05.2013 r. (czyli od momentu zaprzestania pobierania świadczenia rehabilitacyjnego) do dnia 31.12.2014 r., biorąc za podstawę powołane wyżej przepisy ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz art. 477 ¹⁴§2 k.p.c. Ponadto w pkt 2 wyroku Sąd przekazał do ZUS Oddział w T. wnioski odwołującego złożone na rozprawie o przyznanie: renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy w dniu 7.11.2011 roku, ustawowych odsetek za opóźnienie w wypłacie świadczenia rentowego oraz dodatku pielęgnacyjnego jako nowe żądania dotychczas nie rozpoznane przez organ rentowy - celem rozpoznania na podstawie art. 477 ¹⁰ § 2 kpc.