Wyrok z 15 grudnia 2015, sygn. II Ka 594/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 15 grudnia 2015 r.

Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

przy udziale Prokuratora Bożeny Grochowskiej-Małek

po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2015 r.

sprawy M. M. (1)

oskarżonego o przestępstwo z art. 275 §1 kk i in.

na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego

od wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie

z dnia 28 lipca 2015 r. sygn. akt II K 1225/13

w zaskarżonej części wyrok uchyla i na podstawie art. 5§1 pkt 4 kpw w zw. z art. 45§1 kw postępowanie w zakresie czynu przypisanego M. M. (1) w pkt I wyroku umarza wobec przedawnienia karalności wykroczenia; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej w G. adwokata Ł. W. kwotę 516,60 zł (w tym 96,60 zł podatku VAT) za obronę oskarżonego wykonywaną z urzędu w postępowaniu odwoławczym; stwierdza, że koszty procesu w sprawie ponosi Skarb Państwa.

Sygn. akt II Ka 594/15

UZASADNIENIE

M. M. (1) został oskarżony o to, że:

w dniu 12 sierpnia 2013 roku w T. gm. T. woj. (...), zabrał w celu przywłaszczenia na szkodę K. W. telefon komórkowy marki S. wartości 300 złotych wraz z kartą SIM wartości 30 złotych oraz portfel wartości 50 złotych z zawartością pieniędzy w kwocie 1,56 złotych dowodu osobistego o numerze (...) książeczki wojskowej o numerze (...); karty bankomatowej o numerze (...) przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne oraz mając w stopniu znacznym ograniczoną zdolność rozpoznania znaczenia czynu i zdolność do pokierowania swoim postępowaniem,

tj. o czyn z art. 278 § 1 kk w zb. z art. 278 § 5 kk w zb. z art. 275 § 1 kk w zb. z art. 276 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk w zw. z art. 31 § 2 kk.

Sąd Rejonowy w Garwolinie wyrokiem z dnia 28 lipca 2015r.:

I.  oskarżonego M. M. (1) w ramach zarzucanego mu czynu uznał za winnego tego, że w dniu 12 sierpnia 2013 roku w T. gm. T. woj. (...) zabrał w celu przywłaszczenia na szkodę K. W. telefon komórkowy marki S. wartości 300 złotych wraz z kartą SIM wartości 30 złotych, portfel wartości 50 złotych z zawartością pieniędzy w kwocie 1,56 złotych mając w stopniu znacznym ograniczoną zdolność rozpoznania znaczenia czynu i zdolność do pokierowania swoim postępowaniem, tj. czynu wyczerpującego dyspozycję art. 119 § 1 kw w zw. z art. 17 § 2 kw i za ten czyn na podstawie art. 119 § 1 kw w zw. z art. 24 § 1 i 3 kw wymierzył mu karę grzywny w kwocie 200 złotych;

II.  oskarżonego M. M. (1) w ramach zarzucanego mu czynu uznał za winnego tego, że w dniu 12 sierpnia 2013 roku w T. gm. T. woj. (...), zabrał w celu przywłaszczenia należące do K. W. dowód osobisty o numerze (...), książeczkę wojskoskową o numerze (...), kartę bankomatową o numerze (...), przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne oraz mając w stopniu znacznym ograniczoną zdolność rozpoznania znaczenia czynu i zdolność do pokierowania swoim postępowaniem, tj. o czyn z art. 278 § 5 kk w zw. z art. 278 § 1 kk w zb. z art. 275 § 1 kk w zb. z art. 276 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk w zw. z art. 31 § 2 kk i za ten czyn na podstawie w/w artykułów skazał go, zaś na podstawie art. 278 § 5 kk w zw. z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk w zw. z art. 64 § 1 kk wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności;

III.  na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 2 lata;

IV.  na podstawie art. 33 § 2 kk orzekł wobec oskarżonego karę grzywny w wysokości 10 stawek dziennych, przyjmując na podstawie art. 33 § 3 kk, iż jedna stawka dzienna równoważna jest kwocie 30 złotych;

V.  zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. Ł. W. kwotę 442,80 złotych, w tym podatek VAT w kwocie 82,80 złotych, tytułem obrony oskarżonego sprawowanej z urzędu;

VI.  zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa.

Apelację od powyższego wyroku wniósł obrońca oskarżonego, który zaskarżył orzeczenie w części dotyczącej pkt I na korzyść oskarżonego. Skarżący wskazał, iż w odniesieniu do zaskarżonej części wyroku zaistniała bezwzględna przyczyna odwoławcza w postaci przedawnienia karalności wykroczenia z art. 119 § 1 kw zarzucanego M. M. (1), w związku z czym wniósł o uchylenie wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie w zakresie czynu opisanego w pkt I sentencji wyroku i umorzenie postępowania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja obrońcy oskarżonego jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie.

Sąd Okręgowy poddając niniejszą sprawę kontroli odwoławczej podzielił zarzut apelacji obrońcy oskarżonego i stwierdził, iż w zaskarżonym zakresie, tj. odnośnie czynu z art. 119 § 1 kw, zachodzi negatywna przesłanka procesowa w postaci przedawnienia karalności wykroczenia zgodnie z treścią art. 5 § 1 pkt 4 kpw.

Tytułem wstępu należy zauważyć, że w § 1 art. 5 kpw sformułowany został katalog warunków dopuszczalności procesu (przesłanek procesowych). Zostały one ujęte od strony negatywnej, a ich istota polega na tym, że wystąpienie którejkolwiek z nich powoduje prawną niedopuszczalność postępowania, którego w takiej sytuacji nie wszczyna się, stwierdzenie zaś choćby jednej z nich w toczącym się postępowaniu powoduje prawną niedopuszczalność jego kontynuacji i w związku z tym konieczność jego umorzenia. Jedną z takich przesłanek jest przedawnienie karalności (art. 5 § 1 pkt 4 kpw). Zgodnie z art. 45 § 1 kk karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu popełnienia wykroczenia upłynął rok, a okres ten ulega wydłużeniu do lat 2 tylko wtedy, gdy w pierwszym z okresów wszczęto postępowanie. Postępowanie w sprawie winno więc zakończyć się prawomocnym orzeczeniem w okresie dwóch lat. Terminu tego nie przerywa żadna czynność procesowa, złożenie sprzeciwu, apelacji, ani też późniejsze postępowanie. Z analizy akt niniejszej sprawy wynika, iż czynu zabronionego dokonano w dniu 12 sierpnia 2013r., a Sąd I instancji rozpoznawał niniejszą sprawę w dniu 28 lipca 2015r., a więc jeszcze przed upływem 2-letniego okresu o jakim mowa wyżej, jednakże sprawa niniejsza w wyniku apelacji obrońcy M. M. (1) przekazana została do rozpoznania Sądowi Odwoławczemu. Sąd Odwoławczy rozpoznawał zaś niniejszą sprawę w dacie, kiedy dwuletni termin przedawnienia tego wykroczenia upłynął (12 sierpnia 2015r.), co skutkowało uchyleniem wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie i umorzeniem postępowania w tym zakresie wobec zaistnienia negatywnej przesłanki procesowej wyłączającej postępowanie.

Sąd Okręgowy na podstawie § 14 ust. 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. nr 163, poz. 1348 z póź. zm.) orzekł o kosztach reprezentowania oskarżonego przez obrońcę z urzędu w postępowaniu odwoławczym i stwierdził, że koszty procesu w sprawie ponosi Skarb Państwa.

Z tych też względów Sąd Okręgowy w Siedlcach orzekł jak w wyroku.