sygn. II SA/Kr 1275/25 16 grudnia 2025 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie

Wyrok - II SA/Kr 1275/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie - z dnia 16 grudnia 2025

Teza
Oddalono skargę. rozbiórka obiektu budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie : SWSA Piotr Fronc SWSA Sebastian Pietrzyk (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. C. i I. C. na postanowienie nr 731/2025 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 8 sierpnia 2025 roku, znak: WOB.7722.28.2025.JKUR w sprawie nałożenia obowiązku przedłożenia dokumentów legalizacyjnych oddaOddalono skargę. rozbiórka obiektu budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie : SWSA Piotr Fronc SWSA Sebastian Pietrzyk (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. C. i I. C. na postanowienie nr 731/2025 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 8 sierpnia 2025 roku, znak: WOB.7722.28.2025.JKUR w sprawie nałożenia obowiązku przedłożenia dokumentów legalizacyjnych odda
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono skargę
Przedmiot skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna kontrola administracyjna
Role w sprawie
powód apelujący / skarżący
Data orzeczenia 16 grudnia 2025
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Przewodniczący Joanna Tuszyńska
Rozstrzygnięcie

Oddalono skargę

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie : SWSA Piotr Fronc SWSA Sebastian Pietrzyk (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. C. i I. C. na postanowienie nr 731/2025 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 8 sierpnia 2025 roku, znak: WOB.7722.28.2025.JKUR w sprawie nałożenia obowiązku przedłożenia dokumentów legalizacyjnych oddala skargę.

UZASADNIENIE
Przedmiotem skargi P. C. oraz I. C. jest postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie nr 731/2025 z dnia 8 sierpnia 2025 roku, znak: WOB.7722.28.2025.JKUR. uchylono postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Nowym Targu nr 7/2025 z dnia 9 stycznia 2025 r., znak: PINB.5160.63.2023.R i nałożono na H. W. oraz P. W. obowiązek przedłożenia w siedzibie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Nowym Targu w terminie do dnia 31 grudnia 2025 r. :- oświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością (nieruchomościami) na cele budowlane (działka ewid. nr [...] w miejscowości R.-Z. oraz działki ewid. po których przebiega infrastruktura techniczna związana ze spornym budynkiem mieszkalnym zgodnie z przedłożoną dokumentacją legalizacyjną),- ekspertyzy technicznej sporządzonej przez osobę posiadająca odpowiednie uprawnienia budowlane, wskazująca, czy stan techniczny budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce ewid. nr [...] w miejscowości R.-Z. nie stwarza zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi oraz pozwala na bezpieczne użytkowanie obiektu budowlanego zgodne z dotychczasowym lub zamierzonym sposobem użytkowania,- geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce ewid. nr [...] w miejscowości R.-Z. wraz z infrastrukturą techniczną.Powyższe postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach.W dniu 4 lipca 2023 r. na dziennik podawczy PINB wpłynął wniosek P. P. W. działającego przez pełnomocnika P. P. L. o wszczęcie uproszczonego postępowania legalizacyjnego co do budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z urządzeniami budowlanymi i infrastruktury technicznej zlokalizowanego na działkach ewid. nr [...], [...] oraz [...] w miejscowości R.-Z.. Jak wskazano we wniosku budowę obiektu zakończono w 1994 r. Ponadto do przedłożonego wniosku dołączono oświadczenia: P. B. P., P. R. J., P. S. Ś. w przedmiocie daty zakończenia budowy, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, kserokopię wniosku z dnia 24 listopada 1987 r. o podanie ogólnych i technicznych warunków przyłączenia urządzeń elektrycznych dla odbiorców o mocy zainstalowanej do 50 kW w miejscowości R. ul. [...] kserokopię pokwitowania za wykonania podłączenia przyłącza z dnia 20 stycznia 1988 r., kserokopię protokołu kontroli (sprawdzenia) technicznego nr [...], kserokopię umowy sprzedaży energii elektrycznej oraz dokumentację fotograficzną (k. 1-19 akta PINB).Zawiadomieniem z dnia 2 sierpnia 2023 r., znak: PINB.5160.63.2023.R organ I instancji zawiadomił o wszczęciu na wniosek właściciela uproszczonego postępowania legalizacyjnego w sprawie budynku mieszkalnego wraz z infrastrukturą techniczną zlokalizowanego na dz. nr ewid. [...], [...], [...] położonych w miejscowości R.-Z., zrealizowanego przed 2000 r. bez uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, będącego obecnie własnością P. W. (k. 27 akta PINB).W dniu 2 sierpnia 2023 r. na dziennik podawczy PINB wpłynęło pismo P. P. C. z dnia 2 sierpnia 2023 r., którym zwrócono się m.in. o umorzenie niniejszego postępowania PINB. 5160.63.2023. R ze względu na niezakończone postępowanie organu P1NB.5160.46.2023.R (wcześniej PINB.5160.R.2019) w tej samej sprawie (k. 33 akta PINB).PINB w dniu 21 września 2023 r. wydał postanowienie nr 154/2023, znak: PINB.5160.63.2023.R, którym na podstawie art. 49g w zw. z art. 49f ust. 2 upb nałożono na P. P. W. właściciela budynku mieszkalnego położonego na dz. ewid. nr [...], [...], [...] w miejscowości R.-Z. obowiązek przedłożenia w terminie do 30.11.2023 r. dokumentów legalizacyjnych w postaci::1. oświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dla dz. nr ewid. [...], [...], [...] w miejscowości R.- Z.,2. ekspertyzy technicznej sporządzonej przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane, wskazującej czy stan techniczny obiektu budowlanego nie stwarza zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi oraz pozwala na bezpieczne użytkowanie obiektu budowlanego zgodnie z dotychczasowym lub zamierzonym sposobem użytkowania3. geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej budynku wraz z infrastrukturą techniczną (k. 34 akta PINB).Kolejno, w dniu 25 września 2023 r. na dziennik podawczy PINB wpłynęło pismo P. C. z dnia 24 września 2023 r" którym ponownie zwrócono się o umorzenie prowadzonego przez PINB uproszczonego postępowania legalizacyjnego oraz za którym P. P. C. przedłożył dowody świadczące Jego zdaniem o wykonywaniu robót budowlanych bez wymaganej zgody organu dministracji architektoniczno-budowlanej w okresie ostatnich 20 lat (k. 40-45 akta PINB).Na postanowienie PINB nr 154/2023 z dnia 21 września 2023 r., znak: PINB.5160.63.2023.R zażalenie w ustawowo przewidzianym terminie wnieśli P. P. C. oraz P. I. C..Organ II instancji uznał za zasadne uzupełnienie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, czemu dano wyraz w postanowieniu MWINB nr 115/2024 z dnia 31 stycznia 2024 r., znak: WOB.7722.305.2023.JKUR. Postanowieniem tym zlecono uzupełnienie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie.Realizując ww. postanowienie MWINB, organ I instancji wystąpił do Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii o udostępnienie zdjęć lotniczych z lat 1978-2023 r. dla działki ewid. nr [...] w miejscowości R.-Z. (k. 52 akta PINB) oraz do Starostwa Powiatowego w N. T. o udostępnienie map zasadniczych (k. 60 akta PINB).Do akt sprawy włączono fotogrametryczne zdjęcia lotnicze z lat 1977, 1978, 1993, 2003, 1983, 2009, 2012, 2015, 2018, 2019, 2022 (k. 63-73 akta PINB).W dniu 14 marca 2024 r. upoważnieni pracownicy PINB przeprowadzili oględziny w trakcie których ustalono wymiary budynku mieszkalnego, jego liczbę kondygnacji oraz odległość przedmiotu postępowania od innych obiektów.Po rozpoznaniu zażalenia P. P. C. oraz P. I. C. działającej przez pełnomocnika P. P. C. na postanowienie PINB nr 154/2023 z dnia 21 września 2023 r., znak: PINB.5160.63.2023.R, organ II instancji postanowieniem nr 479/2024 z dnia 29 maja 2024 r., znak: WOB.7722.305.2023.JKUR uchylił zaskarżone postanowienie PINB w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Wzmiankowane postanowienie MWINB jest ostateczne w administracyjnym toku instancji i prawomocne (k. 93-98 akta PINB).Ponownie prowadząc postępowanie, organ I instancji zawiadomieniem z dnia 10 września 2024 r., znak: PINB.5160.63.2023.R zawiadomił ustalone strony postępowania o ponownym prowadzeniu uproszczonego postępowania legalizacyjnego w sprawie budynku mieszkalnego wraz z infrastrukturą techniczną zlokalizowanego na dz. nr ewid. [...], [...], [...] położonych w miejscowości R.-Z., zrealizowanego przed 2000 r. bez uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, będącego obecnie własnością P. W. oraz H. W. (k. 103 akta PINB).W dniu 17 września 2024 r. na dziennik podawczy PINB wpłynęło pismo P. P. C. i P. I. C. z dnia 16 września 2024 r" którym zwrócono się o cyt. wnoszę o zobowiązanie inwestora do uzupełnienia braków formalnych we wniosku o uproszczoną legalizację budynku wraz z urządzeniami budowlanymi i infrastrukturą techniczną poprzez wskazanie jakie urządzenia budowlane i jaka infrastruktura techniczna związana jest z przedmiotowym budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym i na jakich działach jest zlokalizowana (k. 110-112 akta PINB).W dniu 9 stycznia 2025 r. organ I instancji wydał zaskarżone postanowienie nr 7/2025, znak: PINB.5160.63.2023.R, którym na podstawie art. 49g w zw. z art. 49f ust. 2 ubp nałożono na P. P. W. oraz P. H. W. właścicieli budynku mieszkalnego położonego na dz. ewid. nr [...], [...], [...] w miejscowości R.-Z. obowiązek przedłożenia w terminie do 30.06.2025 r. dokumentów legalizacyjnych w postaci: 1. oświadczenia, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dla dz. nr ewid. [...], [...], [...] w miejscowości R.-Z., 2. ekspertyzy technicznej sporządzonej przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane, wskazującej, czy stan techniczny obiektu budowlanego nie stwarza zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi oraz pozwala na bezpieczne użytkowanie obiektu budowlanego zgodnie z dotychczasowym lub zamierzonym sposobem użytkowania, 3. geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej budynku wraz z infrastrukturą techniczną (k. 114 akta PINB).Na ww. postanowienie zażalenie w ustawowo przewidzianym terminie wnieśli P. P. C. oraz P. I. C..Po rozpoznaniu zażalenia Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie postanowieniem nr 731/2025 z dnia 8 sierpnia 2025 roku, znak: WOB.7722.28.2025.JKUR. uchylono postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Nowym Targu nr 7/2025 z dnia 9 stycznia 2025 r., znak: PINB.5160.63.2023.R i nałożono na H. W. oraz P. W. obowiązek przedłożenia w siedzibie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Nowym Targu w terminie do dnia 31 grudnia 2025 r. :- oświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością (nieruchomościami) na cele budowlane (działka ewid. nr [...] w miejscowości R.-Z. oraz działki ewid. po których przebiega infrastruktura techniczna związana ze spornym budynkiem mieszkalnym zgodnie z przedłożoną dokumentacją legalizacyjną),- ekspertyzy technicznej sporządzonej przez osobę posiadająca odpowiednie uprawnienia budowlane, wskazująca, czy stan techniczny budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce ewid. nr [...] w miejscowości R.-Z. nie stwarza zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi oraz pozwala na bezpieczne użytkowanie obiektu budowlanego zgodne z dotychczasowym lub zamierzonym sposobem użytkowania,- geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce ewid. nr [...] w miejscowości R.-Z. wraz z infrastrukturą techniczną.W uzasadnieniu wskazał, że zaskarżone postanowienie PINB zapadło w wyniku ponownie prowadzonego postępowania znak: PINB.5160.63.2023.R wskutek wydania przez tut. Organ postanowienia nr 479/2024 z dnia 29 maja 2024 r., znak: WOB.7722.305.2023JKUR uchylające postanowienie PINB w całości nr 154/2023 z dnia 21 września 2023 r., znak: PINB.5160.63.2023.R w całości i przekazujące sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W nawiązaniu do powyższego wyjaśnić należy, że organ II instancji przekazując sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania wskazuje jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 września 2022 r., sygn. akt II SA/G1 1127/22). W postanowieniu MWINB nr 479/2024 z dnia 29 maja 2024 r., znak: WOB.7722.305.2023.JKUR, organ II instancji podzielił stanowisko PINB w zakresie zasadności wszczęcia postępowania uproszczonego postępowania legalizacyjnego co do spornego budynku mieszkalnego, a powodem wyeliminowania postanowienia PINB nr 154/2023, znak: PINB.5160.63.2023.R z obrotu prawnego było błędne uczynienie przez organ I instancji adresatem wydanego przez siebie postanowienia tylko i wyłącznie P. P. W.. Organ II instancji wskazuje, że po analizie całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, podtrzymuje swoje stanowisko wyrażone na lamach postanowienia MWINB nr 479/2023 z dnia 29 maja 2024 r., znak: WOB.7722.305.2023.JKUR.Zaznaczono dalej, że sprawa spornego budynku mieszkalnego była już przedmiotem analizy przez MWINB w postępowaniu odwoławczym zarejestrowanym pod znakiem: WOB.7721.380.2022 oraz w postępowaniu zażaleniowym znak: WOB.7722.305.2023. Organ II instancji wskazał, że w tym momencie przed PINB zarejestrowane zostały dwa odrębne postępowania dotyczące spornego obiektu tj. postępowanie zarejestrowane pod znakiem: PINB.5160.R.12.2019 (aktualnie prowadzone pod znakiem: PINB.5160.46.2023.R) w sprawie legalizacji budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego na dz. nr ewid. [...], [...], [...], [...] w m. R.-Z. zrealizowanego przed 1994r. w innej formie architektonicznej i gabarytach niż obiekt zatwierdzony decyzją o pozwoleniu na budowę z dnia 24.11.1978r. nr 8381-172/78 wydaną przez Naczelnika Miasta i Gminy R. pod rządami ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz. U z 1974 r. nr [...] poz. 229 z późn. zm., dalej: upb74) oraz postępowanie zarejestrowane pod znakiem: PINB.5160.63.2023.R (będące przedmiotem nin. rozpoznania) w sprawie budynku mieszkalnego wraz z infrastrukturą techniczną zlokalizowanego na dz. nr ewid. [...], [...], [...] położonych w miejscowości R.-Z., zrealizowanego przed 2000 r. bez uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, będącego obecnie własnością P. W..Postępowanie znak: PINB.5160.63.2023.R zostało wszczęte na wniosek P. P. W. o wszczęcie uproszczonego postępowania legalizacyjnego. W toku postępowania znak: PINB.5160.R.12.2019 organ I instancji wydał decyzję nr 124/2022 z dnia 29 lipca 2022r., znak: PINB.5160.R. 12.19, którą działając na podstawie art. 40 upb74 orzeczono o odstąpieniu od nałożenia na inwestora obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego na działkach ewid. nr [...], [...], [...] oraz [...] w miejscowości R.-Z. oraz nakazano uzyskanie pozwolenia na użytkowanie ww. obiektu w oparciu o art. 42 ust.2 upb74. Ww. decyzja była przedmiotem postępowania odwoławczego prowadzonego przez tut. Organ pod znakiem: WOB.7721.380.2022.JKUR, a zakończonego ostateczną w administracyjnym toku instancji i prawomocną decyzją MWINB nr 442/2022 z dnia 25 października 2022 r., znak: WOB.7721.380.2022.JKUR uchylającą decyzję PINB nr 124/2022 z dnia 29 lipca 2022r., znak: PINB.5160.R.12.19 i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia. Natomiast, w toku postępowania zarejestrowanego pod znakiem: PINB.5160.63.2023.R organ I instancji wydał postanowienie nr 154/2023 z dnia 21 września 2023 r., znak: PINB.5160.63.2023.R, którym działając na podstawie art. 49g upb w zw. z art. 49f ust. 2 upb nałożono na P. W. obowiązek przedłożenia dokumentów legalizacyjnych. Ww. postanowienie było przedmiotem postępowania zażaleniowego prowadzonego przez tut. Organ pod znakiem: WOB.7722.305.2023, a zakończonego ostatecznym w administracyjnym toku instancji postanowieniem MWINB nr 479/2024 z dnia 29 maja 2024 r" znak: WOB.7722.305.2023.JKUR.MWINB podtrzymał stanowisko wyrażone w decyzji nr 442/2022 z dnia 25 października 2022 r., znak: WOB.7721.380.2022.JKUR oraz w postanowieniu nr 479/2024 z dnia 29 maja 2024 r., znak: WOB.7722.305.2023.JKUR i wskazuje, że niewątpliwie w stanie faktycznym niniejszej sprawy miała miejsce samowolna budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego.W trakcie czynności kontrolnych mających miejsce w dniu 23 lipca 202 lr. upoważnieni pracownicy PINB ustalili, że na działce ewid. nr [...] w miejscowości R.-Z. usytuowany jest budynek mieszkalny jednorodzinny w konstrukcji murowo-żelbetowej, dwukondygnacyjnym. W związku z powyższym w żaden sposób nie można utożsamiać budowy budynku garażowego z warsztatem na realizację którego zostało wydane przez Naczelnika Miasta i Gminy R. pozwolenie na budowę nr 8381-172/78 z dnia 24 listopada 1978r., z budową obecnie istniejącego budynku mieszkalnego, gdyż stanowią one inne obiekty budowlane. Wobec powyższego bezsprzecznym faktem jest, że sporny budynek mieszkalny został zrealizowany w warunkach samowoli budowlanej, ponieważ inwestor nie legitymuje się decyzją o pozwoleniu na budowę tegoż obiektu. Zauważyć należy, okoliczność samowolnej budowy obiektu nie jest negowana przez żadną ze stron postępowania.W tym momencie okolicznością sporną, mającą istotne znaczenie dla załatwienia niniejszej sprawy pozostaje natomiast data zakończenia budowy przedmiotowego budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Podkreślić należy, że ustalenie daty budowy i zakończenia budowy samowoli budowlanej ma wpływ na dobór odpowiedniego trybu postępowania.Organ wskazał, że całokształt dokumentacji zebranej w sprawie wskazuje na to, że budowa przedmiotowego budynku mieszkalnego została zakończona w 1994 r. Na zdjęciu lotniczym pozyskanym z centralnego zasobu geodezyjnego i kartograficznego datowanym na rok 1977 brak jest zarysu spornego obiektu. Natomiast na zdjęciu datowanym na 1978 r. w miejscu gdzie zlokalizowany jest sporny budynek widoczne są już zarysy spornego obiektu. Natomiast na kolejnych zdjęciach z lat 1983, 1993, 2003, 2009, 2012, 2015, 2018, 2019, 2022 widoczna jest już bryła przedmiotowego budynku z dachem. Z powyższego wynika więc, że budowę obiektu rozpoczęto w latach 1977-1978, zaś w 1983 r. obiekt istniał już w kształcie bryły zbliżonej do obecnej. Kolejno, zauważyć przychodzi, że we wniosku o wszczęcie uproszczonego postępowania legalizacyjnego P. P. W. działający przez pełnomocnika P. P. L. wskazał, że budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z urządzeniami budowlanymi i infrastruktury technicznej zakończono w 1994 r. Ponadto, do akt sprawy dołączono oświadczenia P. B. P., P. R. J. oraz P. S. Ś.. P. B. P. w piśmie z dnia 24 lipca 2023 r. oświadczyła, że cyt. budynek mieszkalny jednorodzinny wraz z urządzeniami budowlanymi i infrastrukturą techniczną, który jest zlokalizowany w m. R.-Z. przy ul. [...] na działce nr ewid. [...], [...], [...] został zlokalizowany i zaużytkowany w 1994 roku. P. S. Ś. w piśmie z dnia 24 lipca 2023 r. oświadczył, że cyt. jestem właścicielem budynku w R.-Z. przy ulicy [...] i oświadczam, że budynek mieszkalny jednorodzinny wraz z urządzeniami budowlanymi i infrastruktury technicznej, który jest zlokalizowany w m. R.-Z., adres: [...] ul. [...], na działkach nr ewidencyjny [...], [...], [...] został zrealizowany i zaużytkowany w 1994 r. Z kolei P. R. J. w piśmie z dnia 24 lipca 2023 r. oświadczył, że cyt. budynek mieszkalny jednorodzinny wraz z urządzeniami budowlanymi i infrastruktury technicznej, który jest zlokalizowany w m. R.-Z., adres: [...] ul. [...], na działkach nr ewidencyjny [...], [...], [...] został zrealizowany i zaużytkowany w 1994 roku.W tak ukształtowanym stanie rzeczy tut. Organ nie widzi podstaw by zakwestionować wyjaśnienia składane przez P. P. W. co do daty zakończenia budowy obiektu. Podkreślić należy, że na zdjęciu lotniczym z 1983 r. widoczny jest już zarys bryły obiektu w kształcie zbliżonym do obecnej. Zatem zważając na zasady logiki i doświadczenia życiowego, a także na fakt, że w tamtejszym okresie przeważała budowa obiektów w systemie gospodarczym, MWINB daje wiarę twierdzeniom P. P. W., że budowa została zakończona w 1994 r. Powyższe potwierdzają także oświadczenia złożone przez P. B. P., P. R. J. oraz P. S. Ś..Przechodząc do dalszej części rozważań, organ wskazał, że data zakończenia budowy warunkuje tryb postępowania legalizacyjnego.Zatem zasadą jest, że do obiektów budowlanych, będących samowolą budowlaną, których budowa została zakończona przed dniem 1 stycznia 1995 r. to do takiej samowoli należy stosować przepisy dotychczasowe, czyli ustawy Prawo budowlane z 1974 roku. Z przesłanego przez PINB materiału aktowego wynika, że organ I instancji wszczął i prowadził postępowanie znak: PINB.5160.46.2023.R (poprzedni znak: P1NB.5160.R. 12.2019) w sprawie legalizacji spornego budynku mieszkalnego jednorodzinnego w oparciu o przepisy ustawy Prawo budowlane z 1974 r. W toku ww. postępowania znak: PINB.5160.R. 12.2019 zapadła decyzja nr 124/2022 z dnia 29 lipca 2022 r" znak: PINB.5160.R.12.2019, która to decyzja została w postępowaniu odwoławczym uchylona przez tut. Organ decyzją nr 442/2022 z dnia 25 października 2022 r., znak: WOB.7721.380.2022.JKUR, a sprawa została przekazana do PINB do ponownego rozpatrzenia. W rzeczonej decyzji MWINB wskazał organowi I instancji, że w ponownie prowadzonym postępowaniu PINB winien przeprowadzić postępowanie dowodowe w celu ustalenia w jakim reżimie prawnym winno być prowadzone postępowanie legalizacyjne przedmiotowego budynku mieszkalnego jednorodzinnego. W toku ponownie prowadzonego przez PINB postępowania znak: PINB.5160.46.2023.R (poprzedni znak: PINB.5160.R.12.2019) na dziennik podawczy PINB wpłynął wniosek P. W. działającego przez pełnomocnika P. L. datowany na 4 lipca 2023 r. o wszczęcie uproszczonego postępowania legalizacyjnego.W tak ukształtowanym stanie rzeczy należy ustalić czy organ I instancji zasadnie wszczął w stosunku do spornego obiektu uproszczone postępowanie legalizacyjne, czego skutkiem stało się wydanie zaskarżonego postanowienia. Na wstępie przypomnieć należy, że z uwagi na fakt, że budowa przedmiotowego budynku mieszkalnego została zakończona przed dniem 1 stycznia 1995 r., a zatem w myśl art. 103§2 upb postępowanie legalizacyjnego prowadzonego w stosunku do tego obiektu winno być co do zasady prowadzone w trybie ustawy Prawo budowlane z 1974 r. Niemniej jednak wskazać należy, że nowelizacją z dnia 19 września 2020 r. do ustawy Prawo budowlane z 1994 r. dodano nowy tryb legalizacji samowoli budowlanych tzw. uproszczone postępowanie legalizacyjne, które szczegółowiej zostało opisane na początku niniejszego uzasadnienia. W tym miejscu najistotniejszy jest fakt, że zgodnie z art. 49f ust. 2 upb: W przypadku obiektów budowlanych, o których mowa w art. 103 ust. 2, uproszczone postępowanie legalizacyjne, o którym mowa w ust. 1, prowadzi się na żądanie właściciela lub zarządcy tego obiektu budowlanego. W zaistniałym stanie faktycznym wniosek taki, o czym już była mowa, został przez P. P. W. złożony.Wobec powyższego wyjaśnić należy, że uproszczone postępowanie legalizacyjne o którym mowa w art. 49f upb jest postępowaniem szczególnym i odrębnym względem zwykłych postępowań legalizacyjnych przewidzianych w art. 48 upb oraz art. 37 i 40 Prawa budowlanego z 1974 r. Może być ono pod określonymi warunkami wszczęte nawet wówczas, gdy w odniesieniu do danego obiektu prowadzone jest inne zwykłe postępowanie legalizacyjne. Jedynym przepisem przejściowym, który odnosi się do uproszczonego postępowania legalizacyjnego jest przepis art. 32 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych ustaw (Dz.U. 2020 r., poz. 471). Przepis ten wyklucza możliwość wszczęcia postępowania na podstawie art. 49f ust. 1 upb jedynie w stosunku do obiektów budowlanych, do których wydano przed dniem 19 września 2020 r. decyzję o nakazie rozbiórki. Zatem w stosunku do obiektów budowlanych, co do których wszczęto postępowanie legalizacyjne na podstawie dotychczasowych przepisów Prawa budowlanego, ale nie wydano decyzji o nakazie rozbiórki, możliwe jest zastosowanie uproszczonego postępowania legalizacyjnego, o jakim mowa w art. 49f upb (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2023 r., sygn. akt II OSK 1363/22). Reasumując, samowolnie wybudowane obiekty budowlane przed 1995 r. są przedmiotem zainteresowania organów nadzoru budowlanego z urzędu, a przy założeniu bierności właściciela lub zarządcy, powinno być wobec nich wszczęte postępowanie z art. 37 i 40 ustawy Prawo budowlanego z 1974 r. (w zw. z art. 103 ust. 2 upb). Natomiast w razie złożenia przez uprawniony podmiot wniosku o procedurę uproszczoną (art. 49f ust. 2 upb), rozpatrywana będzie ona w granicach nowej sprawy i będzie miała pierwszeństwo (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 24 sierpnia 2022 r ., sygn. akt II SA/Rz 380/22).W stosunku do wnioskowanego budynku mieszkalnego przed dniem wejścia w życie nowelizacji ustawy Prawo budowlane z dnia 13 lutego 2020 r. nie została wydana decyzja o nakazie rozbiórki. W związku z powyższym w realiach przedmiotowej sprawy brak jest przeszkód do zastosowania przepisów regulujących uproszczone postępowanie legalizacyjne. Zatem organ I instancji nie miał żadnych podstaw prawnych do nieuwzględnienia wniosku P. P. W. z dnia 4 lipca 2023 r. o wszczęcie uproszczonego postępowania legalizacyjnego. W tym miejscu tut. Organ wskazuje, że bryła spornego budynku mieszkalnego zlokalizowana jest w całości na działce ewid. nr [...] stanowiącej współwłasność P. P. W. i P. H. W..Zgodnie z art. 47 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks Cywilny (Dz.U. z 2025 r., poz. 1071, dalej: kc) Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych oraz art. 48 kc stanowiącym, że z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania, wskazać należy, że zasadniczo budynek stanowi część składowa gruntu. W rezultacie wskazać należy, że budynek, jako element nieruchomości stanowi własność tej osoby, która jest właścicielem gruntu. Wobec tego uznać należy, że obiekt postępowania tj. budynek mieszkalny stanowi współwłasność właścicieli działki ewid. nr [...] w miejscowości R.- Z. tj. P. H. W. oraz P. P. W.. Zgodnie z art. 200 kc każdy ze współwłaścicieli jest obowiązany do współdziałania w zarządzie rzeczą wspólną. W doktrynie Prawa cywilnego wskazuje się, że z obowiązku współdziałania w zarządzie rzeczą wspólną wynika domniemanie, że nawet współwłaściciel mniejszościowy działa zgodnie z wolą wszystkich współwłaścicieli (tak, wyrok Sądu Najwyższego z dnia z dnia 25 lipca 2003 r., sygn. akt V CK 141/02). W przypadku gdy jeden ze współwłaścicieli - mimo braku wyznaczenia przez pozostałych współwłaścicieli w umowie lub w orzeczeniu sądowym - faktycznie sprawuje zarząd rzeczą wspólną, to nie jest to prowadzenie cudzych spraw bez zlecenia (zob. E. Skowrońska-Bocian, M. Warciński, w: K. Pietrzykowski, Komentarz k.c. - art. 200; wyd. 2020; dostęp elektroniczny: System Informacji Prawnej Legalis). W judykaturze Sądu Najwyższego wyrażany jest pogląd, według którego każdy ze współwłaścicieli ma zarówno prawo, jak i obowiązek współdziałać przy wykonywaniu zarządu. Współdziałanie to obejmuje wszelkie czynności służące ochronie wspólnego interesu wynikającego ze współwłasności. W zakresie tego pojęcia mieszczą się różne czynności zarówno faktyczne, jak i prawne, także zgoda na dokonanie czynności uregulowana w art. 199 kc (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 kwietnia 2005 r., sygn. akt III CK 504/04). Wobec powyższego uznać należy, że nie ma konieczności by wniosek o przeprowadzenie uproszczonego postępowania legalizacyjnego pochodził od wszystkich współwłaścicieli nieruchomości, bowiem należy domniemywać, że ci współwłaściciele, którzy go podpisali, działali w interesie pozostałych. Zatem w realiach przedmiotowej sprawy P. P. W. miał samodzielną legitymację do złożenia wniosku o wszczęcie uproszczonego postępowania administracyjnego.Nawiązując do powyższego, MWINB wskazuje, że organ I instancji prawidłowo uczynił na zasadzie art. 52 ustawy Prawo budowlane adresatami zaskarżonego rozstrzygnięcia P. P. W. i P. H. W..Przechodząc co do oceny prawidłowości nałożonego na P. P. W. oraz P. H.$ W. obowiązku przedłożenia dokumentacji legalizacyjnej, MWINB dla porządku przypomina, że w przypadku wszczęcia uproszczonego postępowania legalizacyjnego organ nadzoru budowlanego nakłada 1 obowiązek przedłożenia określonych dokumentów legalizacyjnych o których mowa w art. 49g ustawy Prawo budowlane (oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej obiektu budowlanego oraz ekspertyzy technicznej, sporządzonej przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane, wskazującej, czy stan techniczny obiektu budowlanego nie stwarza zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi oraz czy pozwala na bezpieczne użytkowanie obiektu budowlanego zgodne z dotychczasowym lub zamierzonym sposobem użytkowania).Zaskarżonym postanowieniem PINB nałożył na P. P. W. i P. H. W. obowiązek przedłożenia: oświadczenia, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dla dz. nr ewid. [...], [...], [...] w miejscowości R.-Z., ekspertyzy technicznej sporządzonej przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane, wskazującej, czy stan techniczny obiektu budowlanego nie stwarza zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi oraz pozwala na bezpieczne użytkowanie obiektu budowlanego zgodnie z dotychczasowym lub zamierzonym sposobem użytkowania oraz geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej budynku wraz z infrastrukturą techniczną. MWINB wskazuje, że PINB prawidłowo orzekł o nakazaniu przedłożenia ekspertyzy technicznej oraz geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej budynku wraz z infrastrukturą techniczną. Podobnie, co do zasady prawidłowo orzeczono o obowiązku przedłożenia prawa do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane, jednakże z zastrzeżeniem, o którym będzie mowa poniżej. Mianowicie przypomnieć trzeba, że bryła spornego budynku mieszkalnego, jak wynika z akt sprawy, zlokalizowana jest w całości na działce ewid. [...] w miejscowości R.-Z.. W tym miejscu wskazać należy, że budynek mieszkalny musi mieć zapewniony dostęp do mediów takich jak woda, prąd, kanalizacja czy też innych w zależności od potrzeb (np. gaz). Ponadto, do takiego obiektu winien być zapewniony dojazd zapewniający jego obsługę komunikacyjną.Te warunki są kluczowe dla możliwości prawidłowego użytkowania tego obiektu budowlanego w sposób zgodny z przeznaczeniem oraz literą prawa, a tym samym zapewniający zarazem bezpieczeństwo jego mieszkańców. Skarżonym postanowieniem organ I instancji żąda przedłożenia oświadczenia o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane nie tylko dla działki ewid. nr [...] na której posadowiona jest bryła spornego budynku mieszkalnego, ale także dla działek ewid. nr [...] oraz [...] pozostających w bezpośrednim sąsiedztwie działki ewid. nr [...]. Nie wynika to wprost z uzasadnienia skarżonego postanowienia, ale można domyślać się, iż PINB stwierdził, że na działkach ewid. nr [...] oraz [...] przebiega infrastruktura techniczna związana ze spornym budynkiem.Z kolei strony skarżące w zażaleniu podnoszą, że dojazd do budynku oraz sieć wodociągowa przebiega także po działce ewid. nr [...] zlokalizowanej w bezpośrednim sąsiedztwie działki ewid. nr [...] i będącej własnością P. P. C. oraz P. I. C.. W tym miejscu MWINB wskazuje, że na tym etapie sprawy rolą organów nadzoru budowlanego jest przede wszystkim ustalenie czy w realiach danej sprawy mamy do czynienia z samowolą budowlaną, a jeżeli tak, to w jakiej dacie przystąpiono do jej realizacji oraz kiedy budowa została zakończona. Kwestie kompletności i prawidłowości ewentualnej przedłożonej przez właścicieli obiektu dokumentacji legalizacyjnej, w tym też kwestie prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane są badane na dalszych etapach postępowania. Z akt sprawy wynika jednoznacznie, że bryła spornego budynku mieszkalnego usytuowana jest w całości na działce ewid. nr [...] w miejscowości R.-Z.. W tym miejscu MWINB dla porządku, przypomina, że zgodnie z art. 49g organ nadzoru budowlanego nakłada, w drodze postanowienia obowiązek przedłożenia dokumentów legalizacyjnych, w terminie nie krótszym niż 60 dni od dnia jego doręczenia, w których skład wchodzą m.in. ekspertyza techniczna oraz geodezyjna inwentaryzacja powykonawcza obiektu budowlanego. W przypadku woli zalegalizowania spornego budynku przez jego właścicieli, to na nich spoczywać będzie obowiązek przedłożenia oświadczeń o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i tyczyć się to będzie nie tylko działki ewid. na której usytuowana jest bryła spornego budynku mieszkalnego, ale także działek ewid. po których przebiega dojazd do tego obiektu i przyłącza do mediów. To zaś po których działkach przebiega wzmiankowany dojazd do spornego budynku oraz przyłącza do mediów wynikać będzie z przedłożonej przez właścicieli tegoż budynku geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej oraz ekspertyzy technicznej, jeżeli podtrzymają Oni wolę legalizacji budynku w trybie postępowania uproszczonego. MWINB wyjaśnia, że zgodnie z art. 3 pkt 11 upb pod pojęciem prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane należy rozumieć tytuł prawny wynikający z prawa własności, użytkowania wieczystego, zarządu, ograniczonego prawa rzeczowego albo stosunku zobowiązaniowego, przewidującego uprawnienia do wykonywania robót budowlanych. Z treści art. 3 pkt 11 upb wynika szeroki zakres oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, który obejmuje nie tylko prawo do realizacji obiektu budowlanego w określonym miejscu na danej nieruchomości, ale również prawo do wykonania wszelkich robót budowlanych na terenie inwestycji, w tym także tych umożliwiających przyłączenie obiektu budowlanego do mediów. Innymi słowy z istoty prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wynika w realiach niniejszej sprawy, że właściciele spornego obiektu powinni legitymować się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, w takim zakresie w jakim jest to konieczne do użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Zatem, jeżeli właściciele wyrażą wolę legalizacji spornego budynku mieszkalnego w trybie uproszczonego postępowania legalizacyjnego, to wówczas będą Oni zobowiązani do przedłożenia stosownego oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane, nie tylko dla działki ewid. nr [...] gdzie usytuowana jest bryła spornego budynku, ale także co do działek po których przebiega dojazd do obiektu oraz przyłącza do mediów. Zatem, dopiero po sporządzeniu stosownych opracowań (geodezyjna inwentaryzacja powykonawcza oraz ekspertyza techniczna) będzie możliwe jednoznaczne stwierdzenie po jakich działkach ewid. przebiega infrastruktura towarzysząca związana z obiektem budowlanym. Tym samym to w gestii właścicieli spornego budynku mieszkalnego pozostaje złożenia oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością (nieruchomościami) na cele budowlane, które będzie stało w zgodzie ze stanem faktycznym mającym odzwierciedleniem w przedłożonej dokumentacji legalizacyjnej tj. geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej oraz ekspertyzie technicznej. Przedłożenie, ewentualnego niekompletnego oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością (nieruchomościami) na cele budowlane nie pozostającego w zgodzie z pozostałymi dokumentami legalizacyjnymi, zaktualizuje po stronie PINB konieczność wydania postanowienia o obowiązku usunięcia niekompletności dokumentów legalizacyjnych o którym mowa w art. 49h upb.W sprawie uwag zawartych w zażaleniu P. P. C. i P. I. C., MWINB wskazuje, że przedstawione powyżej motywy faktyczne i prawne rozstrzygnięcia stanowią odpowiedź na zarzuty zgłoszone przez strony skarżące. Natomiast, co do podnoszonej w zażaleniu kwestii braku udziału w postępowaniu gestorów sieci gazowej oraz sieci kanalizacyjnej, MWINB wskazuje, że uprawnionym do zgłoszenia zarzutu niebrania udziału w postępowaniu administracyjnym bez swojej winy jest wyłącznie ta osoba, która domaga się uczestnictwa w takim postępowaniu (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2015 r., sygn. akt II OSK 1601/13). Niemniej jednak nadmienia się, że organy administracji publicznej zobowiązane są z urzędu każdorazowo do prawidłowego ustalenia kręgu stron postępowania i czuwania nad jego aktualnością w toku całego postępowania administracyjnego. Jednocześnie wyjaśnia się, że w ponownie prowadzonym postępowaniu organ I instancji będzie zobligowany do ponownej weryfikacji ustalonego przez siebie kręgu stron postępowania i dokonania ewentualnej jego aktualizacji, jeżeli uzna to za konieczne po dokonaniu analizy przedłożonej przez właścicieli, której częścią będzie m.in. inwentaryzacja geodezyjna powykonawcza. Końcowo, odpowiadając na zarzuty stron skarżących, MWINB nadmienia, że nie jest konieczne uzupełnienie wniosku o wszczęcie uproszczonej procedury legalizacyjnej, bowiem wynika z niego jednoznacznie jakiego obiektu budowlanego on dotyczy. Jak już wskazano bryła budynku mieszkalnego jest posadowiona na działce ewid. nr [...] w R.-Z., a to jaka infrastruktura towarzysząca jest związana z obiektem wynikać będzie z przedłożonych przez właścicieli tego obiektu opracowań.Reasumując, w ocenie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie zgromadzono materiał dowodowy wystarczający do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Zatem tut. Organ kierując się zapadłymi w sprawie orzeczeniami sądowymi, w trybie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego był zobligowany do uchylenia zaskarżonego postanowienia i orzeczenia co do istoty sprawy z uwagi na konieczność prawidłowego orzeczenia w kwestii związanej z obowiązkiem przedłożenia oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Jednocześnie w związku z upływem czasu do wykonania obowiązku nałożonego skarżonym postanowieniem wyznaczono nowy termin wykonania obowiązku do dnia 31 grudnia 2025 r.Skargę na powyższe postanowienie wnieśli P. C. i I. C., którzy zarzucili wydanie postanowienia z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego mających istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 10 § 1 k.p.a poprzez brak umożliwienia wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, co pozbawiło skarżącym możliwości udowodnienia swoich twierdzeń czy możliwości złożenia wyjaśnień oraz naruszenie prawa materialnego tj. niewłaściwym zastosowaniem art. 49g w zw. z art. 49f Ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.Powołując się na powyższe wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.W kontekście naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. wskazali, że inwestor przedłożył nową dokumentację do 30 czerwca 2025 r tj. w terminie, a WINB na podstawie tej dokumentacji dokonał merytorycznego rozpoznania sprawy oraz nałożył na inwestora obowiązki cyt.: "zgodnie z przedłożoną dokumentacją legalizacyjną". W związku z tym organ naruszył art. 10 § 1 k.p.a. i to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy gdyż WINB wydał decyzję reformatoryjną i orzekł merytorycznie o istocie sprawy bez powiadomienia stron o możliwości zapoznania się z aktami sprawy w szczególności, że organ powołał się na nowe dowody w sprawie na podstawie których wydał postanowienie "opracowanie pn. Dokumentacja legalizacyjna.", z którymi jako strona i pełnomocnik mojej żony I. C. nie miałem możliwości zapoznania się, co z kolei uniemożliwiło mi oraz mojej żonie udowodnienia swoich twierdzeń czy możliwości złożenia wyjaśnień przed wydaniem zaskarżonego postanowienia.Podkreślił, że skoro WINB w treści rozstrzygnięcia oraz uzasadnienia postanowienia nr 731/2025 z dnia 8 sierpnia 2025 r. powołuje się na dokumentację legalizacyjną, którą przedłożono w dniu 30 czerwca 2025 r., to strony postępowania powinny mieć możliwość zapoznania się z tymi dokumentami przed wydaniem niniejszego zaskarżonego postanowienia.Natomiast w zakresie naruszenia prawa materialnego, poprzez błędną wykładnie i niewłaściwe zastosowanie przepisu art. 49g w zw. z art. 49f Ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.Organ błędnie zinterpretował termin "zakończenie budowy" i na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego błędnie przyjął, że budowa przedmiotowego budynku mieszkalnego została zakończona w 1994 r. Przedstawione dowody zdjęciowe wskazują jednoznacznie, że po 1994 r. prowadzono prace budowlane wymagające pozwolenia na budowę. Wskazał, że m.in. niewątpliwie w 1997 roku nie było jednego lewego otworu okiennego na parterze od strony południowej budynku (od strony działek [...] i [...]), świadczy o tym dowód zdjęciowy na drugiej stronie k. 79 PINB.5160.R.2019 (górne zdjęcie) oraz dowody zdjęciowe k. 2, 5 i 6 PINB.5160.63.2023.R. Podobnie było z wjazdem garażowym od strony wschodniej budynku. Inwestor przedstawił kolorowe zdjęcie z około 1997 r. przedstawiające drzwi garażowe k. 4 PINB.5160.63.2023.R. Natomiast na k. 77 PINB.5160.R.2019 przedstawiono zdjęcie z google Street view wykonane w maju 2013 roku gdzie te drzwi zostały zamurowane. W dużo późniejszym czasie wykonano otwór na okno dachowe od strony południowej budynku (od strony działek 4118/1 i 4115/4). Brak okna dachowego okazano na zdjęciu k. 6 WOB.7721.380.2022 z 2004 roku oraz na zdjęciu k. 43 PINB.5160.63.2023.R. z lutego 2009 r. Tutaj należy wspomnieć, że zdjęcia z karty 6 będące częścią odwołania nie zostały dołączone do pisma w sprawie PINB.5160.R.2019 co opisano wcześniej. Otwór okienny wykonano w 2009 roku co okazano na drugiej stronie k. 42 PINB.5160.63.2023.R.WINB niewłaściwie przyjął, iż zakończenie budowy należy interpretować w taki sposób, że wystarczy zarys bryły budynku zbliżony do obecnej a wszelkie roboty budowlane wykonywane po 1994 roku zmieniające tożsamość budynku (z warsztatu z garażem na budynek mieszkalny), które wymagały pozwolenia na budowę nie mają wpływu na określenie daty zakończenia budowy w myśl budowy obiektów w systemie gospodarczym w tamtym okresie i doświadczenia życiowego: Przede wszystkim WINB w ogóle nie wziął pod uwagę, że budowa budynku w kształcie sprzed 1995 roku, jego przebudowy oraz rozbudowa po tym czasie to osobne procesy budowlane oraz odrębne byty prawne. Art. 49f ustawy Prawo budowlane ma zastosowanie do "budowy" przez co należy rozumieć także rozbudowę obiektu budowlanego. Jeśli chodzi zaś o przebudowę to w prawie budowlanym ma ono osobne, precyzyjne znaczenie (art. 3 pkt 7a) i ten przypadek samowoli budowlanej regulowany jest przez art. 50 Prawa budowlanego. Wykonanie okna w dachu w 2009 roku to przebudowa ingerująca w konstrukcję dachu wymagająca pozwolenia. ? Wszelkie przebudowy ścian nośnych budynku o charakterze konstrukcyjnym wymagają pozwolenia bądź względnie zgłoszenia. Do tych form architektonicznych, które zostały zrealizowane mniej niż 20 lat temu, należy stosować przepisy o postępowaniu legalizacyjnym w trybie zwykłym, co w niniejszej sprawie oznacza, że organ nie może stosować przepisów o uproszczonym postępowaniu legalizacyjnym w stosunku do rozbudowy budynku około 2015 roku.Reasumując WINB mylnie pojął znaczenie przepisu art. 49f. ust. 1 Prawa budowlanego podciągając pod ten przepis także odrębne byty prawne, co do których przepis z art. 49f nie ma zastosowania i przez to błędnie zastosował art. 49g Prawa budowlanego. Wszelkie przebudowy oraz rozbudowa budynku nie może być objęta uproszczonym postępowaniem legalizacyjnym ze względu na brak upływu co najmniej 20 lat od ich zakończenia. Art. 49f ust. 1 ma natomiast zastosowanie do tej formy architektonicznej jaka powstała ponad 20 lat od dnia wszczęcia uproszczonego postępowania legalizacyjnego.W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie z racji jej bezzasadności i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.).W myśl art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi:a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Wskazać również należy, że zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, iż sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. uzasadnienie do wyroku NSA z 9 lipca 2008 r., sygn. II OSK 795/07).Zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.Jak wskazuje się w orzecznictwie zarzut naruszenia przepisu art. 10 § 1 k.p.a. przez niezawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków może odnieść skutek wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych w konsekwencji tego, realizację przysługujących jej praw, jak również, że naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy. Zaniechanie zawiadomienia strony o zgromadzeniu materiału dowodowego, możliwości zapoznania się z nim oraz możliwości składania wniosków (w tym wniosków dowodowych) należy oceniać z punktu widzenia uniemożliwienia stronie podjęcia konkretnie wskazanej czynności procesowej oraz wpływu tego uchybienia na wynik sprawy. Dopiero wykazanie, że naruszenie przez organ administracji publicznej zasady czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym poprzez niepowiadomienie jej o zgromadzeniu materiału dowodowego i możliwości zapoznania się z tym materiałem oraz o możliwości składania wniosków dowodowych uniemożliwiło stronie podjęcie konkretnie wskazanej czynności procesowej, a także wykazanie, że uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, daje podstawy do przyjęcia, że doszło do naruszenia art. 10 kpa. (por. np. uzasadnienia do wyroków NSA: z dnia 18 maja 2006 r., sygn. II OSK 831/05, z 18 maja 2006 r., sygn. II OSK 831/05; z 24 stycznia 2019 r., sygn. I OSK 1691/18; z 12 marca 2019 r., sygn. II OSK 1022/17; z 27 sierpnia 2019 r., sygn. I OSK 2908/17; z 9 czerwca 2022 r., sygn. I OSK 841/19; z 23 listopada 2022 r., sygn. III OSK 6816/21 oraz WSA w Warszawie z dnia 12 października 2016 r., sygn. VII SA/Wa 1544/15).Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy trzeba wskazać, że Skarżący nie wskazują na takie konkretne czynności, których dokonanie zostało im uniemożliwione i nie wykazali tym samym, że uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tego też względu zarzut ten jest nieuzasadniony.Odnosząc się do podniesionego zarzutu naruszenia art. 49g w zw. z art. 49f ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. 2025, poz. 418) – dalej jako "PrBud" należy zauważyć, że – jak to ujął organ odwoławczy – mającą istotne znaczenie dla załatwienia niniejszej sprawy pozostaje natomiast data zakończenia budowy przedmiotowego budynku mieszkalnego jednorodzinnego, a ustalenie daty budowy i zakończenia budowy samowoli budowlanej ma zasadniczy wpływ na dobór odpowiedniego trybu postępowania.Organ przyjął, powołując się na orzecznictwo (por. np. uzasadnienie do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2018 r., sygn. akt II OSK 768/16), że będzie to stan, w którym chociażby nawet częściowo możliwe było przystąpienie do użytkowanie tego obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem.To stanowisko Sąd na gruncie niniejszej sprawy podziela.Zauważyć w tym zakresie należy, że zgodnie z art. 3 pkt. 6 PrBud przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego.Odkodowując pojęcie "zakończenia budowy" można odwołać się także do poglądów wypracowanych na gruncie art. 103 ust. 2 PrBud. Z treści art. 103 ust. 2 Prawa budowlanego wynika, że w przypadku zakończenia budowy obiektu budowlanego przed 1 stycznia 1995 r. stosuje się do niego przepisy dotychczasowe. Bez względu zatem na to, czy po tej dacie w tym obiekcie były wykonywane roboty budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego, a to z tego powodu, że Prawo budowlane nie zna pojęcia "samowoli budowlanej o charakterze ciągłym" (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 27 października 2020 roku, sygn. II OSK 1530/20).Na gruncie powołanego art. 103 ust. 2 PrBud wskazuje się, że w przypadku zakończenia budowy obiektu budowlanego przed 1 stycznia 1995 r. stosuje się do niego przepisy dotychczasowe. Bez względu zatem na to, czy po tej dacie w tym obiekcie były wykonywane roboty budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego. Z jednym jednak zastrzeżeniem. Jedynie wtedy, gdy prowadzone w nim roboty budowlane doprowadzą do zmiany tożsamości obiektu, do tego obiektu i tych robót będą miały zastosowanie przepisy ustawy Prawo budowlane z 1994 r. W przypadku natomiast wykonania w tym obiekcie robót budowlanych nie zmieniających tożsamości budynku, oceny zgodności z prawem tych robót należy dokonać odrębnie na podstawie art. 48 Prawa budowlanego (por. np. uzasadnienia do wyroków: NSA z dnia 18 maja 2007 r., sygn. II OSK 782/06).Zatem o zakończeniu budowy będzie decydował stan, w którym powstała nowa substancja budowlana charakteryzująca się określoną tożsamością, którą można zakwalifikować na gruncie przepisów PrBud. Podejmowane natomiast w odniesieniu do tego obiektu, czy jak na gruncie niniejszej sprawy budynku, roboty, które nie zmieniają tej tożsamości i nie skutkują w istocie zrealizowaniem innego obiektu budowlanego nie mogą być już traktowane jako roboty będące jeszcze elementem budowy tego obiektu budowlanego.Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy trzeba podkreślić, że podnoszone w skardze roboty budowlane (takie jak np. wybicie dodatkowego okna), które miały być realizowane już po 1994 roku nie mogą być kwalifikowane jeszcze jako budowa, ale jedynie jako inne roboty budowlane, to znaczy jako przebudowę czy remont w tym już uprzednio wybudowanym obiekcie. Nie mogą być traktowane jako budowa z tego względu, że wykonane roboty budowlane nie skutkują powstaniem innego, co do tożsamości budynku a nie zmieniają tej tożsamości roboty polegające na zmianie usytuowania drzwi garażowych czy stworzeniu dodatkowego otworu okiennego.Także niezależnie od podniesionych zarzutów Sąd nie dopatrzył się jakichkolwiek uchybień, które skutkować mogłyby uchyleniem zaskarżonego postanowienia.Ze względu na powyższe skarga na zasadzie art. 151 p.p.s.a. została oddalona.. została oddalona.