Wyrok z 20 maja 2014, sygn. VII Ka 324/14

Przepis art. 46 § 2 k.k., mówiący o możliwości uiszczenia nawiązki, należy ponad wszelką wątpliwość uznać za adresowany wyłącznie do Sądu, a nie do stron postępowania. Tym samym pokrzywdzony (oskarżyciel posiłkowy, jego pełnomocnik) i inne osoby uprawnione, mogą jedynie żądać - w warunkach wskazanych w art. 46 § 1 k.k. - nałożenia na oskarżonego obowiązku naprawienia szkody a nie nawiązki. Co za tym idzie złożony przez prokuratora i poparty przez pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej wniosek o orzeczenie względem oskarżonego nawiązki, w żadnej mierze nie był dla Sądu Rejonowego wiążący, skoro wskazane podmioty nie posiadały procesowo skutecznego uprawnienia do złożenia wniosku o orzeczenie nawiązki.. - nałożenia na oskarżonego obowiązku naprawienia szkody a nie nawiązki. Co za tym idzie złożony przez prokuratora i poparty przez pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej wniosek o orzeczenie względem oskarżonego nawiązki, w żadnej mierze nie był dla Sądu Rejonowego wiążący, skoro wskazane podmioty nie posiadały procesowo skutecznego uprawnienia do złożenia wniosku o orzeczenie nawiązki.